เลิฟแห่งตระกูลใหญ่
ตอน 2
บทที่ 2
บทที่2-สปาร์ค
มือของหลินเมิ่งถูกเขาจับจูงไว้ เดินผ่านประตูใหญ่อันแสนหรูหราของโรงแรมอวี้จิ่น ผ่านล็อบบี้ของโรงแรมที่ตกแต่งไว้อย่างสวยหรูงดงาม
ผู้จัดการยืนโค้งคำนับอยู่ที่ด้านหน้า กล่าวต้อนรับขึ้น “คุณชายหรง...”
เขาเพียงแค่พยักหน้าน้อยๆ แล้วลากเธอเดินไปข้างหน้าโดยที่ไม่ได้หยุดฝีเท้าลง
เดินผ่านล็อบบี้ใหญ่ แล้วก้าวเข้าไปในลิฟต์ ลิฟต์เคลื่อนตัวไปชั้นบนสุดของโรงแรมถึงได้หยุดลง ประตูลิฟต์เปิดออก สิ่งที่เข้าสู่สายตาเป็นอันดับแรกนั่นก็คือพรมสีแดงหรูหราที่ทอดตัวไปตามทางเดินจนไม่เห็นจุดสิ้นสุด
มือของเขาแห้งสาก ในขณะที่มือของเธอนั้นเปียกชื้นไปด้วยเหงื่อ ทั่วทั้งร่างรู้สึกร้อนรุ่มได้วยความกระวนกระวาย แต่มือเล็กกลับเย็นเฉียบราวกับเพิ่งแช่น้ำแข็งมา ตั้งแต่แรกเธอก็ไม่กล้ามองเขา ได้แต่คาดเดาจากมือที่สัมผัสกัน และการก้าวเดินที่สงบนิ่งของเขาว่าเขาคงสงบกว่าเธอมากๆ หรืออาจจะเป็นเพราะว่าเรื่องที่กำลังจะเกิดขึ้นต่อไปนี้ ในสายตาของเขาแล้วก็เป็นเรื่องปกติราวกับการทานอาหารหนึ่งมื้อเท่านั้นเอง
ในรถนั้น เขาทำเพียงแค่จูบเธอ แนบริมฝีปากลงมาโดยที่ไม่ขยับเช่นนั้น ราวกับอยากจะลิ้มรสของริมฝีปากของเธอ ไม่ได้มีความลึกซึ้งอะไรเลยแม้แต่น้อย หลังจากนั้นเขาก็ผละร่างออกไป ปล่อยเธอให้เป็นอิสระ แล้วเอนหลังลงอย่างเกียจคร้าน ค่อยๆ หลับตาลง ราวกับว่าสำหรับเขาแล้ว เธอมีเสน่ห์เพียงแค่ให้เขาลิ้มลองเท่านั้น ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงๆ ก็คงจะดีแล้ว แต่ว่าเธอก็ยังคงรู้สึกกลัวอยู่ดี ท่าทางที่เขาแสดงออกมานั้นก็ดูจะไม่ได้สนใจเธอมากมายเท่าไหร่นัก ถ้าอย่างนั้นธุรกิจของคุณพ่อ...
ในขณะที่เธอกำลังคิดอย่างวุ่นวายสับสนอยู่นั้น ประตูก็เปิดออก และก็ปิดลงเรียบร้อยแล้ว
เธอเดินตามเข้าไปด้านในอย่างอึ้งๆ ตอนที่ก้าวเข้าไปในห้องโดยที่ยังไม่ได้สตินั้น ก็ถูกเขาผลักร่างเข้ากับประตูห้องอย่างรุนแรง เมื่อร่างปะทะเข้ากับประตูแข็งๆ นั้นก็ทำให้เธอรู้สึกเจ็บขึ้นมาในทันใด เธอขมวดคิ้ว เขาประทับร่างเข้ามาแล้ว ร่างที่สูงใหญ่นั้นราวกับเป็นร่างของสัตว์ป่าหนักๆ กดทับมาที่ร่างของเธอ ริมฝีปากที่เย็นเฉียบเล็กน้อย นำพามาด้วยความรู้สึกร้อนรุ่มประทับลงมาบนริมฝีปากของเธอในทันที ไม่เหมือนกับก่อนหน้านี้ที่เขาทำเพียงแนบริมฝีปากลงมาแต่ไม่ขยับ แต่ครั้งนี้มันรุนแรงมาก
สองสัมผัสที่แตกต่างกันนั้น ทำให้เธอรู้สึกสับสนมึนงง รับมือกับเขาไม่ทัน! นี่มันเกิดอะไรขึ้น? เมื่อครู่นี้เธอยังเดินตามหลังเขามาอยู่ดีๆ ไม่ใช่เหรอ? ทำไมตอนนี้เขาถึงได้ประทับร่างลงมาอย่างเร่าร้อน และจูบเธออย่างบ้าคลั่งแบบนี้ล่ะ!
