APKDock Logo
รายชื่อตอน
แชร์
ภาพปกนิยายเรื่อง วุ่นนักแอบรักคุณเลขา

วุ่นนักแอบรักคุณเลขา

เมื่อพนักงานสาวต้องเผชิญกับจุดเปลี่ยนครั้งใหญ่ในบทบาทเลขาฯ เพราะประธานหนุ่มจอมเผด็จการกลับเห็นเธอเป็นคนชงกาแฟรู้ใจมากกว่าผู้ช่วยส่วนตัวระดับมืออาชีพ เรื่องราวสุดโกลาหลในที่ทำงานจึงปะทุขึ้นพร้อมกับความอึดอัดใจและความรู้สึกพิเศษที่ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นอย่างลับๆ เธอจะรับมือกับเจ้านายสุดกวนคนนี้ได้อย่างไร ในเมื่อเขาคอยแต่จะหาเรื่องมาป่วนประสาทและสั่นคลอนหัวใจของเธออยู่เสมอ ร่วมลุ้นไปกับความสัมพันธ์รักยุคใหม่ที่ทั้งแสบสันและแสนอบอุ่นในเล่มนี้
รายชื่อตอน
แชร์

ตอน 3

ระหว่างที่อิงฟ้ากำลังนั่งพูดคุยกับเพื่อน ๆ ของเธออย่างสนุกสนาน เธอหารู้เลยว่า มีสายตา 3 คู่กำลังจ้องเธออย่างไม่ลดละจากโซน VIP1 ที่อยู่ตรงข้าม โดยเฉพาะสายตาสีน้ำตาลคู่นั้น จ้องเธอราวกับเสือจ้องจะกินเหยื่ออย่างนั้นแหล่ะ

"เห้ย! พวกมึง ดูผู้หญิงชุดสีแดงโซน VIP2 ดิวะ เด็ดโคตร"

เป็นจอร์นที่พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น เพราะหญิงสาวที่เขาเห็นตอนนี้สวยกว่าทุกคนที่เคยมาเที่ยวที่ผับของเขา สวยกว่าทุกคนที่เขาเคยเจอมา

"กูก็กำลังมองอยู่นี่ไง สวยจริงว่ะ" เมฆเอ่ยต่อ

"ไอ้คิม สายตามึงนี่ พ่อเสือ Come back แล้วสินะมึง"

"หึ! น่าสนใจดี"

คิมหันต์พูดทั้งที่ยังไม่ละสายตาไปจากหญิงสาวชุดแดงคนนั้น

"ดูท่าจะไม่ใช่ลูกค้าประจำร้านเรานะกูว่า ไม่คุ้นหน้าเลยว่ะ"

"เออว่ะ งั้นกูกับมึงไอ้เมฆ เราควรไปทักทายในฐานะเจ้าของผับหน่อย" จอร์นกล่าวพร้อมดึงมือเมฆลุกขึ้นไปยังโซน VIP2

"ไอ้คิมมึงจะไปไหม" เมฆถาม

"เชิญพวกมึงไปกันสองคนเถอะ คนอย่างกูไม่ต้องเข้าหาผู้หญิงคนไหนหรอก สาว ๆ รอเข้าหากูเยอะ"

คิมหันต์ตอบเพื่อนพร้อมกับกระดกเครื่องดื่มสีอำพันลงคอ นั่งมองเพื่อนของตนเดินไปทักทายหญิงสาวที่ตกเป็นเป้าสายตาอยู่ตอนนี้ นัยย์ตาสีน้ำตาลนั้นก็ยังจ้องสาวเจ้าอยู่อย่างไม่ลดละ เธอดูมีเสน่ห์ ดึงดูด เชิญชวนให้เข้าหา แต่อย่างว่าแหล่ะ ตัวเขาเองไม่จำเป็นต้องเข้าไปหาผู้หญิงก่อนหรอก

