APKDock Logo
ภาพปกนิยายเรื่อง มาเฟียเถื่อนเมียเด็ก

มาเฟียเถื่อนเมียเด็ก

8.9 / 10.0
อิงฟ้าตกอยู่ในวิกฤตครั้งใหญ่เมื่อถูกจับตัวมาเผชิญหน้ากับสิงห์ มาเฟียหนุ่มผู้มีรอยสักเต็มตัวและทรงอิทธิพลที่สุดคนหนึ่ง เขายื่นข้อเสนอสุดอันตรายเพื่อชดใช้หนี้สินก้อนโตของครอบครัวเธอ โดยบังคับให้หญิงสาวต้องยอมเป็นภรรยาของเขาในโลกมืดเพื่อแลกกับความปลอดภัยของทุกคนในบ้าน แม้อิงฟ้าจะพยายามต่อต้านและหาทางปฏิเสธทุกวิถีทาง แต่สิงห์กลับใช้ทั้งเล่ห์เหลี่ยมและอิทธิพลคุกคามจนเธอไร้ทางหลบหนี ท่ามกลางความกดดันในรังเสือที่พร้อมจะกลืนกินเธอเข้าไปทุกวินาที

มาเฟียเถื่อนเมียเด็ก ตอนที่ 1

สวัสดีผมชื่อ สิงห์ ใครๆก็บอกว่าผมนั่นมันเถื่อนเพราะขึ้นชื่อว่ามาเฟีย ฮ่าๆ ตลกสินดี แต่มันคือความจริง

“นายครับ เด็กที่นายให้เรียกมามาแล้วครับ!”

“อืม เรียกให้เข้ามา”

“ครับ!”แล้วลูกน้องผมก็เดินออกไป ไม่นานเสียงเคาะประตูห้องก็ดังขึ้นพร้อมหญิงสาวร่างบางนมโตผิวขาวหน้าตาสะสวยผมยาวใส่ชุดเดรสกระโปรงเกาะอกสีแดงสดเดินเข้ามาในห้องด้วยท่าเดินที่แม่งจะดัดจริต

“ถอด!!”

“แหม๋!! ใจเย็นๆ สิคะอย่าใจร้อนสิ”เธอวางกระเป๋าลงบนโต๊ะแล้วเดินมาหาผมใกล้ๆ"ฉันชื่อ...โอ๊ยย"ผมกระชากหัวเธอลงที่นอนเเล้วหยิบมีดขึ้นมา ถูที่ใบหน้าของเธอเบาๆ

“อย่ามาเล่นลิ้นกับกู!กูไม่ชอบถ้ากูบอกให้ถอดก็คือถอด!!”

"ค ค่ะๆ”เธอรีบถอดเสื้อผ้าตัวเองออกจนหมดพร้อมกับเสื้อคลุมที่ผมใส่ถูกถอดออกกองไว้บนกับพื้น เธอรู้งานโดยไม่ต้องให้ผมต้องบอกซ้ำ เธอค่อยๆคลานมาหาแล้วเอามือจับท่อนเอ็นใหญ่ขึ้นมาเลียวนที่ปลายหัวลำใหญ่อย่างช้าช้าก่อนจะใช้ปากอวบอิ่มสีแดงสดของเธอรูดมันขึ้นลงรั่วๆ

“อื้มม ซี้ดด”เส้นผมเงาดำถูกขย้ำด้วยมือหนาเต็มไปด้วยรอยสัก"อืมม์!"ผมจับหัวของเธอให้โยกขึ้นลงอย่างถี่รัวจนผมกระตุกหลั่งน้ำขาวขนใส่ในปากของเธอ

“อ้าสสส!”เธออ้าปากเอาลิ้นเลียกินน้ำกามของผมจนหมด ใบหน้ายั่วเย้าในขณะที่เธอทำมันทำให้ผมมีอารมณ์มากขึ้น

"อืมม์"เธอดูดและทำมันอีกครั้งจนผมเสร็จในปากของเธอไปอีกรอบ แต่มันยังไม่พอสำหรับผมถ้าจะมีดีแค่นี้ ผมลุกขึ้นจากเตียงแล้วเดินไปหยิบแซ่กับเชือกที่อยู่ในตู้

"เอ่อ...คุ คุณสิงห์ จะ จะทำอะไรเหรอคะ"เธอรีบถอยหลังหนีผมทันทีที่เห็นเชือกกับแซ่ที่อยู่ในมือ

"หึ!! กะหรี่อย่างมึงกลัวแบบนี้เป็นด้วย" ผมแค่นหัวเราะอยู่ในลำคอนึกสมเพชผู้หญิงอย่างเธอ ที่นอนอ้าขาให้ใครต่อใครเอานับไม่ถ้วน แต่พอมาเจอของเล่นชิ้นเล็กๆกับมาทำเป็นกลัวน่าสมเพชสิ้นดี

พึ่บ!!ผมสลัดแซ่ลงพื้นแรงๆที่นึงก่อนตวัดมันไปที่ร่างของเธอ

เพี๊ยะ!!!!!

"โอ๊ยยยย!!!"

เพี๊ยะ! เพี๊ยะ!!

