APKDock Logo
รายชื่อตอน
แชร์
ภาพปกนิยายเรื่อง สยบรักยัยคู่หมั้นตัวร้าย

สยบรักยัยคู่หมั้นตัวร้าย

ชีวิตของ ซนซน สาวน้อยร่างเล็กต้องพลิกผันครั้งใหญ่ เมื่อเธอถูกบังคับให้หมั้นหมายกับ เอคาร์ มาเฟียหนุ่มมหาเศรษฐีผู้เต็มไปด้วยเสน่ห์อันตราย แม้ว่าหัวใจดวงน้อยจะตกหลุมรักเขาตั้งแต่แรกพบ ทว่าเส้นทางรักกลับไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ เมื่อคู่หมั้นหนุ่มแสดงออกอย่างชัดเจนว่ารังเกียจและแสนจะเย็นชาใส่เธอ ทั้งยังมีคำพูดคอยทำร้ายจิตใจอยู่เสมอ ท่ามกลางความห่างเหินและท่าทีที่ไม่มีความสนใจในตัวเธอเลยแม้แต่น้อย ซนซนจะต้องใช้ความพยายามอย่างมากเพื่อทลายกำแพงน้ำแข็งในใจของมาเฟียหนุ่มสุดโหดคนนี้ให้ยอมสยบแทบและหันมารักเธอให้สำเร็จ
รายชื่อตอน
แชร์

ตอน 2

"แล้วเจอกันนะจ๊ะสุดหล่อ"ฉันยิ้มให้มาร์ค แล้วลุกออกจากโต๊ะอย่างเร็วโดยมีอีอตินวิ่งตามมาติดๆ

"เบื่อชะนีหน้าสวยว่ะผู้ตรึม"อตินบอกฉันด้วยนำ้เสียงกระแหนะกระแหนตามประสามัน ฉันก็หันไปยิ้มเยาะๆใส่มัน เกิดเป็นผู้หญิงต้องบริหารเสน่ห์ทุกวันสิ ก็ทำไงได้อ่ะ ยังไม่เจอคนที่ใช่จริงๆสักที

ห้องเรียน วิศวะ เครื่องกล

"หวัดดีซนซน/หวัดดีซนซน"เพื่อนๆในคลาสเอ่ยทักทายฉันทันทีที่ฉันเดินเข้าประตูมา ฉันจึงโบกมือทักทายกลับไป ผู้หญิงในคลาสก็จะอิจฉาฉัน ฉันจึงไม่มีเพื่อนผู้หญิงเลย แล้วไงทำไมต้องสน?

"หวัดดีเว้ยซน"ไอ้เชนเอ่ยทักทายฉัน ฉันจึงหันไปยกมือทักทายมันกลับ

"หวัดดีเว้ย ไอ้ซน ไอ้ติน"ไอ้ดอมเงยหน้าขึ้นมาจากโต๊ะทักทายฉันกับอติน ฉันก็ยกมือทักทายมันกลับไป

"คินยังไม่มาเหรอเชน"ฉันเอ่ยถามเชนไป เชนหันไปมองรอบๆห้องเพื่อหาคินให้ฉัน

"ยังไม่มามั้ง ไม่เห็นโผล่หัวมา"เชนหันกลับมาตอบ ฉัน ฉันจึงพยักหน้าให้มัน แล้วเดินไปนั่งที่โต๊ะประจำ แล้วฟุบหน้าลงไปกับโต๊ะ ม๊าคราวนี้ขอผู้หล่อๆๆให้อีซนมั้งเถอะนะ หนูขอร้อง

"เป็นไรซน?"เสียงคำถามจากผู้ชายพร้อมๆกับแขนที่กอดคอฉัน ฉันเงยหน้าขึ้นไปมองผู้มาใหม่ ภาคิน คินนั่งลงข้างๆฉัน คินเป็นเพื่อนในกลุ่มเดียวกันของฉันเอง

"คินนน"ฉันเรียกคินด้วยนำ้เสียงออดอ้อนแล้ว กอดแขนมันพร้อมกับเอาหัวซบไปที่ไหล่กว้างๆของมัน