โซน VIP2

"สวัสดีครับคนสวย ผมชื่อจอร์นนะครับเป็นเจ้าของที่นี่ ส่วนนี่เมฆเพื่อนผมเป็นหุ้นส่วน และอีกคนนั่งอยู่ทางนู้นครับเป็นหุ้นส่วนเหมือนกัน"

จอร์นแนะนำตัวให้กลุ่มสาว ๆ รู้จักพร้อมกับผายมือไปทางโซน VIP1

"สวัสดีค่ะ" กลุ่มสาวๆพูดขึ้นพร้อมกัน

"ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ ฉันชื่ออิงฟ้า ส่วนนี่กิ๊ฟ ปิงปอง และบีไนท์ค่ะ"

เป็นอิงฟ้าหญิงสาวชุดเกาะอกสีแดงที่หนุ่ม ๆ จับจ้องเป็นคนเอ่ยปากแนะนำตัวเองและเพื่อน ๆ ให้เมฆและจอร์นได้รู้จัก

"พวกคุณมาที่นี่ครั้งแรกรึเปล่าครับ ผมไม่ค่อยคุ้นหน้าเลย" เมฆถามขึ้น

"ใช่ค่ะสุดหล่อ พวกเราเพิ่งมาครั้งแรก ไม่ทราบว่าคืนนี้เจ้าของผับพอจะดูแลแขก VIP อย่างพวกเราได้ไหมคะ"

ปิงปองเอ่ยอย่างออดอ้อน พร้อมเอื้อมมือไปลูบไล้แขนเมฆเบา ๆ

"ยินดีครับ ถ้างั้นขออนุญาตพวกผมนั่งด้วยได้ไหมเอ่ย"

เป็นจอร์นที่พูดอ้อนสาว ๆ กลับบ้าง

"อร๊าย ยินดีมาก ๆ เลยค่ะ เชิญค่ะสุดหล่อขา"

บีไนท์พูดพลางลุกขึ้นกอดแขนจอร์นนั่งลงข้างๆ ตัวเอง

"พวกมึงสองคนนี่ไวนักนะเรื่องแบบนี้"

กิ๊ฟซึ่งทนอยู่นานแล้วจึงได้เอ่ยต่อว่าเพื่อนทั้งสองของเธอ

"ไอ้เมฆ มึงดูแลสาว ๆ ไปก่อนนะเว้ย เดี๋ยวกูเดินไปบอกไอ้คิมแป๊บ"

"เออ มึงเอามันมานั่งด้วยที่โซนนี้เลย ไหน ๆ เราก็คงไม่ได้กลับไปนั่งโซนนั้นแล้ว"

จอร์นเดินไปที่โต๊ะโซน VIP1 ได้สักพักก็เดินกลับมาพร้อมกับหนุ่มอีกคนที่หน้าตาหล่อเหลา ตาคม สูง ขาว ตกเป็นเป้าสายตาของสาว ๆ ทุกคนในผับแห่งนี้ไม่ต่างไปจากอิงฟ้าที่ตกเป็นเป้าสายตาของหนุ่ม ๆ เลย

"บีไนท์ มึงดูผู้ชายคนที่เดินมากับคุณจอร์น มึง ๆ เขาหล่อมาก"

ปิงปองพูดขึ้นอย่างตื่นเต้น มือทั้งสองข้างกำลังเขย่าหัวไหล่ของบีไนท์เพื่อเรียกให้เพื่อนหันไปมอง บีไนท์เองเมื่อได้ยินเพื่อนพูดด้วยน้ำเสียงที่ตื่นเต้นขนาดนั้นก็รีบหันไปมองทันที

"อุ๊ย!! มึง เห็นแล้วใจสั่นมาก หล่อแบบปะล่ำปะเหลือพ่อคุณเอ้ย"

เมื่อจอร์นและคิมหันต์เดินมาถึงโต๊ะโซน VIP2 แล้ว จอร์นก็ได้แนะนำคิมหันต์ให้กลุ่มสาว ๆ รู้จัก