"กรี๊ดดดดด!!ฉันเจ็บนะ!!!! ฮึกก

"เธอกรีดร้องอย่างเจ็บปวด ถามว่าผมสนไหมก็ไม่ยิ่งเธอร้องมากเท่าไหร่มันยิ่งทำให้ผมมีอารมณ์มากขึ้นโดยเฉพาะรอยแดงช้ำเลือดยิ่งเห็นแล้วยิ่งได้อารมณ์...อ๊ากก ผมจะไม่ไหวแล้วสิ

"อ๊ายย"ผมจับตัวเธอนอนคว่ำลงพร้อมยกสะโพกเธอให้โก่งขึ้น ผมเอื้อมมือไปหยิบถุงยางที่วางไว้พร้อมใช้งานอยู่บนหัวเตียงมาสวม ก่อนจะดันท่อนเอ็นลำใหญ่เข้าร่องสวาทของเธอทีเดียวมิดด้าม พรวด!!!! “อ๊า” ผมกระแทกร่องสวาทของเธอรัวๆเน้นๆ

'อ๊ายอ๊าย อ๊ะอ๊ะ ซี้ดด"

'อื้มม! อ้าส! ซี้ดด!!!

"

ปึก ปึก

"อ๊ะ!!!! สะ...เสียว อ๊ะอ๊าย ระ แรงอีก อ๊าๆ

"

"ซี้ดดด อืมม์"

ปึกปึกปึก

ความเสียวซ่านมันให้ผมคลั่งอยากกระแทกให้เธอตายคาเตียง ผมเร่งสะโพกกระแทกร่องสวาทอย่างถี่รัว

ปึก!ปึก! ผมหยิบเชือกที่วางอยู่ข้างๆขึ้นมาคลึงก่อนจะเอาเชือกรัดที่คอของเธอเบาๆแต่ทว่า ยิ่งผมเสียวมากเท่าไหร่ผม ผมยิ่งออกแรงมือรัดคอเธอมากเท่านั้น

"อ๊าสสส ซี้ดด"

"หะ..หาย.ใจ.มะ.ไม่.ออก!!! อือออ!!!! แค่กๆ"

พับ!!! พับบ!!!

คำพูดของเธอ ไม่ได้เข้าหูผมเลยสักนิด ถึงจะได้ยินผมก็ไม่สนใจอะไรที่เธอพูดเพราะผมจับกระแทกอย่างเดียว จะเป็นจะตายอะไรก็เรื่องของมัน

":อืออ!! หะ..หายใจไม่ ...ออก"เธอดิ้นและพยายามใช้มือแกะเชือกที่คอออก

แต่ยิ่งเธอดิ้นผมก็ยิ่งออกแรงรัดคอเธอมากขึ้นและมากขึ้นเรื่อยๆปึกปึกปึก

ผมซอยเอวกระแทกร่องสวาทของเธอรัวๆแรงกว่าเดิม เพราะตอนนี้ท่อนเนื้อของผมันพร้อมที่จะปลดปล่อย

"อ๊า!!ซี้ดดดด!!!!" (ปึกปึกปึก )ผมกระแทกเอวแรงๆสองสามที ก่อนท่อนเนื้อจะเกร็งกระตุกหลั่งน้ำกามออกมาก ส่วนอินี่มันก็แน่นิ่งไปแล้วครับใครที่เอากับผมรับรองว่าได้ขึ้นสวรรค์ชั้นเจ็ดทุกคน..หึ!

ผมชักท่อนเอ็นออกจากร่องสวาทของเธอ พร้อมถอดถุงยางทิ้งลงใส่ถังขยะ ผมหยิบเอาเสื้อคลุมขึ้นมาใส่ก่อนจะเรียกลูกน้องของผมให้เข้ามาในห้อง 2คน

":เอามันไปให้สิงโตที่กรงหลังบ้าน"

"ครับนาย"ผมปล่อยให้ลูกน้องมันจัดการศพบนเตียงไป ส่วนผมก็มานั่งสูบบุหรี่จิบไวน์ต่อที่โซฟาหรู

นี่ไม่ใช่ศพแรกที่ตายเพราะเซ็กส์เถื่อนๆของผม แต่มีผู้หญิงหลายคนที่ตายเรื่องบนเตียงกับผมมาแล้วหลายคน ผมไม่ได้คิดอะไรมากแค่ส่งพวกเธอไปสวรรค์ เร็วก็เท่านั้น

ก๊อก!!! ก๊อก!!! เสียงเคาะประตู

"ผมเองครับนาย"

เสียงไอ้เอกลูกน้องคนสนิทของผมเอง

มันเปิดประตูเข้ามาในห้องพร้อมซองเอกสารบางอย่าง

"มึงมีไร"

"ไอ้วันมันไม่ยอมจ่ายเงินที่กู้เราไปครับนาย"

"มันกู้ไปเท่าไหร่"

"2ล้านครับ ถ้ารวมดอกที่มันยังไม่จ่ายมา5เดือนรวมเป็นเงินสองล้านห้าครับ

"__"ผมหันไปมองหน้ามันนิ่งๆ

"มึงรู้ใช่ไหมว่าต้องทำยังไง"

"ครับ!!! ผมจะรีบจัดการให้ครับ...อ่อ นายครับพรุ่งนี้มีลูกค้าทางจีนจะมาติดต่อซื้ออาวุธกับทางเรา ลูกค้าเลยขอนัดทางเราไปคุยที่ร้านอาหารโรงแรมนายจะไปหรือจะ..