เธอ...ไม่ยินยอม! เธอรู้สึกกลัวเรื่องที่จะเกิดขึ้นหลังจากนี้! เธอกลัว เธอไม่อยาก เธออยากจะพังประตูแล้ววิ่งหนีออกไป อยากจะขอร้องให้เขาปล่อยเธอไป อยากให้เขาไม่เอาเรื่องเธอ......
การดิ้นรนของเธอ สำหรับร่างกายสูงใหญ่ที่ออกกำลังมาโดยตลอดของเขาแล้ว มันช่างไร้เรี่ยวแรงอย่างน่าสงสาร และทุกครั้งที่เธอดิ้นรนนั้นกลับเป็นการทำให้ทั้งสองร่างเสียดสีเข้าด้วยกันมากขึ้น ทำให้ร่างของเขาตื่นตัวขึ้นมาแล้ว...
เขาต้องการเด็กผู้หญิงคนนี้ นี่เป็นสิ่งที่เขาไม่อาจปฏิเสธได้ ความปรารถนาของเขาได้แสดงออกอย่างตรงไปตรงมาแล้ว หัวใจของเขาก็ได้บอกเขาอย่างชัดเจน แต่การที่เขาต้องอดกลั้นตอนที่อยู่ในรถนั้น เหตุผลหนึ่งเป็นเพราะว่าเขาไม่อยากทำให้เธอตกใจ และสองเขาเคยชินที่จะกลืนกินของอร่อยอย่างช้าๆ เขาไม่อยากเป็นเหมือนเสือผู้หญิงที่ใจร้อน ที่จับเธอกินอย่างตะกละตะกลามบนรถนั่น แต่เขาอยากจะเล่นกับเหยื่อของเขาในห้องที่ปราศจากผู้คนรบกวน ค่อยๆ ทำให้เธอเป็นของเขาอย่างช้าๆ
เด็กผู้หญิงคนนี้ราวกับดูมีเสน่ห์เย้ายวนออกมาจากข้างใน เขากัดลงบนริมฝีปากบางของเธอหนักๆ อีกครั้ง แล้วค่อยๆ ย้ายไปจู่โจมที่ปลายคางเรียวเล็กของเธอ
การดิ้นรนของเธอ แน่นอนว่าไม่ใช่การยั่วยวน ไม่ใช่การเสนอตัวให้เขา เธอต้องการที่จะปฏิเสธเขาจริงๆ เธอดันร่างของเขาออก สองมือของเธอทุบตีไปที่ร่างของเขา ปลายคางของเธอส่ายไปมาอย่างรุนแรง จนในที่สุดมันก็กระทบเข้ากับฟันของเขา ในขณะที่เธอร้องเสียงต่ำออกมาด้วยความเจ็บปวดนั้น ก็เหมือนกับเป็นการเปิดโอกาสให้เขาหยุดการกระทำของเธอลง
เขาบีบคางของเธอ บังคับให้เธอเงยหน้าขึ้น
เขามองสำรวจใบหน้านั้นอย่างละเอียด ใบหน้านั้นก็ยังคงขาวละเอียดราวกับหยกเหมือนเช่นเคย แต่สีแดงซ่านที่อยู่บนใบหน้านั้น กลับทำให้ดูเหมือนถูกเผาด้วยไฟร้อนๆ อย่างไรอย่างนั้น ดวงตาคู่นั้นที่ราวกับมีน้ำรื้นอยู่ตลอดเวลา ทำให้มันดูแวววาวขึ้นมา ฟันที่เรียงตัวสวยนั่นขบกัดเข้าที่ริมฝีปากที่ถูกเขาจูบจนบวมแดง ท่าทางดื้อดึงและไม่เชื่อฟัง กลับยิ่งทำให้เธอดูสวยมากขึ้น สวยเสียจนทำให้ผู้คนตกตะลึง มีเสน่ห์จนทำให้ผู้คนต้องติดกับ
เธอเป็นราวกับปีศาจที่ทำให้ผู้คนรู้สึกบ้าคลั่ง!