สองหนุ่มนั่งพูดคุยกับกลุ่มสาว ๆ อย่างสนุกสนานอยู่พักใหญ่ เมื่อเริ่มเมาได้ที่ สาว ๆ ทั้งสี่คนก็พากันออกไปแดนซ์กระจาย ปล่อยให้หนุ่มๆ อย่างเมฆและจอร์นนั่งเฝ้าโต๊ะ

คิมหันต์นั่งกระดกเหล้าลงคอแก้วแล้วแก้วเหล่า ในใจเขาก็ยังคงนึกถึงคนรักเก่าที่เคยคบกันมานานถึง 7 ปี ความคิดถึงและความเสียใจประดังประเดสาดเทเข้ามาหนักกว่าเดิมเมื่อเหล้าเข้าปาก

"ไอ้คิม มึงใจเย็นเว้ย เหล้านะมึงไม่ใช่น้ำเปล่า"

เมฆเอ่ยปรามเพื่อน เมื่อเห็นว่าเพื่อนของตนยกดื่มไปหลายแก้วแล้ว

"มึงคิดถึงแอนหรอ"

จอร์นเอ่ยถามพร้อมเอื้อมมือไปตบไหล่เพื่อเบา ๆ

"โธ่เว้ย!!!!!!" คิมหันต์ตะโกนเสียงดังออกมา พร้อมกำปั้นทุบลงบนโต๊ะดัง ปัง!!!

"ไอ้คิม มึงใจเย็น มึงขึ้นไปนอนก่อนไหมกูว่ามึงไม่มีสติละ" จอร์นเอ่ยขึ้น

คิมหันต์ไม่ตอบ มือหนาจับแก้วเครื่องดื่มสีอำพันกระดกลงคออีกครั้งและอีกครั้งโดยไม่ฟังเสียงทัดทานของเพื่อนเลยแม้แต่น้อย

ทางด้านกลุ่มสาว ๆ อิงฟ้าที่กำลังแดนซ์กระจายกับเพื่อน อย่างเมามัน เธอปล่อยร่างกายให้โยกย้ายไปตามจังหวะเสียงเพลงในค่ำคืนนี้ ท่ามกลางสายตาหลายคู่ของหนุ่ม ๆ จับจ้องอยู่ไม่ขาด

"ตะกี้พวกแกได้ยินเสียงดังมาจากทางโต๊ะพวกเราไหม ใครเป็นอะไรไหมวะ"

เป็นกิ๊ฟที่เอ่ยขึ้นถามเพื่อน ๆ

"เออกูกับปิงปองก็ได้ยิน คนมีเรื่องกันรึเปล่า"

"มึงไปเรียกนังชะนีน้อยมา หยุดเต้นแล้วไปดูกันก่อนเถอะ"

"นังฟ้า แกหยุดเต้นก่อน เหมือนจะเกิดเรื่องที่โต๊ะพวกเรา"

ร่างบางที่ถูกเพื่อนขัดจังหวะก็เกิดอาหารหงุดหงิดเล็กน้อย แต่เธอก็ยอมเดินตามเพื่อน ๆ กลับโต๊ะแต่โดยดี

"เกิดอะไรขึ้นคะ คุณเมฆ คุณจอร์น พวกเราได้ยินเสียงดังเลยเดินมาดู" กิ๊ฟเอ่ยถามขึ้น

"ไม่มีอะไรหรอกครับ แค่ไอ้คิมมันดื่มหนักเลยอาละวาดนิดหน่อย" จอร์นรีบตอบ

"หึ! ก็นึกว่ามีอะไร เมาแล้วยังมาทำคนอื่นตกอกตกใจอีก"

อิงฟ้าบ่น เพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ทำให้เธอปากไวกว่าปกติ ส่วนคิมหันต์ได้แต่สะแยะยิ้มมุมปากเมื่อได้ยินสาวร่างบางบ่นออกมา

"ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ขอตัวไปเต้นต่อนะคะ ใครเมาก็กลับบ้านไปนอนไป จะได้ไม่เป็นภาระคนอื่น" คนตัวเล็กยังพูดต่อไม่หยุด

