ขอปฏิเสธได้ไหม

“คุณกู้ คุณตั้งครรภ์ครับ ขอแสดงความยินดีด้วยนะครับ เด็กในท้องของคุณมีสุขภาพแข็งแรงดีครับ”

กู้เหวยอีเดินออกจากโรงพยาบาลอย่างงุนงงโดยกำผลตรวจการตั้งครรภ์ไว้ในมือแน่น

กู้เหวยอีอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมาด้วยความดีใจ มือเรียวเล็กก็ลูบท้องน้อยเบา ๆ

เธอท้องแล้ว เป็นลูกของเธอกับฟู่จิ่งเฉิน

กู้เหวยอีระงับความตื่นเต้นไว้พลางหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาเตรียมจะโทรหาฟู่จิ่งเฉินเพื่อบอกเรื่องเซอร์ไพรส์นี้กับเขาเอง

และตอนนั้นโทรศัพท์ก็สั่นขึ้นมา ฟู่จิ่งเฉิน สามีของเธอส่งข้อความมาพอดี

【รีบมาที่โรงแรมฮิลตันที 】

ไปโรงแรมฮิลตันตอนนี้เหรอ？ ทำไมถึงปุบปับแบบนี้ล่ะ？

กู้เหวยอีรู้สึกสับสน แต่ก็ไม่ได้ลังเลอะไร เธอไปเรียกรถแท็กซี่ที่ข้างทางแล้วมุ่งหน้าไปที่โรงแรมฮิลตันทันที

ในเมื่อฟู่จิ่งเฉินอยากจะพบเธอ งั้นเธอก็บอกเรื่องที่เธอท้องต่อหน้าเขาไปเลยแล้วกัน

ไม่รู้ว่าถ้าฟู่จิ่งเฉินรู้ว่าเธอท้องแล้วจะมีปฏิกิริยายังไงนะ？

กู้เหวยอีมาที่โรงแรมด้วยความคาดหวัง แต่พอลงจากรถก็พบว่าโรงแรมเต็มไปด้วยดอกไม้ที่สวยงามมากมาย มีพรมแดงใหม่เอี่ยมปูอยู่บนพื้น เห็นได้ชัดว่ากำลังเตรียมฉลองอะไรอยู่

กู้เหวยอีอึ้งไปพักนึง ไม่นานเธอก็นึกขึ้นมาได้ว่า วันนี้เป็นวันครบรอบแต่งงานของเธอกับฟู่จิ่งเฉินพอดี

เพราะงั้นฟู่จิ่งเฉินเลยเรียกเธอมาที่นี่เพื่อเซอร์ไพรส์เธองั้นเหรอ？

มีแขกจำนวนมากรวมตัวกันอยู่ที่ล็อบบี้ของโรงแรม พวกเขากำลังดื่มกันอย่างคึกคักทีเดียว

กู้เหวยอีเดินผ่านฝูงชนไป ชุดเรียบง่ายของเธอนั้นไม่ได้ดึงดูดความสนใจของใครเลย

ไม่นานหลังจากนั้น พอเธอมองไปก็เห็นฟู่จิ่งเฉินอยู่ท่ามกลางฝูงชน เขาดูเจิดจรัสท่ามกลางฝูงชนมาก

นั่นคือสามีของเธอและพ่อในอนาคตของลูกเธอ

มุมปากของกู้เหวยอียกขึ้นมาทันที แต่วินาทีต่อมาพอเห็นผู้หญิงที่อยู่ข้าง ๆ ฟู่จิ่งเฉิน รอยยิ้มของเธอก็แข็งทื่อไปทันที

นั่นมัน... หลินลี่ลี่ รักแรกของฟู่จิ่งเฉิน？！

เธอกลับมาจากต่างประเทศตั้งแต่เมื่อไหร่กัน？

ตัวของกู้เหวยอีแข็งทื่อไปทันที เธอมองดูคนสองคนที่อยู่ไม่ไกลจับมือกันอย่างสนิทสนม ราวกับคู่รักที่น่าอิจฉา

กลุ่มเพื่อนสนิทมาล้อมรอบพวกเขาไว้และต่างพากันแสดงความยินดี

“ลี่ลี่ วันนี้ฉันต้องดื่มให้เกียรติเธอสักแก้วแล้วล่ะ ยินดีกับการกลับมาจากต่างประเทศของเธอด้วยนะ！”

“จิ่งเฉิน ผ่านไปตั้งหลายปีแล้ว ในที่สุด นายกับลี่ลี่ก็กลับมาพบกันอีกครั้ง วันดีแบบนี้ พวกนายสองคนต้องควงแขนกันดื่มฉลองสักหน่อยแล้วนะ”

เสียงเฮดังขึ้นเรื่อย ๆ

หลินลี่ลี่สวมชุดสีแดงร้อนแรงและแต่งหน้าอย่างสวยงาม เธอยิ้มอย่างอ่อนโยนขึ้นมาแล้วพูดว่า “พวกเธอเลิกเอะอะได้แล้ว ฉันกับจิ่งเฉินจะดื่มควงแขนได้ยังไงกัน？ เพราะยังไงจิ่งเฉินก็มีภรรยาแล้ว ถ้าจะดื่มควงแขนกันล่ะก็ น่าจะให้จิ่งเฉินกับภรรยาของเขาทำมากกว่า”