":บอกเขาไปว่ากูตกลง แล้วบอกเขาไปว่าตอนเที่ยงกูจะเข้าไป"

"ครับ!"

"อิงฟ้า"

ฉันอิงฟ้า อายุ20ปี เรียนปี2ของมหาลัยที่กรุงเทพแห่งนึง ฉันมีน้องสาว1คนอายุ17ปี ชื่อน้ำขิงเรียนอยู่ชั้นม.5 ส่วนฉันเรียนด้วยทำงานไปด้วยเพราะฉันมีภาระมากมายที่ต้องรับชอบ ไหนจะน้องที่ต้องเรียนไหนจะแม่ที่จะต้องไปหาหมอเดือนละ2ครั้งทุกเดือน ค่ายาก็ไม่ใช่น้อยๆไหนจะค่าน้ำค่าไฟค่าใช้จ่ายอื่นๆอีมากมาย 

และที่สำคัญตอนนี้บ้านฉันก็มีหนี้ก้อนโตที่ต้องหาไปใช้เขาแต่ละเดือน การที่เราไปกู้เงินนอกระบบมามันเป็นอะไรที่แย่มาก แต่มันก็จำเป็นที่ต้องใช้มันเพื่อการรักษาของแม่ ที่ป่วยเป็นโรคกล้ามเนื้ออ่อนแรงและโรคหัวใจ มีแค่พ่อที่ค่อยดูแลแม่มาตลอดตั้งแต่แม่ป่วย ค่าใช้จ่ายทั้งหมดภายในบ้านเป็นฉันที่ต้องดูแลแทน

"พี่อิงฟ้า!!"น้ำขิงเดินมาหาด้วยสีหน้าที่เคร่งเครียด

"ว่าไง!!"ฉันถามน้ำขิง

"เอ่อ..คือว่า คือว่า"น้ำขิงก้มหน้าบีบมือตัว

เองไปมา 

"มีอะไรหรือเปล่าน้ำขิง อยากได้อะไรหรือเปล่าบอกพี่ได้นะ"

"ฮึกก!ฮือออพี่อิงฟ้า น้ำขิงท้อง"

"ห๊ะ!ท้อง!!"พอได้ยินน้องสาวตัวเองบอกว่าท้องฉันแทบจะเป็นลมทั้งยืน "มันไม่จริงใช่ไหมน้ำขิง"

"ฮึก! หนูขอโทษ ฮืออ"น้ำขิงยื่นที่ตรวจครรภ์มาให้ฉันดู

"ตั้งแต่เมื่อไร"

"วันที่หนูเอาชุดไปให้พี่ที่ผับคืนนั้น น้ำขิงกำลัง

จะกลับบ้านแต่จู่ๆก็มีผู้ชายเมาที่ไหนไม่รู้มา

กระชากน้ำขิงขึ้นรถแล้วข่มขืนน้ำขิง ฮึกฮือออ"

"___"

"ฮึกฮืออ!!ฮึก!น้ำขิงขอโทษ"ฉันกอดน้ำขิงพร้อมเอามือลูบเบาๆถ้าเป็นอย่างนั้น คนที่ผิดก็คือฉันเพราะฉันให้น้ำขิงไปที่นั่นเอง

"พี่ขอโทษ วันนั้นพี่ไม่น่าให้น้ำขิงไปที่นั่นเลย"ถ้าฉันไม่ลืมชุดทำงานน้องสาวฉันก็คงไม่ต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ น้องฉันเพิ่ง17ปีเองแถมยังเรียนอยู่ด้วย

"ฮึกกฮืออ!! น้ำขิงจะทำยังไงดีพี่อิงฟ้าน้ำขิง

จะทำยังไง ฮึก! น้ำขิงยังไม่อยากเลิกเรียนตอนนี้นะพี่ น้ำขิงอยากเรียนให้จบ ฮึก! พี่พาน้ำขิงไปเอาเด็กออกนะ นะพี่อิงฟ้านะ น้ำขิงยังไม่พร้อม!ฮึกฮือ!!"ฉันพลักกอดน้ำขิงออกทันทีเมื่อได้ยินแบบนั้น

"อย่าคิดอะไรโง่ๆนะน้ำขิง การที่เราไปทำแท้ง

มันไม่ต่างที่เราฆ่าคนเลยนะ มันจะเป็นตราปาบติดตัวเราไปตลอด ในเมื่อเขามาเกิดกับเราแล้วเราก็ควรจะทำให้เกิดออกมาลืมตาดูโลกไม่ใช่จะไปฆ่าเขา ยังไงเด็กในท้องก็ลูกแกนะน้ำขิงแล้วก็เป็นหลานฉันด้วย"

"แล้วพี่จะให้น้ำขิงทำไง น้ำขิงอายเขานะพี่ 

ที่ท้องไม่พ่อ แม้แต่ชื่อพ่อของลูกก็ไม่รู้เลย"

":น้ำขิงฟังพี่นะ!! ไม่ต้องไปสนใจใครทั้งนั้น

เราทำหน้าที่แม่ให้ดีที่สุด ส่วนเรื่องเรียนหยุดเรียนไปก่อนคลอดแล้วค่อยกลับไปเรียนก็ยังไม่สาย"

"แล้วพ่อแม่ล่ะพี่ ถ้าพ่อกับแม่รู้น้ำขิงท้อง 

พ่อแม่ต้องเสียใจแน่ๆ"

"เรื่องนี้เดี๋ยวพี่จะช่วยพูดกับพ่อแม่เอง อย่าคิดมากเดี๋ยวพรุ่งนี้พี่พาไปฝากท้อง"

"ฮึก!พี่อิงฟ้า"น้ำขิงเข้ามากอดพร้อมเสียงสะอื้นไม่หยุด ฉันได้แต่กอดปลอบน้ำขิงอยู่แบบนี้สักพักก่อนจะพาน้ำขิงขึ้นไปพักบนห้องฉันจะบอกพ่อกับแม่ยังไงดีแม่ก็ยิ่งป่วยอยู่ด้วย

เฮ้อ..

