ลิขิตฟ้ามายารัก

อาร์ยานานั่งหลับตาภาวนาขอพระผู้เป็นเจ้าที่เคารพศรัทธาจงเมตตาคุ้มครองรักษาตนและเพื่อนร่วมเดินทางให้รอดปลอดภัยจากภัยพิบัติในครั้งนี้ด้วยหัวใจมุ่งมั่น พร้อมคำรำพันในใจว่าเธอเพิ่งเกิดมาได้เพียงยี่สิบเอ็ดปีกว่า มีมารดาผู้แสนสวยเชื้อชาติอาระเบียนกับบิดาผู้แสนดีและมีเชื้อสายอัศวินผู้จงรักภักดีต่อราชวงศ์ทางยุโรป ยังไม่ได้ใช้ชีวิตให้คุ้มค่ากับการที่เกิดมาเป็นมนุษย์เลย โดยเฉพาะการตอบแทนคุณบิดามารดาและประเทศชาติอันเป็นที่รัก เพราะเป็นครั้งแรกที่ทั้งสองอนุญาตให้เธอเดินทางมาตามลำพังกับกลุ่มเพื่อนสนิทสี่ห้าคน หลังจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยมาเพียงสองสัปดาห์ เพื่อท่องเที่ยวแสวงหาประสบการณ์ และประเทศโปแลนด์ก็เป็นหนึ่งในดินแดนที่น่าสนใจ แต่ตอนนี้เครื่องบินที่พวกเธอโดยสารกำลังประสบปัญหาใหญ่

“...ผู้โดยสารโปรดทราบ ขอให้ทุกคนอยู่ในความสงบ เราจะนำพาผู้โดยสารทุกท่าน ไปถึงจุดหมายได้โดยปลอดภัยอย่างแน่นอน...ผู้โดยสารโปรดทราบ...”

เสียงประกาศของพนักงานต้อนรับสลับกับคำกล่าวยืนยันของกัปตันบนเครื่องบินที่ทุกคนได้ยิน ไม่ได้ช่วยให้ผู้โดยสารคนใดรู้สึกดีขึ้นเลยสักนิด เพราะอาการสั่นโคลงสลับการเอียงวูบไปมาของเครื่องเป็นเรื่องไม่ปกติ จึงมีคนหลายคนร้องไห้ หนึ่งในนั้นก็เป็นเพื่อนสาวสองคนที่นั่งอยู่ข้างกายอาร์ยานา

“ฮือ...ฮือ...ฮือ...อัญญ่า...เราจะตายไหม..." อลิซาเบธน้ำตาไหลพราก สองมือเกาะแขนเพื่อนสาวเอาไว้แน่น เสียงถามสั่นพร่าด้วยความรู้สึกหวั่นกลัวอย่างหนัก ประสานกับเสียงร้องอย่างเสียขวัญของคนรอบข้าง

“เราต้องตายแน่...โฮ...ฮือ...ฮือ...ฮือ..." ซานดร้าเพื่อนสาวเชื้อสายสเปนที่นั่งถัดจากอลิซาเบธออกไปตอบแทน แล้วเอามือทั้งสองปิดหน้าร้องไห้ลั่น

“ไม่...ไม่...พวกเราจะต้องไม่ตาย พวกเธอต้องเชื่อในพระเจ้า ท่านจะไม่ทอดทิ้งพวกเรา..." อาร์ยานาที่กำลังภาวนาถึงพระเจ้าตอบปลอบใจเพื่อนสาว ขณะที่เครื่องบินเอียงวูบลง ทำให้สองเพื่อนสาวส่งเสียงกรี๊ดลั่น

“ว้ายยย...พระเจ้าช่วยลูกด้วย...”

“วี้ดดด...พระเจ้า...”

“พระเจ้า...พระเจ้าอยู่ไหน...โปรดช่วยลูกด้วยเถิด”

“พระเจ้าคงจะลืมพวกเราแล้วละ ถึงได้เป็นอย่างนี้" เสียงร้องของสองสาวข้างกายดังประสานกับเสียงหวาดหวั่นของมิกซ์กับไมค์แฝดหนุ่มเพื่อนในกลุ่มผู้ร่วมเดินทางที่นั่งอยู่แถวหน้า

“สาธุ ขอบารมีเจ้าแม่กวนอิมช่วยลูกที ถ้าลูกรอด ชีวิตคราวนี้ จะถือสัจจะรักษาศีลเคร่งครัด และจะปฏิบัติแต่สิ่งที่เป็นคุณความดี”

จัสน่าหรือบัวจัตนาเพื่อนสาวเชื้อสายจีนลูกครึ่งไทย-อังกฤษที่ชอบพาเพื่อนๆไปเที่ยวชมและชวนทำบุญในวัดไทยวัดจีนมาทุกวัดในประเทศหลับตาพนมมือพึมพำสวดมนต์เสียงสั่นด้วยอาการน้ำตาไหลพราก ในอ้อมแขนของมิกซ์คู่รักหนุ่มที่นั่ง อยู่คู่กัน

“จัสน่า...ที่รัก ฉันรักเธอนะ หากเราต้องตาย ชาติหน้าขอเราเกิดมารักกันอีกนะ" มิกซ์กล่าวคำบอกรักเพื่อนสาวเหมือนการลาจาก

“ฉันก็รักนาย...มิกซ์...ฉันก็รักนาย..." จัสน่าตอบเพื่อนชายด้วยอาการสะอึกสะอื้น และกอดกันร่ำไห้ด้วยความรักตัวกลัวตาย

“พวกเราทำใจดีๆกันไว้ เขาก็บอกแล้วว่ากัปตันจะพาเราไปถึงจุดหมายอย่างปลอดภัย เราต้องเชื่อนะ เชื่อว่าพวกเราจะต้องปลอดภัย”

คำปลอบใจสุดท้ายของอัญญ่าหรืออาร์ยานาขาดหายไป เมื่อเครื่องบินทางฝั่งซ้ายเอียงวูบดิ่งลงอย่างรวดเร็ว ก่อนจะค่อยทรงตัวเคลื่อนไปข้างหน้าอย่างแรงเร็ว โดยปีกข้างซ้ายเหมือนกับเฉี่ยวโดนอะไรสักอย่าง ก่อนจะหักเป็นเสี่ยงทำให้ตัวเครื่องเอียงถลาร่อนลงเหมือนนกปีกหัก พร้อมกับเสียงผู้โดยสารประสานเสียงร้องดังอย่างตื่นตกใจเมื่อยานพาหนะเหินฟ้าลำใหญ่พุ่งตรงไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วและเกิดแรงกระแทกดังสนั่นเลื่อนลั่นราวกับฟ้าถล่มทลาย แต่ก่อนที่สติของอาร์ยานาจะดับวูบไป ใบหน้าของไนดัสอัศวินผู้เก่งกล้าในต้นตระกูลของบิดาก็ผุดขึ้นมาในห้วงสำนึก เด็กสาวภาวนาร่ำร้องขอให้เขามาช่วยตนให้พ้นจากความตายที่ยังไม่สมควรแก่เวลาครั้งนี้ เสมือนมีคำตอบรับจากคำภาวนาของเธอเมื่อปรากฏแสงสีรุ้งวาบเข้ามาแล้วทุกสิ่งทุกอย่างก็ดับวูบไปในพริบตา