ยั่วสวาทสาวใช้
ตอน 2
บทที่ 2
บทที่2
ภายในคอนโดสุดหรูไม่ต่างอะไรจากบ้านหลังใหญ่ซึ่งได้ถูกยกมาวางอยู่บนตึกสูงหลายสิบชั้นแห่งนี้
"จะสร้างให้มันกว้างใหญ่ไปไหน"หญิงสาวบ่นอุบในขณะที่เธอคุกเข่าใช้เครื่องดูดฝุ่นสอดเข้าไปใต้โซฟา
บั้นท้ายกลมกลึงทั้งสองลูกใต้กางเกงยีนเอวต่ำสีเข้มที่เธอกำลังสวมใส่อยู่นั้นมันกำลังดึงดูดยั่วใจของชายหนุ่มซึ่งกำลังเฝ้ามองเธอผ่านหน้าจอไอแพดภายในห้องทำงาน
อึก
เสียงกลืนน้ำลายอึกใหญ่ด้วยความยากลำบากดังขึ้น แม้บรรยากาศภายในห้องทำงานจะเย็นเฉียบแต่ศิลากลับรู้สึกถึงความผิดปกติของร่างกายที่มันร้อนรุ่มมากขึ้นเป็นพิเศษ
และไหนจะตรงส่วนนั้นของเขาที่มันเริ่มจะขยายใหญ่พองตัวเป็นรูปทรงอยู่ภายใต้กางเกงราคาแพงที่กำลังสวมใส่อยู่ในตอนนี้
ครืด ครืด ครืด
"ของที่นายสั่ง ผมจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อยแล้วครับ"
"อืม เอาไปส่งที่คอนโดได้เลย"
"ครับนาย"ชายหนุ่มกดวางสายจากลูกน้อง แววตาคมกริบยังคงจ้องมองหญิงสาวผ่านหน้าจอไอแพด
'หึ'
"อะไรนะคะ คุณใหญ่ซื้อของพวกนี้ให้ฉันอย่างนั้นเหรอคะ"
"ใช่ครับ ทั้งหมดนี่คุณใหญ่เป็นคนสั่งให้ผมไปซื้อมาให้คุณลำดวนครับ"
"อึก"เสียงกลืนน้ำลายอึกใหญ่ดังขึ้นเมื่อลำดวนกวาดสายตาถุงกระดาษหลายสิบถุงที่อยู่ในมือของชายชุดดำซึ่งเป็นลูกน้องของศิลา
"เอ่อคือว่า ลำดวน"
'เชื่อฟังฉัน ห้ามปฏิเสธ'
"ส่งมาให้ลำดวนเถอะค่ะ เดี๋ยวลำดวนเอาไปเก็บเอง"
"จะไหวเหรอครับ"ฟันสวยกัดลงบนริมฝีปากล่างด้วยความประหม่า ก่อนลำดวนจะเปิดทางให้ลูกน้องของชายหนุ่มเดินเอาของทุกอย่างไปไว้ในห้องของเธอ
"ขอบคุณนะคะ"
"ด้วยความยินดีครับ"ชายร่างใหญ่สี่คนเดินเรียงแถวออกไปจากห้องนอนของเธออย่างพร้อมเพรียงปล่อยให้เธอจมอยู่กับความประหม่าเมื่อหันสายตาไปมองสิ่งที่ชายหนุ่มออกคำสั่งซื้อมาให้
"นะ...นี่มันอะไรกัน"ชุดเดรสลายลูกไม้ดูเซ็กซี่ขยี้ใจชายเด่นสง่าอยู่ตรงหน้าของลำดวน และไหนจะชุดว่ายน้ำรวมไปถึงชุดชั้นในไซซ์เดียวกับที่เธอกำลังใส่อยู่ในตอนนี้
ซื้อเสื้อผ้าให้เธอพอจะเข้าใจ ว่าแต่เขารู้ขนาดไซซ์ของเธอได้ยังไงกัน
'ฉันคงจะคิดมากไป มันคงไม่มีอะไรหรอก'ลำดวนคิดอยู่ในใจ ก่อนเธอจะหันมาให้ความสนใจกับกองเสื้อผ้ามากมายที่อยู่ตรงหน้า
ชุดเดรสลายลูกไม้สีดำดูสะดุดตา เธอลุกขึ้นถอดเสื้อผ้าที่สวมอยู่ออกจากเรือนร่างจนเปลือยเปล่า โดยไม่รู้เลยว่ามีสายตาของใครบางคนกำลังแอบมองดูเธออยู่
'สวย เซ็กซี่'สองคำนี้ผุดขึ้นมาในหัวของศิลา สายตาของเขาจ้องมองเรือนร่างที่เปลือยเปล่ากำลังสวมชุดที่เขาเป็นคนสั่งให้ลูกน้องไปซื้อมาให้
ร่างเพรียวบางหน้าท้องแบนราบไร้ไขมัน เต้าอวบอั๋นกลมกลึงเป็นก้อนกลมน่าย้ำทำเอาใจชายสั่นไหว แอ่งน้ำหวานของดอกไม้ที่โผล่ให้เห็นเพียงวับแวมเมื่อครู่นั้นทำเอาลำกายเริ่มกลับมาขยาย
ชายหนุ่มถอนหายใจเอื้อมมือไปกดปิดหน้าจอไอแพด เพราะถ้าเขาไม่ทำแบบนี้เห็นทีงานที่กองอยู่ตรงหน้าคงจะไม่แล้วเสร็จ
