ท่านประธานซาตานของฉัน

บทที่ 1

บทที่1 พบกับคนเลว

โรงแรมวิลล่าอันหรูหรา

ชายหนุ่มรูปงามที่พึ่งอาบน้ำเสร็จเดินออกมาจากห้องอาบน้ำ มีเพียงผ้าขนหนูผืนเดียวที่พันอยู่รอบเอว เรือนร่างที่งดงามและเต็มไปด้วยกำลังคล้ายกับเทพอพอลโล

"เฮี่ย" เสียงทุ้มต่ำสบถออกมา ชายหนุ่มก้มลงมองดูการเกิดปฏิกิริยาของร่างกายตัวเอง สีหน้าดูโมโหรำคาญ

เขาหยิบมือถือขึ้นมา เลื่อนไปที่เบอร์ของผู้ช่วย "หาผู้หญิงที่สะอาดมาให้ฉัน" "คุณชาย ทำไมคืนนี้ถึงมีความสนใจขึ้นมาล่ะ?" "ที่งานเลี้ยงดื่มของผิดมา เร็วเข้าเถอะ" เสียงที่ทุ้มต่ำนั้นฟังเหมือนทนไม่ไหวแล้ว "ได้เลย จะจัดไปให้ทันที" ป้ายด้านหน้าที่มีโคมไฟส่อง เด็กสาวสวมชุดเย็นสบายเงยหน้าขึ้นดูแผนที่เส้นทางที่เหมือนกับงูเลื้อย อย่างไม่รู้จะพูดอย่างไรดี ทั้งที่มาเที่ยว แต่ก็มาหลงทางจนได้

ยิ่งน่าโมโหขึ้นไปที่มือถือเธอดันแบตหมดอีก เดินมาครึ่งทางก็ไม่เห็นแม้แต่เงาผู้คน

เธอยังไม่รู้ว่าตัวเองได้เดินเข้ามาในเขตคฤหาสน์ส่วนตัว

เธอมีเพียงทางเลือกเดียวคือเดินต่อไปข้างหน้า ในที่สุดก็พบคฤหาสน์ที่เปล่งประกายในความมืด ในใจเธอรู้สึกดีใจที่ตอนนี้มีทางรอดแล้ว

ถึงแม้คฤหาสน์หลังนี้จะดูมีระดับ แต่เพื่อที่จะได้กลับไปโรงแรม เธอจึงต้องเสี่ยงเข้าไปดู

เธอกดกริ่งที่ประตู

ประตูได้เปิดออก

ใจเธอหวิวไปชั่วครู่ รู้สึกว่าเจ้าของที่เปิดประตูคนนี้ช่างไว้หน้าเธอเหลือเกิน

พอก้าวเข้าไปในห้องโถงอันหรูหราอลังการเหมือนพระราชวังแห่งนี้ ชวนีก็ถามขึ้นจากในห้องโถงที่เงียบงันว่า "มีใครอยู่มั้ยคะ?"

ไม่มีใครตอบเธอ เป็นไปไม่ได้ ไฟก็เปิดอยู่ แถมยังเปิดประตูให้เธออีก คฤหาสน์นี้จะต้องมีคนอยู่แน่

หรือว่าจะอยู่ข้างบน?

ชวนีจึงก้าวขึ้นไปข้างบน เธอเห็นห้องนอนใหญ่ทางนั้นเปิดไฟอยู่ เธอกลืนน้ำลาย หัวใจบีบแน่น ตื่นเต้นจนได้แต่กลืนน้ำลายเธอหลงทางมาครึ่งชั่วโมงแล้ว ถ้าไม่หาใครให้ถามทาง คืนนี้เธอคงได้นอนอยู่ข้างนอกเป็นแน่

"เอ่อ...มีใครอยู่มั้ยคะ?" เธอถามเป็นภาษาอังกฤษพร้อมกับเดินไปทางประตูห้องนอนที่เปิดอยู่ครึ่งหนึ่ง

ทันใดนั้น

มีกำลังที่แข็งแรงดึงข้อมือเธอไป เธอถูกดึงเข้าไปในห้องทั้งตัว

สักครู่หนึ่ง ไฟในห้องนอนก็ดับลง

"อ่า...ใครกันน่ะ คุณจะทำอะไร?" ชวนีร้องตะโกนเสียงแหลมอย่างตกใจ และถามเป็นภาษาจีน

"หุบปาก" เสียงที่เย็นชาของชายหนุ่มดังขึ้นมา

ชายหนุ่มพูดเป็นภาษาจีน

"ทำไมคุณต้องปิดไฟด้วยล่ะ?" ชวนีถามอีกอย่างตื่นตระหนก หรือว่าจะเจอพวกโรคจิตฆ่าคนเข้าแล้ว? แล้วต้องการฆ่าเธอ?

"ฉันไม่อยากเห็นสภาพเธอน่ะสิ" น้ำเสียงเขาทั้งเย็นชาและรังเกียจ

ชายหนุ่มคิดว่าเธอคือผู้หญิงที่ผู้ช่วยเขาหามาให้

ชวนีตกใจจนมือไม้อ่อนไปชั่วขณะ ร่างกายที่โดนชายหนุ่มโอบกอดเอาไว้ ถูกเหวี่ยงลงบนเตียงอย่างแรง เธอร้องเสียงแหลมอีกครั้ง ชวนีหน้ามืดตาลาย ส่วนร่างที่กำยำของชายหนุ่มยังข่มเหงเธอต่อไป

"อ่า......" ชวนีผลักเขาสุดชีวิต "คนเลว นายปล่อยฉันนะ......ยี้......"

เสียงตะโกนและอาการตื่นตระหนกของเธอดังสักพักก็ถูกชายหนุ่มหยุดไว้อย่างเผด็จการรุนแรง ริมฝีปากที่เผยกว้างของเธอยิ่งทำให้ชายหนุ่มล่วงละเมิดได้อย่างง่ายดาย

เพราะชายผู้นี้ไม่ชอบมากที่สุดคือผู้หญิงที่โวยวายและไม่เชื่อฟัง

ทั้งที่เป็นของเล่นที่ส่งมาให้ เธอมีสิทธิ์อะไรมาปฏิเสธเขา เงินก็ให้เธอไปไม่น้อย

แต่ว่าเด็กสาวที่หามานี้ทั้งหวานทั้งหอม แม้กระทั้งเขาที่เป็นคนเบื่อง่าย ยังเปลี่ยนไปชอบขึ้นมา อยากจะเอามากยิ่งขึ้น

ชวนีเบิกตาโต มือเล็กๆ พยายามผลักไสชายหนุ่มที่อยู่ด้านบนออกไป แต่ก็ไม่ได้ผล

ความเจ็บที่ลึกเข้าไปในกายยึดเธอเอาไว้ เธอร้องไห้กระซิกออกมาขณะที่เขาจูบอย่างดูดดื่ม น้ำตาที่เหมือนกับไข่มุกไหลออกมาจากหางตาไม่ขาดสาย