“ไม่อยาก?” เขาก้มหน้าลง เอ่ยกระซิบชิดริมฝีปากของเธอด้วยเสียงต่ำ น้ำเสียงของเขายังคงหนานุ่มทำให้ผู้คนหลงใหลมัวเมา แต่กลับฉาบไปด้วยความรู้สึกเยียบเย็น
เธออึ้งไปเล็กน้อย อาการดิ้นรนขัดขืนพลันหยุดลง
เขาออกแรงกัดลงบนริมฝีปากของเธอเล็กน้อย ถอนขาของตนเองออกมา และปล่อยมือที่ยึดต้นแขนของเธอออกด้วยเช่นกัน
เมื่อไม่มีเขาที่ช่วยพยุง ร่างของเธอก็แทบจะอ่อนยวบลงไปตามบานประตูทันที แต่เธอยังยื่นมือออกไปค้ำกับบานประตูด้านหลังอย่างยากลำบาก ทำให้ร่างยังไม่ถึงกับทรุดฮวบลงบนพื้น เทียบกับร่างสูงใหญ่ของเขาแล้ว เธอที่เป็นเช่นนี้ก็ดูช่างตัวเล็กบอบบางอย่างเห็นได้ชัด ร่างที่สูงใหญ่ของเขา เมื่ออยู่ภายใต้แสงไฟที่สาดส่องเช่นนี้ เงาของเขาก็แทบจะปกคลุมร่างของเธอได้มิดแล้ว ทำให้เธอที่อยู่ภายใต้เงาร่างของเขาไร้ซึ่งหนทางหลบหนี เหมือนกับว่าเธอได้ถูกเงาร่างนี้ตามติดเสียแล้ว
เขาก้าวถอยหลังไปหนึ่งก้าว สองมือกอดอก สายตามองประเมินเธออยู่ครู่หนึ่ง
เป็นเพราะว่าการดึงรั้งของเขา ทำให้เสื้อเชิ้ตของเธอดูไม่ค่อยเรียบร้อยอย่างที่เคย จนเผยให้เห็นไหล่เนียนออกมาเกินครึ่ง ท่าทางที่ไม่ได้ตั้งใจนั้นกลับทำให้เธอดูสวยงามเป็นอย่างมาก
เธอไม่กล้าที่จะยื่นมือไปจัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อย เพราะสายตาที่เขาจ้องมองมามันช่างเย็นเยียบ จนทำให้ใจของเธอสั่นกลัว
“เธอไม่รู้เหรอว่าเธอมาที่นี่เพราะอะไร?” น้ำเสียงของเขาก็เหมือนกับสายตาของเขาในตอนนี้ มันช่างเย็นชา และเต็มไปด้วยความรู้สึกทิ่มแทง “ก่อนหน้าที่เธอจะมา ไม่มีใครบอกเธอเหรอว่าเธอควรจะต้องทำอะไร?”
พูดจบ เขาก็หันหลังกลับ ไม่หันมามองเธออีก ราวกับว่าแรงดึงดูดของเธอที่มีต่อเขาได้หยุดลงเพียงเท่านี้แล้ว
หัวใจของเธอบีบรัด อยากจะพูดออกไปว่า อย่า...
แต่เธอทำได้เพียงจ้องมองเขาที่ถอดเสื้อสูทออกด้วยท่าทางไม่เร่งรีบ หลังจากนั้นก็ปลดเนคไท ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตออกด้วยท่าทางสง่างาม จนเผยกล้ามเนื้อที่สวยงามและเต็มไปด้วยพละกำลังนั้นออกมาให้เห็น
หลังจากนั้นร่างกายเปลือยเปล่าของเขาก็ก้าวเข้าไปในห้องน้ำ ทำราวกับว่าในห้องนี้ไม่มีเธออยู่ ปิดประตูลง ได้ยินเสียงน้ำดังออกมาจากในห้องนั้น เขากำลังอาบน้ำ!
ท่าทีสบายๆ ของเขานั้น มันทำให้เธอรู้สึกอับอายมากขึ้นไปอีก!
ร่างของเธออ่อนยวบ ทรุดฮวบลงบนพื้นอย่างรุนแรง น้ำตาไหลออกมาอย่างเลื่อนลอย!
คุณอาจจะชอบ
