ซุป’ตาร์พันเล่ห์

ติ๊ดดด

“ค่ะคุณป้า” เมลดาเอื้อมมือเรียวบางล้วงลงไปหยิบมือถือขึ้นรับปลายสายที่เป็นป้าแมว

ป้าแมวเป็นป้าแท้ๆของเมลดาท่านเป็นสาวใหญ่ในวงสังคมไฮโซ เพียงแต่ท่านไม่ชอบออกงานสังคมบ้าบอที่จ้างให้ไฮโซทั้งหลายไปออกงานเพื่อโชว์ตัวอะไรนั่น ท่านชอบอยู่แบบเรียบง่ายและสงบ หน้าตาผิวพรรณที่ยังดูดีแม้วัยจะก้าวย่างสู่วัยห้าสิบแล้ว นั่นคงเป็นเพราะการคิดดีทำดีและอยู่อย่างสงบเรียบง่ายนี่เองกระมัง กาลเวลาก็มิอาจสร้างการร่วงโรยของผิวพรรณลงได้ซึ่งต่างจากสาวใหญ่ในวัยเดียวกันที่มักจะตระหนกกับริ้วรอยที่เพิ่มขึ้นตามกาลเวลา สิ่งเล่านั้นทำอะไรป้าแมวไม่ได้เลย จะมีก็แต่ความงดงามแห่งศิลปะและวัฒนธรรมอย่างไทยๆเท่านั้นล่ะที่ตรึงความสนใจของป้าแมวให้ขลุกอยู่กับสิ่งเหลานั้นโดยไม่สนใจวันเวลาเลย ที่ว่าลุ่มหลงในวัฒนธรรมของไทย และความเป็นชาตินิยมโดยเฉพาะวัฒนธรรมไทยล้านนา ป้าแมวจะลุ่มหลงมากแค่ไหน ก็เห็นได้จากเพลงที่เปิดบรรเลงทั่วร้านกอปรกับสไตล์การตกแต่งร้านอาหารของป้าแมวเอง

“ทำไมรับช้าจังล่ะลูก ยุ่งงานอยู่หรือไง”

“เมเพิ่งกลับถึงห้องเองค่ะคุณป้า” อ้อมแอ้มตอบไป

“วันนี้ แม่เราแวะมาที่ร้านนะ มานั่งพูดคุยหลายเรื่องเลย รวมทั้งเรื่องเราด้วย ไม่ค่อยกลับบ้านหรือเราน่ะ งานยุ่งอะไรกันนักหนา แม่เราเขากลัวหนูจะเบี้ยวไม่กลับบ้านวันหยุดนี้น่ะสิ ยังไงก็ไปให้เขาเห็นหน้าบ้างเถอะนะ พ่อเราน่ะยังไงเขาก็พ่อ” ป้าแมวเป็นธุระสื่อกลางเรื่องที่คุณพ่อจะมาที่บ้านวันหยุดสุดสัปดาห์นี้ เราได้ยินป้าคะยั้ยคะยอดังนั้นก็รู้สึกอึดอัดใจยังไงบอกไม่ถูก

“ไว้เมเคลียร์งานให้เรียบร้อย แล้วค่อยดูอีกทีนะคะป้าแมว เมไม่อยากรับปากคุณแม่น่ะค่ะ” หญิงสาวตอบเสียงเบาแผ่ว

“เฮ้อ เรานี่นะ มันทิฐิเหมือนใครก็ไม่รู้ อ้อแล้วเมื่อตอนเย็นเกมส์เพื่อนเราเขาโทรมาจองโต๊ะไว้ด้วยนะ เห็นบอกวันสองวันนี้จะมาสังสรรค์”

“ค่ะคุณป้า เราจะมีประชุมงานกันนิดหน่อยค่ะ เวลาลงตัวพี่เกมส์คงคอนเฟิร์มอีกที แล้วคืนนี้ที่ร้านเป็นไง ลูกค้าเยอะไหมคะ?”

“ไม่เลว นี่ก็กำลังเก็บร้าน ป้าว่าจะแวะไปเดินดูของร้านตรงข้ามด้วยสักหน่อยเห็นมาเปิดใหม่หลายวันแล้วแต่มียายแก่ๆอยู่ดูร้านคนเดียว ป้าว่าจะไปทำความรู้จักไว้หน่อย ส่วนเราไงก็รีบเข้านอนล่ะ งานเยอะไม่ใช่เหรอช่วงนี้” ป้าแมวเตือนด้วยความเป็นห่วง

