พิสูจน์รักบอดี้การ์ดเย็นชา

ข่าวด่วน!

เมื่อกลางดึก เวลา ตีหนึ่งกว่า ตามเวลากล้องวงจรปิดของผับชื่อดังย่านไฮโซแห่งหนึ่ง มีคนพบร่างผู้บาดเจ็บนอนจมกองเลือดอยู่ในซอยข้างผับ ซึ่งปกติในซอยบริเวณตรงนี้จะเป็นสถานที่ลับสำหรับพรอดรักหรือมายืนสูบบุหรี่และจับกลุ่มมั่วสุมกัน ซึ่งขณะนั้นเป็นเวลาดึกมากแล้วผู้ที่พบเห็นร่างผู้บาดเจ็บให้การว่า เขาและเพื่อนอีกสองคนกำลังจะเดินมาสูบบุหรี่ แต่เพื่อนของเขาคนนึงดันเตะเข้ากับร่างของผู้ที่คิดว่าเสียชีวิตที่นอนคว่ำหน้าอยู่ ในคราแรกไม่กล้าแตะต้อง แต่พอเห็นว่ามือเขายังกระดิกและมีเสียงครวญครางเบาๆ ด้วยความเจ็บปวดร้องขอความช่วยเหลือพวกเขาจึงได้แจ้งตำรวจและหน่วยกู้ภัย ขณะนี้ระบุตัวตนผู้บาดเจ็บได้แล้วคือนักธุรกิจหนุ่มเจ้าของอสังหาริมทรัพย์ชื่อดังที่กำลังเป็นกระแสอยู่ในตอนนี้

นายอนวัช สุธรธารา นักธุรกิจหนุ่มวัย 27 ปีที่มีข่าวว่าเพิ่งจะประมูลงานยักษ์ระดับประเทศได้ ขณะนี้หมอและครอบครัวยังไม่มีใครยืนยันได้ว่าเขาได้รับบาดเจ็บขนาดไหนและใครเป็น

ผู้ก่อเหตุ

จบการรายงานข่าว

โรงพยาบาล

อิงฟ้า คุณหนูที่เพียบพร้อมไปหมดทุกสิ่งอย่างในชีวิต ไม่ว่าจะคิดจะฝันว่าอยากได้อะไรขอแค่เธอเอ่ยปากก็ไม่เคยต้องรอนาน ทั้งพ่อแม่และพี่ชายต่างประเคนทุกสิ่งให้เธออย่างเต็มที่ แต่ชีวิตเธอกลับตาลปัตรเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือในตอนนี้ เธอที่เป็นเพียงเด็กมหาลัยปี 3 คณะนิเทศศาสตร์ รอยยิ้มสดใสที่เคยประดับอยู่บนใบหน้าตลอดเวลา ตอนนี้มันหายไป เหลือเพียงรอยน้ำตาและความเศร้าหมอง เธอมองภาพพี่ชายจากห้องกระจกอีกด้านของโรงพยาบาล เพราะเขาถูกสั่งงดเยี่ยม อาการของอนวัชสาหัสมากกว่าที่ใครจะคิด เขาถูกแทงและเสียเลือดมากเกินไป อีกทั้งบาดแผลจากการโดนแทงหลายจุดนั้นโดนทั้งจุดสำคัญและรอบตัวประปรายแม้จะไม่ใช่จุดสำคัญแต่ก็เป็นรูพรุนไปหมด ชนิดที่บอกได้เลยว่าคนร้ายนั้นต้องอำมหิตและโหดเหี้ยมเกินกว่าจะเป็นเพียงแค่โจรกระจอกธรรมดา เธอและพ่อแม่ได้แต่ยืนมองที่กระจกกั้นไม่สามารถเข้าไปในห้องปลอดเชื้อนั้นได้จนกว่าคุณหมอจะอนุญาต

“คุณหมอ ผมจ่ายให้ไม่อั้นไม่ว่าจะรักษาด้วยวิธีไหน ค่าใช้จ่ายจะแพงขนาดไหน ผมยินดีจ่าย ขอเพียงแต่ลูกชายของผมหายดี ได้โปรด”

“หมอพยายามอย่างเต็มที่แล้วค่ะ แต่ว่ากว่าคนไข้จะมาถึงที่นี่การรักษาบางอย่างก็ยากเกินไป เส้นประสาทเสียหายหลายจุดและเลยเวลาที่จะต่อกลับได้ ถ้าคนไข้ลืมตาขึ้นมาได้นั่นก็นับว่าเป็นปาฏิหาริย์แล้วค่ะ”

“คุณหมอคะ พี่ชายหนูมีโอกาสจะหายไหม เขาจะพิการไปตลอดชีวิตจริงๆหรอคะ”

“โอกาสหายมีค่ะ แต่เรียกได้ว่าริบหรี่ มันน้อยมากเสียจนหมอเองยังมองไม่เห็นทาง เราต้องพึ่งปาฏิหาริย์แล้วล่ะค่ะ หมอบอกได้เท่านี้”

“โถ่คุณหมอ ลูกชายของฉัน…ฮื้อออ เอิ้ก!”

