APKDock Logo
รายชื่อตอน
แชร์
ภาพปกนิยายเรื่อง กลับมาเพื่อรัก

กลับมาเพื่อรัก

เมื่อวิกฤตชีวิตบีบบังคับให้ฉันต้องยอมรับจ้างอุ้มท้องเพื่อความอยู่รอด ทว่าโชคชะตากลับเล่นตลกอย่างเลือดเย็น เมื่อมารู้ความจริงในภายหลังว่าเด็กในครรภ์คือลูกของอดีตคนรัก ซึ่งเป็นรักข้างเดียวที่เคยทอดทิ้งฉันไปอย่างไร้เยื่อใยเมื่อสองปีก่อน การโคจรกลับมาพบกันอีกครั้งในฐานะผู้ว่าจ้างและคนรับอุ้มบุญ จึงนำพาความเจ็บปวดและขมขื่นใจมาสู่ฉันอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ในฐานะที่ฉันเป็นเพียงแค่ผู้รับจ้างคนหนึ่ง
รายชื่อตอน
แชร์

ตอน 2

เธอเฝ้ารอที่จะไปใช้ชีวิตอยู่ที่นั่น และได้พบกับใครสักคนที่รักและใส่ใจเธอ ไม่มองข้ามแม้เรื่องเล็กน้อยและไม่ปล่อยให้เธอน้อยใจจนหายเอง เหมือนกับรักครั้งเก่าที่ผ่านมา ผู้ชายที่เป็นรักครั้งแรกและครั้งเดียวของเธอ

“คนใจดำ...” 

สาวแก้มป่องนึกถึงภาพคนใจดำที่ว่า และก็อดไม่ได้ที่จะน้อยใจเขากับทุกสิ่งที่ผ่านมา จนอยากจะทิ้งทุกสิ่งที่นี่ไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่เมืองนอก

ห้องน้ำในห้องนอน...

ธัญใช้เวลาไปกับการแช่อยู่ในอ่างน้ำเป็นครึ่งชั่วโมงเพื่อผ่อนคลายจากอาการเมื่อยล้า เพราะเธอต้องผลิตนมเหมือนสัตว์เช่นนี้ทุกวันไม่ได้พัก แถมน้ำนมที่มีก็มากพอที่จะให้เธอนั่งปั๊มนมจนก้นชา

“อือ~ เมื่อยจัง” 

แม้จะรู้ว่าการอุ้มบุญนี้จะทำให้ชีวิตของเธอไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป ทั้งร่างกายและสภาพจิตใจ แต่ก็เป็นงานที่ได้ค่าตอบแทนสูงกว่างานทั่วไป เพราะทำแค่เพียงปีเดียวก็ได้ผลตอบแทนมหาศาล เทียบไม่ได้เลยกับงานออฟฟิศที่ต่อให้ทำเป็นปีๆ รวมโบนัสก็ไม่ได้เงินมากมายเท่านี้

ซึ่งมันก็เป็นทางเดียวที่จะสารฝันของเธอให้ได้ไปอยู่เมืองนอกได้เร็วขึ้น ไม่ต้องทำงานเก็บเงินหลายปีอย่างแผนการแรกที่เคยวางไว้

“ไปถึงเกาหลีเมื่อไหร่ ฉันจะรีบหาแฟนโอปป้าทันทีเลยคอยดู…” 

ความฝันของสาวน้อยใหญ่หลายคน ก็คงจะเป็นผู้ชายอบอุ่น โรแมนติก น่ารักอย่างพระเอกในซีรีส์เกาหลี ธัญเองก็มีความฝันเช่นนั้นไม่ต่างกัน รักดีๆ จากผู้ชายอบอุ่นสักคน...

คฤหาสน์มาเฟีย ช่วงหัวค่ำ...

เวลานี้เป็นเวลาที่ศิธากลับถึงบ้านพอดี หลังจากยุ่งอยู่กับงานที่บริษัททั้งวัน เพราะอีกไม่นานเขาต้องขึ้นรับตำแหน่งที่บริษัทและขึ้นเป็นหัวหน้าแก๊งมาเฟียแทนพ่อของเขา เพื่อบริหารทั้งงานถูกกฎหมายและผิดกฎหมายที่ครอบครัวของเขาดูแลอยู่

“ทำไมวันนี้กลับบ้านช้าจัง” เสียงเข้มของท่าน ‘ศิลา’ พ่อของชายหนุ่มร่างสูงหน้าดุเอ่ยถามกับลูกชายของเขาที่เพิ่งกลับมาถึงบ้าน และกลับช้ากว่าทุกวัน

“มีงานให้ต้องจัดการนิดหน่อยครับ...” 

