ผมกลายเป็นคนบ้าไปซะแล้วล่ะครับ

หัวหน้าเผ่าฮิราโตะ - ฮิวะ

ค่าการฟื้นฟู 5

ค่าเสน่ห์ 100

ค่าความแข็งแกร่ง 50

ค่าความอึด 30

คาเมลอ้าปากค้างกับสเตตัสตรงหน้า

“แข็งแกร่งสุด ๆ ไปเลยนะ มีค่าความแข็งแกร่งตั้ง 50 แหนะ”

[จริง ๆ มีสัตว์หลายตัวในป่าที่แข็งแกร่งกว่าฮิวะครับ ที่เขารอดมาได้ทุกครั้งถือว่ามีฝีมือจริง ๆ ระบบคิดว่าโฮสต์มีสูตรโกงมากกว่าฮิวะ โฮสต์ควรจะรีบมี สเตตัสสูง ๆ ไว ๆ ระบบไม่อยากเห็นเจ้านายตาย తꀧత]

“งั้นนายก็รีบเอาอาวุธดี ๆ มาให้ฉันสิ”

[ความเกลือของโฮสต์ไม่เกี่ยวกับระบบ (｀ε´) ]

คาเมลลูบแขนตัวเองไปมา “นี่ระบบ ทำไมตอนกลางคืนมันถึงได้หนาวขนาดนี้ล่ะ”

[ตอนกลางคืนของโลกนี้หนาวมาก ๆ ถ้าโชคร้ายบางวันอุณภูมิอาจถึงกับติดลบ ระบบแนะนำให้โฮสต์นอนขดตัวเป็นกุ้ง หรือไม่ก็เอาหนังสแคล๊บมาห่ม]

“หนังสัตว์ที่ยังไม่ได้เอาไปตากแห้งเนี่ยนะ!!”

[โฮสต์เอาไปตากแห้งพรุ่งนี้ก็ได้ วันนี้โฮสต์ควรหาอะไรห่มก่อน]

คาเมลทำสีหน้าว่างเปล่า พลางเหลือบไปมองหนังสัตว์สีเขียวๆ เลื่อม ๆ ของตัวสแคล๊บอย่างกลัว ๆ ‘นี่เราต้องห่มเจ้านี่จริง ๆ เหรอ...’

“นี่ระบบ แล้วเจ้าของร่างอยู่ยังไงล่ะ บ้านโล่ง ๆ ไม่มีผ้าห่มอีก นี่คนในเผ่ามีใครหนาวตายบ้างไหมเนี่ย”

[สภาพแวดล้อมของโลกนี้ค่อนข้างโหดร้าย ถ้ามีคนหนาวตายตอนกลางคืนก็ไม่ใช่เรื่องแปลก เผ่าคนป่าใช้หนังสัตว์ตากแห้งเพื่อห่มร่างกาย ส่วนเจ้าของร่างใช้วิธีขดเป็นกุ้งเอา ถ้าวันไหนเดินหลงเข้าไปในกระโจมคนอื่น เขาก็อาจจะให้เจ้าของร่างไปซุกตัวในผ้าห่มของเขาบ้างในบางครั้ง]

“…”

คาเมลจัดการหยิบเจ้าหนังสแคล๊บไปผึ่งไว้หน้าบ้าน จากนั้นก็เดินออกไปนอกกระโจม

[โฮสต์อย่าบอกนะว่า...]

“นายบอกว่าเจ้าของร่างชอบเดินไปขอนอนกระโจมคนอื่นบ่อย ๆ ใช่ไหมล่ะ งั้นฉันทำบ้าง”

[โฮสต์จะไปนอนกับใครเหรอครับ]

คาเมลยักไหล่ “เดี๋ยวก็รู้”

ลมเย็น ๆ นอกกระโจมหนาวยะเยือกยิ่งกว่าข้างในแบบเท่าตัว คาเมล กอดอกแน่น เขาเดินไปหยุดอยู่หน้ากระโจมของฮิวะ สาบานได้ว่าปกติเขาก็ไม่ได้หน้าด้านขนาดนี้ แต่วันนี้จำเป็นจริง ๆ เขาคงทนห่มหนังสด ๆ ของสัตว์แบบที่ยังไม่ตากแห้งไม่ได้จริง ๆ

[ระบบว่าแล้ว ┐(´д｀)┌]

‘นายน่ะเงียบไปเลย!’

