APKDock Logo
รายชื่อตอน
แชร์
ภาพปกนิยายเรื่อง BAD ENGINEER ของหวงนายวิศวะ

BAD ENGINEER ของหวงนายวิศวะ

เมื่อค่ำคืนที่ผิดพลาดพารุ่นพี่วิศวะจอมกวนอย่าง 'เดล' และรุ่นน้องร่วมสถาบันอย่าง 'โดนัท' มาตื่นร่วมเตียงเดียวกันในสภาพไร้เสื้อผ้า โดยไม่มีใครจำเรื่องราวที่เกิดขึ้นได้เลย ความอลหม่านจึงเริ่มต้นขึ้น ท่ามกลางความขัดเขินและเหตุการณ์ชวนปวดหัวที่ตามมา ทั้งคู่พยายามค้นหาความจริงว่าเกิดอะไรขึ้น ทว่าเรื่องราวกลับยิ่งบานปลายและชุลมุนกว่าเดิม เมื่อเดลเริ่มพิสูจน์ตัวเองด้วยวิธีที่ไม่มีใครคาดคิด จนนำไปสู่จุดเปลี่ยนครั้งใหญ่ที่เปลี่ยนความสัมพันธ์ของพวกเขาไปตลอดกาล ในนิยายรักวัยรุ่นที่เต็มไปด้วยความแสบและอาการหวงของพระเอก
รายชื่อตอน
แชร์

ตอน 3

เดลที่เป็นฝ่ายรู้สึกตัวก่อนก็ค่อยๆพลิกตัวหันมาหาคนที่นอนคว่ำอยู่ข้างๆ เขาหวังเพียงว่าจะได้เห็นหน้าสาวพริตตี้ที่เสียเงินไปเป็นแสนๆแต่กลับเห็นแค่เส้นผมบดบังบนใบหน้า

ถึงแม้สติสัมปชัญญะจะเขาจะยังไม่เต็มร้อย แต่ภายในจิตใต้สำนึกของเขามันร่ำบอกให้เลือกทำอะไรบางอย่างตามจุดประสงค์ที่เขาต้องการ

"ผมเxดนะ" มุมปากหนายกยิ้มเจ้าเล่ห์ก่อนที่ร่างหนาจะค่อยๆหยัดตัวขึ้นแล้วจัดการถอดเสื้อผ้าออกทั้งหมด

#วันต่อมา

"กรี๊ดดดด~" โดนัทหวีดร้องเสียงลั่นหลังจากที่ลืมตาตื่นแล้วเห็นว่ามีใครอีกคนนอนหันหลังให้กับเธออยู่

"โอ๊ย จะร้องทำไม คนจะหลับจะนอน" เดลที่นอนอยู่ข้างๆค่อยๆบิดตัวหันมาเผชิญหน้ากับหญิงสาว โดนัทที่เห็นหน้าของเขาก็ถึงกับเบิกตากว้างตกใจร้องกรี๊ดเสียงดังขึ้นอีกครั้ง

"อะไรของเธอ...เห้ย" เดลที่หันมาเห็นโดนัทที่เป็นรุ่นน้องที่มหา'ลัยก็ตกใจรีบดีดตัวนั่ง ก่อนที่เขาจะเป็นคนเปิดคำถาม

"โดนัทมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง"

"พี่นั่นแหล่ะทำอะไรหนู" เธอถามกลับ เมื่อคืนเขาทำอะไรไปบ้างวะ เนื้อตัวถึงได้เปลือยเปล่ากันทั้งคู่แบบนี้ แล้วแม่สาวพริตตี้ที่เขาดีลกลับมาด้วยเมื่อคืนหล่ะ หายไปไหน ทำไมถึงกลายเป็นสาวรุ่นน้องสาวไปได้ มันต้องมีอะไรผิดพลาดแน่ๆ

"พี่...จำไม่ได้" เขาบอกเสียงแผ่ว ก่อนจะมองไปรอบๆห้อง อย่างแรกที่เขามองหาก่อนเป็นอันดับแรกเลยคือถุงยาง เขาป้องกันหรือเปล่าเมื่อคืน แล้วยังมาแก้ผ้ากันทั้งคู่แบบนี้คงไม่ใช่แค่นอนจับมือกันแน่ๆ

"พี่มองหาอะไร" โดนัทเห็นเขามองรอบๆแล้วก้มลงไปที่พื้นด้านล่างก็นึกสงสัยเลยถาม

"ถุงยาง" เธอหูผึ่งทันทีที่ได้ยินคำว่าถุงยาง อย่าบอกนะว่าเขาจะ...