"เป็นไรอ้อนจังว่ะ?"คินเอ่ยถามฉันด้วยนำ้เสียงเป็นห่วง ฉันจึงเงยหน้าขึ้นไปมองหน้ามันแต่ก็ต้องตกใจเพราะ ปากของมันแตก

"คิน ทำไมปากคินแตกอ่ะ?"ฉันยื่นมือไปจับมุมปากของคินที่ตอนนี้มีเลือดไหลออกซิบๆอยู่ คินมองหน้าฉัน ฉันก็มองหน้าคิน คินค่อยๆขยับหน้าเข้ามาหาฉัน

"อีชะนี"เสียงอตินเรียกฉันมาจากโต๊ะข้างๆฉันจึงเลิกมองหน้าคินแล้วหันไปมองอีอตินแทน

"อะไร?"ฉันเอ่ยถามอติน

"ไอ้เชนถามว่า คืนนี้ไปแดกเหล้าป่ะ"อตินถามฉันแล้วชี้ไปที่ไอ้เชน เชนก็มองมาที่ฉัน ฉันจึงพยักหน้าตอบมัน แล้วหันไปมองคินที่นั่งถัดจากฉันไป

"คินยังไม่ตอบซนเลยนะว่าปากคินไปโดนอะไรมา"ฉันถามคิน คินก็หันมามองฉัน แล้วก็ยื่นมือมาลูบแก้มฉัน

"ถามในฐานะไหนเพื่อนหรือแฟน?"คินถามฉัน ฉันมองหน้าคินด้วยความตกใจ คินก็หัวเราะ

"ฉันล้อเล่น ฉันไปเจอพวกไอ้เต้อ่ะ เลยไปฟัดกับมันมานิดหน่อย"คินบอกฉันด้วยท่าทางขำขัน ฉันจึงพยักหน้าเข้าใจ ไอ้เต้ก็คือเด็กต่างมหาลัยของเรา พวกเราไม่ถูกกันเพราะมันเรียนวิศวะเหมือนกันเสื้อช็อปมหาลัยมันเป็นสีดำ ฉันก็ไม่รู้ทำไมถึงไม่ถูกกัน ยกพวกตีกันบ่อยมากๆและฉันก็ชอบตามไปด้วยมันสนุกดีง่ะ

"สวัสดีจ๊ะ นักศึกษาที่น่ารักทุกคน" เมื่ออาจารย์เข้ามา พวกฉันก็ตั้งใจเรียนกัน จนหมดชั่วโมง

6โมงเย็น มหาลัยAM

"ไม่เป็นไรเฮีย เดี๋ยวหนูกลับกับคิน เฮียไม่ต้องเป็นห่วงเลย รักเฮียค่ะ จุ๊ฟฟ"ฉันวางสายเฮียซัน แล้วหันมามองหน้าคินที่ตอนนี้เขากำลังคร่อมรถMV Agusta F4 RRสีขาวดำคันเท่ของเขาอยู่ที่หน้าตึกคณะ ฉันเพิ่งเลิกเรียน วันนี้เลิกมืดนิดนึง

"คิน คินไปส่งซนด้วยน้า"ฉันไปยืนข้างๆคิน แล้วยิ้มอ้อนไปให้คิน

"อืม ขึ้นรถสิ อ่ะ"คินบอกแล้วส่งหมวกกันน็อคมาให้ฉันใส่คินมีสองอันเขามีให้ฉันโดยเฉพาะ เพราะฉันใส่ของคินไม่ได้ของคินใหญ่เกินไป

"ใส่ไม่ได้อ่ะ"ฉันบอกที่ตอนนี้เขาใส่หมวกกันน็อคของเขาเสร็จแล้ว คินจึงหันมาใส่หมวกกันน็อคให้ฉัน

"อ่ะเสร็จแล้ว ยัยหัวเล็ก"คินใส่หมวกกันน็อคให้ฉันเสร็จ แล้วเขาก็ผลักหัวฉันฉันก็ยื่นมือไปผลักหัวเขาเหมือนกัน

"ไปเร็วสิ เดี๋ยวฉันต้องไปร้องเพลงที่ผับอีกนะ"คินเร่งฉัน ฉันจึงรีบขึ้นซ้อนมอเตอร์ไซค์คินนั่งท่านั่งข้างทันที