“อีกสามวันแกต้องบินไปที่ภูเก็ตใช่ไหม?” 

“ครับพ่อ มีงานสำคัญที่ผมต้องไปจัดการด้วยตัวเอง อาจจะไปสองสามวัน” ความบ้างานที่เขาเป็นอยู่ ถูกถ่ายทอดผ่านสายเลือดจากพ่อสู่ลูก ซึ่งเขาทำงานหนักมาตั้งแต่อายุเพียงแค่สิบแปดปีเท่านั้น เรียนหนักกว่าเด็กคนอื่น ฝึกฝนหนักกว่าเด็กคนอื่น เพื่อให้เป็นคนที่ดีกว่าคนอื่นๆ ในทุกๆ ด้าน 

แต่สิ่งเดียวที่เขาทำได้ไม่ดีก็คงจะเป็นเรื่องความรัก ที่ไม่ว่าคบหากับใครก็ต้องเลิกกันในไม่ช้า ส่วนสาวสวยที่คบกันมานานถึงสองปีก็ต้องเลิกรากันไปเหมือนกับสาวสวยคนอื่นๆ ที่ทนอยู่กับคนเย็นชาเช่นเขาไม่ได้ ง้อไม่เป็น ตามใจไม่เป็น พูดเสียงแข็ง หน้านิ่งดุอยู่ตลอดเวลา สิ่งนั้นดูเท่ห์เร้าใจก็จริง แต่มันก็ไม่ใช่สิ่งที่ผู้หญิงทุกคนจะต้องการให้คนรักเป็นตลอดเวลาที่คบกัน

และรักที่ยาวนานที่สุดครั้งนั้น ก็เป็นรักที่เขาจดจำเธอไม่ลืม ต่างจากผู้หญิงคนอื่นที่เข้ามาแล้วก็จากไปพร้อมกับคืนความรู้สึกที่มีไปด้วย ทว่าเธอคนนี้ที่ไม่ว่าจะทิ้งเขาไปนานแล้วแต่เธอยังไม่เคยหายออกไปจากใจของเขาเลย

“พ่อกลับมาแล้ว~” เสียงคุณหญิงภาดาดังขึ้นที่บันได ก่อนจะอุ้มหลานชายสุดที่รักมาวางลงที่ตักของคนเป็นพ่อ “เล่นกับลูกแกหน่อยสิ ตาหนูร้องงอแงหาแกทั้งวันเลย” 

“เด็กยังพูดไม่ได้ด้วยซ้ำ แม่รู้ได้ยังไงครับ ว่าเด็กนี่งอแงหาผม” ทุกการกระทำเกิดขึ้นอย่างไม่เต็มใจ ซึ่งเขาก็ไม่อาจใจร้ายถึงขนาดปล่อยให้เด็กหงายหลังล้มตึงไปต่อหน้าได้ จึงใช้มือหนาประคองหลังเด็กน้อยไว้ไม่ให้ล่วงจากตัก

“แม่แกมโนไม่รู้หรือไง?”

“เดี๋ยวเถอะคุณ!” คุณหญิงเค้นเสียงดุสามีของเธอที่พูดจาไม่น่ารักใส่เธอผู้เป็นเมีย คนที่มีอำนาจเหนือใครในบ้านหลังนี้

ในระหว่างที่พ่อและแม่เถียงกัน ศิธาก็มองหน้าเด็กน้อยที่นั่งอยู่บนตักของตน หนุ่มน้อยมีใบหน้าสดใสขึ้นเมื่ออยู่ใกล้คนหน้าดุที่เป็นพ่อของเขา แม้ท่าทางของเขาจะไม่อ่อนโยนอย่างคุณหญิงย่าแต่เขาก็ชอบที่จะอยู่กับคนหน้าดุนี้มากกว่า

“^^” 

“ยิ้มอะไร ฉันไม่ใช่พ่อนายนะจำไว้” 

“นี่! พูดกับลูกดีๆ สิ พูดแบบนั้นได้ยังไง” 

“ผมพูดเรื่องจริงครับ เด็กนี่โตขึ้นมาจะได้ไม่เข้าใจผิดคิดว่าผมเป็นพ่อเขาจริงๆ” 

