หนังสือรักเล่มเดิม(ฉบับปรับปรุง)

ชุดไทยสไบเฉียงสีชมพูหวาน ที่สวมใส่อยู่นี้ ขับผิวขาวผ่องของคนตรงหน้าอย่างงดงามที่สุด อาจารย์สาวมองลูกศิษย์แล้วยิ้มกว้างออกมา

" สวยจริงปังจริงลูกศิษย์ฉัน " มือที่จับอยู่ที่แขนจับหมุนตัวไปรอบๆ แล้วมองด้วยความพอใจ

" มีรองเท้าส้นสูงไหมคะ ขอยืมให้ลองหน่อย "

พนักงานทางร้าน หยิบรองเท้าส้นสูง มาวางไว้ให้ แล้วคนที่ยืนอยู่ ก็มองหาที่นั่ง แล้วไปนั่งสวมรองเท้าก่อนจะลุกขึ้นยืน ด้วยความระมัดระวัง มือของอีกคน คว้าแขนเอาไว้ ให้เธอทรงตัว ก่อนจะยิ้มออกมา กับท่าทางเก้ๆ กังๆ

" นั่นไง ปัญหา " คนที่ไม่เคยใส่ชุดแบบนี้ ใส่รองเท้าแบบนี้ ยืนทรงตัวไม่ค่อยอยู่ ทำเอาคนในร้านอมยิ้มกันออกมา ด้วยความเอ็นดู

" ขนมผิง ตอนเย็นเรียนพิเศษไหมลูก " อาจารย์ถามด้วยความเอ็นดู กับความเด๋อ

" เรียนค่ะ ที่สยาม ห้าโมงครึ่งถึงสองทุ่มครึ่ง วัน จันทร์อังคารพุธค่ะ " คนที่ได้ยินพยักหน้ารับรู้

" งั้นเอาแบบนี้ ตอนกลางวัน หลังทานข้าวเสร็จ มาเดินเล่นๆ วันละสักครึ่งชั่วโมง ส่วนตอนเย็น ถ้าว่าง ก็เดินที่สนามหญ้าให้คุ้นชิน ได้ไหมคะ"

อาจารย์วางแผนให้เสร็จสรรพ มองลูกศิษย์สาวน้อยด้วยความพอใจ

เสียงกริ่งพักเบรคสิบห้านาทีในช่วงบ่ายดังขึ้น สองสาววิ่งออกจากห้องเรียนตรงดิ่งมาที่ห้องฝ่ายปกครอง ก่อนจะหยุดนิ่ง เมื่อเห็นเพื่อนรัก ยืนคุยกับใครบางคน

" แล้วเจอกันนะ ตั้งใจเดินละ "

คนที่สวมรองเท้าธรรมดาบอกกับเพื่อนรุ่นน้อง แล้วเดินแยกกลับห้องไป ส่วนคนที่ยืนนิ่งอยู่ ร้องออกมา ด้วยความตกใจ เมื่อถูกจี้เอว

" กรี้ด "

เสียงร้องกรี้ดออกมา ไม่เบานักทำให้คนที่เดินไปไม่ไกล หันกลับมามอง ก็เห็นสามสาว ยืนหัวเราะอยู่ด้วยกัน ใบหน้าหล่อเหลาที่เคร่งขรึม อมยิ้มแล้วเดินกลับห้องเรียนของตัวเองทันที

" คุยอะไรกัน มีโมเม้นท์หวานๆ ด้วย " มะปรางถามถึงรุ่นพี่สุดฮอต ลืมเรื่องราวที่เพื่อนต้องถูกเรียกมาจนหมดสิ้น

" ไม่ได้คุยอะไรเลย ก็แค่ทักทายปกติ " คนที่พยายามเก็บความรู้สึกของตัวเอง บอกออกมา แล้วจับมือเพื่อนคนละข้าง เดินออกมาจากจุดนั้น

" เออ ลืมเลย มีเรื่องอะไร " ขนมจีนถามคำถามเข้าประเด็น

" อาจารย์แม่ จะให้ผิง เป็นตัวแทนโรงเรียนถือป้ายกีฬาสัมพันธ์ "

คนที่ไม่ค่อยมั่นใจ ก้มหน้าก้มตาตอบ แต่คนข้างๆ สองคน แอบวี้ดออกมา

" หมายความว่า เดินคู่กับคนคนนั้นใช่ไหม "

" คนคนนั้นคือคนคนไหน " ความย้อนคำ ทำเอาเพื่อนอยากจะวี้ดด้วยความหมั่นไส้

" เล่นตัว ตอบมา เอาดีดี "

" อือ พี่พีชเค้าถือธง " คำตอบที่ถูกใจ ทำเอาสองสาวปรบมือเสียงดัง

" โอ้ย อิจฉา อยากไปเจอพี่พีชใกล้ๆ " หนุ่มฮอตประจำโรงเรียน ที่สาวๆ ทั้งรุ่นน้อง และรุ่นเดียวกัน ใฝ่ฝัน

" เจอใกล้ๆ แล้วหล่อไหม "

" ก็หน้าตาดี " คำตอบที่ตอบเป็นกลาง ทำให้เพื่อนค้อนใส่

" แบบนี้เค้าเรียกว่า หล่อมาก ดีมาก งานดีสุดๆ จะมาบอกว่า หน้าตาดีแบบนั้นไม่ได้จ้ะ เพื่อนรัก "

มะปรางบอกจากใจจริง แล้วสามสาวก็เดินตรงมาที่ห้องน้ำหญิงของฝ่ายมัธยมปลาย ที่มีนักเรียนรุ่นเดียวกัน กำลังยืนส่องกระจกอยู่

