เมื่อฉันเกิดใหม่ ได้ซุกซนอยู่ในอ้อมแขนของชายผู้คลั่งรัก

“ชิจิวเหนียน!”

“เธอชอบเขาขนาดนั้นเลยเหรอ เธอนอนบนเตียงฉันแล้วเรียกชื่อคนอื่น!”

เสียงตะโกนดังขึ้นข้างหู ความเจ็บปวดที่เหมือนถูกฉีกเป็นชิ้นๆ

ทำให้ชิจิวเหนียนลืมตาขึ้นทันที! สายตาของชายคนนั้นเต็มไปด้วยความโกรธ แทบจะฉีกเธอเป็นชิ้นๆ!

“ฟู่จิงเฉิน...”

ชิจิวเหนียนจ้องมองด้วยความไม่เชื่อ ตาของเธอเต็มไปด้วยความงุนงง ฟู่จิงเฉินมาปรากฏตัวที่นี่ได้อย่างไร ? หรือว่าเธอตายแล้วจึงเห็นภาพหลอน?

ฟู่จิงเฉินเห็นความสับสนในดวงตาของเธออย่างชัดเจน มือที่จับคอเธอแน่นขึ้นอีก

อะไรนะ แม้แต่คนที่อยู่บนเตียงกับเธอ เธอไม่รู้ว่าเป็นใคร? แล้วตอนที่เธออยู่กับเขา เธอคิดถึงเหลียง โมเฉินตลอดหรือเปล่า?

ดวงตาของฟู่จิงเฉินเต็มไปด้วยความโกรธ จ้องมองเธออย่างไม่ลดละ มือที่จับคอเธอแน่นขึ้นอีก บรรยากาศรุนแรงแพร่กระจายทั่วห้อง

ชิจิวเหนียนหายใจไม่ออก “ฟู่จิงเฉิน...”

ฟู่จิงเฉินเกือบจะบีบคอเธอจนตาย แต่เมื่อเห็นร่องรอยน้ำตาบนใบหน้าเธอ เขาก็ใจอ่อนและปล่อยเธอ

เขาพลิกตัวลุกขึ้นจากเตียง ใบหน้าของเขาเย็นชา เริ่มแต่งตัว

ชิจิวเหนียนก็นั่งขึ้น

ร่างกายของเธอเจ็บปวดมาก โดยเฉพาะด้านล่าง ท่ามกลางสิ่งที่คุ้นเคยและแปลกประหลาดทั้งหมด เธอรับรู้ว่าเธอได้เกิดใหม่

เธอกลับมาในคืนห้าปีก่อน เจียง รูโหรวทำให้เธอสลบและโยนเธอลงบนเตียงของเหลียง โมเฉิน ฟู่จิงเฉินมาพร้อมกับคนและเห็นเหตุการณ์นี้ เขาโกรธมากจนทำร้ายมือของเหลียง โมเฉิน และลากเธอกลับไปที่บ้านพักและต้องการเธออย่างไม่ปรานี

หลังจากคืนนั้น ความสัมพันธ์ของเธอกับฟู่จิงเฉินก็เย็นลง เธอแก้แค้นเขาหลายครั้ง จนในที่สุดฟู่จิงเฉินก็เสียใจและไปต่างประเทศ

หลังจากนั้น เหลียง โมเฉินและเจียง รูโหรวก็ให้ยาเธอและทรมานเธอหลายวิธี

เมื่อคิดถึงเหลียง โมเฉินและเจียง รูโหรว ความเกลียดชังท่วมท้นหัวใจ ชิจิวเหนียนตัวสั่นอย่างรุนแรงอีกครั้ง ฟู่จิงเฉินแต่งตัวเสร็จแล้วหันกลับมา เห็นเธอนั่งบนเตียงตัวสั่นด้วยความเกลียดชัง

ใจของฟู่จิงเฉินปวดร้าว

เกลียดเขาขนาดนั้นเลย?

“ชิจิวเหนียน เกลียดฉันใช่ไหม? เกลียดที่ฉันบังคับเธอ”

เสียงของเขาเย็นชา เดินไปที่เตียงอย่างรวดเร็ว หยิบทะเบียนสมรสสองเล่มที่มีปกสีแดงโยนลงบนตัวชิจิวเหนียน เสียงเย็นชาและแข็งกระด้างแฝงด้วยความทรมาน “เกลียดฉันก็ไม่มีประโยชน์ ตอนนี้เธอเป็นภรรยาของฉันแล้ว ไม่สามารถมีอะไรกับเหลียง โมเฉินได้อีก เธอควรจะลืมเรื่องที่ไม่ควรคิดและเป็นภรรยาของฉัน ฟู่จิงเฉินอย่างสงบ ไม่งั้นฉันจะจัดการกับผู้ชายนั้น และทำให้เธอเจ็บปวด!”

เขาแค่พูดปากร้าย บอกว่าจะหักขาเธอ แต่ไม่เคยทำร้ายเธอจริงๆ ชิจิวเหนียนคิดถึงเรื่องในอดีต น้ำตาก็ไหลออกมา

ฟู่จิงเฉินเห็นน้ำตาในดวงตาของเธออย่างชัดเจน หัวใจที่แข็งแกร่งเพิ่งจะอ่อนลง

ร้องไห้อีกแล้ว?

เขาเพิ่งจะโหดร้ายเกินไป?

แต่นั่นก็เป็นเพราะผู้หญิงคนนี้หาเรื่องเอง!

ฟู่จิงเฉินคิดจะช่วยเช็ดน้ำตาให้เธอ แต่เมื่อคิดว่าเธอยังเรียกชื่อเหลียง โมเฉินอยู่บนเตียง สีหน้าของเขาก็เย็นชาอีกครั้ง “ถ้าอยากให้เหลียง โมเฉินมีชีวิตอยู่ก็หยุดร้องไห้ซะ!”

ชิจิวเหนียนหยุดร้องไห้จริงๆ แต่สีหน้าของฟู่จิงเฉินกลับแย่ลง

ชิจิวเหนียนคิดถึงเรื่องหนึ่ง

ในอดีตฟู่จิงเฉินพาเหลียง โมเฉินและเจียง รูโหรวไปที่คุกใต้ดิน ทรมานพวกเขาอย่างรุนแรง สุดท้ายเธอขอให้ปล่อยพวกเขา

แต่ในชีวิตนี้ เธอไม่เพียงแต่จะไม่ขอให้ปล่อย แต่ยังจะทวงคืนความเจ็บปวดที่เธอได้รับ!

“ฟู่จิงเฉิน ฉันขอไปดูพวกเขาที่คุกใต้ดินได้ไหม?” เธอถามอย่างกระตือรือร้น

อยากเจอผู้ชายคนนั้นขนาดนั้นเลยเหรอ?

ฟู่จิงเฉินกัดฟันจนแทบจะหัก สุดท้ายก็หัวเราะเยาะอย่างรุนแรง “ได้สิ ไปดูสิ แต่ถ้าเจอแล้วอย่าร้องไห้ก็พอ!”