สุดที่รักคือเธอ

หลังจากนั้นสักพัก ในที่สุดเขาก็ตอบว่า “ใช่”

เสียงของเขานั้นเบาแต่นุ่มนวล แต่มันเหมือนกับมีดแหลม ๆ ที่แทงเข้าไปที่ตัวของเฉี่ยนเฉี่ยน

มันจี๊ดไปถึงกระดูก ก่อนจะเริ่มเจ็บปวดจนเริ่มจะควบคุมไม่ได้

มันเจ็บจนทำให้เธอแทบจะหายใจไม่ออก

ที่จริงแล้วก่อนแต่งงานนั้น เฉี่ยนเฉี่ยนรู้ว่า เฟิงเจวี๋ยนั้นมีแฟนเก่าชื่อ ชิงหยวน ซึ่งได้รับการปกป้องอย่างดีจากเขา จนทำให้เธอรู้สึกอิจฉามากในตอนนั้น

ดังนั้น ตอนที่คุณปู่เฟิงมาหาเธอและพูดถึงเรื่องแต่งงานของพวกเขานั้น แม้ว่าเธอปรารถนาที่จะเป็นเช่นนั้น แต่เธอก็รู้ดีว่า เฟิงเจวี๋ยไม่มีทางยอมแน่ ๆ เธอจึงปฏิเสธไป

แต่แล้ววันหนึ่ง เฟิงเจวี๋ยก็มาหาเฉี่ยนเฉี่ยนเป็นการส่วนตัว และบอกว่าเขาต้องการจะแต่งงานกับเธอและจะเป็นสามีที่ดีของเธอ

เฉี่ยนเฉี่ยนนั้นแทบไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่ตัวเองได้ยิน ซึ่งเธอก็ไม่เข้าใจว่าทำไมเฟิงเจวี๋ยถึงยอมตกลง แต่เพราะเขาเป็นผู้ชายที่เธอชอบมาตั้งแต่เด็ก เธอจึงปฏิเสธเขาไม่ลง

หลังจากแต่งงาน เฟิงเจวี๋ยก็เหมือนเปลี่ยนไปเป็นคนละคน ภายนอกของเขาอาจจะดูเป็นคนเย็นชา แต่เขาดูแลเอาใจใส่เธอเป็นอย่างดี

เฉี่ยนเฉี่ยนนั้นมัวแต่หลงใหลไปกับความอ่อนโยนนั้น ทำให้เธอแทบจะลืมไปแล้วว่า เขาไม่เคยรักเธอเลย

ไม่เคยเลยจริง ๆ

นิ้วของเฉี่ยนเฉี่ยนสั่นเทา เธอพยายามระงับความเศร้าเอาไว้

เฟิงเจวี๋ยเห็นเธอก้มหน้าและไม่พูดอะไร แต่ท่าทางของเธอนั้นดูนิ่งและไร้ความรู้สึกมาก

ทำให้เขาหวนคิดถึงเรื่องเมื่อวานนี้

ชิงหยวนเพิ่งกลับมาจากต่างประเทศ เขาจึงรีบกลับบ้านเพื่อที่จะบอกเธอว่า อย่าคิดอะไรเรื่อยเปื่อย เพราะความสัมพันธ์ของพวกเขานั้นไม่มีวันเปลี่ยนไปแน่นอน แต่เขาก็บังเอิญได้ยินเธอคุยโทรศัพท์กับกู้ซีที่ตรงทางเข้า

เธอเปิดลำโพงทำให้ได้ยินเสียงของกู้ซีดังออกมา “เฉี่ยนเฉี่ยน ผ่านมาสิบกว่าปีแล้วนะ เธอยังชอบเขาอยู่อีกเหรอ？”

“แน่นอน ทำไมต้องไม่ชอบด้วยล่ะ？ ไม่ว่าจะเป็นตอนนี้หรือในอนาคต ฉันก็จะรักเขา และถ้าเป็นไปได้ ฉันก็อยากจะรักเขาไปตลอดชีวิต”

จากนั้น เขาก็ได้ยินภรรยาของเขาพูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนที่เต็มไปด้วยความโหยหาและปรารถนาอย่างไม่มีที่สิ้นสุด

เขาอยู่ในมุมมืดและไม่กล้าก้าวเข้าไปในบ้านเลย

แสงแดดส่องมาที่นิ้วเท้าของเขา แต่มันก็ไม่ทำให้เขารู้สึกอบอุ่นเลยแม้แต่นิดเดียว

สิบกว่าปี？ เฮอะ พวกเขารู้จักกันแค่สี่ห้าปี แต่เธอนั้นรักผู้ชายคนอื่นมาสิบปีแล้ว！

ถ้าเป็นอย่างนั้น ทำไมเขาถึงไม่ปล่อยเธอไปล่ะ？

พอคิดได้อย่างนั้น สายตาของเขาก็เหลือบมองผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้า เมื่อเห็นเธอไม่มีท่าทีอะไร เขาก็ก้มหน้าลงอย่างผิดหวัง

“นั่นคืออะไร？”

“คุณไม่สบายเหรอ？”

เฟิงเจวี๋ยเห็นเอกสารของโรงพยาบาลวางอยู่บนโต๊ะ เขาจึงจะเอื้อมมือไปหยิบ

เฉี่ยนเฉี่ยนหรี่ตาลง พอเห็นเฟิงเจวี๋ยเอื้อมมือเข้าไปใกล้ซองที่มีแผ่นทดสอบการตั้งครรภ์ของเธอ เฉี่ยนเฉี่ยนก็คิดว่า เธอยังพอจะมีความหวังอยู่ไหม？

ถ้าเฟิงเจวี๋ยรู้ว่า พวกเขามีลูกด้วยกัน เรื่องหย่านั้นอาจจะมีโอกาสเปลี่ยนไปได้หรือเปล่า？