"นังฟ้าเงียบ!! เมาแล้วรั่วไม่พอแถมยังปากเสียอีก" ปิงปองเอ่ยขึ้น

"ขอโทษด้วยนะคะหนุ่ม ๆ นังฟ้าเวลาเมามันชอบปากเสียค่ะ"

"ปากเสียอะไร ฉันพูดความจริง เมาแล้วก็ไปนอนดิ จะมาก่อกวนคนอื่นทำไม" อิงฟ้ายังไม่ยอมลดละ

"โธ่เว้ย" คิมหันต์ตะโกนพร้อมทุบโต๊ะอีกครั้ง แต่ครั้งนี้รุนแรงกว่าเดิม

"นังปิงปอง รีบปิดปากนังฟ้าก่อนที่มันจะพูดอะไรไปมากกว่านี้" กิ๊ฟรีบบอก

"คุณจะทุบโต๊ะทำไมนักหนาห๊ะ หยิ่งไม่พอแล้วยังจะมาทำนิสัยแย่แบบนี้อีก"

เธอบ่นใส่รัว ๆ เขาอุตส่าห์มีเวลาได้มาเที่ยวปลดปล่อยกับเพื่อน กลับมาเจอคนนิสัยแย่ ๆ แบบนี้ หมดอารมณ์จะอยู่ต่อแล้ว ทางด้านคิมหันต์เอง ยิ่งได้ยินเสียงหญิงสาวบ่นว่าให้ เขาก็ยิ่งหงุดหงิด โมโห เธอเป็นใครถึงกล้าดีมาว่าให้เขาขนาดนี้

"คุณกล้าดียังไงมาพูดกับผมแบบนี้"

เขาลุกขึ้นพูดเสียงดัง พร้อมบีบข้อมืออิงฟ้าอย่างแรง ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนกล้าว่าให้เขาขนาดนี้ ผู้หญิงทุกคนที่ผ่านมา ล้วนพูดจาออดอ้อนและยอมเขาอย่างง่ายๆ อิงฟ้าเป็นใครถึงกล้าขนาดนี้ ต่อให้เขาจะเมาแค่ไหน เขาก็ยังพอมีสติที่จะจำเหตุการณ์ได้

"ปล่อยนะไอ้บ้า!" ร่างบางสะบัดแขนออกจากมือหนาอย่างแรง

"ทำไมเพื่อนพวกคุณนิสัยแย่ขนาดนี้เนี่ย" เธอหันไปต่อว่าเมฆกับจอร์น

"เอ่อ คุณฟ้า ใจเย็น ๆ นะครับ ไอ้คิมมันเมามาก เพิ่งโดนสาวหักอกมาด้วย ผมขอโทษแทนมันด้วยนะครับ" จอร์นเอ่ยขอโทษ

"งั้นรีบพาเพื่อนคุณกลับเถอะค่ะ ฟ้าหมดสนุกแล้วขอตัวนะคะ"

เธอพูดขึ้น มือเรียวเล็กล้วงเข้าไปในกระเป๋าแบรนด์เนมใบสวย เธอควักเงินแบงก์พันออกมาจำนวนหนึ่งก่อนวางลงบนโต๊ะ

- ปึ่ก -

"มื้อนี้ถือว่าฉันเลี้ยง ยินดีที่ได้รู้จักคุณจอร์นกับคุณเมฆนะคะ ส่วนอีกคนขอไม่รู้จักค่ะ นิสัยแย่มาก"

ร่างสูงเห็นแบบนั้นก็ยิ่งไม่พอใจ ว่าเขาขนาดนี้แล้วคิดจะหนีไปง่ายๆ งั้นหรอ มันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอกสาวน้อย หึ!

