เข้าผิดห้อง รักถูกคน

ช่วงเวลากลางดึก ลู่หมิงเยว่วิ่งหนีออกมาจากห้อง 666 ด้วยความทุลักทุเล

ระหว่างกิจกรรมกระชับความสัมพันธ์ของบริษัทเมื่อวาน เธอได้รู้ว่าแฟนหนุ่มของตัวเองนอกใจ จึงกระดกไวน์ขาวไปสองแก้วด้วยอารมณ์ที่หม่นหมอง สติสตังไม่อยู่กับล่องกับลอยเดินเข้าห้องผิด

ทันทีที่เข้าไป ก็สังเกตเห็นผู้ชายคนหนึ่งภายในห้อง เธอหันตัวทำท่าจะหนี ทว่ากับเมาเกินไป เดินเซเข้าไปชนผู้ชายคนหนึ่ง

ร่างกายของเขาดูเหมือนจะแข็งเกร็งเล็กน้อย ไม่รู้พูดพึมพำอะไร จากนั้นก็จับหน้าของเธอ ก่อนจะก้มลงใกล้ชิด

เดิมทีเธอควรจะผลักอีกฝ่ายออกไป แต่เมื่อสัมผัสได้ถึงลมหายใจอันร้อนผ่าวของเขารินรดอยู่ตรงลำคอ อีกทั้งยังได้ยินเสียงหัวใจที่เต้นเป็นจังหวะ จู่ ๆ เธอก็พลันเผลอใจลอยไปชั่วขณะ

ความเจ็บปวดแล่นเข้ามา ครั้งจะคิดเสียใจภายหลังก็สายเกินไปเสียแล้ว

........

หลังจากรอทุกสิ่งทุกอย่างจบสิ้นลงแล้ว ถึงดึงสติกลับมาได้อย่างช้า ๆ ลู่หมิงเยว่รู้สึกเสียใจอย่างถึงที่สุด

เธอมองกลับไปที่หมายเลขห้อง ที่แท้ก็เป็นห้องของเสิ่นเว่ยตง ผู้จัดการทั่วไปของแผนกนี่เอง

ลู่หมิงเยว่ถอนหายใจเฮือกหนึ่ง

เสิ่นเว่ยตงเป็นคนหลายใจ มีผู้หญิงมากมายนับไม่ถ้วน น่าจะไม่ได้สนใจเรื่องที่เกิดขึ้นในคืนนี้ อีกทั้งเมื่อวานก็ไม่ได้เปิดไฟ เขาน่าจะไม่เห็นหน้าของตัวเอง

ถือซะว่าถูกหมากัดไปหนึ่งทีก็แล้วกัน ไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นทั้งนั้น

หลังจากที่ลู่หมิงเยว่สะกดจิตตัวเองเสร็จ ก็ไปอาบน้ำร้อน เห็นร่องรอยที่ไม่สามารถเพิกเฉยได้ตามร่างกาย เธอก็รีบหยิบเสื้อคอเต่าออกมาทันที

เพิ่งจะใส่เสื้อ ก็ได้ยินจ้าวเสี่ยวเหอเคาะประตูจากด้านนอก “เกิดเรื่องใหญ่แล้ว หมิงเยว่เธอรีบมาเร็วเข้า！”

ลู่หมิงเยว่ใจเต้นเร็ว จบเห่แล้ว

เรื่องของเธอกับเสิ่นเว่ยตงถูกเปิดเผยเร็วขนาดนี้เลยเหรอ ฟ้าเพิ่งจะสว่างเองนะ

เสิ่นเว่ยตงเป็นผู้บริหารระดับสูงของเซิ่งซื่อ กรุ๊ป เธอเพียงแค่เด็กฝึกงานที่แสนต่ำต้อยเท่านั้น ถ้าเรื่องนี้ถูกเผยแพร่ออกไป เสิ่นเว่ยตงไม่ได้รับผลกระทบอะไรอยู่แล้ว ถึงยังไงเขาก็เป็นคนไม่เอาไหนอยู่แล้ว แต่เด็กฝึกงานที่กล้ามีอะไรกับผู้บริหารแบบเธอจะต้องมีจุดจบที่อนาถอย่างแน่นอน

เธอเปิดประตูออกไปด้วยความกระวนกระวายใจ

จ้าวเสี่ยวเหอรู้สึกตื่นเต้นมาก ไม่ทันได้สังเกตเห็นสีหน้าของลู่หมิงเยว่ แล้วก็ไม่ทันได้สังเกตเห็นท่าเดินที่แปลกประหลาดของเธอเช่นกัน

“เร็วเข้า เดี๋ยวจะพาไปดูเทพบุตรรูปหล่อ！”

“เธอจะต้องคิดไม่ถึงแน่ ๆ ว่ากิจกรรมกระชับความสัมพันธ์ในครั้งนี้ บอสของเราก็มาเยี่ยมเยียนพวกเราด้วย”