คาเมลเดินเอ๋อ ๆ เข้าไปในกระโจม เขาเห็นฮิวะนอนหงายหลับตาพริ้มอยู่บนเตียงฟาง ร่างหนามีผ้าห่มขนสัตว์ที่น่าจะทำจากหนังหมีห่มอยู่บนตัว คาเมลมองซ้ายมองขวา เขาเลิกผ้าห่มขึ้นก่อนจะค่อยๆ เขยิบตัวเข้าไปนอนข้าง ๆ

หมับ!!

คาเมลถูกมือหนารวบเข้าไปกอด “ไม่คิดว่าเจ้าจะเดินหลงเข้ามาในกระโจมข้าอีกครั้งเลยนะ”

เขายิ้มค้าง สีหน้าเลิ่กลั่ก “หนาว...”

ฮิวะขมวดคิ้ว “จะว่าไปกระโจมของเจ้าก็ไม่มีหนังสัตว์ห่มเลยหนิ”

คาเมลพยักหน้าหงึก ๆ “…”

“งั้นข้าให้เจ้านอนด้วยคืนนี้ก็ได้ แล้วพรุ่งนี้ข้าจะหาหนังสัตว์มาให้”

คาเมลยิ้มกว้างไปให้ พลางซุกเข้ากับอกของฮิวะอย่างออดอ้อน

‘คุณหัวหน้าเผ่าใจป๋ามากครับ เห็นแล้วอยากซบ’

ฮิวะมองร่างบางที่ซุกอกเขาอย่างออดอ้อน มีหลายคนที่พยายามเข้าหาเขาเพราะทั้งแข็งแรงและหน้าตาดี แถมยังมีตำแหน่งเป็นถึงหัวหน้าเผ่าอีก ถ้ามีใครเดินเข้ามาในกระโจมของเขาแล้วทำแบบคาเมล ป่านนี้คงโดนลงโทษไปแล้ว

แต่คาเมลมาด้วยเจตนาบริสุทธิ์ เขาจึงหลับตาข้างนึงมองผ่านไปได้

‘ใครจะไปถือสาคนบ้ากันล่ะ’

แถมยังมีกลิ่นหอมของดอกไม้...

[คุณได้รับค่าความสัมพันธ์ของฮิวะ +2]

[ฮรึก తꀧత]

‘ระบบมีอะไร คนจะหลับจะนอน’

[ระบบแค่รู้สึกสงสารฮิวะ]

‘ห้ะ??’

[เขาคิดว่าโฮสต์เดินเข้ากระโจมมาด้วยเจตนาบริสุทธิ์เพราะรู้สึกหนาว จริง ๆ แถมบอกว่าไม่ถือสาคนบ้าด้วย]

‘ฉันก็เจตนาบริสุทธิ์นะ!! กะ ก็มันหนาวจริง ๆ นี่นา แถมกระโจมของ ฮิวะน่าจะมีผ้าห่มดี ๆ ด้วย ถึงจะไม่ได้บ้าจริง ๆ ก็เถอะ...’

[ระบบขอไม่ออกความเห็น]

“...”