"เดี๋ยวก่อนสิคนสวย ว่าผมขนาดนี้ คิดจะหนีไปง่ายๆ เหรอ"

เขาพุ่งไปคว้าข้อมือเล็กพร้อมบีบแน่นและดึงเธอเข้ามาประชิดตัว ตอนนี้ใบหน้าพวกเขาห่างกันเพียงคืบ ทั้งฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่เขาสาดลงคอหลายแก้ว ปนกับอารมณ์โมโหเรื่องที่โดนแฟนเก่าหักหลัง ทั้งยังมาโดนร่างบางที่อยู่ตรงหน้าพูดจาถากถางอีก ทำให้สติเขาก็หลุดกระเจิง

"ปล่อยนะ ไอ้หมาบ้า!!!"

ร่างบางร้องขึ้น ฝ่ามือเล็ก ๆ ฟาดลงที่ใบหน้าหล่อคมอย่างรุนแรง ท่ามกลางความตกใจของเพื่อนทั้งสองฝ่าย

- เพี๊ยะ - !!!!!!!!!!!

"อย่ามาทำนิสัยหยาบ ๆ แบบนี้กับฉัน"

เธอพูดขึ้นและเดินสะบัดออกไป

"นังบีไนท์ นังปิงปอง แกสองคนรีบตามนังฟ้าออกไป"

กิ๊ฟบอกเพื่อนและหันไปกล่าวขอโทษพวกจอร์นครั้งแล้วครั้งเล่า เธอได้แต่นึกบ่นเพื่อนตัวดีของเธอเบา ๆ ที่เมาเมื่อไหร่ก็จะกลายเป็นอีกคนที่มีนิสัยไม่กลัวใครหน้าไหนทั้งนั้น

"แกนะแก เมาหน่อยก็เป็นแบบนี้"

ความจริงแล้วอิงฟ้าเป็นคนนิสัยดีมาก ๆ เลยนะ เธอรักเพื่อน ๆ น่ารักกับทุกคน ชอบช่วยเหลือคนอื่นเสมอ แต่เวลาที่เธอถูกรังแกเธอก็สู้สุดตัวเหมือนกัน แถมเวลาเมา ด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ทำให้เธอปากไวและไม่กลัวใครหน้าไหนทั้งนั้น ยิ่งเธอเป็นคนที่ไม่ชอบคนเห็นแก่ตัว ไม่รู้จักเกรงใจคนอื่น ถ้าเจอคนแบบนี้เธอจะไม่ทนเด็ดขาด

กิ๊ฟเดินตามเพื่อนออกไป ทุกคนตกลงกันว่าจะให้ปิงปองและบีไนท์แยกกลับบ้านไป ส่วนกิ๊ฟจะไปส่งอิงฟ้าที่บ้านและจะนอนค้างที่นั่นเลย ซึ่งตอนนี้เจ้าตัวได้หลับไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

"นังนี่นะ เมาแล้วหาเรื่องตลอด"

“เออสิ ตื่นมามันจะจำอะไรได้บ้างไหม”

“ฉันว่าไม่ แล้วนี่เป็นไง ฉันต้องแบกมันกลับบ้านอีก”

เหล่าเพื่อนสาวต่างบ่นให้คนที่กำลังนอนหลับไม่รู้เรื่องอยู่ในรถก่อนจะแยกย้ายกันกลับบ้านไป พรุ่งนี้เช้าตื่นมา เธอจะจำเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นได้ไหมนะ จะรู้ตัวไหมนะว่าไปทำอะไรกับใครไว้ เพราะดูท่าทางอีกฝ่ายหน้าตาคาดโทษอยู่ไม่น้อยทีเดียว

ติดตามชมต่อ!
เนื้อหากำลังเข้มข้น! สลับไปที่แอปเพื่ออ่านต่อ
ปลดล็อกทุกตอน
เปิดเว็บไซต์อย่างเป็นทางการ

