กั้นรักร้ายนายน้ำแข็ง

พอเธอพึ่งเริ่มเข้ามหาลัยได้ช่วงแรกๆเจมส์ก็ต้องไปดูงานที่อิตาลีโดยคำสั่งของพฤกษ์เจ้านายของเขาเธอจึงมีโอกาสติดต่อกับเขาน้อยมากได้แต่ส่งของไปให้เขาบ้างเป็นระยะและไม่มีโอกาสที่จะได้คุยกันมากนักเนื่องจากเขาน่าจะไม่มีเวลาเท่าไรส่วนมากเขาจะติดต่อเธอมาคุยเรื่องค่าใช้จ่ายในการเรียนและการเป็นอยู่มากกว่าแต่โอกาสเจอหน้านั้นเกือบสี่ปีแล้วที่เธอไม่ได้เจอ

เมื่อรู้ข่าวว่าเร็วๆนี้เจมส์จะกลับมาอยู่ที่ไทยเพราะที่อิตาลีมีคนที่ไว้ใจได้ดูแลงานแทนแล้วเธอรู้สึกดีใจอย่างมากและเตรียมพร้อมที่จะต้อนรับพี่ชายที่แสนดีของเธอในการกลับมาครั้งนี้

ตลอดเวลาที่เธอใช้ชีวิตอยู่ในรั้วมหาลัยหนูดีเองมีหนุ่มหล่อโปรไฟล์ดีมาขายขนมจีบอยู่ไม่ขาดสายแต่เธอก็ไม่เคยชายตามองใครเพราะในหัวใจของเธอนั้นได้มอบให้กับพี่ชายผู้แสนดีของเธอไปหมดแล้ว

เจมส์กลับมาจากอิตาลีก็ตรงมาที่เพนท์เฮ้าส์หรูของเขาทันทีการทำงานของเขาที่โนนมันสิ้นสุดลงแล้วตอนนี้เขาก็ได้กลับมาชีวิตที่ไทยเสียทีเขาทิ้งตัวลงนอนบนเตียงนุ่มอย่างด้วยความล้าโดยที่ร่างกายท่อนบนเปล่าเปลือยและเต็มไปด้วยหยดน้ำเพราะพึ่งอาบน้ำเสร็จ

ข้าวของที่กองอยู่กลางเพนส์เฮ้าส์ข้างนอกห้องนอนตอนนี้เขายังไม่สนใจที่จะรื้อเก็บอะไรทั้งนั้นเพราะตอนนี้เขาต้องการที่จะพักผ่อนวันพรุ่งนี้หากมีเวลาก็ค่อยจัดการทีเดียว

วันต่อมา

“อ้าวหนูดีนั่นถือกล่องอะไรมาหรอ”

แพรวานั่งอยู่หน้าบ้านในช่วงสายของวันเห็นหนูดีเดินถือกล่องพะลุงพะลังเข้ามาก็ต้องถามว่าเธอถืออะไรมาด้วย

“อ่อ..เป็นโมเดลบ้านน่ะค่ะหนูดีเอามาเป็นของต้อนรับพี่เจมส์”

หนูดียืนยิ้มมองที่กล่องบอกกับคนเป็นพี่สาวไปว่าข้างในคือของที่เธอทำมาไว้เพื่อต้อนรับการกลับมาของเจมส์นั่นเองเธอมารอที่นี่เพราะคิดว่ายังไงเขาลงเครื่องมาแล้วก็ต้องเข้ามาในบ้านนี้แน่นอน

“คุณเจมส์กลับมาแล้วนะเค้าไม่ได้บอกหนูดีหรอตอนนี้น่าจะอยู่ที่เพนท์เฮ้าส์ที่XXXน่ะ”

แพรวาคิ้วขมวดเล็กน้อยว่าเจมส์ไม่ได้บอกกับหนูดีว่าเขามาแล้วหรือเพราะเธอรู้ข่าวตั้งแต่เมื่อคืนว่าเจมส์กลับมาแล้วแถมตอนเช้าสามีของเธอและลุกชายยังไปหาเจมส์ที่เพนท์เฮ้าส์อยู่เลย

“หรอคะหนูดีคิดว่าเขาจะมาวันนี้แล้วก็มาที่นี่เสียอีกงั้นเดี๋ยวหนูดีขอตัวก่อนนะคะ”

หนูดีมีสีหน้าแปลกใจอย่างเห็นได้ชัดเธอคิดว่าเขาจะกลับมาถึงเช้านี้เสียอีกเมื่อรู้ดังนั้นเธอจึงรีบขอตัวแพรวากลับทันที

“อ่อ...จ่ะ”

แพรวารู้ว่าหนูดีคงคิดถึงเจมส์มากแต่เจมส์เองก็ทำเหมือนไม่สนใจคนที่รอเลยสักนิดจะกลับเวลาไหนอะไรยังไงก็ควรจะแจ้งหนูดีให้รู้เรื่องบ้างเป็นเธอเจอผู้ชายแบบนี้เธอจะไม่ทนสนใจใส่ใจแบบนี้หรอกคงจะเลิกชอบไปนานแล้วล่ะ

“คุณพฤกษ์สวัสดีค่ะ”

หนูดีเห็นพฤกษ์เดินเข้ามาพร้อมลูกชายของเขาเธอก็มีเวลาทักทายแค่เดินผ่านเพราะใจเธออยู่ที่เพนท์เฮ้าส์ของเจมส์เรียบร้อยแล้ว

“อ้าวหนูดี...เธอจะรีบไปไหนหรอ”

