รักที่ทรมาน รักที่มาผิดเวลา
ตอน 3
บทที่ 3
ต้องการเงินที่มากกว่านี้
กันยาส่ายหัว “ฉันไม่เป็นอะไร......ยังไงฉันก็มีชีวิตไม่นานแล้วก่อนตายแค่อยากจะให้แม่ฟื้นและหายดี”
ธีรภัทรมองไปทางผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าเป็นผู้หญิงที่อ่อนแอแท้ๆแต่ในดวงตากลับเต็มไปด้วยความเข้มแข็งจะสู้เพื่อแม่
เขาคือหมอไม่ควรมีความสัมพันธ์กับผู้ป่วยและญาติมากนักแต่หนึ่งปีที่ผ่านมาเขาเห็นกันยาวิ่งร่อนหาเงินรักษาพยาบาลให้แม่ไม่หยุดเขาก็อดสงสารไม่ได้
เขาเกลียดที่ตัวเองไม่มีเงินไม่มีอำนาจพอที่จะช่วยเด็กผู้หญิงคนนี้ได้
“หมอดูให้หน่อยว่าเงินสิบล้านนี้พอที่จะผ่าตัดให้แม่ไหม?” กันยาถามอย่างไม่มั่นใจ
สีหน้าของธีรภัทรไม่ค่อยดีนัก “ค่าผ่าตัดพอแล้วแต่ค่าพยาบาลไม่พอเธอคงต้องหาเพิ่มอีกสองแสน"
หน้าของกันยาซีดขาวไปกว่าเดิม
ต้องหาเพิ่มอีกสองแสน?
จะให้เธอไปขายตัวเองอีกครั้งเหรอ?
ไม่……
เธอทำไม่ลงแล้ว…….
“โอเคค่ะ" ถึงแม้ในใจของเธอจะหมดหวังแต่เธอก็บังคับให้ตัวเองเข้มแข็ง “ฉันจะหาวิธีเอง"
กันยาหันไปมองแม่ที่อยู่ในห้องผู้ป่วยสาหัส
แม่……หนูจะช่วยแม่แน่นอน แม่รอหนูด้วย……
กันยารีบออกจากโรงพยาบาลแล้วยืนเหม่อที่หน้ารถเมล์นานมากสุดท้ายเธอก็นั่งรถไปใจกลางเมือง
ถึงจุดนี้แล้วสิ่งที่เธอทำได้คือไปขอร้องพ่ออย่างเดียวแล้วไม่มีวิธีไหนอีกแล้ว
สองแสนเองเขาคงจะให้อยู่มั้ง?
ตอนที่ไปถึงบ้านก็ดึกแล้ว กันยายืนอยู่หน้าบ้านไม่รู้ว่าจะเคาะประตูดีหรือไม่ และในตอนนี้ก็มีรถหรูมาจอดหน้าบ้านมีผู้ชายวัยกลางคนเดินลงมาจากรถ
พอเห็นผู้ชายตาของกันยาเต็มไปด้วยความหวังแล้วรีบเดินไป “พ่อ"
ตัวของสุวรรณสั่นสะเทือนแล้วหันไปมองกันยาในตาเต็มไปด้วยความตกใจ “เธอมาได้ไง?”
“หนูอยากจะมายืมเงินกับพ่อ"กันยารวบรวมความกล้าแล้วพูด “แม่ต้องใช้เงินอีกสองแสนขอยืมพ่อก่อนได้ไหม?ถ้ามีเงินแล้วจะคืนทันที"
สุวรรณทำตัวไม่ค่อยถูก
“คือ……กันยา ไม่ใช่พ่อไม่อยากช่วยแม่เธอนะแต่เพราะว่าช่วงนี้พ่อก็ไม่มีเงินเหมือนกันสองแสนลำบากมากเลยนะ……”
ตอนที่เขากำลังหาข้ออ้างประตูในรถก็ถูกเปิดมีแม่ลูกคู่นึงเดินลงมาจากรถในมือเต็มไปด้วยของหลายชิ้น
กันยารู้จักยี่ห้อพวกนั้นของชิ้นนึงอย่างต่ำก็ต้องราคาสี่ห้าหมื่นมีเยอะขนาดนี้ราคาคงเกินสองแสนไปตั้งนานแล้ว
เมื่อกี้เขาบอกว่าไม่มีเงินแต่ตอนนี้มีแต่ของแบรนด์เนมนี่เขากำลังตบหน้าตัวเองชัดๆ
พอมณีที่ลงจากรถเห็นหน้าของกันยาหน้าของเธอที่ยิ้มอยู่ก็อึ้งไปเลยเธอตะโกนพูด “เธอมาที่นี่ทำไม?”
“ฉันมายืมเงิน แม่ของฉันต้องการเงินรักษาพยาบาล”กันยาตอบอย่างหน้าไร้ความรู้สึก
“นางจิ้งจอกนั่นจะตายแล้วเหรอ?”ดวงตาของมณีเต็มไปด้วยความดีใจ “งั้นก็ดีมากเลย!จะให้ค่ารักษาไปทำไมให้ตายๆไปเลย!”
อารมณ์ของกันยาที่อดกลั้นไว้ตอนนี้ทนไม่ไหวแล้วทุกอย่างถึงจุดสูงสุด
“อะไรคือนางจิ้งจอกเจ้าเล่ห์!คนที่ทำให้ความรักพ่อแม่ฉันพังคือเธอ!”กันยาพูดด้วยความโมโห “เธอยังจะมาบอกว่าแม่ฉันคือนางจิ้งจอกอีกเหรอ”
“กันยา!เธอพูดอะไรกับน้ามณี!”สุวรรณทนฟังไม่ไหวแล้วก็เลยตะโกนด่ากันยา
มณีโดนว่าจนสีหน้าเธอเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาสุดท้ายตาแดงเพราะน้ำตาเริ่มไหลไปเลย
“ได้ สุวรรณ!เธอไปดูแลสองแม่ลูกนั่นเลย!ฉันกับขวัญไม่ใช่คนในครอบครัวเธอสองแม่ลูกนั่นถึงคงใช่สินะ!เธอเอาตังไปให้เอล!”
มณีพูดแล้วร้องไห้และรีบวิ่งออกไป
คุณอาจจะชอบ