ที่แท้เรื่องก็ยังไม่ได้ถูกเปิดเผยออกไป

หลังจากได้ยินเสียงพูดพึมพำของจ้าวเสี่ยวเหอ ลู่หมิงเยว่ก็ค่อย ๆ สงบสติอารมณ์ลง ก่อนจะมาที่ห้องอาหารบุฟเฟต์ของโรงแรมด้วยกันกับเธอ

บอสของบริษัทชื่อเยี่ยนเฉิงจือ วันที่ลู่หมิงเยว่มาสอบสัมภาษณ์เคยเจอกับเขามาแล้วครั้งหนึ่ง เป็นคนที่หล่อมากคนหนึ่ง

เยี่ยนเฉิงจือสร้างตัวมาด้วยสองมือเปล่า บริษัทเติบโตได้อย่างโดดเด่นภายในระยะเวลาเพียงแค่เจ็ดปี ถึงแม้ว่าวันที่หมิงเยว่ไปสอบสัมภาษณ์บอสจะเอาแต่หน้าบึ้งตึงตลอดเวลา แต่หมิงเยว่ยังคงชื่นชมเขาจากใจจริง มองว่าเขาเป็นเทพบุตรเหนือมนุษย์

ในเวลานี้เทพบุตรคนนั้นกำลังนั่งอยู่ตรงริมหน้าต่าง ยืดตัวตรง ทั้งสง่างามทั้งทรงพลัง ออร่าส่องสว่างราวกับพกไฟส่วนตัวมาเอง

สว่างจ้าจนดวงตาของลู่หมิงเยว่แทบจะบอด

เหล่าเพื่อนร่วมงานนั่งอยู่ใกล้กับท่านประธานมาก โดยเฉพาะพวกพนักงานหญิง พวกเธอแอบมองพลางพูดซุบซิบออกมาเบา ๆ

“ท่านประธานหล่อจริง ๆ”

“เมื่อตะกี้นี้ฉันเห็น ที่คอของท่านประธานมีรอยแดงด้วยล่ะ ไม่รู้ว่าใครเป็นคนทำกันนะ”

หลังจากได้ยินคำว่า ‘รอยแดง’ จากปากของโต๊ะข้าง ๆ ลู่หมิงเยว่ก็ดึงคอเสื้อขึ้นมาทันที เธอนึกย้อนไปถึงเรื่องเมื่อคืน ความตื่นเต้นที่ได้เจอกับเทพบุตรไอดอลของตัวเองก็หายไปทันที

ส่วนขาเมาท์แบบจ้าวเสี่ยวเหอที่อยู่ตรงข้ามโต๊ะ เธอก็ยิ่งไม่มีอารมณ์จะไปรับมือ

ในเวลานี้เอง เสิ่นเว่ยตงก็เดินตรงเข้ามา ก่อนจะนั่งลงตรงกันข้ามกับเยี่ยนเฉิงจืออย่างไม่ได้แยแสสนใจ

“ประธานเยี่ยน เมื่อคืนพักผ่อนได้สบายไหมคะ？”

เยี่ยนเฉิงจือกินอาหารเช้าอย่างช้า ๆ สายตาเหมือนจะมองมายังลู่หมิงเยว่ สีหน้าเรียบเฉย แต่แอบซ่อนรอยยิ้มเอาไว้ในดวงตา

“ไม่เลว”

ลู่หมิงเยว่รู้สึกว่าตัวเองถูกสายตาที่ร้อนระอุกำลังจ้องมองอยู่ หดคอลง รีบใช้มือมาปิดบังใบหน้าของตัวเองทันที ก่อนจะแสร้งทำเป็นก้มหน้าลงกินอาหาร พยายามลดความสนใจของตัวเองลง

เสิ่นเว่ยตงบ่นขึ้นมาเบา ๆ “ประธานเยี่ยน คุณมายึดห้องของผม คุณนอนหลับสบาย แต่ผมกลับต้องไปหาโรงแรมพักกลางดึกกลางดื่น”

เซิ่งซื่อ กรุ๊ปมีพนักงานเยอะมาก โรงแรมห้องเต็มหมด ไม่มีห้องว่างเลยสักห้อง จู่ ๆ เยี่ยนเฉิงจือก็มาเข้าร่วมกิจกรรมกระชับความสัมพันธ์ของบริษัทอย่างกะทันหัน ในฐานะที่เขาเป็นผู้จัดการทั่วไปของบริษัทต้องยอมยกห้องที่ดีที่สุดให้ไป

เยี่ยนเฉิงจือไม่รู้ว่าคิดอะไรขึ้นมาได้ ค่อย ๆ พูดขึ้นอย่างช้า ๆ “เดี๋ยวกลับไปจะเพิ่มเงินเดือนให้”

แววตาของเสิ่นเว่ยตงเป็นประกายขึ้นมา รีบพูดประจบสอพลอทันที “ผมยอมบุกน้ำลุยไฟเพื่อท่านประธานอยู่แล้วครับ”