ตัดมาช่วงเย็น ณ..ที่ผับแห่งหนึ่ง

20:00

ตอนนี้ฉันอยู่ที่ผับเป็นที่ทำงานของฉันเองกลางวันฉันจะทำงานร้านกาแฟ ส่วนกลางคืนฉันจะมาทำงานที่นี่

ฉันกำลังจัดเตรียมของต่างๆภายในร้าน เพราะอีกไม่กี่นาทีข้างหน้าผับก็จะเปิดแล้ว..เห็นว่าวันนี้เจ้าของผับเข้ามาที่ผับเอาจริงๆฉันมาทำงานที่นี่ได้4-5เดือนฉันยังไม่เคยเห็นหน้าเจ้าของผับเลย เคยเห็นแต่เฮียต้นเป็นเพื่อนเจ้าของผับแค่นั้นแต่เห็นเด็กในร้านบอกนะว่าเจ้าของผับเขาโหดมากและที่สำคัญเขาเป็นมาเฟียอีกด้วย

...อิงฟ้า 

"อ่าวพี่หลินสวัสดีค่ะ"

"สวัสดีจ้า"พี่หลินเป็นผู้จัดการที่นี่ ฉันมีแต่พี่หลินนี่แหละที่สนิทด้วย พวกเด็กๆในร้านฉันไม่ค่อยยุ่งด้วยหลอก

"ไง!!แม่หาป่วยยัง "

"ยังเลยค่ะอีก2วันก็ไปหาหมออีก"

":มีอะไรขาดเหลือก็บอกพี่ได้นะอิงฟ้า"

"ขอบคุณนะคะ เอ่ออ...พี่หลินคะ"

":ว่าไง!!"

"กล้องวงจร....."

...พี่หลินๆ เฮียต้นเรียกพี่ให้ไปหาที่ห้องทำงานครับ 

"อ่อ..เครๆเดี๋ยวพี่ตามไป"

"ครับ"

"เมื่อกี้อิงฟ้าจะถามอะไรพี่เหรอ"พี่หลินหันมาฉันอีกครั้ง

"เอ่อ..เปล่าค่ะ พี่ไปเถอะเดี๋ยวเฮียต้นจะว่าเอา" 

"งั้นพี่ไปก่อนนะ"

"ค่ะ ^__^"แล้วพร่หลินก็เดินไปชั้น2ของคลับ

ไม่นานหนุ่มสาววัยรุ่นต่างหลั่งไหลพากันเข้ามาในคลับแห่งนี้ ทุกคนในที่นี่ต่างโยกย้ายส่ายสะโพกไปตามจังหวะเสียงเพลงที่ดีเจเปิด ส่วนฉันก็ทำหน้าที่ของฉันวนไป จนผับปิด

เช้าวันต่อมา 

วันนี้ฉันตื่นแต่เช้าเพราะพาน้ำขิงมาฝากครรภ์ที่โรงพยาบาล น้ำขิงท้องได้เดือนกว่าๆ น้ำขิงก็มีอาการแพ้ท้องบ้างนิดหน่อย พอฝากท้องเสร็จพวกเราก็พากันกลับบ้านทันที

#บ้าน 

"พี่อิงฟ้าใครมาที่บ้านเราอ่ะ"ฉันมองไปที่หน้ามีรถเก๋งสีดำจอดอยู่หน้าบ้าน

...มึงจะจ่ายไหมไอ้วัน!!

...ผมขอเวลาอีกหน่อยได้มั้ย ตอนนี้ผมไม่มีจริงๆ 

...หึ!ไม่มีงั้นเหรอวะ เห้ยย!!พวกมึงจัดการมัน 

ตุบบ!!!!!ปึก!!!!!ปึก!!!! เพล้งงงงง!!

...โอ้ยยย!!!!ผมไหว้ละผมขอเวลาอีกหน่อยเถอะโอ้ยย

นั้นมันเสียงพ่อฉันนิ ฉันรีบวิ่งเข้าไปในบ้านทันที

"พ่อออออ!!"คือตอนนี้หัวของมีเเต่เลือดเต็มไปหมดส่วนแม่นั่งร้องไหอยู่ข้างๆ

"พ่อ!!พ่อเป็นไงบ้าง!!"