…

พอรุ่งเช้าคาเมลก็ไม่เห็นฮิวะแล้ว เดาว่าเจ้าตัวน่าจะออกไปล่าสัตว์ นั่นแหละ คาเมลไม่มีเหตุผลที่จะอยู่กระโจมของฮิวะต่อ เขาเลยรีบเดินออกจากกระโจมของหัวหน้าเผ่าทันที

และเป็นไปตามคาด มีคนตกใจที่เห็นเขาเข้าไปในกระโจมของฮิวะ สองวันติด และบางคนก็คิดว่าไม่แปลกอะไรเพราะเขาเป็นคนบ้าก็เถอะ

คุณลุงใจดีคนเดิมทักเขา “คาเมล ได้ยินว่าเจ้าไปนอนในกระโจมท่านหัวหน้าเผ่าอีกแล้วเหรอ ดีนะที่ไม่โดนลงโทษ คราวหลังมานอนที่กระโจมข้าดีกว่า พวกเรานอนกันทั้งครอบครัว อากาศอุ่นกว่าเยอะเลย”

เบมอสอาศัยอยู่กับภรรยาและลูกสาวสองคน พวกเขามักจะนอนกอดกันภายใต้ผ้าห่มผืนเดียว นอกจากจะประหยัดหนังสัตว์แล้วยังอบอุ่นมากอีกด้วย

คาเมลส่ายหน้า “ข้ากลัวท่านจะอึดอัด”

เบมอสเลิกคิ้ว “คาเมลนี่เจ้าพูดเหรอ!!”

คาเมลเลิ่กลั่ก ลืมไปว่าเจ้าของร่างไม่ค่อยพูดเป็นคำ ๆ นักหรอก บางครั้งเจ้าตัวก็พูดไม่รู้เรื่องด้วยซ้ำ

“แบบนี้ก็ดีเลย เจ้าพูดรู้เรื่องก็ดีแล้ว ข้ายังกังวลอยู่เลยว่าเจ้าจะสื่อสารกับคนในเผ่ายังไง” เบมอสพูดต่อ “ไม่ต้องกลัวว่าข้าจะอึดอัดหรอก ผ้าห่มของเราเป็นหนังหมีที่ท่านหัวหน้าเผ่าให้มา มันใหญ่พอที่จะห่มมนุษย์ได้ 4 คนเชียวล่ะ ถ้าวันไหนเจ้าหนาวจะมานอนด้วยกันก็ได้”

คาเมลพยักหน้า “ขอบคุณครับ”

[ค่าความสัมพันธ์ +3]

คาเมลแอบกระซิบในใจ ‘ระบบ ๆ คุณลุงชื่ออะไรน่ะ’

[ชื่อเบมอสครับ เขาเป็นคนที่สนิทกับเจ้าของร่างมากที่สุด]

‘แล้วไอ้ค่าความสัมพันธ์นี่หมายความว่ายังไง เห็นเด้งตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว’

[มันคือค่าความสัมพันธ์กับบุคคลอื่นครับ โฮสต์สามารถดูได้ผ่าน การนึก แปลความหมายได้ทั้งความสนิทและความรัก แต่ในกรณีของเบมอส เป็นค่าความสนิทครับ (｀▽´)]

ค่าความสัมพันธ์

ฮิวะ 2

เบมอส 6

เรเดล 1

[มีหลายคนในเผ่าที่เจ้าของร่างสนิทด้วย แต่ชื่อจะไม่ขึ้นเพราะโฮสต์ยังไม่เคยเจอหน้าเขา เจอหน้ากันเมื่อไหร่จะขึ้นชื่อกับความสัมพันธ์อัตโนมัติ ระบบแนะนำให้โฮสต์เพิ่มค่าความสัมพันธ์ครับ ( ͡° ͜ʖ ͡°)]

คาเมลพยักหน้าในใจ เขากล่าวลากับเบมอสและเดินกลับกระโจมตัวเอง

“ระบบสุ่มรางวัลเลย” คาเมลหวังว่าวันนี้เขาจะได้อาวุธหรือของดี ๆ สักหน่อย ไม่งั้นคงทำได้แค่ไปตบกับตัวสแคล๊บเหมือนเมื่อวานแหง ๆ

[ปิ๊งป่อง!!!]