อิงฟ้าเกือบจะรับร่างของมารดาไม่ทัน เพราะจู่ๆผู้เป็นมารดานั้นก็ร้องไห้โฮออกมาอย่างเสียใจและสลบไปในเวลาไม่กี่วินาทีถัดมา ผู้เป็นพ่อรีบรับร่างของภรรยาคู่ชีวิตและพาไปนอนที่เตียง หมอก็เร่งรีบเดินไปตรวจอาการแล้วเรียกพยาบาลให้เอายามาฉีด และให้น้ำเกลือคนไข้ด้วย เพราะดูแล้วคนเป็นแม่นั้นหัวใจสลาย ร่างกายจึงตอบสนองด้วยการ shutdown เพื่อจะได้ไม่ต้องเสียใจ อีกทั้งยังอ่อนเพลียมากเพราะไม่ได้นอนมาเป็นเวลากว่า 24 ชั่วโมงแล้ว

“คุณพ่อคะ เรียกอิงมามีอะไรหรอคะ”

“ลูกเห็นแล้วใช่ไหม ว่าพี่ชายของลูกสภาพตอนนี้เป็นยังไง”

“เห็นแล้วค่ะ คุณพ่ออย่าคิดมากเลยนะคะ หนูเอาตัวรอดได้”

“อิงฟ้า พ่อว่าหนูอย่าดื้อดีกว่านะ ขนาดพี่ชายลูกเก่งทั้งบุ๋นและบู๊ อีกทั้งยังมีบอดี้การ์ดรอบตัว เขายังพลาดท่าเสียทีให้กับโจรกระจอก ไม่สิคงเป็นนักฆ่าที่ถูกจ้างมาอย่างดีมากกว่า พ่อไม่วางใจให้ลูกไปไหนมาไหนคนเดียวอีกแล้ว”

“นักฆ่าเลยหรือคะ พี่ชายมีปัญหากับใครงั้นหรอคะ ทำไมมันดูเลวร้ายจังเลยถึงขั้นจะฆ่าจะแกงกันเลยหรือแบบนี้มันไม่มากเกินไปหน่อยหรือคะ”

“คนเรามีเหตุผลในการทำเพื่อบางอย่างโดยเฉพาะผลประโยชน์ไม่เหมือนกัน คนบางคนจัดการอารมณ์ความรู้สึกอยากได้อยากมี แต่ไม่สามารถทำได้ เลยระบายออกด้วยวิธีแบบนี้”

“แล้วคุณพ่อจะให้อิงทำยังไงคะ ในเมื่ออิงไม่ได้รักในงานธุรกิจของคุณพ่อ ยังไม่ต้องการบอดี้การ์ดหรือใครทั้งนั้นที่จะมาดูแล”

“งั้นพ่อจะขอสั่ง ในฐานะที่พ่อเป็นพ่อของหนู เป็นพ่อที่ห่วงใยลูกสาวเพียงคนเดียวที่เหลืออยู่ เพราะฉะนั้นพ่อจะให้หนูมีบอดี้การ์ดส่วนตัวไปไหนมาไหนด้วยอย่างน้อย 1-2 คนแล้วแต่สถานที่ที่จะต้องไป”

“ใครจะไปทำอะไรแบบนั้นได้คะ นี่มันในชีวิตจริง ชีวิตปกติประจำวันคงไม่มีใครหรอกที่เดินไปเรียนแล้วก็มีคนมาเดินตามหลังหรือว่าใส่แว่นดำชุดสูทยืนรอหน้าตึงอยู่หน้าคลาสเรียน”

“แต่ต้องมี ไม่ว่าจะยังไงก็ต้องมี พ่อจ่ายตังค์บริษัทนายหน้าไปแล้ว”

“งั้นหนูไม่เอาบอดี้การ์ดผู้ชาย ไม่เอาเด็ดขาด!”

อิงฟ้า หลังจากที่ได้รับข่าวร้ายว่าพี่ชายได้รับบาดเจ็บสาหัสจากคนเป็นแม่ที่โทรมาบอกด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ เธอกำลังเรียนอยู่ก็ต้องลุกออกกลางคันและขออนุญาตอาจารย์จะทำงานส่งในภายหลังแล้วบึ่งรถออกมาที่โรงพยาบาลทันที เธอจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าตัวเองขับมาจนถึงที่นี่ได้ยังไงประคองสติมาได้ยังไงขนาดนี้ แต่เธอก็ไม่มัวมาคิดหาคำตอบหรอกนะเธอวิ่ง แล้วก็วิ่ง เพื่อไปทางห้องฉุกเฉินที่กำลังรักษาตัวพี่ชายเธออยู่อย่างขะมักเขม้น พี่ชายที่แสนดีเพียงคนเดียวของเธอ เธอก็ได้แต่ภาวนาขอให้เขาไม่เป็นอะไร ในตอนนี้เธออยากให้เขาฟื้นกลับขึ้นมามากที่สุด อธิษฐานต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทุกอย่างบนโลกใบนี้ เพื่อขอให้พี่ชายกลับมาใช้ชีวิตปกติได้อีกครั้งจะต้องแลกด้วยอะไรเธอก็ยอม หรือแม้แต่ชีวิตที่สั้นลงก็ได้นั่นคือคำอธิษฐานของเธอ