พฤกษ์ไม่ทันได้ทักกลับหนูดีก็วิ่งไปที่รถของเธอเรียบร้อยแล้วจึงหันมาถามคนเป้นภรรยาว่าหนูดีจะรีบไปไหน

“รีบไปหาคุณเจมส์ไงคะ..หนูดีคิดว่าเจมส์จะมาที่นี่แพรเลยบอกว่าคุณเจมส์อยู่ที่เพนท์เฮ้าส์”

“อะไรนะ”

พฤกษ์สีหน้าเปลี่ยนเป็นตกใจเล็กน้อยเมื่อได้ยินว่าหนูดีจะไปที่ไหนเพราะตอนนี้ที่ตรงนั้นมันค่อนข้างไม่เหมาะกับหญิงสาวอย่างหนูดีที่จะไปรู้ไปเห็นอะไรน่ะสิ

“มีอะไรหรือป่าวคะ”

แพรวาเห็นสีหน้าของสามีเธอค่อนข้างแปลกใจเลยต้องถามขึ้นด้วยสีหน้าสงสัยพร้อมชี้มืออย่างคาดคั้นคำตอบ

“คือที่เพนท์เฮ้ากำลังมีปาร์ตี้ของผู้ชาย”

พฤกษ์ตอบคนเป็นภรรยาเสียงอ่อยๆพร้อมก้มหน้างุด

“คือยังไงคะอธิบายค่ะแพรไม่เข้าใจ”

แพรวาเดินเข้ามาจ้องหน้าสามีของเธอใกล้ๆพร้อมคาดคั้นคำอธิบายเสียงแข็ง

“คือ..แบบ..ผู้หญิงเยอะอะไรแบบนี้”

ชายหนุ่มเงยหน้ามาคุยกับคนเป็นภรรยาด้วยสีหน้ากังวลและรู้ชะตากรรมว่าเรื่องนี้เขาจะต้องโดนหางเลขไปด้วยอย่างแน่นอน

“แล้วคุณก็พาลูกไปเนี่ยนะคะ”

แพรวาถึงกับถลึงตาใส่สามีของเธอที่พาลูกชายเธอไปที่ที่แบบนั้นได้อย่างไร

“แต่ผมไม่ได้ยุ่งอะไรนะแค่แวะไปพักเดียวแล้วก็อยู่แต่กับลูกด้วย”

พฤกษ์เองก็ไม่คิดว่าแจ็คนั้นจะจัดงานเลี้ยงต้อนรับเจมส์แบบนี้เหมือนกันเรื่องนี้เขาไม่ได้รู้เรื่องด้วยสักนิดที่ไปก็เพราะอยากไปต้อนรับลูกน้องคนสนิทที่กลับมาก็เท่านั้นแล้วเขาก็รีบไปรีบกลับด้วย

“คุณพฤกษ์..ชิ”

แพรวาเดินหันหลังให้สามีของเธอด้วยความไม่พอใจ

“ผมไม่ได้ทำอะไรไม่ดีเลยนะแพรถามตาพุตได้เลย”

พฤกษ์เองก็ต้องเดินจูงลูกชายวัยสี่ขวบกว่าเดินตามคนเป็นภรรยาด้วยน้ำเสียงที่ออดอ้อน

“คุณพ่อมีสาวๆมานั่งใกล้ๆด้วยครับคุณแม่สวยมากเลย”

“อะไรนะ??”

แพรวาได้ยินลุกชายของเธอพูดจบก็หันหน้ามามองคนเป็นสามีด้วยท่าทีจะกินเลือดกินเนื้อแต่ก็ไม่อยากโวยวายทะเลาะกันต่อหน้าลุกเธอจึงเอกวิธีที่จะเดินหนีชายหนุ่มไปสงบอารมณ์ก่อน

“ตาพุต..ทำไมทำแบบนี้ล่ะลูก”

พฤกษ์ไม่อยากจะเชื่อว่าลูกชายของเขาจะเป็นคนที่สุมไฟเก่งเช่นนี้เรื่องผู้หญิงที่มานั่งใกล้ๆเธอมาเองต่างหากเขาไม่ได้เรียกใช้บริการแม้แต่น้อย

เพนท์เฮ้าส์

ติ้งง

“ใครกัน”

แจ็คเดินออกมาดูที่หน้าประตูพร้อมเปิดประตูโดยที่ไม่ได้มองที่ตาแมวก่อนอย่างไม่สบอารมณ์เพราะตอนนี้เขานั้นกำลังคั่วอยู่กับสาวๆหลายสิบคนในเพนท์เฮ้าส์ของเพื่อนเขาอย่างเมามัน

“สวัสดีค่ะพี่แจ็ค..เอ่อ”

หนูดียิ้มกว้างเมื่อเห็นว่ามีคนเปิดประตูให้เธอคิดว่าจะเป็นเจมส์เสียอีกแต่เมื่อเห้นว่าเป็นแจ็คเธอจึงรีบยกมือไหว้แอบหลบสายตาเล็กน้อยเพราะนั้นเปลือยท่อนบนใส่เพียงกางเกงยีนส์สีเข้มโชว์กล้ามแขนแกร่งและกล้ามหน้าท้องที่เห็นซิกแพกได้ชัดเท่านั้น

“เอ่อ...”

เมื่อเห็นว่าแจ็คยืนเบี่ยงให้เธอมองเห็นด้านในหนูดีถึงกับตาค้างเมื่อเห็นว่าคนที่ตัวเองเฝ้ารอที่จะมาหาเขานั้นตอนนี้กำลังนัวเนียอยู่กับผู้หญิงสองคนบนโซฟาโดยที่ไม่ได้ใส่เสื้อเช่นเดียวกับแจ็ค