เปรี๊ยะ! กล้ามโตถูกระบายความโมโหใส่เต็มแรงเพราะคำพูดใจดำของลูกชาย “แค่เป็นพ่อให้หลานฉันมันจะตายหรือไงฮะไอลูกบ้า! ใจร้ายใจดำจริงๆ เลย” 

“ก็แม่ใจร้ายกับผมก่อนหนิครับ เล่นเอาเชื้อผมไปฟักไข่ออกมาเป็นตัวแบบนี้ แม่เด็กนี่เป็นใครผมก็ไม่เคยเห็นหน้า ไม่รู้ว่าไปเอาป้าที่ไหนมาอุ้มบุญลูกผม” 

“ไม่ใช่พวกป้าๆ หรอกน่า เธอยังสาวยังสวยอยู่ แม่เป็นคนเลือกแม่พันธุ์เองกับมือ…” 

“จ่ายไปเท่าไหร่ล่ะครับ ลูกผมถึงได้ออกมาหน้าตาแบบนี้” เขาไม่ปฏิเสธว่าหนุ่มน้อยคนนี้มีเค้าโครงหน้าตาดีตั้งแต่เด็ก จึงอยากรู้ราคาค่าตัวของแม่พันธุ์เด็กคนนี้ว่าสูงแค่ไหน

“นั่นสิคุณ จ่ายไปเท่าไหร่?” ผู้เป็นสามีเอ่ยถาม เพราะเงินทั้งหมดเขาฝากไว้ให้เมียเป็นคนจัดการ ตนจึงไม่ทราบเรื่องค่าใช้จ่ายของหลานชายที่เขาไม่เคยเห็นด้วยแต่ก็ไม่ได้คัดค้านอะไรผู้เป็นภรรยา

“เท่าไหร่นะ?” 

คุณหญิงแสร้งทำท่าจำไม่ได้กับค่าใช้จ่ายที่เธอจ่ายไป เพราะไม่รู้จะพูดบอกสามีและลูกชายยังไงว่าเธอยอมจ่ายเพิ่มยี่สิบเท่าเพื่อให้ได้ผู้หญิงที่ตรงตามคุณสมบัติที่เธอต้องการ

“สองล้านเหรอครับ?” ศิธาถามแม่ของเขาด้วยการพูดจำนวนเงินที่คิดว่าน่าจะถูกต้องและเหมาะสมที่สุดสำหรับการอุ้มบุญของลูกคนรวย

“...เท่าไหร่นะ~”

“ห้าล้านเหรอคุณ?” ผู้เป็นสามีเอ่ยถามด้วยจำนวนเงินที่มากขึ้น

“อือ~ จำไม่ได้แล้วว่าเท่าไหร่”

“เจ็ดล้าน?” ศิธาขมวดคิ้วถามด้วยจำนวนเงินที่เขาคิดว่าเยอะเกินความจำเป็น

“น่าจะประมาณนั้นแหละมั้ง” 

“ถ้าแม่ไม่บอก ผมจะจับเด็กนี่ฟาดกับกำแพงบ้าน” เขาพูดขู่พร้อมกับทำท่ารวบข้อเท้าเล็กทั้งสองข้างของหนุ่มน้อยด้วยมือหนาเพียงข้างเดียว

“นี่!! ไอลูกบ้า ฉันจ่ายไปสิบล้านไม่รวมค่าฉีดตัวอ่อน ค่าทำคลอด แล้วก็ค่าเอเจนซี่ ทั้งหมดก็ยี่สิบล้านใครมีปัญหาไหม?!” เธอพูดอย่างใส่อารมณ์เพื่อกลบเกลื่อนความผิดที่ใช้เงินจำนวนหลายสิบล้านไปอย่างไร้ประโยชน์เพื่อเด็กคนนึงที่เธออยากได้มาเป็นหลาน

“เอาหลานฉันมานี่” เธอฉกหลานชายออกมาจากตักลูกชายตัวร้ายที่พูดขู่ว่าจะทำร้ายเด็กน้อยอย่างเลือดเย็น

“ขออนุญาติครับท่าน” เสียงทีมลูกน้องคนสนิทของศิธาเดินเข้ามาขัดวงสนทนาของเจ้านายเพื่อต้องการบอกเรื่องสำคัญกับนายใหญ่ของตน

“ว่าไง?” 

“เรื่องที่นายให้ไปสืบได้เรื่องแล้วครับ...” เขาพูดเสียงกระซิบบอกกับเจ้านายของเขา เพื่อไม่ให้นายใหญ่และนายหญิงได้ยินเรื่องที่ว่า

“ผมออกไปคุยธุระก่อนนะครับ” 

ด้านนอกบ้าน...

