อ้อนสวาทคาสโนว่า
ตอน 3
“กรี๊ดดดด… นั่นพี่ซันกับพี่คีย์นี่”
“อ๊ายยย! จริงๆ ด้วย พี่ซันก็หล่อมากกก... ส่วนพี่คีย์ก็เท่ห์อ่ะ ดูสิเขายิ้มให้ฉันด้วย”
“คิดเข้าข้างตัวเองไปรึเปล่ายะ พี่เค้ายิ้มให้ฉันต่างหาก ดูสิแก โอยยยย... ผู้ชายอะไรหล่อกระชากใจอ่ะ พี่คีย์ก็เท่ห์เกินชาย แก...ฉันเลือกไม่ถูกเลยอ่ะ ว่าจะลือกใครระหว่างพี่ซันผู้หล่อเลิศกับพี่คีย์ผู้งามสง่า”
เสียงกรีดร้องอย่างชื่นชมของบรรดากองเชียร์ดังกึกก้องโรงยิมเมื่อศรัณย์กับคีตาสองดาวเด่นประจำมหาวิทยาลัยชื่อดังปรากฏตัวตรงทางเข้าของโรงยิม ไม่ว่าทั้งสองย่างกรายไปที่ไหนจะมีเสียงกรีดร้องของเหล่าแฟนคลับต้อนรับทุกที่ ยิ่งครั้งใดที่ปรากฏกายคู่กันเสียงกรีดร้องแทบจะดังทวีคูณ
ศรัณย์... หรือ พี่ซัน ของน้องๆ เพียบพร้อมไปด้วยรูปกายที่สง่างาม รอยยิ้มและแววตาที่บาดใจที่เพียงกระตุกยิ้มก็แทบกระชากใจให้หลุดลอยตาม
คีตา... หรือ พี่คีย์ หญิงสาวที่มีดีทั้งบุคลิกโดดเด่น สาวมั่นผู้มีสายตาเฉี่ยวซ่อนเปรี้ยวอมหวาน แต่ด้วยมาดที่มั่นเกินชายทำให้กลายเป็นขวัญใจฝ่ายหญิงไปเต็มๆ
“นี่ยัยคีย์ เธอเห็นรึยังว่าฉันน่ะป๊อปปูล่าแค่ไหน” ศรัณย์ก้มลงกระซิบถามผู้ที่เป็นคู่ปรับ ไม่ว่าเขาจะไปไหนจะมีคีตาคอยตามเป็นเงาเสมอ แม้จะขัดใจแต่ก็ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้
“ชิ!! ฉันว่านายลองฟังดูดีๆ น่าจะดีกว่านะนายซันว่าน้องๆ เขาเชียร์ใครระหว่างนายกับฉัน” คีตาแค่นยิ้มขณะเหลือบตาขึ้นมองคนที่ตัวโตกว่า หญิงสาวเบะปากนิดๆ อย่างถือดียักคิ้วเรียวได้รูปให้ชายหนุ่มอย่างท้าทาย
“นี่เธอจะหลงตัวเองไปหน่อยมั๊ย ยัยทอมซ่า” ศรัณย์แอบเข่นเขี้ยวในกิริยานั้น เขาอยากบีบคอเล็กๆ นั่นให้หักคามือซะ ท่าทีอวดดีกับสายตาวาจายียวนที่ไม่ยอมลงให้เขามันทำให้เขาได้แต่คุ้มคลั่งด้วยทำอะไรไม่ได้ ยิ่งต่อหน้าคนอื่นยิ่งต้องทำราวสนิทสนมรักกันเสียเหลือเกิน แต่ในใจแทบอยากเข่นฆ่าให้ตายไปซะ