"พ่อไม่เป็นไร..คุณเป็นอะไรไหม"พ่อหันไปถามแม่ที่ยังนั่งร้องไห้อยู่

":ฮึกกก ฉันไม่เป็นอะไรแต่คุณ..ฮึกก!คุณเจ็บมากไหม"แม่ปรองตัวพ่อให้ลุกขึ้นนั่งพิงกับต้นเสา

"นี่!!ทำไมต้องทำกันขนาดนี้ด้วย"

"อย่ามาถามให้เสียเวลา!!เงินที่พวกมึงกู้ไปทั้งต้นทั้งดอกสองล้านห้าเมื่อไหร่พวกมึงจะจ่าย"

"ตอนนี้ฉันยังไม่มี ฉันขอเวลาสักเดือนฉันจะหาไปให้ แต่ฉันจะจ่ายแค่ดอกก่อนห้าหมื่น"

"อิงฟ้า"เสียงพ่อแม่และน้องอุทานขึ้นพร้อมกัน

"เลยกำหนดจ่ายดอกมาตั้งหลายเดือน แกยังมีหน้าขอเวลาอีกเหรอวะห้ะ!!"

หมับ!

"โอ้ย!!"

"อิงฟ้า!!!/พี่อิงฟ้า!!"ฉันถูกไอ้บ้านั่นกระชากหัวอย่างแรงจนทุกคนที่เห็นเหตุการณ์ถึงกับร้องเรียกฉันพร้อมๆกัน

"ก็ฉันบอกแล้วไง ว่าตอนนี้ฉันไม่มี..โอ๊ยยฉันเจ็บนะ!"

"ถ้าพวกมึงไม่จ่ายในวันนี้ ก็ตายห่ากันหมดนี่!"เขาชี้นิ้วมาทางพวกฉันพร้อมชักปืนออกมาจ่อหัวฉัน

"เงินมากมายขนาดนั้นฉันจะไปหาที่ไหนทัน ฉันไม่มีให้หรอกตอนนี้ฉันเวลาสักเดือนได้ไหม"

เพี๊ยะ!!ฝามือหนาตบเข้าที่แก้มฉันอย่างแรงฉันรับรู้ได้ถึงกลิ่นคาวเลือดพร้อมกับรสชาติของมันอยู่ในปาก

"เอาไง! จะจ่ายวันนี้หรือจะจ่ายเดือนพร้อมกับน้องสาวมึง"

"__" น้ำขิงรีบก่อนพ่อกับแม่ทันทีที่ได้ยินแบบนั้น

"อย่าแม้แต่จะคิด ถ้าพวกนายอยากได้เงินตอนนี้ก็เอาไป!!ห้าหมื่น แค่นี้ใช่ไหมที่พวกนายต้องการ"ฉันสะบัดแขนออกจากมือมันแล้วหยิบเงินก้อนสุดท้ายของฉันที่เพิ่งถอนมาเพื่อจะเอาไปใช้จ่ายการรักษาแม่ในวันพรุ่งนี้ให้กับพวกมันไป

"ตอนนี้ฉันมีอยู่ห้าหมื่นนายเอาไปก่อน ถือว่าฉันจ่ายดอกห้าหมื่นที่ฉันค้างไว้"

"หึ!แต่อย่าคิดว่าแค่นี้มันจะพอ"

"หมายความว่าไง"แล้วผู้ชายอีกคนก็ยื่นเอกสารบางอย่างไปให้กับพ่อฉัน

"เซ็น"

"นั่นมัน.."มันเป็นใบเอกสารโฉนดที่ดินของบ้านหลังนี้

"ถ้ายึดที่ดินกับบ้านแล้วพวกเราจะไปอยู่ที่ไหน

ผมไหว้ละผมเวลาอีกหน่อยได้ไหม ผมสัญญาว่าจะเอาเงินมาจ่ายให้พวกคุณทุกบาททั้งต้นทั้งดอก"

"ไม่ต้องมาขอเวลากับกู คนที่ตัดสินใจไม่ใช่กูแต่เป็นนายกู เซ็น!อย่าให้กูต้องพูดซ้ำ"

"แต่.."

ผว๊ะ!!!!!ผว๊ะ!!! มันกระหน่ำต่อยพ่อไม่ยั้ง

"ฮึกก!!พ่อ!!..หยุด อย่าทำพ่อฉันนะ หยุด!"ฉันผลักผู้ชายร่างโตออกจากพ่อฉันก่อนจะเอาตัวเองบังตัวพ่อไว้เพราะฉันกลัวพ่อจะถูกมันซ้อมอีก

"เซ็น!อย่ามาลีลากับกู!!!นายกูรออยู่บนรถ

ถ้ายังลีลาชักช้ากูยิงเมียกับลูกมึงตายแน่"

พ่อหันมามองพวกฉันแล้วก็หยิบปากกาขึ้นมาเซ็นตามพวกมันที่ต้องการ

"มึงยังเหลือหนี้ที่ต้องจ่ายอีก2ล้านกูให้เวลาพวกมึง1เดือนถ้าไม่มีเงินมาให้นายกู ลูกสาวมึงทั้ง2คนได้ไปขัดดอกนายกูแน่!!! อ้อ!!กูให้เวลา7วันให้ย้ายออกจากบ้านหลังนี้ซ่ะ!ถ้าครบ7วันแล้วยังไม่ย้ายออกพวกกูจะจับพวกมึงเผ่าพร้อมกับบ้านหลังนี้"แล้วพวกมันก็เดินออกไป 

"ฮึก!!พ่อเจ็บมากไหม"พ่อส่ายหน้าให้ฉันเบาๆแทนคำพูด

"เราจะไปหาเงินที่ไหนมาใช้พวกมันทันเวลาแค่เดือนเดียว เฮ้อออออ!!!"พ่อถอดหายใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า นั้นละสิ เงิน2ล้านเวลาแค่เดือนเดียวเราจะไปหาที่ไหนทัน!!?ที่สำคัญเราจะไปอยู่ไหนกันละตอนนี้

อีกด้าน

...เด็กผู้หญิงที่วิ่งเข้าไปในบ้านใคร!!

