คุณดอกเตอร์ร้อนรัก

เสียงกริ่งประตูดังขึ้นสามครั้ง เอลินากลัดกระดุมเสื้อเชิ้ตแล้วเดินไปเปิดประตูบ้าน มองเลยไปที่ประตูรั้ว ซึ่งห่างจากตัวบ้านไปราวสิบเมตร

"เข้ามาเลยค่ะ ไม่ได้ปิดประตูรั้ว เข้ามาแล้วปิดประตูให้ด้วยนะคะ" เธอตะโกนบอก ยืนรอคนที่นัดหมายปิดประตูรั้วบ้านให้เรียบร้อย

ชายหนุ่มร่างสูงบึกบึนมาพร้อมกับกล่องเครื่องมือ เขายิ้มให้เอลินา และเธอสังเกตเห็นว่าเขามองไล่ลงมาที่ท่อนล่างของเธอซึ่งมีเพียงชายเสื้อเชิ้ตสีขาวที่ยาวลงมาปิดมันได้แค่ต้นขาเพราะเธอยังแต่งตัวไม่เสร็จ

"สวัสดีค่ะ วันนี้พี่เอกมาเอง เอลี่จะมีเงินค่าจ้างจ่ายไหมเนี่ย" เธอทักผู้มาใหม่อย่างคุ้นเคย แล้วเปิดประตูกว้าง รอให้เขาเข้ามาในบ้าน

ช่างเอก เป็นเจ้าของร้าน "เอกการช่าง" ซึ่งอยู่ริมถนนหน้าปากซอยถัดจากบ้านที่เธออยู่ไปสองซอย เอลินาพอคุ้นเคยกับเขาเพราะพี่ชายของเธอเคยเป็นเพื่อนร่วมเรียนประถมกับนายช่างคนนี้ ก่อนแยกย้ายกันไปเรียนโรงเรียนอื่นๆ ตามเส้นทางอาชีพ

"ลูกน้องพี่ออกไปทำงานที่รับไว้ก่อนหมดเลย วันนี้งานเยอะ" นายช่างร่างสูงตอบ "วันนี้ไม่มีใครอยู่เหรอ"

"พี่เป้ไปทำงานเมืองนอกอาทิตย์หนึ่งค่ะ เอลี่เลยอยู่คนเดียว"

เอลี่กับเป้ อยู่ด้วยกันสองคน พ่อกับแม่ของทั้งคู่หนีพิษเศรษฐกิจไปทำงานและเปิดร้านอาหารไทยอยู่ที่ต่างประเทศหลายปีแล้ว นาน ๆ ครั้งจะกลับมาบ้านหลังนี้สักที ทั้งสองท่านเคยชวนลูกสาวและลูกชายไปอยู่ด้วยกัน แต่เอลี่นับจากจบปริญญาเอกเอลี่ก็ไม่คิดอยากไปอยู่อเมริกาอีก ส่วนเปเป้ติดแฟนไม่อยากไปเช่นเดียวกัน

ทั้งคู่ก็เลยใช้วิธีการไป ๆ มา ๆ ระหว่างสองประเทศนี่แทน

บ้านหลังนี้มีสองห้องนอน ห้องหนึ่งของเธอ และอีกห้องของพี่ชาย เอลินาเดินนำนายช่างไปยังห้องน้ำด้านบนซึ่งอยู่ในห้องนอนของเธอ

"น้ำมันหยดตลอดเวลา เมื่อคืนเอลี่นอนไม่หลับเลยค่ะ" เธอบอก ชี้ไปยังก๊อกน้ำอ่างล้างหน้าที่มีน้ำหยด แล้วก็เหมือนมีท่อรั่วด้วย พี่เอกดูให้หน่อยได้ไหมคะว่าต้องซ่อมอะไรอีกบ้าง เอาช่างมาทำทีเดียวเลยก็ได้ค่ะ"

บ้านหลังนี้มีอายุกว่ายี่สิบปี พอพ่อแม่ไม่อยู่ สองหนุ่มสาวก็ดูแลมันตามประสา ระบบน้ำไฟ ก็เสื่อมไปตามกาลเวลา เคยคิดจะซ่อมครั้งใหญ่แต่ยังไม่ได้สรุปกันจริงจังเสียที

"ได้ครับ"

"ถ้างั้นเอลี่ไปแต่งตัวต่อนะคะ ตามสบายค่ะ"

"อ้าวจะไปไหนครับวันนี้ นึกว่าหยุด"

"อ๋อ บ่าย ๆ เอลี่จะไปทำงานต่างจังหวัดค่ะ เพิ่งอาบน้ำเสร็จ ไม่คิดว่าช่างจะมาเร็วขนาดนี้"