“ได้เรื่องว่าไง?” ชายร่างสูงหน้าดุเอ่ยถามกับลูกน้องของเขาทันที เพราะต้องการรู้ข่าวคราวของคนที่เขาให้ไปตามสืบ

“ได้ข่าวมาว่าเธอเพิ่งคลอดลูกเมื่อสามเดือนก่อนครับ...” 

“...มีลูกแล้วเหรอ?” 

“ครับ...ตอนนี้เธอพักอาศัยอยู่ที่เพนท์เฮ้าส์หรูย่านอโศก ผมกำลังให้คนสืบต่ออยู่ว่าสามีของเธอคือใคร แต่ดูจากที่อยู่แล้วต้องเป็นคนมีฐานะมากระดับนึง เพราะถ้าจะครอบครองที่นั่นได้นอกจากจะต้องมีเงินแล้วยังต้องมีอำนาจอีกด้วย คุณหญิงเองก็มีที่พักอยู่ที่นั่นเหมือนกันนะครับ ราคาสูงถึงร้อยล้านเลย” 

“...ไม่ต้องหรอก กูไม่อยากรู้อะไรแล้ว” 

แค่เพียงได้รู้ว่าเธอมีลูกมีครอบครัว ผมก็ไม่อยากที่จะรู้อะไรไปมากกว่านี้แล้ว ผมคงทิ้งเวลาไว้นานเกินไปคงจะตามง้อเธอกลับมาไม่ทันแล้ว ทุกอย่างคงสายเกินไปแล้วจริงๆ ...

--------------------------------------------------------------------------

[ติดตามตอนต่อไป] - [Follow the next episode] 

[-กดใจ -เพิ่มเข้าชั้น -คอมเมนท์ให้กำลังใจ และฝากกดติดตามไรท์ด้วยนะครับ🙏]