พอได้ยินหลินลี่ลี่พูดถึงกู้เหวยอี ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นก็ทำสีหน้าดูถูกขึ้นมาทันที

“กู้เหวยอีนั่นน่ะเหรอ？ ถือเป็นภรรยาที่ไหนกัน？ กู้เหวยอีก็เป็นแค่เครื่องมือที่จิ่งเฉินใช้เพื่อเอาใจคุณย่าของเขาเฉย ๆ ！”

“ใช่ ๆ ผู้หญิงที่จิ่งเฉินอยากจะแต่งงานด้วยจริง ๆ ก็คือเธอมาตลอดนะ ใช่ไหมจิ่งเฉิน？”

ฟู่จิ่งเฉินรูปร่างสูงและมีหน้าตาหล่อเหลา ชุดสูทหรูหราที่ไม่ได้ดูโอเวอร์ของเขานั้นทำให้เห็นถึงท่าทางเย็นชาที่เป็นเอกลักษณ์ของเขา

“พอได้แล้ว พวกนายอย่ารังแกลี่ลี่ เธอดื่มเหล้าไม่เป็น ฉันจะดื่มแทนเธอเอง”

พอได้ยินแบบนี้ พวกเพื่อน ๆ ต่างก็พากันส่งเสียงเฮดังขึ้นมากกว่าเก่า

“นี่ ฟู่จิ่งเฉิน นายปวดใจแทนลี่ลี่งั้นสินะ？” ได้！ นายไม่ให้ลี่ลี่ดื่มกับพวกเรา งั้นนายต้องดื่มไวน์ของเธอให้หมดเลยนะ！ ถ้าดื่มไม่หมด วันนี้ก็ห้ามกลับ！”

ท่ามกลางเสียงเอะอะของฝูงชน สีหน้าของฟู่จิ่งเฉินเย็นชา มุมปากนั้นกลับยกยิ้มขึ้นมาอย่างไม่สามารถละเลยได้

หลินลี่ลี่ที่อยู่ข้าง ๆ เขานั้นกลับก้มหน้าลงอย่างอาย ๆ

ภาพที่ทั้งสองคนสวีทกันมันบาดตามาก ทำให้ใจของกู้เหวยอีปวดตึบขึ้นมาทันที

เธอไม่รู้ว่าตัวเองหนีออกมาตอนไหน จนกระทั่งเม็ดฝนเย็น ๆ ตกลงมากระทบใบหน้า เธอถึงได้รู้สึกตัวว่าด้านนอกโรงแรมนั้นฝนตก

สายลมเย็นพัดพาสายฝนมากระทบร่างกายของกู้เหวยอี ภายในพริบตา ลมแรงก็โหมกระหน่ำมา เสียงฝนตกก็แรงขึ้น

กู้เหวยอีมองฝนตรงหน้าอย่างงุนงง

เธอไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าทำไมฟู่จิ่งเฉินถึงเรียกเธอมา

หรือว่าเขาอยากให้เธอเห็นภาพพวกเขาสวีทกัน จากนั้นก็สละตำแหน่งคุณนายฟู่ให้หลินลี่ลี่ ผู้หญิงที่เขารักอย่างรู้การรู้งานงั้นเหรอ？

ลมหายใจของกู้เหวยอีค่อย ๆ หนักขึ้น เธอยกเท้าขึ้นด้วยความแข็งทื่อ ก่อนจะเดินตากฝนกลับบ้าน

เธอยืนอยู่ที่ประตูด้วยความสิ้นหวัง พลางมองบ้านที่คุ้นเคยตรงหน้าอย่างว่างเปล่าพลางคิดอย่างเหม่อลอย

สองปีก่อน ตระกูลกู้กำลังจะล้มละลายและพยายามจะแต่งงานเกี่ยวดองกันกับตระกูลฟู่เพื่อจะได้กอบกู้สถานการณ์ที่แย่ลงของตระกูลเอาไว้

ตอนแรกฟู่จิ่งเฉินไม่ยอม แต่คุณนายใหญ่ฟู่ที่ป่วยหนักนั้นบีบบังคับให้เขาแต่งงาน เขาเลยต้องยอมแต่งงานกับเธอ

ตอนนี้อาการป่วยของคุณนายใหญ่ฟู่ดีขึ้นแล้ว หลินลี่ลี่ก็กลับมาจากต่างประเทศแล้วด้วย

ดูเหมือนจะถึงเวลาของเธอซึ่งเป็นคนนอกโดยแท้จริงที่ต้องไปจากฟู่จิ่งเฉินแล้วสินะ

ไม่รู้ว่าผ่านไปนานแค่ไหน ด้านนอกก็มีเสียงเครื่องยนต์ดังขึ้นมา

จากนั้นเสียงมีเสน่ห์ของผู้ชายคนนึงก็ดังขึ้นมาข้างหูเธอ

“กู้เหวยอี ทำไมเธอถึงมายืนตัวเปียกชุ่มอยู่ตรงนี้ล่ะ？”