'ตั้งใจทำงาน เสร็จงานแล้วค่อยว่ากัน'ชายหนุ่มเก็บความอัดอั้นตั้งใจเคลียร์งานตรงหน้า แม้ว่าบางครั้งจะมีภาพเรือนร่างอันแสนจะเซ็กซี่ของหม้ายสาวอย่างลำดวนลอยเข้ามารบกวนสมาธิอยู่บ่อยครั้งก็ตาม
"เมื่อคืนเลิกงานดึกเหรอคะ"ลำดวนเอ่ยถามในขณะที่นำแก้วกาแฟมาวางให้ชายหนุ่มในเช้าวันใหม่
"อืม เกือบเที่ยงคืนได้มั้งเธอคงจะหลับแล้วฉันเลยไม่ได้รบกวน"
"รบกวนอะไรกันคะ ลำดวนเป็นแม่บ้านของคุณนะคะถ้ามีอะไรอยากให้ลำดวนรับใช้ก็เรียกได้ทุกเวลา"
"เหรอ"ชายหนุ่มละสายตาจากแก้วกาแฟนที่กำลังส่งไอร้อนหันมาสบตากับหญิงสาว
"กะ...ก็ลำดวนเป็นคนใช้ คุณใหญ่สามารถเรียกใช้ตอนไหนก็ได้นี่คะ"
"หึ ฉันดูเหมือนตนใจดำไม่รู้เวลาพักผ่อนขนาดนั้นเลยหรือไง"ชายหนุ่มยืนมือไปหยิบแก้วกาแฟขึ้นมา กลิ่นหอมของเมล็ดกาแฟคั่วสดที่เขามักจะดื่มก่อนไปทำงานทุกเช้ามันช่วยทำให้สมองของเขากระปรี้กระเปร่าเลือดลมไหลเวียนได้ง่าย
"เรื่องเสื้อผ้าที่คุณใหญ่ซื้อมาให้ ขอบคุณมาก ๆ เลยนะคะ"ลำดวนพูดขึ้นมาพลางก้มหน้า ชุดสวย ๆ ที่เขาส่งมาเธอชอบมันทุกชุด
"ถ้าชอบก็ใส่ ไม่ต้องเก็บเอาไว้ในตู้"
"เอ่อ มันจะดีเหรอคะ"
"ทำไม"
"ชุดสวย ๆ เหมาะที่จะใส่ไปเที่ยว ลำดวนเป็นเพียงแค่แม่บ้านคงไม่ได้ออกไปเที่ยวที่ไหน"
"แล้วอยากไปไหม"
"คะ"
"อยากออกไปเที่ยวไหม"ชายหนุ่มยื่นข้อเสนอให้เธอด้วยความใจดี เรียกรอยยิ้มบนใบหน้าของลำดวนออกมาได้
"อยากค่ะ ลำดวนอยากไป"หญิงสาวตอบอย่างตรงไปตรงมาตามประสาหญิงสาวบ้านนอกที่ไม่เคยได้ท่องเที่ยวในเมืองใหญ่แห่งนี้
"ไว้วันไหนฉันว่าง จะพาเธอไปเที่ยวก็แล้วกัน"
"จริงเหรอคะ"ดวงตาของเธอเปล่งประกายราวกับไข่มุก ริมฝีปากสวยระบายยิ้มด้วยความดีใจ
"จริงสิ ฉันจะไปโกหกเธอทำไม"ร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสีเข้มลุกขึ้นยืน ก่อนจะเดินไปเผชิญหน้ากับหญิงสาว ฝ่ามืออุ่นร้อนของเขาวางลงบนศีรษะของเธอราวกับรักใครและเอ็นดู
"ถ้าเธอเป็นเด็กดี เชื่อฟังคำสั่งฉัน ฉันก็จะตามใจเธอทุกอย่างเข้าใจไหม"
"เข้าใจค่ะ"
"ดี พูดง่ายแบบนี้ฉันชอบ"ฝ่ามือใหญ่ลูบเส้นผมของเธออย่างเบามือ
"เย็นนี้กลับเร็วนะ เตรียมอาหารเย็นเอาไว้ด้วย"
"ได้ค่ะ"
"อืม ฉันไปทำงานก่อนนะ อยู่ดูแลบ้านด้วยแล้วจะรีบกลับมา"
"ค่ะ ตั้งใจทำงานนะคะ เดินทางปลอดภัย"หญิงสาวส่งยิ้มให้ชายหนุ่มก่อนเธอจะก้าวขาเดินไปส่งเขาถึงหน้าประตูห้องพัก
ถ้าหากคนด้านนอกมาเห็น ใครต่อใครต่างพากันคิดว่าเขาและเธอคงจะเป็นสามีภรรยา แต่ลำดวนยังคงตระหนักได้ว่า เธอมาอยู่ที่นี่ในฐานะอะไร
มันคงเป็นความโชคดีของเธอที่ได้มาทำงานกับ'เจ้านายผู้แสนจะใจดี'อย่างศิลา
ลำดวนยิ้มออกมาก่อนจะเริ่มทำงานให้สมกับความใจดีที่เจ้านายคนนี้มีให้เธอ โดยมีสายตาของศิลาคอยจับจ้องมองการกระทำของเธอผ่านหน้าจอไอแพดอยู่เสมอตลอดเวลาที่เขาทำงานอยู่ที่บริษัท
'หึ แม่กวางน้อย'
ท่าทีราวกับลูกกวางน้อยตัวสีขาวนั้น มันกำลังปลุกสัญชาตญาณดิบเถื่อนภายในร่างกายของเสือร้าย ชายหนุ่มล้วงหยิบเอาโทรศัพท์ออกมาต่อสายหาบิดาผู้ให้กำเนิด
"อืม"
"สะดวกคุยหรือเปล่าครับ"เขาพูดกับบิดาด้วยน้ำเสียงจริงจัง
"ว่ามา"
"เรื่องของลำดวน"
"ทำไม"
"ผมอยากได้เธอ"
คุณอาจจะชอบ