ตุ๊บ

คินโยนเสื้อช็อปของเขามาให้ฉัน ฉันจึงชะโงกหน้าไปมองหน้าคินไปด้วยความสงสัย

"ปิดขาเธอซะ นับวันทำไมกระโปรงมันยิ่งสั้นลงว่ะ!"คินพูดขึ้นด้วยนำ้เสียงดุๆฉันจึงเอาเสื้อช็อปของเขามาปิดขาฉันที่นั่งท่านั่งข้างอยู่

"กอดคิน แน่นๆนะซน คินจะพาซิ่งแล้ว"คินตะโกนบอกฉัน ฉันจึงคว้าเอวคินกอดไว้แน่นๆอย่างรวดเร็วเพราะกลัวตก

10นาทีผ่านไป หน้าบ้าน ซนซน

"ถึงแล้วซน"คินบอกฉัน ฉันลงจากรถคินแล้วแกะหมวกกันน็อค แต่มันก็แกะไม่ออก จนคินรำคาญเอามือเขามาแกะให้ฉันแทน

"เดี๋ยวฉันมารับสามทุ่มนะวันนี้ต้องไปบิ๊กไบก์นะ อย่าใส่กระโปรงสั้น รถยนต์ฉันเข้าศูนย์"คินบอกฉันอย่างรวดเร็ว ฉันจึงทำมือตะเบ๊ะให้คิน คินมองฉันแล้วก็หัวเราะ

"ไปแหละ ม๊ารอ"ฉันโบกมือบ๊ายบายคิน แล้วเดินเข้าประตูรั้วบ้าน ผ่านสวนหย่อม ผ่านบ่อนำ้พุ แล้วก็ผ่านประตูบ้านมาเจอม๊านั่งอยู่ที่ห้องนั่งเล่น ฉันจึงรีบเข้าไปหาม๊า

"หนูกลับมาแล้วค่าม๊า ฟอด ฟอด"ฉันเข้าไปกอดม๊าพร้อมกับหอมแก้มทั้งสองข้างของม๊า

"หอมแก้มม๊า อ้อนแบบนี้ พรุ่งนี้จะเบี้ยวใช่ไหมเรา?"ม๊ากอดฉัน แล้วจับไหล่ฉันออกมาพลางทำหน้ารู้ทัน

"ป๊าวววหนิคะม๊า หนูก็ไปอยู่แล้วหนิ ผู้ชายคนนั้นเขาดีแล้วใช่ไหมคะม๊า"ฉันถามม๊า ม๊าก็ลูบผมฉัน

"ใช่ค่ะลูก ม๊าต้องหาคนดีๆให้หนูแน่นอน หมวยเล็ก"ม๊าบอกฉันพลางยิ้มบางๆให้ฉัน

"หนูไม่เอาแบบแก่ๆนะม๊า หนูไม่ชอบแก่ๆๆอ่ะ แบบลงพุงแบบคนก่อนๆๆไม่เอาเลยนะ ถ้าเป็นแบบนั้น หนูไม่หมั้นเด็ดขาด!"ฉันบอกม๊าด้วยนำ้เสียงจริงจัง ม๊าก็มองหน้าฉัน

"ถ้าลูกเจอคนนี้ ลูกต้องร้องขอกำหนดวันหมั้นอย่างไวแน่ๆๆจ๊ะ"ม๊าบอกฉันด้วยสีหน้ามั่นใจ ฉันจึงมองม๊าแบบไม่ค่อยไว้ใจ

"กี่คนกี่คนม๊าก็พูดแบบนี้"ฉันบอกม๊าแล้วลุกขึ้นยืน

"คนนี้เชื่อใจม๊าจ๊ะหมวยเล็ก รับรองแซ่บ"ม๊าบอกฉันพลางทำท่าเปรี้ยวปากให้ฉันดู

"จริงน่ะม๊า ถ้าไม่แซ่บ หมวยไม่หมั้น"ฉันยืนคำขาดกับม๊าแต่ม๊าฉันก็ยังคงมีสีมั่นใจมากเหมือนเดิม