[คุณได้รับซอสน้ำมันหอยแบบขวดใหญ่พิเศษ]

“…” คาเมลมีสีหน้าว่างเปล่า

[ฮะ โฮสต์ใจเย็น ๆ ระบบไม่รู้เรื่อง นี่เป็นความเกลือของโฮสต์เอง ระ...ระบบหวังว่าพรุ่งนี้โฮสต์จะสุ่มได้อาวุธสักชิ้น ❃ႣᄎႣ❃]

คาเมลกุมหัว “เฮ้อ ช่างเถอะ อย่างน้อยเจ้าน้ำมันหอยนี่ก็เอาไปปรุงอาหารได้ล่ะนะ”

[เนื้อของสแคล๊บเหม็นมาก ๆ แถมไม่อร่อย ซอสน้ำมันหอยจะทำให้มันรสชาติแย่กว่าเดิม ถ้าฝืนทำออกมาจะทำให้เสียของเปล่า ๆ ระบบแนะนำให้โฮสต์ใช้กับเนื้ออื่น]

“เนื้อสแคล๊บมันใช้ทำอะไรได้นอกจากทำให้อิ่มเนี้ย”

[ระบบไม่ได้ติดตั้งโปรแกรมทำอาหาร โฮสต์ต้องหาคำตอบด้วยตัวเอง]

“งั้น. ถ้าเอาไปหมักกับอะไรสักอย่างอาจจะอร่อยขึ้นก็ได้นะ”เขาพูดต่อ

“กว่าจะเก่งขึ้นจนสามารถล่าอย่างอื่นได้ เนื้อสแคล๊บคงเป็นอาหารหลักของเราไปก่อน...”

เขาลองหยิบเนื้อสแคล๊บออกมาจากช่องเก็บของ แต่เมื่อได้กลิ่นของมันเขาก็รีบใส่มันกลับเข้าที่เดิมทันที

“กลิ่นเหม็นมาก เหม็นจนความอยากอาหารหายวับ” เขาไม่รู้จะอธิบายกลิ่นของมันยังไง มันเหมือนเนื้อที่เน่าแล้ว และไม่ใช่แค่หนังที่มีสีเขียว เนื้อของ สแคล๊บก็มีสีเขียวเหมือนกัน นอกจากจะไม่อยากอาหาร เขายังอยากขย้อนของเก่าออกมาด้วย...

คาเมลตัดสินใจว่าเขาจะไม่กินข้าวเช้าถ้าหาอะไรมาแทนที่เจ้านี่ไม่ได้ เขาไม่ใช่คนที่นี่ จะให้ทนกินเพื่อมีชีวิตรอดก็พอได้ แต่เผอิญว่าเขายังไม่หิวจนทนไม่ได้ขนาดนั้น ถ้าหาอะไรกินแทนได้ เขาก็อยากหาก่อน

[ระบบแนะนำให้โฮสต์กินเยอะ ๆ เพื่อเพิ่มเนื้อหนังหน่อย โฮสต์ผอมเกินไปแล้ว]

“ถ้าเป็นไปได้ก็อยากทำอยู่หรอก”

[โฮสต์ยังมีกล้วยนะ]

“เก็บไปก่อนสิ ข้าวเช้าไม่กินก็ได้ แต่ข้าวกลางวันก็ควรกินไม่ใช่รึไง”

[(｀∀´)Ψ ผิดแล้วโฮสต์ ข้าวเช้ากับข้าวกลางวันต่างหากที่สำคัญที่สุด! ส่วนข้าวเย็นไม่กินก็ได้]

“ช่างฉันเถอะน่า!” คาเมลเถียงกลับ

คาเมลตัดสินใจเดินเข้าป่าไปอีกครั้งแต่เขาไม่ได้เข้าไปลึก เพราะรู้ว่าถ้าเข้าไปลึกเขาอาจจะตายก็ได้ พอเจอตัวสแคล๊บ เขาก็ล่ามันมา 7 ตัว

[คุณได้รับเนื้อสแคล๊บ 7 ชิ้น]

[คุณได้รับหนังสแคล๊บ 7 แผ่น]

[คุณได้รับดวงตาสแคล๊บ 14 ลูก]

[คุณได้รับค่าความแข็งแรง +10]

[คุณได้รับค่าความอึด +10]

“นึกว่าค่าความอึดกับความแข็งแรงจะได้เท่าจำนวนสแคล๊บที่ฆ่าซะอีกนะ”