...ลูกสาวไอ้วันครับนาย คนโตชื่ออิงฟ้า คนเล็กชื่อน้ำขิง

...หึ!! พรุ้งนี้เอาตัวมันไปให้กู!! 

...นายต้องการคนไหน

...ทั้งสอง!!!?

อ่านต่อ

สารบัญ มาเฟียเถื่อนเมียเด็ก

Ch. 1 Ch. 2 Ch. 3
Ch. 4
Ch. 5
Ch. 6
Ch. 7
Ch. 8
Ch. 9
Ch. 10
Ch. 11
all

คุณอาจจะชอบ

นิยายมาใหม่

ภาพปกนิยายเรื่อง ทาสสวาทรักต้องห้าม
9.2
หากย้อนเวลาได้ เมษาคงไม่ปล่อยให้ชีวิตพังทลายเช่นนี้ ท่ามกลางความจริงที่ไม่อาจแก้ไข เธอต้องเผชิญตราบาปที่ไม่ได้ก่อจากการกระทำของชายสารเลวที่ทำให้เธอตั้งท้อง จนถูกสังคมตราหน้าว่าเป็นคนแย่งชิง ทั้งที่จริงเธอคือเหยื่อผู้เคราะห์ร้ายที่โดนรังแกอย่างไม่ยุติธรรม เมษาจมดิ่งในขุมนรกแห่งความเกลียดชัง พร้อมความเสียใจที่อดีตไม่ได้ลุกขึ้นสู้ให้มากพอ จนต้องพบจุดจบอันแสนทรมานใจ
ภาพปกนิยายเรื่อง คุณแม่ที่รัก [Dear Mother]
8.9
“คุณแม่จะรับผิดชอบผมยังไง ที่นำพาผมลงสู่นรกไปพร้อมกับคุณแม่ครับ” “คุณหื่นทุกครั้งที่เมาแบบนี้มั้ย” !!!! “คุณพูดอะไร” “ผมพูดอะไร นี่คุณอย่าบอกนะว่าก่อนหน้านี้คุณจำอะไรไม่ได้เลย” นับดาวตื่นตระหนกลนลานจนแทบสิ้นสติ “คุณบุกเข้าห้องผม ผู้หญิงตัวเล็กๆ ใครจะคิดว่าแรงจะเยอะจนน่ากลัว คุณจู่โจมผมทุกอย่าง ผมไม่ใช่พระอิฐพระปูน.../...อย่านะ!!! อย่าพูดต่อนะ” นับดาวทนฟังต่อไม่ได้ เธอยกมือขึ้นปิดปากเขาพร้อมออกแรงโถมกายใส่เขา ทิวาหยุดเอ่ยนอนนิ่งให้ท่อนบนเปลือยของเธอทาบทับแผ่นอกเขาไว้ แม้จะมองไม่ค่อยเห็น แต่ระยะใกล้มากกับสายตาที่ปรับเข้ากับความมืดได้แล้วของทั้งสอง ทำให้ต่างก็มองเห็นดวงตาของกันและกัน ทิวาไม่ได้เอ่ยอะไรต่อ ในทางตรงข้ามเขากลับยั่วยวนเธอ แลบลิ้นเลียฝ่ามือเธอ ควับ! นับดาวสะดุ้งตกใจชักมือกลับ เซถลาจนตัวเองกลับเป็นฝ่ายไปนอนและทิวาก็ขยับเป็ยฝ่ายทาบทับร่างเธอไว้ในทันที “คุณแม่จะรับผิดชอบผมยังไง ที่นำพาผมลงสู่นรกไปพร้อมกับคุณแม่ครับ”
ภาพปกนิยายเรื่อง เจ้าหัวใจนายปิศาจ
8.0
ตลอดสิบสี่วันบนเรือสำราญกลางมหาสมุทร ปวีนุชต้องใช้ชีวิตร่วมกับลายไม้อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ บรรยากาศสุดโรแมนติกนำพาให้ทั้งสองได้ชิดใกล้และเปิดใจเรียนรู้กัน แต่ตัวตนของชายหนุ่มกลับเต็มไปด้วยเล่ห์กลและเสน่ห์อันเย้ายวนใจ จนเธอเปรียบเขาเป็นดั่งปิศาจร้ายที่พรากหัวใจเธอไป แม้ความรักจะก่อตัวขึ้นอย่างลึกซึ้ง ทว่าความหวาดกลัวในความแตกต่างและบาดแผลจากอดีตทำให้หญิงสาวตัดสินใจหอบความทรงจำหนีไปจากเขา โดยในใจลึกๆ ของเธอยังคงปรารถนาและเฝ้ารอให้เขาออกเดินทางตามหาเธอ เพื่อพิสูจน์ว่ารักแท้ครั้งนี้แข็งแกร่งพอที่จะทลายทุกอุปสรรคลงได้
ภาพปกนิยายเรื่อง พลาดรักพ่อหนุ่มไอที
8.8