โดนัทรีบดึงผ้าห่มเอามาพันตัวแล้วลุกลงจากเตียงจนอีกฝั่งไม่มีอะไรปกปิดตัวเลยสักชิ้น ทำให้เธอที่ยืนอยู่เห็นแก่นกายใหญ่ของเขาที่มันเหี่ยวแห้ง

"กรี๊ดดดด ไอพี่บ้า"

"กรี๊ดทำไม...เห้ย ชิบหาย" เดลรีบเอาหมอนที่อยู่ใกล้ตัวขึ้นมาปิดตรงนั้น

"ดึงผ้าห่มไปแบบนั้นพี่จะห่มอะไร" เดลต่อว่าเธอที่ยืนหันหลังไม่กล้าหันมามอง ก็แน่หล่ะ เธอเห็นของเขาหมดแล้ว

"ทำไมไข่พี่ดำจัง" เอาผ้าห่มไปแล้วเธอยังจะกล้าคอมเมนต์ไข่เขาอีกหรอ ชายหนุ่มก้มหน้าลงดูว่าไข่เขามันดำอย่างที่เธอว่าหรือเปล่า

"ออกจะขาวสะอาด หันมาดูดิ" เขาท้า

"ไม่เอาอ่ะ ดำ สกปรก" นี่เธอมองคนหล่อๆอย่างเขาเป็นคนสกปรกเลยหรอวะ เนื้อตัวขาวสะอาดแบบนี้ เอาอะไรมาสกปรกก่อน

เขาที่เห็นเธอยืนหันหลังด้วยความรู้สึกประหม่า ก็นึกอะไรสนุกๆได้ก่อนจะก้าวขาลงจากเตียงค่อยๆย่องไปหาเธอที่ยืนหันหลังให้เขาอยู่

พรึ่บ~

เขารีบไปยืนประจันหน้าเธอ ให้เธอเห็นกับตาอีกที "ตกลงขาวหรือดำ ดู"

"กรี๊ด~"

ผลั่ก~

"โอ๊ย~"

โดนัทหวีดร้องลั่นที่เห็นแก่นกายใหญ่ห้อยโตงเตงไปมา เธอร้องตกใจเผลอถีบเข้าไปที่หน้าท้องแกร่งเต็มแรงจนเขาที่ยืนเท้าสะเอวอยู่ล้มลงไปกองกับพื้น

"ทุเรศ ไอพี่บ้า" โดนัทรีบหยิบเสื้อผ้าของเธอที่กองระเกะระกะอยู่บนพื้นแล้วรีบเข้าห้องน้ำไปใส่เสื้อผ้าทันที

"ไม่น่าหาเรื่องเลยกู"

ผ่านไปหลายนาทีเดลที่เห็นโดนัทหายเข้าไปในห้องน้ำอยู่นานสองนานจึงลุกขึ้นเดินไปเคาะประตูที่หน้าห้องน้ำ

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

"โดนัท โดนัท" เสียงทุ้มเอ่ยเรียกคนที่ยังอยู่ด้านใน เธอคงจะตกใจมากจนทำอะไรไม่ถูก แต่ไม่ใช่แค่เธอที่จะรู้สึก เขาเองก็ตกใจไม่ต่างจากเธอตั้งแต่ที่ตื่นลืมตาแล้วเห็นว่าผู้หญิงคนข้างๆไม่ใช่สาวพริตตี้ที่เขายอมเสียเงินไปเป็นแสนแต่กลับเป็นรุ่นน้องที่มหา'ลัย

"ออกมาได้แล้ว พี่ใส่เสื้อผ้าแล้ว ไม่โป๊" เดลเรียกเธออีกครั้งเพื่อต้องการให้คนในห้องน้ำขานรับ ตอนนี้เขาไม่ได้โป๊แล้วจริงๆ แต่ใส่แค่เพียงกางเกงบ็อกเซอร์ตัวเดียวเท่านั้น

โดนัทเธอจึงค่อยๆแง้มประตูห้องน้ำเปิดออกช้าๆก่อนจะมองเดลที่ยืนจ้องเธอตาไม่กระพริบ

ปัง~

"อ่าว ปิดทำไมอีกหล่ะ ออกมา" เขาก็ต้องการจะเข้าห้องน้ำเหมือนกันถึงได้เคาะเรียกเธออยู่หลายครั้ง นี่เธอกะจะขังตัวเองในห้องน้ำตลอดทั้งวันเลยหรือยังไง

"โดนัท ถ้าใส่เสื้อผ้าเสร็จแล้วก็ออกมา พี่ปวดฉี่"