[คุณสมบัติเหล่านี้จะได้แบบสุ่มครับ ถ้าล่าสแคล๊บจะได้ค่าสเตตัส +1 ถึง +3 แล้วแต่โชคของโฮสต์ครับ]

สเตตัส

ค่าเสน่ห์ -20

ค่าความแข็งแรง 13

ค่าการฟื้นฟู 1

ช่องเก็บของ 10

ค่าความอึด 14

สถานะ

-หิว

-บาดเจ็บที่หัว

ช่องเก็บของ

1.เนื้อสแคล๊บ 9

2.หนังสแคล๊บ 8

3.ลูกตาสแคล๊บ 16

4.กล้วย 3 ลูก

5.-

6.-

7.-

8.-

9. -

10.-

“มีที่ไหนปลอดภัยนอกจากบริเวณริมป่าอีกไหม”

[ไม่ค่อยมีที่ไหนปลอดภัยเท่าไหร่ครับโฮสต์ ถ้าอยากกินผลไม้ยังต้องเข้าไปลึกมากกว่านี้เลย โฮสต์จะลองเข้าไปไหมครับ ตอนนี้โฮสต์มีค่าความแข็งแรงเท่ากับ 13 ถือว่าพอเอาตัวรอดได้ครับ]

“ค่าเฉลี่ยพละกำลังของคนในเผ่ามีเท่าไหร่”

[ 20 ครับ]

“ยังขาดอีกตั้ง 7 ถึงจะเท่าค่าเฉลี่ยเลยนะนั่น...”

[หรือโฮสต์อยากจะลองจับปลาดู...]

“ได้ข่าวว่าปลาน่ากลัวยิ่งกว่าปิรันย่า”

[ปลาไม่ได้ดุขนาดนั้นถ้าโฮสต์อยู่บนดิน ขอแค่อย่าจุ่มขาลงไปในน้ำก็พอ]

“นายกำลังจะบอกให้ฉันจับปลาบนดิน ปลามันคงไม่ว่ายมาให้จับ ง่าย ๆ ที่ผิวน้ำหรอก!”

[โฮสต์มีเนื้อสแคล๊บตั้งเยอะ ผูกกับกิ่งไม้แล้วล่อให้ปลามากิน จากนั้นก็ยกมันขึ้นมา ไม่เห็นมีอะไรยาก]

คาเมลคิ้วกระตุก รู้สึกเหมือนโดนด่าว่าโง่กลาย ๆ

พอได้ยินว่าเอาเนื้อสแคล๊บไปล่อปลาได้ เขาเลยล่าตัวสแคล๊บเพิ่มอีก 10 ตัว อย่างน้อยก็ดีกว่าต้องกินเนื้อสแคล๊บเป็นอาหารนั่นแหละ เอาไปล่อปลายังดีซะกว่า

[คุณได้รับเนื้อสแคล๊บ 10 ชิ้น]

[คุณได้รับหนังสแคล๊บ 10 แผ่น]

[คุณได้รับดวงตาสแคล๊บ 20 ลูก]

[คุณได้รับค่าความแข็งแรง +18]

[คุณได้รับค่าความอึด + 10]

สเตตัส

ค่าเสน่ห์ -20

ค่าความแข็งแรง 31

ค่าการฟื้นฟู 1

ช่องเก็บของ 10

ค่าความอึด 24

สถานะ

-หิว

-บาดเจ็บที่หัว

ช่องเก็บของ

1.เนื้อสแคล๊บ 19

2.หนังสแคล๊บ 18

3.ลูกตาสแคล๊บ 26

4.กล้วย 3 ลูก

5.-

6.-

7.-

8.-

9. -

10.-

“จะว่าไปค่าพลังก็ขึ้นเร็วอยู่นะ”

[(｀▽´) ระบบบอกแล้วว่าโฮสต์มีสูตรโกง]