คุณอาจจะชอบ

ภาพปกนิยายเรื่อง เล่ห์รักซาตานร้าย (Love devils)
9.8
จุดเริ่มต้นจากความประทับใจแรกเห็นกลับกลายเป็นฝันร้าย เมื่อเขาเลือกใช้หญิงสาวผู้แสนบริสุทธิ์เป็นหมากในเกมทวงแค้นศัตรูอย่างโหดเหี้ยม ทำให้เธอต้องก้าวเข้าสู่วังวนแห่งความทุกข์ทน และเผชิญหน้ากับผลลัพธ์ของความแค้นที่เธอไม่ได้เป็นคนก่ออย่างไม่มีทางเลี่ยง นอกจากต้องแบกรับภาระหนักอึ้งจากครอบครัวแล้ว เธอยังถูกซาตานร้ายในคราบคนรักคอยบีบคั้นจิตใจจนแทบไม่เหลือชิ้นดี ท่ามกลางเกมแก้แค้นที่มีความรักและหยาดน้ำตาเป็นเดิมพันครั้งนี้ เธอจะสามารถหาทางรอดพ้นจากกรงขังแห่งความเจ็บปวดนี้ได้อย่างไร้ได้อย่างไร
ภาพปกนิยายเรื่อง คู่หมายร้ายรัก
7.9
เมื่อหนึ่งมีรักให้แต่ไม่อาจบอก กับอีกหนึ่งที่ไม่เคยรู้และตั้งหน้าตั้งตาชิงชัง การหมั้นหมายที่เกิดจากผู้ใหญ่ส่งผลให้นาฎสุรีย์ต้องจากลาไปไกลเพื่อรักษาแผลใจ ส่วนอีกคนที่ไม่เคยรับรู้ แท้จริงแล้วกลับห่วงหา ห้าปีต่อมา สองคนได้พบกันอีกครั้ง แต่ครั้งนี้เธอเปลี่ยนไป ส่วนเขากลับรู้หัวใจตัวเอง ******************** เพียะ! ใบหน้าหันตามแรงฝ่ามือ ชายหนุ่มนิ่งงัน มันชาไปทั้งแถบ นาฎสุรีย์มองมือตัวเอง มันกำลังสั่น เมื่อเขาหันมาสบตา เห็นสีหน้าแววตามันเปลี่ยนไป เธอชะงักตัดสินใจหันหลังคิดวิ่งหนี แต่ทว่าเรียวแขนกลับถูกคว้าเอาไว้ “คิดว่าทำแบบนี้ แล้วจะหนีไปงั้นเหรอ มันง่ายไปมั้ง” พูดจบ เขาเหวี่ยงร่างบางลงบนเตียง แล้วใช้เท้าถีบประตูปิดลง ก่อนล็อคอย่างแน่หนา “ช่วยด้วย ช่วยด้วย ใครก็ได้ช่วยที!” หญิงสาวร้องลั่น “แหกปากไปเลย เอาให้ดัง ห้องฉันเป็นห้องเดียวที่ไม่มีกุญแจสำรองไข ถึงมีก็ไม่มีใครก็กล้ามายุ่งหรอกนะ เพราะฉันเป็นคนยังไง ทุกคนรู้ดี” เขาส่งเสียงข่มขู่ นาฎสุรีย์จ้องมองอีกฝ่าย กัดริมฝีปากครุ่นคิดหาทางเอาตัวรอด เธอไม่ได้อยากตบหน้าเขา แต่เพราะคำพูดนั้นมันทำให้ระงับความโกรธไว้ไม่ได้เลย “ฉันไม่ได้ตั้งใจ ก็นายพูดจาไม่ให้เกียรติกันเลย!” หญิงสาวพยายามเอาน้ำเย็นเข้าลูบ ตอนนี้ตนเองตกอยู่ในสถานการณ์ เสียเปรียบอย่างรุนแรง ทว่าแววตาของอีกฝ่าย กลับไม่เย็นลงเลยแม้แต่น้อย “ตอนนี้ต่อให้พ่นอะไรออกมา มันก็ไม่มีประโยชน์แล้ว เพราะฉันไม่ให้อภัยเธอ!” เขาตวาดลั่น