ค่ำคืนชวนรัญจวน

ทำความรู้จักกับเกเบียล...

กว่าคนางค์จะโดยสารรถประจำทางกลับมาถึงบ้านพักก็เย็นย่ำ เธอลากขาที่ปวดเมื่อยเข้าไปในบ้านช้าๆ แทบจะหงายหลังผึ่งด้วยซ้ำ ตอนที่เปิดประตูบ้านเข้าไปได้ หญิงสาวสะบัดรองเท้าผ้าใบกระเด็นผลุงหล่นชิดมุมห้อง ทิ้งกระเป๋าเป้ใบโตไว้ข้างตัว เดินไปเปิดไฟฟ้าให้แสงสว่าง และเปิดตู้เย็นเพื่อหาน้ำเย็นๆ กินให้ชื่นอกชื่นใจ

“ร้อนชะมัดอาบน้ำดีกว่า” เธอพึมพำเบาๆ คว้าหนังสือเก่าแนบอก เอาไปวางไว้หัวเตียงนอน ก่อนจะสลัดเสื้อผ้าบนร่างกาย เดินตัวเปล่าเข้าห้องน้ำ เพื่อชำระล้างคราบเหงื่อไคล

ปกหนาๆ ขยับเปิด กระดาษปลิวพลิกเปิดได้เอง แม้ไม่มีกระแสลม จนหยุดอยู่ที่หน้าแรก หน้าที่มีรูปชายหนุ่มผู้หล่อเหลางามสง่า เสียงหัวเราะหึๆ ดังแว่วๆ ในอากาศ เหมือนกับว่ามีใครบ้างคนกำลังหัวเราะร่า ก่อนจะพลิกกลับและปิดสนิทเหมือนเดิม เหมือนไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้นเลย...

คนางค์ออกมาจากห้องน้ำอีกครั้ง เธออยู่ในชุดนอนลายการ์ตูนผ้ายืด ใบหน้าลายพร้อยเพราะปะแป้งเย็นให้ร่างกายได้รับความเย็นสดชื่นเพิ่มขึ้น หญิงสาวกระโจนขึ้นเตียงคว้าหนังสือที่ติดใจยกขึ้นมามองดู พรางพลิกเปิดดูเนื้อในก่อนจะบ่นพึม!!

“ตัวหนังสือเลือนจริงๆ แหะ แล้วจะอ่านได้ยังไงล่ะ เอาแว่นมาใส่ดีกว่า” เธอวางมันลงที่เดิมอีกครั้ง ผุดลุกขึ้นไปคว้าแว่นสายตามาใส่ เพื่อจะได้มองเห็นชัดเจนขึ้น

แสงสว่างวาบชั่วแวบ!! ช่วงที่คนางค์ผินหลังให้ แล้วจึงค่อยดับวูบไปเหมือนไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้นเลย...

ปฐมบทหน้าต่อจากรูปชายหนุ่มหล่อเหลาในชุดนักรบเต็มยศ นามของเขาคือ เกเบียล บาร์ธาซ่าร์ยอดขุนพลในยุคสมัยของอเล็กซานเดอร์ ประวัติความเป็นมาน่าตื่นตะลึง เกิดในตระกูลขุนนางผู้ควบคุมกองทัพ เป็นหนึ่งในนักรบแนวหน้าที่บุกตะลุยทุกครั้งที่มีสงคราม...หนุ่มรูปงามที่เป็นที่กล่าวขาน เรื่องความเก่งกาจและความเชี่ยวชาญเชิงรบ

ชายหนุ่มผู้อยู่กับสงครามเป็นส่วนใหญ่ ในเนื้อหนังสือกล่าวบรรยายถึงประวัติอันโชกโชน เขาองอาจยามอยู่ท่ามกลางการรบพุ่ง เป็นผู้นำทัพที่ยอดเยี่ยม เป็นนักรบผู้เก่งกาจ และเป็นนักรักที่มีแต่คนคะนึงหา

หลังพักรบในอาณาจักรแห่งหนึ่ง ที่กองทัพสามารถยึดครองได้ ชายหนุ่มและกองกำลังเข้าพักภายในตัวเมือง สำเริงสำราญกับสุรานารีที่เป็นของกำนัลตามประสาหนุ่มโสด มีผู้หญิงผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนเข้ามาให้ชื่นชมไม่หยุด ยิ่งผู้ชายรูปร่างผึงผายหาได้ยากยิ่ง...เป็นถึงนักรบผู้องอาจมีหรือผู้หญิงจะไม่สน

กลางดึกหลังดื่มเหล้าเข้าไปจนเมาได้ที่ เขาเดินตามผู้หญิงสาวสวยหุ่นอวบอัดนางหนึ่ง หายไปในบ้านเก่าหลังหนึ่งและเริงรักกับหล่อนจนรุ่งสาง!! เสียงครวญครางดังอยู่ตลอดทั้งคืน เมื่อชายหนุ่มที่อยู่กลางดินกลางทรายขาดแคลนผู้หญิงและเมื่อได้ปลดปล่อยเขาจึงใส่ไม่ยั้ง มันเป็นความเกษมสำราญของทั้งสองฝ่าย ต่างผลัดกันรุกและรับ สลับกันไปมาทั้งคืน ท่ามกลางความเงียบสงัด

บทรักร้อนๆ ทลายโลก เสียงขยับโยกดังลั่น เสียงเตียงเก่าๆ ขยับลั่นดังออดๆ แอดๆ ทั้งคืน!! เสียงครางเร่งเร้าด้วยความรัญจวนดังจวบจนรุ่งสาง ก่อนพระอาทิตย์จะโผล่พ้นขอบฟ้า...

ปัง!!

ประตูหน้าบ้านเปิดผ่าง...ผู้ชายรูปร่างแคะแกร็นยืนตัวงองุ้มอยู่ตรงปากช่องประตู พร้อมๆ กับแสงพระอาทิตย์ที่สาดส่องเขามาพอดี จนมองเห็นเป็นเงาดำทะมึน!!

“อเดล อีแพทยา...กูแค่ไม่อยู่...ริอ่านพาชู้มานอนในบ้านกูเชียวหรือ!!”

“เห้ย!!” ชายหนุ่มอุทานเสียงตกใจ เขาผุดลุกจากเตียงนอน ร่างกายเปลือยเปล่ายืนท้าแสงแดด มัดกล้ามเป็นลอนๆ สวยงามไล่จากหน้าอกเรียงตัวเป็นคลื่นถึงเนินหน้าท้องและท่อนขาแข็งเกร็ง

“ใจเย็นพี่ชาย...ข้าไม่รู้ว่านางมีสามีแล้ว...ขออภัยถ้าข้าล่วงเกินเจ้า...ข้าไม่ได้เจตนา...” ชายหนุ่มกล่าวแก้ เขายกมือขึ้นบังแสง เพื่อจะได้มองเห็นผู้ชายตัวเล็กที่ยืนขวางประตูไว้ได้ชัดขึ้น

“ไอ้ลูกหมา!! แกต้องได้รับผลกรรมครั้งนี้แน่!!” เสียงแหบสั่นคำรามก้อง ชายผู้นั้นเดินเข้ามาอีกก้าวและประตูห้องก็ปิดลงได้เอง เหมือนมีใครผลักปิดอย่างนั้นเลย