คุณอาจจะชอบ

ภาพปกนิยายเรื่อง เมียตัวน้อย
9.5
ความสัมพันธ์ครั้งนี้ไม่ได้เกิดจากความรัก แต่มาจากความต้องการที่สอดคล้องกัน หญิงสาวเป็นฝ่ายเอ่ยปากขอชายหนุ่มแต่งงานเพราะประสงค์เพียงสถานะสามีที่ถูกต้องตามกฎหมาย ทางด้านชายหนุ่มเองก็กำลังหาภรรยาจดทะเบียนสมรสเพื่อเติมเต็มชีวิตให้สมบูรณ์แบบ เมื่อเป้าหมายของทั้งสองฝ่ายตรงกัน ข้อตกลงการใช้ชีวิตคู่จึงเริ่มต้นขึ้น ทว่าภายใต้สถานะสามีภรรยาที่ผูกมัดด้วยสัญญา ความใกล้ชิดกลับหล่อหลอมความรู้สึกที่ลึกซึ้ง บทพิสูจน์สำคัญคือพันธะทางนิตินัยนี้จะพัฒนาสู่ความรักแท้ของคู่ชีวิตได้หรือไม่
ภาพปกนิยายเรื่อง รักเก่าของฉัน รักใหม่ของเขา
7.8
ชีวิตของหยกต้องตกอยู่ในฝันร้ายเมื่อก้าวสู่โลกของชนชั้นสูงที่มั่งคั่งและหลงตัวเอง สังคมนี้ซ่อนเร้นเจตนาเลวร้ายที่แฝงมากับรอยยิ้มจอมปลอม เธอต้องเผชิญการคุกคามจากผู้มีอิทธิพลที่มองข้ามคุณค่าความเป็นคน สถานการณ์ดิ่งลงเหวเมื่อเธอถูกใช้กำลังเหวี่ยงลงบนโซฟาอย่างป่าเถื่อนโดยเศรษฐีจองหอง การถูกต้อนให้ทนรับความใกล้ชิดที่ไม่ได้สมยอมสร้างความรู้สึกสะอิดสะเอียนอย่างรุนแรง หยกต้องแบกรับความกดดันแสนอึดอัดจากการกดขี่ของกลุ่มคนใจดำที่ปราศจากความเมตตาอย่างสิ้นเชิง
ภาพปกนิยายเรื่อง คุณรู้จักฉันหรอคะ
9.1
วิกฤตล้มละลายของครอบครัวเป็นเพียงจุดเริ่มต้นของฝันร้าย หญิงสาวทำได้เพียงมองความพินาศโดยไร้เรี่ยวแรงจะกอบกู้ ทว่าความสูญเสียทางทรัพย์สินไม่อาจเทียบได้กับความโหดร้ายที่รอคอยเธออยู่ เมื่อชายผู้เป็นคู่ชีวิตที่เธอไว้ใจ ได้ลงมือพรากชีวิตลูกสาววัยเดียงสาไปอย่างเลือดเย็น ภาพสายเลือดในไส้ที่สิ้นใจลงตรงหน้า กลายเป็นคมมีดที่ทำลายวิญญาณของคนเป็นแม่ให้แหลกละเอียด ความโศกเศร้าแสนสาหัสได้พรากลมหายใจของเธอให้ดับสูญตามลูกน้อยไป หลงเหลือเพียงบาดแผลและความว่างเปล่าที่ไม่มีวันลบเลือน
ภาพปกนิยายเรื่อง คุณหมอเสน่ห์หา
6.8
ท่ามกลางแรงกดดันในโรงพยาบาล ศัลยแพทย์สมองหนุ่มผู้เปี่ยมพรสวรรค์กำลังก้าวบนเส้นทางอาชีพที่รุ่งโรจน์ เขาอุทิศตนให้วิชาชีพอย่างมุ่งมั่น ทว่าชีวิตที่เคยมีแต่งานกลับพลิกผันเมื่อความรักก่อตัวขึ้นโดยไม่ทันระวัง ความสัมพันธ์นี้เต็มไปด้วยมนตร์เสน่ห์และแรงดึงดูดที่ท้าทายสติสัมปชัญญะ เขาจำต้องยืนบนทางแยกอันยากลำบาก เพื่อรักษาสมดุลระหว่างหน้าที่ในฐานะแพทย์ผู้รักษาชีวิตกับเสียงเรียกร้องภายในจิตใจ ชายหนุ่มต้องดิ้นรนค้นหาความหมายที่แท้จริงของความรักไปพร้อมกับการรับผิดชอบหน้าที่อันยิ่งใหญ่
ภาพปกนิยายเรื่อง นางเซี่ย
9.2
เพื่อเป็นเสาหลักแห่งจวนจงหย่งโหว เซี่ยฟางหวาวัยเจ็ดขวบยอมทิ้งความสบายไปฝึกวิชากับองครักษ์เงา แปดปีต่อมานางถล่มค่ายฝึกจนสิ้นซากแล้วลอบเข้าเมืองหลวง ทว่าแผนการกลับพลิกผันเมื่อเผชิญหน้ากับฉินเจิง อ๋องน้อยแห่งจวนอิงชินอ๋อง การพบกันเพียงชั่วครู่ร้อยรัดนางไว้จนไม่อาจคืนสู่ฐานะเดิมได้ สตรีผู้แตกฉานทั้งกลยุทธ์และศาสตร์การแพทย์ถูกบีบให้ต้องสวมรอยเป็นสาวใช้ใบ้ข้างกายเขา แม้นางจะเก่งกาจไร้ผู้ต้าน แต่เมื่อต้องรับมือกับอ๋องน้อยผู้นี้ นางกลับต้องเผชิญความมืดแปดด้านและไร้หนทางจะดิ้นหลุดไปได้
ภาพปกนิยายเรื่อง รักต้องห้าม…ที่ไร้เดียงสา
7.9
ถังจือเปิดใจถึงความรู้สึกอันสับสนต่อสวีเชิง โดยย้ำชัดว่าเขาไม่เคยสนใจสตรีเพศและไม่นึกพิศวาสเรื่องบนเตียง ทว่าความผิดพลาดที่เมืองตุนซึ่งเกิดจากความเมามาย กลับกลายเป็นความสัมพันธ์ครั้งแรกที่มอบความเจ็บปวดรวดร้าวให้เขายิ่งกว่ารอยแผลใด คำสารภาพที่มาพร้อมหยาดน้ำตานี้ ทำให้สวีเชิงทำได้เพียงกระชับอ้อมกอดและลูบแก้มปลอบประโลมอย่างอ่อนโยน แม้ใจของสวีเชิงจะอัดแน่นด้วยแรงปรารถนาที่ยากจะหาคำตอบ แต่เขาก็เลือกรับฟังความจริงนั้นเงียบๆ พร้อมตระหนักว่าความผูกพันนี้ถลำลึกเกินกว่าจะหันหลังกลับได้อีก