“ฉันชื่อคีตา” หญิงสาวเอ่ยย้ำในนามของตัวเองถลึงตาใส่คนกล่าวหาว่าเธอเป็นทอมซ่าอย่างเอาเรื่อง ชิท! ก็เพราะศรัณย์เสน่ห์แรงแบบนี้เธอถึงต้องเป็นคีตามาดเข้มตามเป็นเงาเพื่อกีดกันบรรดาสาวๆที่เข้ามาวุ่นวาย ขืนเธอเป็นหญิงสาวผู้นุ่มนิ่มเธอคงหมดสิทธิ์ตามติดศรัณย์ชนิดที่ว่าตัวแทบติดกันเช่นนี้
“จะทอมซ่าส์ หรือคีย์บ้ามันก็เหมือนกันนั่นแหละ เพราะยังไงมันก็หมายถึงเธอ” ศรัณย์ย้อนกลับพร้อมยักคิ้วให้พร้อมสายตายียวนกวนใจจนคีตาหมั่นไส้แทบหลุดโวยวายตามความเคยชิน
“นายซัน” คีตาหลุดวาจาขานชื่อได้เพียงเท่านั้นก็ต้องสะกดกลั้นหักห้ามใจยั้งวาจาร้ายกาจที่ทำท่าจะพรั่งพรูออกมา ดวงตาคู่งามทอประกายวาววับยามข่มอารมณ์
“อ๊ะๆ ถ้าไม่อยากคะแนนตก อย่าริทำร้ายร่างกายฉันต่อหน้าสาธารณชนเด็ดขาด” ศรัณย์ยิ้มยั่วเมื่อเห็นอาการของเจ้าของฉายายัยทอมซ่าที่เขาตั้งให้ ชายหนุ่มเอียงคอยักไหล่อย่างท้าทายเมื่อเห็นว่าเป็นต่อ
“ฮึ่ย!! ฝากไว้ก่อนเถอะ” คีตาได้แต่ฮึดฮัดอย่างขัดใจที่ทำอะไรไม่ได้ ต่อหน้าสาธารณชนเธอต้องทำทีเป็นรักใคร่กลมเกลียวกับคนตัวโตกว่าที่กำลังส่งสายตาล้อเลียนมาให้ ขืนหลุดเหวี่ยงทำร้ายร่างกายผู้ชายจอมกวนตรงหน้านี่มีหวังเหล่าแฟนคลับของศรัณย์คงได้ชังหน้าเธอจนถึงขั้นต่อต้านการเป็นเพื่อนของเธอกับเขาแน่นอน
“รีบๆ มาเอาคืนล่ะ ฝากไว้นานผมไม่มีดอกเบี้ยให้นะครับคุณทอมซ่า” ศรัณย์เอ่ยวาจากวนใจพร้อมหลิ่วตาให้อย่างยียวน
“นายซัน! ” คีตาเตรียมพ่นวาจารุนแรงกลับเมื่อสุดจะทนทาน เรียวฟันงามขบเข้าหากันแน่นอย่างเคืองแค้นในวาจายียวน
“นั่นๆ แฟนคลับเธอมา ฉันไปก่อนนะยัยทอมซ่า คือว่าไม่อยากถูกฟ้าผ่าตายน่ะ จ๊วบ!! ไปล่ะนะคีตาที่รัก” จบคำหยอกเย้าเท้าหนาก็พาร่างสูงโปร่งห่างออกไป แต่ไม่วายหันมายักคิ้วหลิ่วตาให้อีกหน
“ศรัณย์ ไอ้คนสายตาสั้น กลับมาเดี๋ยวนี้นะ ฮึ่ย!! ” คีตาได้แต่เข่นเขี้ยวสบถวาจาระบายความขัดใจพอให้ได้ยินคนเดียวแล้วคนที่กำลังสะกดกั้นความโกรธเกรี้ยวไว้ก็ต้องสติขาดสะบั้นเมื่อได้ยินเสียงกรี๊ดที่ดังลั่นของเหล่าแฟนคลับคนรักสาวหล่อใกล้เข้ามา