คาเมลเดินไปที่แม่น้ำ จุดที่ห่างไกลจากน้ำตกเยอะพอสมควร เดาว่าถ้าห่างออกมาขนาดนี้ ปลาอะไรนั่นก็คงว่ายอยู่ได้นั่นแหละ เขาจัดการเอาเนื้อ สแคล๊บผูกกับเถาวัลย์ และเอาเถาวัลย์ผูกกับเนื้อสแคล๊บอีกที แม้เบ็ดตกปลา อันนี้จะสภาพดูไม่ได้ไปหน่อย แต่มันก็น่าจะพอตกปลาดี ๆได้สักตัวนั่นแหละ

ฟึบ! คาเมลเขวี้ยงเหยื่อล่อที่ติดกับเถาวัลย์ลงในน้ำ รอได้ไม่นานอยู่ ๆ เขาก็รู้สึกถึงแรงกระตุกอย่างแรงจากเถาวัลย์ที่เพิ่งขว้างลงไป

เขารีบดึงเถาวัลย์กลับมาที่ผิวน้ำทันที มีปลาตัวอวบอ้วนติดมาด้วย 3 ตัว มันแทะเนื้อของสแคล๊บหดหายไปเกินครึ่ง ขณะที่ลากขึ้นมา ปากคม ๆ ของมันก็กำลังแทะเนื้อไม่หยุดหย่อน

เมื่อคาเมลเดินเข้าไปใกล้ตัวปลา ข้อความก็เด้งขึ้นในหัว

[คุณได้รับปลารันติโก้ +3]

คาเมลกดดูช่องเก็บของแล้วขมวดคิ้ว “หือ ครั้งนี้ไม่แล่ปลามาให้เหรอ”

ปลารันติโก้

คุณสมบัติ -โปรตีน, ทำให้อิ่ม, ค่าการฟื้นฟู +1 (สุ่ม)

(หากเอาไปปรุงอาหาร อาจจะได้คุณสมบัติเพิ่ม)

[ถ้าโฮสต์จิ้มตัวปลาที่ช่องเก็บของมันจะแล่ให้ครับ ปลาเป็นสัตว์พิเศษ สามารถเอามากินและเลี้ยงได้ ระบบเลยไม่แล่มาให้ถ้าโฮสต์ไม่ออกคำสั่ง และปลาในช่องเก็บของของโฮสต์ก็ยังมีชีวิตอยู่ด้วย]

หลังจากนั้นเขาก็ใช้เนื้อสแคล๊บไปเกือบครึ่งเพื่อล่าปลารันติโก้ อย่างน้อยมันก็น่าจะมีรสชาติดีกว่าเนื้อสแคล๊บแน่ ๆ เขาเลยไม่เสียดายเนื้อสแคล๊บที่ล่ามาอย่างยากลำบากสักนิด

[คุณได้รับปลารันติโก้ 32 ตัว ]

[คุณได้รับค่าความอึด +1]

สเตตัส

ค่าเสน่ห์ -20

ค่าความแข็งแรง 31

ค่าการฟื้นฟู 1

ช่องเก็บของ 10

ค่าความอึด 25

สถานะ

-หิว

-บาดเจ็บที่หัว

ช่องเก็บของ

1.เนื้อสแคล๊บ 10

2.หนังสแคล๊บ 18

3.ลูกตาสแคล๊บ 36

4.กล้วย 3 ลูก

5.ปลารันติโก้ 32 ตัว

6.-

7.-

8.-

9. -

10.-

“ค่าความแข็งแกร่งน่ะพอเข้าใจอยู่หรอก แต่ค่าความอึดนี่หมายความว่าไงน่ะ สงสัยมานานล่ะ”

[เวลาโฮสต์หนาว เวลาที่บาดเจ็บ หรือเวลาที่กำลังจะตาย ค่าความอึดจะช่วยให้โฮสต์อึดทึกทนไม่ม่องไปซะก่อนครับ ถ้าค่าตรงนี้มีมาก ๆ แม้จะเดินฝ่าพายุหิมะ โฮสต์ก็จะไม่หนาวตาย เพราะมีความทนทานสูง]

“อ่า...ฮะ ๆ”