คนใต้ร่างสะดุ้งสีหน้าตื่นกลัว มือหนาจับสาบเสื้อ ที่เคยถูกกระชากมาก่อนหน้า ออกแรงดึง แควก! มันขาดติดมือ เจ้าของเสื้อชะงักดวงตาเบิกกว้าง กรีดร้องขึ้นมาทันที พยายามดิ้นรนผลักดันอีกฝ่ายเพื่อให้พ้นจากการโดนกระทำ แต่ทว่าอารมณ์ของเขา กลับรุนแรงเกินกว่า เรี่ยวแรงเธอจะต้านทานเอาไว้ได้ “ปล่อยฉันนะ ปล่อยฉัน ได้ยินไหม!” คนหน้ามืด ไม่ฟังเสียง ตอนนี้ในหัวเขาแค่ต้องการเอาคืน กับการกระทำไร้ซึ่งการไตร่ตรองของอีกคน คนอย่างพีรดล ไม่มีวันยอมให้ใครมาหยาม เท่าที่ผ่านก็ถือว่ายอมมามากพอแล้ว ริมฝีปากบางถูกฉกฉวยอย่างรวดเร็ว จนคนใต้ร่างร้องครางในลำคอ พยายามผลักไสอีกฝ่าย แต่ร่างกายนั้นกลับไม่สะดุ้งสะเทือนแม้แต่น้อยเลย มือหนาลูบไล้ไปตามสัดส่วน ทำเอาเลือดในกายชายหนุ่มเริ่มร้อนฉ่า กระโปรงนักศึกษาถูกรั้งออก เจ้าของน้ำตาเริ่มคลอ ความหวาดกลัวแล่นพล่าน เธอไม่น่าโมโหจนน่ามืด แล้วหลงลืมไปว่า แท้จริงแล้วพีรดลเป็นคนเช่นไร หมดสิ้นแล้วซึ่งหนทางเอาตัวรอด อยากหลับโดยไม่รับรู้อะไรอีกเลย เขาถอนริมฝีปากจ้องมองอีกคน เห็นน้ำตาเธอกำลังไหลรินออกมา ทว่ามันได้ทำให้รู้สึกสงสาร เมื่ออารมณ์ตอนนี้มันกระเจิงไปไกล นาฎสุรีย์มีดีกว่าที่คิด เรือนร่างเย้ายวน ตรงหน้าทำเอาหายใจแทบไม่ออก ตัวตนแข็งขืนจนแทบปริแตก มันกำลังต้องการปลดปล่อย “ปล่อยฉันไปเถอะ ฉันขอโทษ ฉันผิดเอง นายอย่าทำอะไรฉันเลยนะ...” เธออ้อนวอนทั้งน้ำตา “มันสายไปแล้ว เธอไม่ควรเข้ามาที่ห้องฉันตั้งแต่แรก...” เขาตอบเสียงรอดไรฟัน จะให้ผละไปได้ยังไง ในเมื่อเธอทำให้เขาแทบคลั่งแบบนี้
ภาพปกนิยายเรื่อง ข้าวโพดในไร่ชา (Mpreg)
8.5
เมื่อ 'ข้าวโพด' ผู้ช่วยหนุ่มวัย 22 ปี บังอาจไปสบประมาท 'พ่อเลี้ยงกิตติภูมิ' หรือ 'พ่อเลี้ยงบลู' เจ้าของไร่ชาที่ใหญ่ที่สุดในเชียงใหม่ว่าเป็นเพียงคนหื่นกามในคราบชายมาดเข้ม บทเรียนรักสุดเร่าร้อนระหว่างเสือร้ายวัย 29 ปี กับเด็กหนุ่มปากดีจึงเปิดฉากขึ้น ท่ามกลางบรรยากาศงดงามของไร่ชา ข้าวโพดต้องงัดทั้งเสน่ห์และลีลามาใช้มัดใจคนแก่สุดดุคนนี้ให้หลงใหลจนถอนตัวไม่ขึ้น ส่วนพ่อเลี้ยงบลูก็พร้อมจะสั่งสอนให้เด็กดื้อรู้ซึ้งว่าการลองดีกับเขาจะต้องเจอดีจนพูดไม่ออก เกมรักครั้งนี้ใครจะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้คงต้องเตรียมร่างกายให้พร้อมรับมือ