นับจากวันที่ปฏิเสธพ่อไป เวลานี้ผ่านมา 7 วันแล้วแต่ผู้เป็นพ่อก็ยังไม่ได้พาใครมาเป็นบอดี้การ์ดส่วนตัวของเธอแม้จะมีแอบสะกดรอยตามบ้าง จนกระทั่งวันนี้ผู้เป็นพ่อ ได้พาผู้หญิงร่างสูงและมีมัดกล้ามสวยจนขึ้นรูปติดเสื้อที่สวมใส่มาอย่างพอดีตัวทำให้เห็นกล้ามเนื้อได้อย่างชัดเจน เธอดูเท่ห์ สง่าและน่าจับตามอง ดูมีเสน่ห์ที่สุด ถ้าให้เดาน่าจะต้องเป็นสาวหล่อ เป็นไบ หรือไม่ก็เป็นเลสเบี้ยน อิงฟ้ามองตาไม่กระพริบ เมื่อสบเข้ากับนัยน์ตาที่ทรงเสน่ห์ของอีกคนที่เดินเข้ามาหาเธอพร้อมกับผู้เป็นพ่อ ใบหน้าที่ดูหล่อเหลามากกว่าที่จะเรียกว่าสวย มันเงียบขรึมซะจนเธอขนหัวลุก และวินาทีถัดมาเธอก็ขนลุกซู่ไปทั้งตัวจริงๆ

“อิงฟ้า นี่คือองศา ต่อไปนี้เธอจะมาเป็นบอดี้การ์ดส่วนตัวของลูก ไปไหนมาไหนก็จะไปพร้อมกับลูกยกเว้นแค่เวลานอนหลังจากที่ส่งลูกถึงคฤหาสน์ของเราแล้ว องศาจะต้องกลับบ้านไปและก็จะกลับมาในเช้าวันใหม่เพื่อรอรับลูกไปโรงเรียนแล้วเรียนรู้ธุรกิจ ทำกิจกรรม activity อะไรต่างๆ ก็จะต้องมีเขาไปด้วยตลอด”

“แต่พ่อคะ อิงบอกแล้วไงว่าไม่เอาบอดี้การ์ด”

“ลูกบอกแค่ว่ายังไงก็ไม่เอาบอดี้การ์ดผู้ชายเด็ดขาด ก็นี่ไงองศา ไม่ใช่ผู้ชาย ก็ตรงตามเงื่อนไขที่เราตกลงกันแบบนี้จะมาโวยวายไม่ได้นะอิงฟ้า”

เด็กสาววัย 21 ปีถึงกับฮึดฮัดอย่างไม่พอใจ แต่ก็เถียงหรือพูดอะไรไม่ได้อีกเมื่อนึกได้ว่าตนเองพูดไปแบบนั้นจริงๆ แล้วใครจะไปคิดล่ะว่าตระกูลของเธอที่เป็นเพียงนักธุรกิจอสังหาธรรมดานอกจากจะมีบอดี้การ์ดผู้ชายร่างล่ำบึกแล้วก็ยังมีบอดี้การ์ดผู้หญิงอีกด้วย ไม่ได้ล่ำเท่าผู้ชายแต่ก็ล่ำกว่าเธอแล้วกัน

“ไม่ต้องเดินตามติดขนาดนั้นก็ได้ ที่นี่โรงพยาบาล มันคงไม่มีโจรหรือคนโง่ที่ไหนเข้ามาทำอันตรายคนไข้หรือผู้ใช้บริการที่นี่หรอก อีกอย่างตำรวจก็อยู่เต็มไปหมด เพราะฉะนั้นเดินถอยห่างๆ ฉัน”

“รับทราบค่ะคุณหนู”

น้ำเสียงเรียบนิ่งกับใบหน้าที่แสนเย็นชานั่น ทำเอาอิงฟ้าหมั่นไส้จนอยากจะกางนิ้วแล้วข่วนหน้า ให้เหมือนกับเวลาที่แมวข่วนทาสของมันเลย อิงฟ้ามองสีหน้าแววตาก็พอจะเดาออก ใครที่เจอเธอครั้งแรกไม่ประสาทแดกก็ให้รู้ไปสิ เย็นชาเสียขนาดนี้ รู้ตัวดีแต่ก็ปรับปรุงตรงนี้ไม่ได้หรอก การเป็นหัวหน้าบอดี้การ์ดทั้งที่อายุยังน้อยนำมาซึ่งความสุขุมและเยือกเย็น เธอจะต้องนิ่งรักษาภาพลักษณ์ ทำทุกอย่างให้ดูดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ นั่นคือการเดินตามคุณหนูของเธอไปทุกที่ ตอนนี้มันคือหน้าที่หลักของเธอแล้ว….