เธอจึงค่อยๆแง้มประตูเปิดอีกครั้ง "ไปใส่เสื้อก่อนสิ"

ก็เขาเล่นเปลือยท่อนบ่นให้เธอเห็นซิคแพคเป็นลอนแบบนี้ กลัวมองนานๆแล้วกำเดาเลือดจะไหลแล้วเขาจะหาว่าเธอเป็นพวกบ้ากาม

"เออๆๆ ถ้าใส่เสื้อแล้วต้องออกมานะ" เดลจึงตัดความรำคาญด้วยการยอมเดินไปใส่เสื้อผ้าตามที่เธอบอก

โดนัทที่เห็นเขาเดินไปแล้วจึงเปิดประตูห้องน้ำแล้วเดินออกมาก่อนจะมองไปรอบๆแล้วถาม

"ที่นี่...ที่ไหน"

"คอนโดพี่เอง"

"โห นี่คอนโดพี่หรอ" เธอมองไปรอบๆห้องของเขาอย่างตื่นเต้น เป็นครั้งแรกที่เธอได้มาที่คอนโดหรูแบบนี้ แต่ถ้าจะให้ดีเธอควรจะมาแบบปกติไม่ใช่ตื่นมาแล้วนอนอยู่กับผู้ชายบนเตียง

แล้วสรุปเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นกับเธอกันแน่ เธอจำได้แค่ว่าดื่มแอลกอฮอล์ไปสองแก้วจากชายหนุ่มคนเมื่อคนพร้อมกับเพื่อนของเธอ

"ชิบหาย" เธอสบถลั่นจนเดลที่ยืนอยู่สะดุ้งตกใจ

โดนัทเดินหากระเป๋าสะพายทั่วห้องหวังจะต่อสายโทรหาเพื่อนสาวข้างบ้านที่ไปเที่ยวด้วยกันเมื่อคืน ไม่รู้ว่าตอนนี้เมจิกจะออกตามหาอยู่หรือเปล่า หรือว่าเธออาจจะอยู่กับชายหนุ่มคนเมื่อคืนทั้งคืน

"หาอะไร"

"กระเป๋า พี่เห็นกระเป๋าหนูไหม"

"สีอะไร เดี๋ยวช่วยหา"

"สีเหียว"

"ห๊ะ"

"สีเขียวพี่เขียว" คุณพระอยากจะเอามือทาบอก เธอดันเผลอลืมตัวพูดคำผวนจนติดปาก เพราะเธอชอบพูดเล่นกับเมจิกเป็นประจำ ถ้าเธอเผลอคุยกับแคร์เพื่อนสาวคนสนิทอีกคน เธอคงได้หัวใจวายก่อน รายนั้นเธอเป็นลูกคุณ คำหยาบคายก็ไม่แอะออกมาสักคำ โดนัทเลยต้องกลายเป็นคนพูดเพราะแค่เฉพาะตอนที่อยู่กับแคร์เท่านั้น

แต่ถ้าอยู่กับเมจิกละก็เธอสามารถเป็นตัวของตัวเองได้เต็มที่ จะเรียกว่าเธอเป็นคนสองบุคลิกก็ได้

"ใช่ใบนี้ป่ะ" เดลชูกระเป๋าสะพายข้างใบสีเขียวขึ้นก่อนจะเรียกให้เธอหันมาดู

"ใช่พี่" โดนัทจึงรีบเดินมาหาเขาแล้วหยิบกระเป๋าออกจากมือหนาก่อนจะเปิดกระเป๋าแล้วหยิบโทรศัพท์ออกมา

ดวงตาหวานมองจอโทรศัพท์ที่ถืออยู่ในมือ เมจิกโทรหาเธอเป็นสิบมิสคอล

เมจิก

"ฮัลโหล"

(โอ๊ยยัยโด อยู่ไหนเนี่ย)

"อย่าเพิ่งถาม ตอนนี้แกอยู่ไหน เดี๋ยวฉันไปหา"

(อยู่โรงแรมอ่ะสิ แล้วสรุปเมื่อคืนแกหายไปไหนมา ฉันตกใจแทบแย่ โทรหาก็ไม่รับ พนักงานในโรงแรมก็หากันให้วุ่น)

"ไว้จะเล่าให้ฟัง"

หลังจากวางสายเมจิก โดนัทอยากจะคุยกับเดลถึงเรื่องเมื่อคืน...

"พี่แล้วเรื่องเมื่อคืน..."