"เฮ้อ หนูไปอาบนำ้ก่อนน่ะม๊า หนูจะไปแรด"ฉันบอกม๊าแล้วก้มลงไปหอมแก้มม๊าทั้งสองข้าง แล้ววิ่งขึ้นไปบนห้องอย่างรวดเร็ว ม๊ากับฉันเราสนิทกันมาก ม๊ามีเฮียทั้งสองเป็นผู้ชาย ม๊าก็เลยเหงาคุยอะไรกับเฮียก็ไม่ค่อยจะเข้าใจ แล้วพอมีฉันม๊าก็เลี้ยงฉันเหมือนเพื่อนเลยไง ฉันเลยมีอะไรมักจะเล่าให้ม๊าฟังทุกเรื่องฉันไม่เคยปิดบังอะไรทำมีอะไรก็ถามม๊าตลอด ม๊าของฉันเป็นทั้งม๊าเป็นทั้งเพื่อนเป็นทั้งพี่สาวในเวลาเดียวกันได้เลยล่ะ

คุณอาจจะชอบ

ภาพปกนิยายเรื่อง ลมหายใจสุดท้ายยังรักเธอ
9.2
สำหรับเธอแล้วชายคนรักคือศูนย์กลางของชีวิต ทว่าความภักดีที่มอบให้กลับถูกตอบแทนด้วยรอยแผลลึกสุดหยั่งถึง เมื่อเขาออกคำสั่งอย่างโหดร้ายให้เธอกำจัดทารกในครรภ์ซึ่งเป็นสายเลือดของตนเองทิ้งไป ความบอบช้ำแสนสาหัสผลักดันให้เธอต้องเผชิญหน้ากับความตายที่กำลังคืบคลานเข้ามา ทว่าในห้วงเวลาที่ลมหายใจรวยริน เธอกลับไม่หวาดผวาต่อมัจจุราชเลยแม้แต่น้อย ความเจ็บปวดเดียวที่กัดกินจิตใจและทำให้เธอหวาดกลัวที่สุดในวาระสุดท้าย คือการตระหนักว่าตนจะไม่มีวันได้ตระกองกอดชายหนุ่มคนนั้นอีกต่อไป ตราบจนวินาทีสุดท้ายที่กำลังจะจากโลกนี้ไป ความรักที่มีต่อชายผู้ไร้หัวใจยังคงสลักแน่นอยู่ในวิญญาณอย่างไม่อาจลบเลือน
ภาพปกนิยายเรื่อง ข้ามภพไร้รัก
9.6
หญิงสาวต้องจบชีวิตลงอย่างกะทันหันจากอุบัติเหตุ เมื่อวิญญาณลงสู่ปรโลกเพื่อรอรับคำพิพากษา เธอกลับได้รับรู้ความจริงจากพญายมราชว่าความตายของตนเกิดจากการจับวิญญาณผิดดวง เพื่อชดเชยข้อผิดพลาด ทางนรกจึงมอบโอกาสให้เธอไปเกิดใหม่ในยุคโบราณที่เต็มไปด้วยเรื่องราวเหนือจินตนาการ การตื่นขึ้นมาในร่างใหม่ทำให้เธอต้องเผชิญความสับสนในดินแดนที่ไม่คุ้นเคย ท่ามกลางโชคชะตาที่พลิกผันและไม่อาจคาดเดา เธอต้องพยายามปรับตัวเพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่อีกครั้ง พร้อมกับค้นหาคำตอบว่าตนเองจะพบรักครั้งใหม่ในดินแดนอดีตกาลนี้ได้หรือไม่
ภาพปกนิยายเรื่อง นางสวยแซ่บของประธาน
8.3
