พิศวาส 3000 ปี
ตอน 2
ดวงเนตรสีเลือดจ้องใบหน้างามลึกล้ำอย่างประหลาดที่อยู่ตรงหน้าในขณะนี้ ต่างฝ่ายชะงักงันไปชั่วขณะด้วยความตื่นตะลึงด้วยกันทั้งสองฝ่าย รูปปั้นที่เพิ่งกลับกลายเป็นมนุษย์ค่อยๆ ลุกขึ้นยืนจากแท่นหินอย่างช้าๆ ดวงตาสีเลือดยังคงจับจ้องใบหน้างามประหลาดลึกล้ำอยู่เช่นนั้นตลอดเวลา
ท่ามกลางกลิ่นหอมของดอกไม้รัญจวนจิตและกระแสลมที่พาดผ่านเรือนกาย จนเส้นผมสีเงินยวงของบุรุษตรงหน้าปลิวสยายต้องสายลม ในขณะที่หญิงสาวค่อยๆ แหงนหน้าขึ้นมองร่างสูงใหญ่ทะมึนในอาภรณ์สีดำนิลกาฬ ครั้นร่างนั้นลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ร่างองอาจผึ่งผายแฝงเร้นอำนาจยิ่งใหญ่ จนทำให้หญิงสาวยืนนิ่งไม่ไหวติงด้วยความตกตะลึงอย่างยิ่งยวด
นิ้วยาวเรียวสวยของบุรุษเจ้าของเส้นผมสีเงินยวงค่อยๆ ยกขึ้น ก่อนจะลูบไล้ใบหน้าของนางขึ้นลงเบาๆ ดวงตาสีเลือดยังคงมองดวงหน้างามเฉิดฉายอยู่เช่นนั้น ก่อนจะค่อยๆ คลี่ยิ้มออกมาบางๆ อย่างพึงพอใจพร้อมเอ่ยถ้อยคำที่เธอมิเคยลืมเลือนไปจากความทรงจำได้เลย
“เจ้าเป็นของข้าเยว่วาวา!” เสียงทุ้มนุ่มนวลแต่เต็มไปด้วยอำนาจและแฝงเร้นพลังอันยิ่งใหญ่บอกกับเธอ
“เฮือกกก!!!” หญิงสาวสะดุ้งเฮือกจนสุดตัว
ร่างงามของแม่สาวน้อยลุกพรวดพราดขึ้นจากเตียงนอนของเธอทันที ดวงตากลมโตดั่งตากวางกวาดไปทั่วห้องนอนพร้อมยกสองมือขึ้นมาทันใด
“เพียะ!เพียะ!” แรงตบกระทบลงบนใบหน้าจนรู้สึกได้ถึงความชา
“ฉันตื่นแล้ว! มันเป็นเพียงแค่ความฝันเท่านั้น.... เหอๆ ใช่!ความฝัน... ฉันฝันเท่านั้นเอง... มันไม่ใช่เรื่องจริงเลย” หญิงสาวรำพึงรำพัน พร้อมเหวี่ยงผ้าห่มคลุมกายออกจากร่างลุกไปเข้าห้องน้ำอย่างรวดเร็ว
และทันทีที่ถึงห้องน้ำเธอรีบเปิดก๊อกเพื่อล้างหน้าล้างตาให้หายจากความง่วงงุน ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองตัวเองในกระจกเงาพลางกลืนน้ำลายลงคอ
“ทำไมฉันต้องฝันเห็นแต่รูปปั้นหินกลายร่างเป็นคนมาตั้งแต่จำความได้ด้วยนะ เมื่อก่อนก็แค่นานๆ ครั้ง แต่ทำไมปีนี้ฝันเห็นถี่ยิบเลย เกือบจะทุกวันก็ว่าได้... โอ๊ย! จะบ้าตาย!!!” หญิงสาวบ่นรำพึงรำพันพลางสะบัดศีรษะของเธอไปมา
“ตู๊ด! ตู๊ด! ตู๊ด!” เสียงโทรศัพท์มือถือดังกึกก้องภายในห้องนอน
ใบหน้าสวยหันกลับไปมองโต๊ะข้างเตียงครั้นได้ยินเสียงโทรศัพท์ดังกล่าว ร่างงามค่อยๆ ก้าวออกมาจากห้องน้ำเดินตรงไปที่เตียงนอนพร้อมกดรับสายทันทีที่เห็นเลขหมายปลายทาง
“วาวาตื่นแล้วเหรอ!” เสียงปลายสายถามเธอกลับมา
“ถ้าฉันยังไม่ตื่นก็คงเป็นผีกระมังที่รับสายเธออยู่ตอนนี้” หญิงสาวตอบกวนประสาทเพื่อนสนิทกลับไป
“แหม... ตอบแบบนี้โคตรน่าเอาไปต้มยำทำแกงจริงๆ เลยนะแก... อุตส่าห์มีข่าวดีมาบอก ไม่ต้องฟังก็แล้วกัน” เสียงปลายสายบ่งบอกถึงความงอนอย่างเห็นได้ชัด
“เฮ้ย! ล้อเล่นนะแกแค่นี้ก็น้อยใจไปได้... ขอบใจจ้ะ ขอบใจเธอมากเลยเพื่อนรัก เรามาคืนดีกันเถอะนะ” หญิงสาวง้อเพื่อนรักของเธอทันที