ภาพปกนิยายเรื่อง นางบำเรอขัดดอก
9.1
อลินชาต้องเผชิญหน้ากับวิกฤตชีวิตเมื่อเธอต้องกลายเป็นนางบำเรอขัดดอกเพื่อชดใช้หนี้สินให้กับพ่อเลี้ยงพิพัฒน์ ชายหนุ่มผู้มีอิทธิพลล้นมือ ผู้ซึ่งไม่เคยปิดบังความปรารถนาอันร้อนแรงที่มีต่อเธอเลยแม้แต่น้อย ท่ามกลางความกดดันรอบด้านและความต้องการที่คุกรุ่น พ่อเลี้ยงหนุ่มกลับยิ่งพึงพอใจและเฝ้ารอคอยที่จะได้ครอบครองเธออย่างสมบูรณ์แบบในเร็ววัน แม้ว่าหญิงสาวจะพยายามต่อต้านด้วยความหวาดหวั่นและประหม่าเพียงใด แต่เขากลับยิ่งเดินหน้าหยอกเย้าและรุกรานเข้าสู่หัวใจของเธออย่างย่ามใจ ภายใต้ข้อผูกมัดแห่งพันธสัญญาเสน่หาที่เธอไม่มีวันหลีกเลี่ยงได้
ภาพปกนิยายเรื่อง เธอ...ที่ไม่เข้าตา
8.7
จุดเริ่มต้นของความรักที่ไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ เมื่อชายหนุ่มมาดซื่อโดนสาวมั่นสุดสตรองปฏิเสธรักอย่างไม่ใยดี แถมยังทิ้งคำสบประมาทสุดเจ็บแสบว่าให้เขากลับไปกินนมแม่เสียดีกว่าจะมาริอาจจีบคนอย่างเธอ แต่คำดูถูกนั้นกลับกลายเป็นแรงผลักดันชั้นยอดที่ทำให้เขาปฏิเสธที่จะยอมแพ้ และพร้อมงัดทุกกลยุทธ์เพื่อพิชิตหัวใจของเธอให้ได้ แม้ก้าวแรกจะล้มเหลวไม่เป็นท่า แต่บทพิสูจน์ความรักครั้งนี้เพิ่งเริ่มต้นขึ้น ท่ามกลางการปะทะคารมและความสัมพันธ์สุดแสบสันที่ชวนให้ลุ้นว่าเขาจะสามารถเอาชนะใจสาวมั่นผู้พกความมั่นใจมาเต็มเปี่ยมคนนี้ได้อย่างไร
ภาพปกนิยายเรื่อง เกมพิชิตใจหลังแต่งงาน
8.2
ซูลี่ หญิงสาวเจ้าเสน่ห์ที่ซ่อนตัวตนจริงไว้ใต้หน้ากากแห่งการเสแสร้ง พยายามใช้เสน่ห์และคำพูดหวานหูเพื่อมัดใจ โม่สิงหย่วน นักธุรกิจหนุ่มผู้แสนเย็นชา แต่เขากลับไม่เคยสนใจกลอุบายของเธอเลยแม้แต่น้อย ทว่าเมื่อถึงวันที่ซูลี่ถอดใจและหยุดวิ่งตามเขา เรื่องราวกลับพลิกผันเมื่อโม่สิงหย่วนเป็นฝ่ายทนไม่ได้เสียเอง ชายหนุ่มผู้เคยสุขุมเยือกเย็นถึงกับยอมละทิ้งความหยิ่งยโสเพื่อโอบกอดเธอไว้ พร้อมเสนอชดเชยทุกอย่างในชีวิตเพียงเพื่อให้ได้ความสนใจจากเธอกลับคืนมา ความรักครั้งนี้ทำให้มหาเศรษฐีผู้เคยควบคุมได้ทุกสิ่งต้องสูญเสียการควบคุมตัวเองไปโดยสิ้นเชิง