เมื่อชีวิตอันแสนจืดชืดทำให้หญิงสาวคนหนึ่งเริ่มมองหาความตื่นเต้นใหม่ๆ ที่ไม่ใช่แค่เรื่องอาหารการกินทั่วไป ความปรารถนาลึกๆ ในใจจึงนำพาเธอให้มาพบกับหนุ่มไอทีสุดเนิร์ดคนหนึ่ง จนเกิดเป็นจุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์สุดเร่าร้อนที่ยากจะต้านทานไหว เธอไม่ได้เป็นคนมักมากในกามารมณ์ แต่เพียงแค่อยากลิ้มลองรสชาติชีวิตและสัมผัสแปลกใหม่ที่แตกต่างไปจากเดิม เตรียมพบกับเรื่องราวความรักยุคใหม่ที่เต็มไปด้วยความโรแมนติกปนความแสบสัน เมื่อหัวใจของเธอไม่ได้หยุดอยู่แค่ความอิ่มท้อง แต่กลับเรียกร้องอยากลองลิ้มชิมรสชาติอื่นที่น่าเย้ายวนใจยิ่งกว่า
ภาพปกนิยายเรื่อง ฉากรักในคืนฝนโปรย
8.2
เธอ…คือแม่หม้ายป้ายแดง ส่วนเขา…คือหนุ่มหล่อผู้หลงรักแม่หม้าย เธอใจแข็งเป็นหิน ส่วนเขาก็ตื้อเท่านั้นที่จะครองโลก -------------------------------------- ณาณีมเปิดและส่งรูปของราฮีมที่เธอแอบถ่ายชายหนุ่มไว้ไปให้ทั้งสองได้ดูผ่านไลน์ ณิการ์และธัญมณกรี๊ดกร๊าดเป็นการใหญ่ เพราะราฮีมหล่อและดูดีกว่าที่คิดไว้มาก “แกจะปิดกั้นตัวเองทำไมยะ ในเมื่อมีผู้ชายดีๆ เดินเข้ามา แกก็รับเขาไว้พิจารณาสิ” ณิการ์ที่ได้ฟังเรื่องราวทุกอย่างเอ่ยขึ้น “แต่ฉันไม่อยากวนกลับไปใช้ชีวิตแต่งงานอีกนี่แก” แม้จะอยากเปิดใจให้ราฮีม แต่สิ่งที่ณาณีมกลัวคือการแต่งงาน การต้องใช้ชีวิตด้วยกันทั้งวันทั้งคืน “ก็อยู่กันไปแบบนี้ ไม่ต้องแต่ง” “ก็คิดว่าจะไม่แต่ง แต่ฉันกับเขาก็ต้องมีเซ็กซ์กัน ฉันจะทำได้เหรอ ในเมื่อสิบสามปีที่ผ่านมาของฉัน มีแค่พี่แดนคนเดียว” นี่คืออีกเรื่องที่ณาณีมกังวล “ของใหม่ๆ คนใหม่ มันอาจทำให้อารมณ์แกซู่ซ่าก็ได้ ชีวิตเป็นของแก แล้วตอนนี้แกก็โสดแล้ว” ธัญมณเอ่ยขึ้นบ้าง นั่นทำเอาณิการ์ที่ปกติลุคจะแรงที่สุดของกลุ่มถึงกับอุทานออกมา “หืม…” “แกเป็นเจ้าของจิ๊มิแต่เพียงผู้เดียวยัยณา แกจะใช้กับใครมันก็สิทธิ์อันชอบธรรมของแก เพราะแกโตแล้ว...เข้าใจ๋” ประโยคนี้ยังเป็นของธัญมณ แต่ดูเหมือนณาณีมจะเข้าใจอะไรยาก “ไม่เข้าใจ” “โอ๊ย! ยัยณา ชีวิตนี้แกจะเจอดุ้นแค่อันเดียวเหรอยะ เลิกกับพี่แดนแล้วแกจะเอาปูนมาโบกจิ๊มิ ไม่ยอมให้ดุ้นอันอื่นผ่านเลยก็ใช่เรื่อง แก่จนอายุจะสามสิบห้า แถมยังมาเป็นหม้ายเอาตอนนี้อีก มดลูกก็ฝ่อลงไปทุกวัน มีของดีติดอยู่กับตัวเอง ทำไมไม่ใช้ กลัวอะไร” ณิการ์เริ่มตามธัญมณทัน และยุณาณีมมันเสียเลย “กลัวสารพัดสิ่งอ่ะ กลัวจนไม่กล้าไปหมด” “งั้นวันไหนที่คุณราฮีมกลับมาเมืองไทย ให้ฉันไปทดสอบความฟิตและความอึดให้เอาไหม งานนี้ฟรี ไม่คิดค่าเสียหาย” “ยัยปุ้ยบ้า เดี๋ยวผัวแกก็เอาปืนมายิงแสกหน้าคุณราฮีมกันพอดี” ณาณีมแหวใส่ความคิดบ้าๆ ของเพื่อน “เท่าที่แกเล่ามา ดูเหมือนยัยพราวก็ทำท่าจะชอบคุณราฮีมอยู่ไม่น้อย วันดีคืนดีพราวคาบไปกิน จะมานั่งเสียใจไม่ได้แล้วนะยะ” “โอ๊ย!...