เอกพลพยักหน้า "ตามสบายครับ"

เขาวางเครื่องมือ เตรียมทำงาน ปลายสายตา เห็นเจ้าของบ้านสาวสวยเดินกลับเข้าไปในห้องนอน คงจะนั่งลงแต่งตัวที่หน้ากระจก

เอลี่น่าจะอายุน้อยกว่าเขาสักห้าปี อายุก็คงประมาณยี่สิบปลาย ๆ ในตอนนี้ แต่หน้าเด็กราวกับเด็กอายุสิบแปด สมัยวัยรุ่น เอกพลเคยแอบมองเด็กสาวบ่อย ๆ เพราะหน้าตาน่ารัก และผิวขาวเนียนละเอียดของเธอ

แค่คิดถึงท่อนขาเรียว ๆ ที่พ้นออกมานอกชายเสื้อ เจ้าของร้านซ่อมแซมไฟฟ้าประปาก็รู้สึกอึดอัดที่กลางลำตัวขึ้นมาทันที เขากับเมียก็ไม่ได้มีอะไรมาหลายวันแล้ว เพราะเธอไปเยี่ยมพ่อกับแม่ที่ต่างจังหวัด

เอกพลดูระบบน้ำ ก๊อกน้ำเก่าและมีรอยแตก คงต้องเปลี่ยนใหม่ เขาเดินเลยไปดูบริเวณที่เป็นที่อาบน้ำ ซึ่งยังหมาดน้ำจากการอาบของหญิงสาวเจ้าของบ้าน กลิ่นสบู่หอมอ่อน ๆ สดชื่น ระบบก๊อกและฝักบัวยังใช้ได้ดี แต่ก็เก่าไปตามอายุการใช้งานเช่นเดียวกัน

เขาเดินกลับออกมา สายตาปะทะกับอะไรบางอย่างที่อยู่ใต้ชั้นวางอยู่ด้านล่างของซึ่งวางอุปกรณ์อาบน้ำ

มองซ้ายขวา เสียงเจ้าของบ้านยังทำอะไรกุกกักอยู่ในห้องนอน ไวเท่าความคิด นายช่างใหญ่หยิบเจ้าชิ้นเล็ก ๆ นั่นขึ้นมา เอลินาอาจไม่ได้สังเกตว่ามันตกอยู่

กางเกงชั้นในสีดำ ลูกไม้บางเบาน่าทะนุถนอม เอกพลกดจมูกลงบนมัน สูดกลิ่นหอมอ่อน ๆ จากอะไรบางอย่างที่ติดอยู่ที่กลางแผ่นผ้าลายลูกไม้บางเบาตัวเล็กนั่น

ใส่แล้วมันจะปิดอะไรได้บ้างนะ เอกพลยัดมันลงกระเป๋ากางเกงทันที เป้าตุงแข็งไปหมดเพราะกลิ่นอ่อน ๆ ที่อบอวลอยู่ในความรู้สึก

"เป็นไงบ้างพี่เอก ซ่อมได้ไหม" เสียงเอลินาดังมาจากในห้องนอน

"ได้ครับ แต่อาจต้องซื้อบางตัวเพิ่มเดี๋ยวบ่ายนี้ผมไปซื้อมาทำให้"

เอลินาเดินกลับเข้ามาในห้องน้ำ "ทำเลยไม่ได้เหรอคะ...เอลี่มีงานตอนบ่าย อย่างที่บอกไว้แล้ว พี่เป้ไม่อยู่ด้วย"

แม่เจ้าโวย หล่อนแต่งหน้าอ่อน ๆ แต่ยังไม่ได้สวมอะไรด้านล่างเหมือนเดิม ใส่น้ำหอมแล้ว หอมชื่นใจ

คนฟังทำหน้าเครียด จริง ๆ แล้วอุปกรณ์ทุกอย่างมีอยู่ที่ร้าน

"ก็ได้ครับ เดี๋ยวพี่ไปเอาอุปกรณ์แล้วกลับมา เอลี่ยังไม่ไปไหนใช่ไหม"

"ค่ะ เดี๋ยวนั่งทำงานรอ"

นายช่างพยักหน้า "งั้นพี่ทำให้เอลี่เป็นพิเศษเลย"

"ขอบคุณค่า" เอลินาเดินตรงเข้ามากอดแขนนายช่างใหญ่ที่เธอทำกับเขาเหมือนว่าเธอเป็นพี่ชาย แต่หารู้ไม่ว่า คนถูกกอดนิ่งขึง พยายามเก็บกดความรู้สึกที่พุ่งทะยานออกมาอย่างสุดความสามารถ