"พี่ก็จำอะไรไม่ได้ เอาเป็นว่าโดนัทไปซื้อยาคุมฉุกเฉินมาทานก่อนดีกว่า"

"ห๊ะ ทำไมหนูต้องทานอ่ะ" เธอตกใจมากที่จู่ๆเขาก็บอกให้เธอไปซื้อยาคุมฉุกเฉิน

"ก็เมื่อคืนพี่คงจะไม่ได้...ป้องกัน" เดลบอกเสียงเบา โดนัทที่ยืนฟังจึงนั่งทรุดลงกับพื้น

พรึ่บ~

"อ่าว เป็นอะไรไป" เขานั่งยองถาม

"พี่...หนูจะท้องป่ะ"

"ไม่รู้"

"พี่นึกเลยนะเมื่อคืนหนูกับพี่..."

"ก็บอกแล้วไงว่าพี่จำไม่ได้"

"หนูก็จำไม่ได้เหมือนกันว่าเมื่อคืนหนูมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง หนูดื่มเหล้าไปแค่สองแก้วเองนะ" พอตื่นมาเธอก็เนื้อตัวเปลือยเปล่า แต่ที่ตกใจกว่าคือคนที่เธอนอนอยู่ข้างๆเธอคือรุ่นพี่ที่มหา'ลัย

"นี่ดื่มเหล้าด้วยหรอ" เดลแปลกใจจึงถาม เพราะเธอเพิ่งจะอายุสิบแปดบวกกับหน้าตาที่ไม่น่าเป็นคนชอบดื่มด้วยซ้ำ

"หนูอยากลองอ่ะพี่"

"หัดดื่มว่างั้น"

"เออนั่นแหล่ะ"

"แล้วนี่จะกลับยังไง"

"หนูจะไปหาเพื่อนที่โรงแรมก่อนอ่ะพี่"

"อืม งั้นเดี๋ยวไปส่ง แต่ก่อนไปแวะซื้อยาคุมฉุกเฉินก่อนมีร้านขายยาอยู่ใต้คอนโด"

°°°°°°°°°°°

จะเอาก็ยังจะขออนุญาติ 555555

ติดตามชมต่อ!
เนื้อหากำลังเข้มข้น! สลับไปที่แอปเพื่ออ่านต่อ
ปลดล็อกทุกตอน
เปิดเว็บไซต์อย่างเป็นทางการ