นั่นยิ่งไม่ได้ใหญ่” คนมาปรึกษาเริ่มหัวเสีย ส่วนคนให้คำปรึกษาก็ชักจะสนุก ที่สามารถแหย่จนณาณีมเผยความรู้สึกของตัวเองออกมาแบบนี้ “นั่นก็ไม่ได้ นี่ก็ไม่ได้ ยอมรับมาเถอะ ว่าแกเองก็ชอบคุณราฮีมอยู่” “แกว่าถ้าฉันจะรักใครใหม่ มันไม่เร็วไปเหรอ ทั้งๆ ที่ฉันเพิ่งหย่า” นี่คือสิ่งที่ณาณีมกังวลอยู่เหมือนกัน เธออยากเป็นโสดให้นานกว่านี้ สองสามปี หรือมากกว่านี้ก็ได้ “ไม่เร็ว ช้าไปด้วยซ้ำ เพราะชีวิตมันต้องเดินไปข้างหน้า ไม่ใช่จมปลัก เอาอดีตมาเป็นกำแพง” ----------------------------------------- “ผมรู้สึกแปลกๆ อยากให้คุณช่วย” เสียงอู้อี้ของราฮีมเอ่ยตอบ เพราะยังคงเอามือปิดปากไว้อยู่ “ช่วยอะไรคะ?” สีหน้าของณาณีมเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม นั่นเพราะยังไม่เข้าใจว่าราฮีมเป็นอะไร และเขาอยากให้เธอช่วยอะไร “ช่วยถอนพิษให้ผมหน่อย” “ถอนพิษ พิษอะไร” ตอนนี้สีหน้าของณาณีมยิ่งงงเข้าไปใหญ่ “ก็พิษจากลิปสติกสีแดงๆ ของคุณพราวที่มันติดอยู่บนปากของผมตอนนี้ไง” “คุณราฮีม…อื้อ…” พอฟังจบณาณีมก็ทำท่าจะขยับหนี แต่ราฮีมกลับไวกว่ามาก ชายหนุ่มใช้มือที่ปิดปากตัวเองไว้เมื่อครู่ เอื้อมมารวบตัวณาณีมเข้าไปกอด จากนั้นก็โน้มใบหน้าลงมาจูบเธออย่างรวดเร็ว และนี่คือวิธีถอนพิษที่เขาเอ่ย ณาณีมอึ้ง ทำตัวไม่ถูก สมองสั่งงานให้ผลักราฮีมออกห่าง แต่ร่างกายกลับตรงกันข้าม เพราะมันไม่ทำตามที่เธอสั่งเลย ตั้งแต่เกิดมาเธอเคยจูบกับผู้ชายแค่คนเดียวนั่นคือดาวิน เธอจำไม่ได้ว่าจูบครั้งล่าสุดกับดาวินเมื่อไหร่ และเพราะจำไม่ได้ จึงลืมเลือนรสจูบของอดีตสามีไปจากความรู้สึกเช่นกัน เวลานี้หัวใจของณาณีมเต้นแรงมาก รู้สึกวาบหวามกับจูบที่ราฮีมมอบให้จนควบคุมตัวเองไม่ได้ จูบที่ทำให้เธอขนลุกซู่ ร่างกายไหวระริกเหมือนเด็กสาว และนั่นก็ทำให้ณาณีมเผลอจูบชายหนุ่มกลับไปเช่นกัน ถ้าไม่ติดว่านี่มันริมถนน ราฮีมคงอุ้มณาณีมไปบนเตียงแล้วก็ทำตามที่ใจเขาเรียกร้องแล้ว “คุณจูบเก่งกว่าที่ผมคิดไว้เสียอีก” เขาจำเป็นต้องถอนจูบออก และรู้สึกว่าตอนนี้ ฝนกำลังโปรยปรายลงมาจากท้องฟ้า “ก็ฉันผ่านเรื่องพวกนี้มาแล้วนิ” “แล้วทำไมใจต้องเต้นแรงแบบนี้ด้วย ลมหายใจคุณก็ร้อน” เพราะความใกล้ชิด ทำให้ราฮีมได้ยินเสียงเต้นของหัวใจณาณีมชัดมาก มิหนำซ้ำเวลานี้ตัวเธอก็ร้อนผ่าวเหมือนคนมีไข้
ภาพปกนิยายเรื่อง น้องเมีย
9.3
หลังค่ำคืนอันเร่าร้อนสิ้นสุดลง ชติรสพยายามปกปิดร่างกายจากสายตาคมกริบของชายหนุ่มผู้จำใจต้องลาจากเพื่อรักษาคำมั่นสัญญา แม้ในใจจะเปี่ยมด้วยความเสน่หา ข้อตกลงลับระหว่างสองคนระบุว่าเธอต้องยอมเป็นตัวแทนของลิก้าผู้เป็นพี่สาว แลกกับการที่เขาต้องตัดขาดและเลิกยุ่งเกี่ยวกับพี่สาวของเธออย่างเด็ดขาด ชติรสยอมใช้ตัวเองเข้าแลกเพื่อปกป้องคนที่รัก พร้อมเอ่ยปากข่มขู่ว่าหากเขาตระบัดสัตย์เธอจะไม่ละเว้นแน่ ท่ามกลางบรรยากาศที่อบอวลไปด้วยแรงดึงดูดทางกายและความโกรธแค้นที่ซ่อนอยู่ลึกๆ ใน
รายชื่อตอน
อ่านเลย
แชร์