คนที่กำลังหวีผม ปรายตามองสามคนที่เข้ามาใหม่ ยืนส่องกระจกไม่ห่างนักด้วยความไม่พอใจ ความจริงก็ไม่มีอะไรสักนิด แต่ว่า ก็แค่ไม่ชอบหน้า เท่านั้นเอง ไม่ถูกชะตา โดยเฉพาะคนที่ยืนกลาง ขนมผิง

" แก พี่พีช หล่อแซ่บมากจริงๆ วะ "

คนที่กำลังหวีผม เติมลิปมันบอกกับเพื่อน แล้วส่องกระจก สำรวจความเรียบร้อย

" วันนี้วันจันทร์ ฉันจะไปดักเจอเค้าที่สยาม " คนที่รู้ความเคลื่อนไหว เป็นอย่างดี บอกกับเพื่อนที่ยืนรออยู่

" แก รู้ได้ไง ว่าเค้าไปไหน "

" เรียนพิเศษ พี่พีชเรียนพิเศษ สามวัน ที่สยาม ฉันรู้ ฉันไปสืบมาแล้ว "

" แล้วแก จะโดดคลาสอาจารย์สังคมหรอไง " คนที่มีเรียนด้วยกัน ถามขึ้นมา ด้วยความเป็นห่วง

" เออ ฉันจะโดดคลาสอาจารย์สังคม ไปตามหาหัวใจของฉัน พี่พีช ต้องเป็นของแอปเปิ้ล "

เพื่อนๆ ส่ายหน้ากันเป็นแถวกับคำพูดที่แสนมั่นใจของคนตรงหน้า แอปเปิ้ล สวย หน้าตาดี แต่มั่นใจในตัวเองมากเกินไป ชอบคิดว่า ชอบใครแล้ว คนนั้น ก็ต้องชอบตัวเอง กลับ

คนที่เปิดประตูห้องน้ำออกมาพร้อมกัน มองหน้ากันตาปริบๆ ในห้องก็มีคนพูดทีเล่นทีจริง เรื่องพี่พีช แต่ไม่มีใครสักคน จะเอาจริงเอาจัง เหมือนแอปเปิ้ลสักคนเลย ถึงขนาดว่า จะโดดเรียนไปหา ก็ถือว่ามากไปแล้ว

" เย็นนี้ก่อนเข้าเรียน ไปกินไก่ทอดไหมจ้ะ " คนที่หิวทุกเย็นถามเพื่อน

" ได้นะ " ขนมผิงตอบตกลงแต่อีกคนส่ายหน้า

" อยากกินยำแซ่บ " คนกลางส่ายหน้า ด้วยความลำบากใจ

" แต่ไม่เป็นไร กินไก่ทอดก็ได้ แล้วขากลับค่อยสั่งยำกลับบ้าน " หนมจีนบอกกับเพื่อนสาว

" อะไร จะกินอะไรเยอะเบอร์นั้น " มะปรางบ่นออกมา

" ก็พวกแก กลับบ้านไป ก็มีข้าวที่บ้านกิน ที่บ้านฉัน มีแต่พี่ปังคนเดียว แล้วพี่ชายที่แสนดีเยี่ยม จะหุงข้าวรอเหรอ ไม่มีทาง "

สองพี่น้องที่เข้ามาอยู่ด้วยกันตามลำพังในกรุงเทพ เพื่อเรียนหนังสือ แทบจะไม่ได้ชีวิตร่วมกัน นอกจากเวลากลางคืน ที่จะกลับมานอน แล้วออกไปตอนเช้า

" เออ ขอโทษนะ หนม ฉันลืมไป " มะปรางขอโทษเพื่อนรัก แล้วบอกเสียงเบาก่อนอาจารย์จะเดินเข้ามาว่า

" งั้นวันนี้เย็นกินยำ แล้วมื้อค่ำ ฉันค่อยสั่งไก่กินที่บ้านก็ได้ " ขนมผิงยิ้มออกมา เพื่อนสองคน เป็นคนจิตใจดี มีน้ำใจ แม้บางครั้งบางที ที่คิดเห็นไม่ตรงกัน แต่ไม่มีใครจะเอาชนะกันเลยสักครั้ง

อาหารบนโต๊ะหมดเกลี้ยงอย่างรวดเร็ว ยำหลายจาน ไก่ทอด หมูทอด และข้าวเปล่า ที่สั่งมากิน ไม่เหลืออะไรเลยทั้งนั้น

" โอ้ย อิ่มหนักมาก " คนที่อิ่มจริง บอกออกมา

" ควรอยู่ กินเยอะกว่าใคร " มะปรางบอกออกมา แล้วมองเพื่อนที่กำลังจะเรอ

" อย่านะไอ้หนม อายเค้า " เสียงเรอออกมา ดังไม่มาก เพราะขนมผิง ใช้ทิชชูปิดปากเพื่อนทัน

" ฉันมีพี่ชาย ถ้าฉันกินน้อย ฉันก็ไม่โต " คนที่กินจุกำลังขอความเห็นใจ

" ไปเถอะ เหลืออีกสิบห้านาทีเอง " ขนมผิงชวนเพื่อนเช็กบิลและออกจากร้าน ค่าเสียหายคนละสองร้อยกว่าบาท สำหรับมื้อเย็นในวันนี้

ประตูกระจกใส ถูกผลักเข้าไป แอร์ภายใน ปะทะกับคนที่เดินเข้ามา พร้อมกับใบหน้าหล่อเหลา ของคนที่ยืนอยู่ข้างใน โดดเด่น สะดุดตา

" พี่พีช "

" ขนมผิง "