โลกของหญิงสาวผู้เพียบพร้อมต้องพลิกผันอย่างโหดร้าย เมื่อประธานหนุ่มทรงอิทธิพลปรากฏตัวขึ้น เขาไม่ได้มาในฐานะมิตร แต่เป็นพายุร้ายที่พัดทำลายทุกสิ่งที่เธอรักจนย่อยยับ ไม่ว่าจะเป็นเกียรติยศ ฐานะ หรือความอบอุ่นในครอบครัวที่เคยผูกพัน ทุกสิ่งถูกบดขยี้อย่างไร้ความปรานีด้วยน้ำมือของเขา บัดนี้ สิ่งที่หลงเหลือมีเพียงเศษซากอดีตและรอยแผลแห่งความสูญเสียที่ไม่อาจเยียวยา เธอจำต้องยืนหยัดท่ามกลางความเจ็บปวด เพื่อเผชิญหน้ากับบุรุษผู้เป็นต้นตอของฝันร้ายและโศกนาฏกรรมทั้งหมดที่เปลี่ยนชีวิตเธอไป
ภาพปกนิยายเรื่อง รักนายครั้งสุดท้าย
7.7
เปลวอัคคีที่โหมกระหน่ำโดยไม่ทันตั้งตัวได้กลืนกินทุกสรรพสิ่งในชีวิตของชายหนุ่มให้มลายหายไป ภัยพิบัตินี้ไม่ได้พรากแค่ความมั่งคั่งและรากฐานที่มั่นคง แต่กลับเผาผลาญสายใยแห่งความรักให้มอดไหม้กลายเป็นจุล เหลือทิ้งไว้เพียงรอยแผลเป็นอันแสนสาหัสที่ไม่อาจลบเลือน เมื่อสิ่งที่เคยยึดเหนี่ยวจิตใจถูกแปรสภาพเป็นเศษธุลี เขาจึงต้องเผชิญหน้ากับความอ้างว้างอันไร้ขอบเขต เรื่องราวความรักที่เคยงดงามต้องพบกับจุดจบอันแสนรันทด ท่ามกลางซากปรักหักพัง หัวใจของเขาก็ได้ดับสูญไปพร้อมกับประกายไฟหยดสุดท้าย
ภาพปกนิยายเรื่อง ข้ามเป็นแม่ผัวใจร้าย! คนอื่นหนีอด ข้าขุดทองในไร่!
6.9
เจียงจือทะลุมิติเป็นป้าจอมโหดที่ต้องตายอย่างอนาถเพราะทารุณพระเอก เพื่อหลีกหนีชะตากรรมนี้ เธอจึงตัดขาดจากเนื้อเรื่องเดิมและหันหลังให้การแย่งชิงอำนาจในราชวงศ์ ท่ามกลางยุคสงครามที่ผู้คนอดอยาก เธอเลือกพึ่งพาตนเองด้วยภูมิปัญญาด้านสมุนไพร เจียงจือลงมือบุกเบิกที่ดินทำไร่นา เลี้ยงหมูป่าเป็นเพื่อนคู่ใจ และปรุงยาช่วยเหลือผู้คน จนได้รับความศรัทธาและถูกยกย่องเป็นผู้ใหญ่บ้าน นี่คือเส้นทางการสู้ชีวิตที่ละทิ้งความวุ่นวาย มุ่งเน้นเพียงการสร้างครอบครัวอันอบอุ่นและชีวิตเกษตรกรที่เรียบง่าย
ภาพปกนิยายเรื่อง ทะลุมิติเข้าป่า ปลูกผักเก็บเห็ด ขายปิงเฟิ่นรวยเละ
6.9
หลิวลี่เซี่ยไม่เคยคิดว่าตนจะต้องเผชิญความอดอยาก เมื่อเธอถูกส่งข้ามเวลามายังหุบเขาลึกอันห่างไกล สิ่งที่รออยู่คือบ้านซอมซ่อและกระเพาะที่ว่างเปล่า หญิงสาวฝันถึงเพียงข้าวสวยร้อนกรุ่นและเนื้อสัตว์รสชาติดี ทว่าสวรรค์กลับไม่ได้มอบพลังวิเศษใดมาช่วยทุ่นแรง ซ้ำร้ายเธอยังไร้ประสบการณ์ทำงานหนักและไร้ความรู้ด้านการเพาะปลูก การดิ้นรนเอาชีวิตรอดในสภาพแวดล้อมแร้นแค้นจึงเป็นบททดสอบที่สาหัส เธอต้องดิ้นรนด้วยตัวเองเพื่อเปลี่ยนความฝันที่จะได้กินอิ่มนอนหลับให้กลายเป็นจริงในดินแดนแห่งนี้