คุณอาจจะชอบ

ภาพปกนิยายเรื่อง บ่วงเสน่หา
6.5
ความร้ายกาจคือเกราะคุ้มกันของเธอในวันที่ครอบครัวสั่นคลอน แต่เมื่อชายคนนอกก้าวเข้ามาแย่งชิงความรักจากทุกคนในบ้าน เธอจึงต้องลุกขึ้นสู้เพื่อปกป้องมรดกและกดเขาให้เป็นเพียงผู้อาศัย ทว่าเมื่อล่วงรู้ว่าเขาแอบมีใจให้ แผนการแก้แค้นจึงเริ่มขึ้น เธอใช้เสน่ห์เป็นเหยื่อล่อ สร้างกับดักลวงให้เขาหลงรักเพื่อหวังเหยียบย่ำความรู้สึกให้เจ็บปวดแสนสาหัส ทว่าในเกมรักครั้งนี้ ผู้คุมเกมกลับไม่รู้ตัวเลยว่าใยเสน่หาที่ถักทอกำลังพันธนาการหัวใจเธอเอง จนกลายเป็นผู้ตกหลุมพรางที่ไม่อาจถอนตัว
ภาพปกนิยายเรื่อง ความรักไม่ผิด ผิดที่รักคนผิด
8.6
เพียงความเข้าใจผิด หญิงสาวกลับถูกตราหน้าว่าเป็นสตรีใจอำมหิต ชายหนุ่มผู้เต็มไปด้วยอคติจึงก้าวเข้ามาพร้อมคำประกาศกร้าวว่าจะทวงแค้น โดยบีบบังคับให้เธอชดใช้ด้วยชีวิต ความเกลียดชังจากการมองข้ามความจริงทำให้ความสัมพันธ์เต็มไปด้วยรอยร้าว ในเมื่อเขาตัดสินไปแล้วว่าเธอคือนางร้าย ความขัดแย้งที่เกิดจากการด่วนสรุปเพียงภายนอกจะนำพาพวกเขาไปสู่จุดใด สองหัวใจที่มีแต่บาดแผลจะก้าวข้ามกำแพงความแค้นเพื่อค้นหาความจริงได้หรือไม่ หรือไฟพยาบาทจะแผดเผาทุกสิ่งจนพังพินาศ
ภาพปกนิยายเรื่อง คุณหนูของข้า
7.6
การเดินทางข้ามมิติสู่โลกแปลกตาได้พลิกผันชีวิตเธอให้กลายเป็นคุณหนูผู้สูงศักดิ์ แม้ฐานะใหม่จะดูหรูหราแต่ความจริงกลับไม่ได้สวยงามเช่นนั้น ความปรารถนาที่จะมีชีวิตสงบสุขพังทลายลงเมื่อเธอต้องพบกับวิกฤตการณ์ที่ย่ำแย่กว่าเดิม ซ้ำร้ายยังตกอยู่ภายใต้แรงกดดันมหาศาลและถูกประณามอย่างรุนแรงว่าเป็นคนไร้ความรับผิดชอบ คำวิจารณ์ถึงความล้มเหลวคอยทิ่มแทงจิตใจอยู่เสมอ ในดินแดนที่เต็มไปด้วยขวากหนามและความขัดแย้งนี้ เธอจำต้องหาทางเอาตัวรอดและก้าวผ่านอุปสรรคที่ถาโถมเข้ามาอย่างต่อเนื่องให้จงได้
ภาพปกนิยายเรื่อง หัวใจรักเทียบเท่าเพียงเศษฝุ่น
7.9
เวลาหนึ่งทศวรรษที่หญิงสาวอุทิศหัวใจให้ชายผู้เป็นที่รัก แม้ใช้ชีวิตคู่มาสามปีแต่ความซื่อสัตย์กลับสูญเปล่า เขาเห็นเธอเป็นแค่ฝุ่นผงที่ไม่อาจเทียบคนในใจได้ สิ่งที่เธอได้รับมีเพียงการทำร้ายร่างกายอย่างโหดร้ายจนกระดูกแตกหักและหลั่งเลือด เมื่อความทรมานบีบคั้นถึงขีดสุด เธอจึงตัดสินใจเด็ดขาดเพื่อจบปัญหา หญิงสาวลงมือแทงตนเองห้าแผลต่อหน้าเขาเพื่อประชดโชคชะตา เหตุการณ์นี้ทำลายความรักที่เธอยึดมั่นมาตลอดจนหมดสิ้น เหลือทิ้งไว้เพียงความว่างเปล่าที่ไม่อาจฟื้นฟูได้
ภาพปกนิยายเรื่อง จิ้งจอกเก้าหาง
8.9
เมื่อสงครามระหว่างสรวงสวรรค์และภพมารยืดเยื้อไร้จุดจบ ความหวังในการกอบกู้สันติภาพจึงตกเป็นของนางพญาจิ้งจอกเก้าหางผู้มีสิริโฉมงดงาม นางต้องรับภารกิจสำคัญโดยใช้เสน่ห์มารยาเป็นอาวุธ เพื่อลวงล่อจอมมารผู้โหดร้ายทารุณให้หลงวนอยู่ในบ่วงพิศวาส การทวงคืนความสงบสุขครั้งนี้ต้องแลกด้วยการวางศักดิ์ศรีและหัวใจของนางเป็นเดิมพันสูงสุด ทว่าบุรุษผู้มีจิตใจด้านชาประดุจน้ำแข็งจะยอมสยบแทบเท้านางแต่โดยดี หรือท้ายที่สุดแผนลวงรักจะหวนกลับมาทำร้ายนางจนต้องสูญเสียหัวใจให้ศัตรู
ภาพปกนิยายเรื่อง แม่ผัวตัวป่วน! ลุยพาครอบครัวฝ่าวิกฤต
9.8
เสิ่นชิงตื่นมาในร่างแม่สามีใจร้ายกลางกระท่อมผุพังยุคข้าวยากหมากแพง เธอต้องรับมือกับบุตรชายที่โง่ทึ่ม ตะกละ และเห็นแก่ตัว รวมถึงฮั่วปิงสะใภ้ที่ถูกข่มเหง ขณะที่ภัยน้ำท่วมและหิมะถล่มกำลังใกล้เข้ามา เธอจึงใช้ระบบแลกเปลี่ยนสินค้าสุดมหัศจรรย์มาพลิกวิกฤต หญิงสาวจัดการดัดนิสัยลูกชายให้ขยันทำกิน ดูแลสะใภ้และหลานสาวให้ได้กินเนื้อและไข่จนอิ่มหนำ จากสตรีที่ใครต่างชิงชัง เธอได้กลายเป็นผู้นำที่ชาวบ้านและตระกูลเจียงเคารพรัก พร้อมพาทุกคนรอดพ้นความวุ่นวายสู่ความรุ่งเรืองได้อย่างปลอดภัย