“อือ... ค่อยน่าให้อภัยหน่อย ฉันจะได้บอกข่าวดีให้เธอรู้จะได้ดีใจ” ปลายสายบอกเพื่อนรัก
“ข่าวดีของเธออะไรอี๊ก... แต่ละข่าวที่เอามาเล่าให้ฉันฟังบอกตรงๆ ช่างล่อเป้านักข่าวมาหาฉันจริงๆ เลย บอกกี่ครั้งแล้วว่าไม่ต้องสร้างกระแสอะไรทั้งนั้น แกเข้าใจไหมว่าฉันเบื่อและรำคาญมากๆ ต้องคอยหลบนักข่าวตลอด” หญิงสาวบ่นรำพึงรำพันส่งเสียงตามสายกลับไป
“โอ้โฮ! คนดังก็แบบนี้แหละ... ก็ใครใช้ให้แกเกิดมาโคตรสวยและเป็นคุณหนูโคตรรวยเล่า แถมยังเป็นดาราหนังชื่อดังชั้นแนวหน้าของประเทศอีก ถามจริงเถอะในสิงคโปร์มีดาราคนไหนดังเหมือนแกบ้างวาวา”
“แต่แกลืมไปแล้วเหรอ เหยียนเหยียนว่าฉันเป็นนางร้าย ไม่เคยได้รับบทนางเอกเลย และไอ้ที่ดังก็บทร้ายๆ ทั้งนั้น ทุกวันนี้จะเดินออกไปซื้อของ ออกไปไหนยังต้องคิดแล้วคิดอีก กลัวโดนแฟนละครที่อินจัดจะลงไม้ลงมือเมื่อไรก็ไม่รู้”หญิงสาวบ่นมาตามสาย
“เอาน่าวาวา ถึงจะเป็นบทนางร้ายแต่ก็ไม่เคยเป็นรองบทนางเอกเลยนะเว้ย และข่าวดีล่าสุดที่ยืนยันมาแล้วจริงแท้แน่นอน นั่นก็คือแกได้บทตัวละครเอกเรื่อง นางมารร้ายตำหนักบูรพา ของผู้กำกับเกาแล้วนะ ที่จีนแผ่นดินใหญ่ใครๆ ก็รู้ว่าถ้าซีรีส์เรื่องไหนเป็นฝีมือของผู้กำกับคนนี้ละก็ ต้องดังเป็นพลุแตกเลยละแก และเชื่อเถอะว่าบทนี้จะส่งให้เฉินวาวาได้รับรางวัลนักแสดงหญิงยอดเยี่ยม เชื่อหัวคนอย่างอู๋ชิงเหยียนได้เลยเพื่อน ทำนายไม่เคยพลาด” แม่เพื่อนสาวคุยโวมาตามสาย
“อย่างนั้นเหรออู๋ชิงเหยียน แกก็เป็นซะแบบนี้ ตราบใดที่ยังไม่ได้ลงนามในสัญญาก็ใช่ว่าบทที่แกดีใจแทนฉันนักหนาจะได้ไว้ในครอบครองเสียเมื่อไร” หญิงสาวกล่าวพลางหัวเราะออกมาเบาๆ
“แล้วใครบอกว่าแกยังไม่ได้เซ็นสัญญา ฉันยังเล่าไม่จบเลย รีบอาบน้ำแต่งตัวเร็วเข้า ตัวแทนจากบริษัท J.C.S. โพรดักชันจะเอาสัญญามาให้แกลงนามช่วงบ่าย ในฐานะนักแสดงนำของเรื่องนางมารร้ายตำหนักบูรพาที่ร้ายโคตรๆ ของเรื่องนี้!” แม่เพื่อนสาวในฐานะผู้จัดการส่วนตัวบอกเพื่อนด้วยน้ำเสียงที่ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเจ้าหล่อนดีใจมากแค่ไหน
“หา!!!” นางร้ายหน้าสวยอุทานออกมาทันทีครั้นได้ยินเพื่อนสนิทบอกกับเธอเช่นนั้น
“ไม่ต้องเฮ้ยต้องหาอะไรทั้งนั้นวาวา!... ไปถ่ายหนังที่จีนแผ่นดินใหญ่เป็นปีแบบนี้โคตรคุ้มเลยนะแก แล้วก็ต้องเตรียมตัวบินไปประเทศจีนในอีกสามเดือนข้างหน้า เพื่อร่วมงานแถลงข่าวและจัดพิธีบวงสรวงเปิดกล้อง เรื่องนี้มีความยาวทั้งหมดแปดสิบตอนจบ กว่าจะถ่ายเสร็จก็ร่วมปีกระมัง”
“หา!!!” แม่สาวน้อยอุทานออกมาอีกรอบ
“ตุ้บ!” โทรศัพท์มือถือที่อยู่ในมือร่วงหล่นตกลงบนที่นอนทันที
ความฝันเมื่อครู่เข้ามาเยือนโดยพลัน รูปปั้นหินโบราณกลับกลายมีชีวิต กลายร่างเป็นบุรุษหล่อเหลาเกินคำบรรยายแต่กลับมีดวงตาสีเลือด อยู่ในชุดจีนสมัยโบราณย้อนกลับไปหลายพันปีเลยทีเดียว
คุณอาจจะชอบ