“ค่ะ ขอบคุณค่ะป้าแมว” หญิงสาวรับคำและคุยร่ำลานิดหน่อยก่อนจะวางสายไป

ป้าแมวมองเข้าไปยังร้านขายของเก่าโบราณจากทิเบตที่เพิ่งมาเปิดร้านใหม่เมื่อไม่กี่วันมานี่เอง เจ้าของร้านเป็นคุณยายหญิงสูงวัยหน้าตาใจดี เด็กๆแถวร้านรวมทั้งพนักงานเสริ์ฟต่างก็เรียกแทนตัวแกว่าคุณยาย ป้าแมวเองก็เลยถือโอกาสเรียกสรรพนามแทนตัวท่านว่ายายก็แล้วกัน เพราะท่านน่าจะอายุเยอะแล้ว แววตายิ้มเย็นใจดีหากแต่ก็แฝงไว้ด้วยความลึกลับ วันหนึ่งคุณยายคนดังกล่าวเดินเข้ามาในร้านแล้วก็ฝากธูปหอมไว้ให้ทดลองใช้ ถ้าป้าแมวชอบก็จะลดราคาให้เป็นพิเศษ ธูปที่ว่ามีกลิ่นหอมชวนหลงใหลเป็นพิเศษคล้ายสมุนไพรและมวลดอกไม้นานาพันธุ์ให้ความรู้สึกชื่นใจทุกครั้งที่ได้กลิ่น

“ลองเอาไว้ใช้นะจ๊ะ นี่เป็นธูปหอมโบราณจากทิเบตเชียวนะ ทำจากสมุนไพรและดอกไม้หายากของทิเบตเขาเลย”

“ขอบคุณมากค่ะ ไม่เห็นต้องลำบากเลยนะคะคุณยาย”

“ไม่ลำบากหรอกจ้ะ ยายยินดี ไว้ว่างๆไปเดินเล่นเยี่ยมชมข้าวของโบราณจากทิเบตนะจ๊ะ ไม่ต้องซื้อหาหรอกคิดซะว่าไปเดินเล่นคุยเล่นอยู่เป็นเพื่อนคนแก่คนหนึ่ง”

“แล้วคุณยายเป็นเจ้าของร้านนี้เลยหรือเปล่าคะ ทำไมมาดูแลร้านคนเดียว อย่างนี้ไม่เหงาแย่เหรอ?” ป้าแมวถามเหมือนจะเป็นการซักไซ้ไล่เลียง แต่ใจป้าแมวก็นึกห่วงที่คนแก่จะต้องมาดูร้านคนเดียว

“ก็มาดูให้เขาดีกว่าอยู่ว่างๆน่ะหนู ลูกหลานเขาเปิดร้านเพราะความที่ชอบของโบราณกัน ยายว่ามันก็เพลินดี อยู่กับของสวยๆงามๆที่เรารักที่เราสะสม ได้อยู่ดูแลทำความสะอาดบ้าง รักษาของบ้าง เราชื่นชมนความงดงามของมัน ถึงแม้จะขายไม่ได้นะในบางวัน ได้นั่งมองมันเฉยๆ ก็เป็นสุขใจแล้วล่ะ มันคุ้มค่าทางใจน่ะ แค่นี้ยายก็ถือว่าคุ้มค่าเช่าร้านแล้วล่ะ” ยายตอบพลางยิ้มใจเย็น

“ท่าทางครอบครัวคุณยายจะชอบของเก่านะคะ”

“ใช่จ้ะ ของทิเบตนี่ชอบมาก แหมมันก็พอๆกับที่หนุหลงใหลของไทยล้านนาโบราณนั่นล่ะลูก คนเราได้ชอบใจอะไรเข้า ได้อยู่ใกล้ชื่มชมเมียงมอง แม๊ มันก็มีความสุขว่าไหม๊?” คุณยายเสวนาอารมณ์ดี ไม่นานการพูดคุยกันก็จบลงเพราะความที่ดึกมากแล้ว ป้าแมวก็กำลังจะกลับบ้านส่วนคุณยายก็เตรียมเก็บร้าน งานเลี้ยงมีวันเลิกรา ป้าแมวได้ธูปหอมจากคุณยายมาก็ขอบคุณอยู่ไม่หยุด

“ไว้มาคุยกับคนแก่บ่อยๆนะจ๊ะหนู” คุณยายบอกลา

“แล้วแมวจะแวะไปค่ะคุณยาย” ป้าแมวตอบพลางก็ค่อยๆก้าวพาร่างตัวเองออกมา แต่สายตาก็มองชื่นชมของโบรารรอบๆร้าน

ภายในร้านมืดสลัวกลิ่นอบอวลไปด้วยความหอมจากธูปที่ว่า แล้วยังเต็มไปด้วยข้าวของจากทิเบต ผ้ายันตร์ กระเป๋าผ้าสาน รองเท้าผ้าสานที่ทำด้วยมือ ตามเรื่องเล่าของทางทิเบตมันเป็นประเพณีที่แม่จะสานรองเท้าให้ลูกสาวในวันแต่งงานเพื่อเป็นของขวัญในวันเริ่มต้นชีวิตคู่ของลูกสาวอันเป็นที่รัก

เมื่อป้าแมวเดินจากร้านขายของโบราณจากประเทศทิเบตมา แต่สายตาก็คงยังมองไปที่ร้านด้วยใจนึกห่วงว่าคุณยายจะกลับยังไง เพราะอย่างว่าคนแก่เพียงคนเดียว และไม่นานนักก็มีรถญี่ปุ่นที่ดูเก่าและคาดว่าจะเป็นรถมือสองมือสามเข้าไปนู่นเลย เพราะเก่ามาก แล่นมาเทียบหน้าร้านช้าๆและจอดรอจนคุณยายก้าวขึ้นรถไป