“พี่คีย์... กรี๊ดดดด!! พี่คีย์ขา ช่วยเซ็นชื่อในรูปนี่ให้หน่อยได้ไหมคะ”
“ไม่เซ็นโว้ย!! เซ็นแล้วอิ่มทิพย์รึไง ฮึ่ย!! หลีกไป อารมณ์เสียเข้าใจม้ายยยย... ”
เจอพายุอารมณ์ที่คุมไม่อยู่ของคุณหนูเจ้าอารมณ์เข้าเหล่าสาวกก็พากันถอยร่นแทบไม่ทัน แต่ยิ่งคีตาหงุดหงิดงุ่นง่านแสดงความบ้าคลั่งเท่าไหร่ดูเหมือนเหล่าแฟนคลับจะยิ่งมากขึ้นทวีคูณ จากเด็กหญิงคีตา หรือ ยัยหนูคีย์ ผู้เป็นที่รักดั่งแก้วตาดวงใจ กลายเป็น พี่คีย์ขา สุดปลื้มของเหล่าสาวกคนรักสาวหล่อ
หากคีตาเป็นชายหนุ่มก็คงเป็นคู่ปรับที่สมน้ำสมเนื้อกับ พี่ซันสุดซ่า ของสาวๆ เบื้องหน้าทั้ง พี่ซันสุดซ่า กับ พี่คีย์ขาสุดเท่ห์ คล้ายจะเป็นคู่หูที่ดูสนิทสนมกันเหลือเกิน แต่เบื้องหลัง....
“โอ๊ย!! ยัยคีย์นี่เธอบิดหูฉันทำไมเนี่ย” ศรัณย์โวยวายลั่นขณะพยายามปัดป่ายมือเล็กๆ ที่จู่ๆ ก็ยื่นมาบิดหูเขาทันทีที่เจอหน้า
“ก็สั่งสอนนายไง จำไว้ฉันไม่ใช่คนที่นายจะหาเรื่องนายซัน ไม่งั้นจะหาว่าฉันไม่เตือน” คีตาเอ่ยวาจาเกรี้ยวกราดวางท่าราวนางพญาผู้ยิ่งใหญ่
“ฉันเนี่ยนะหาเรื่องเธอ มีแต่เธอที่คอยหาเรื่องฉันยัยทอมซ่า! ทอมบ้าอะไรวะ บิดหูยังกะผู้หญิง” ศรัณย์ถามกลับด้วยสีหน้างงงันก่อนบ่นพึมพำกับตัวเองเบาๆ ในท้ายประโยค
“นายตาสั้น ถ้านายเรียกฉันเป็นทอมซ่าอีกล่ะก็ ฉันหักคอนายแน่คอยดู” คีตาพ่นวาจาข่มขู่ทันทีที่ได้ยินคำเรียกขาน
“โอเคๆ ไม่เรียกทอมซ่าก็ได้ งั้นฉันเรียกยัยคีย์บ้าแทนล่ะกัน ฮ่าๆๆ แบร่ๆๆ ยัยเด็กขี้แยร้องไห้งอแง คุณลุงขา คุณป้าขา ฮ่าๆๆ จ้างให้ฉันก็ไม่กลัว” ศรัณย์หัวเราะลั่นเมื่อได้ทียอกย้อนกลับชนิดที่ว่าเมื่อคีตาได้ยินต้องคุ้มคลั่ง ทันทีที่จบคำหยอกเย้าเจ้าของประโยคก็ติดตีนผีวิ่งหนีไปทันที
“อ๊ายยย... นายซัน! ไอ้คนสายตาสั้น! เก่งจริงอย่าหนีฉันนะ จับได้เมื่อไหร่นายตายแน่คอยดู” คีตากรีดร้องตามหลังด้วยไม่ทันได้ตอบโต้ ไม่ว่ากี่ครั้งต่อกี่ครั้งศรัณย์ก็มักยั่วอารมณ์ให้ได้โมโหทุกครั้งไป
..คอยดูนะศรัณย์ คนสายตาสั้น ฉันจะทำให้นายสยบแทบเท้าฉันให้ได้!
คุณอาจจะชอบ
