APKDock Logo
รายชื่อตอน
แชร์
ภาพปกนิยายเรื่อง พี่ที่แปลว่าเมีย

พี่ที่แปลว่าเมีย

การแต่งงานที่เริ่มต้นจากข้อตกลงทางกฎหมายอย่างไร้หัวใจ เมื่อฝ่ายชายประกาศชัดเจนว่าในใจของเขามีเพียงตะวันคนเดียวเท่านั้น แม้ว่าทั้งคู่จะต้องใช้ชีวิตร่วมกันในฐานะสามีภรรยา แต่เขาก็ยังยืนยันอย่างหนักแน่นว่าจะไม่มีวันมอบความรู้สึกรักให้กับคนที่มีสถานะเป็นพี่อย่างเธอเด็ดขาด ชีวิตคู่หลังแต่งงานที่เต็มไปด้วยความเย็นชาและความห่างเหินในครั้งนี้จะดำเนินต่อไปอย่างไร เมื่อความรักที่เขาเฝ้าพร่ำบอกว่ามีให้หญิงอื่นกลายมาเป็นกำแพงสูงชันที่ขวางกั้นความสัมพันธ์ของคนทั้งคู่ไว้
รายชื่อตอน
แชร์

ตอน 3

พอส....

"พอสกลับมาแล้วเหรอลูก"

"ครับม๊า"

"ไปส่งตะวันมาเป็นไงบ้างเรียบร้อยดีมั้ย"

"เรียบร้อยดีครับม๊า" ผมตอบม๊าขณะยกกระเป๋าลงจากรถเพราะผมเพิ่งกลับมาจากกรุงเทพ

"แล้วป๊าไปไหนครับ"

"ไปโรงงานแต่เช้าแล้วลูก"

"ที่ดรงงานยุ่งเหรอครับ"

"ไม่ค่อยยุ่งหรอกป๊าเราแค่อยากเข้าไปดู"

"อ่อ ถ้างั้นผมขอเอาของไปเก็บก่อนนะครับเดี๋ยวจะไปโรงงานเลย"

"พักให้หายเหนื่อยก่อนก็ได้นะลูกเดินทางมาเหนื่อยๆ"

"ไม่เป็นไรครับผมไมไ่ด้เหนื่อยอะไรมากเท่าไหร่"

หลังจากจัดการตัวเองเสร็จเรียบร้อยแล้วผมก็ขับรถไปที่โรงงานแต่...

เอี๊ยดดดดดดดดดดด!!!!!!!!!

"เหี้ย!!!!!!!!!" ผมอุทานออกมาเสียงดังมากเพราะจู่ๆก็มีคนมายืนขวางหน้ารถทำเอาผมเบรคแทบไม่ทัน

"เดินยังไงไม่ดูรถวะ" ผมเปิดกระจกรถลงแล้วตะโกนด่าออกไป แต่พอมองชัดๆผมก็ต้องร้องเหี้ยเป็นรอบที่สองเพราะคนที่ยืนขวางหน้ารถผมก็คือพี่ซายน์พี่สาวไอ้ซัน ถึงจะไม่ได้เจอกันนานปลายปีแต่ผมก็จำได้เพราะเรารู้จักกันมาตั้งแต่เด็กถึงจะไม่ได้สนิทสนมคุ้นเคยกันมากก็เถอะเพราะเธอไม่ค่อยคุยกับผมเวลาที่เจอหน้ากัน เวลาที่ผมไปบ้านไอ้ซันพี่สาวมันก็จะคอยหลบหน้าผมตลอดไม่รู้เป็นอะไร

ตุ่บ ตุ่บ ตุ่บ ตุ่บ

"เปิดประตูรถเดี๋ยวนี้" พี่ซายน์เดินดุ่มๆหน้าตึงมาเคาะประตูรถอีกฝั่งแล้วบอกให้ผมเปิด ผมที่กำลังตกใจก็ดันเปิดประตูให้โดยไม่รู้ตัว

"เห้ยพี่ขึ้นมาบนรถผมทำไมเนี่ย"

"ก็นายเปิดให้พี่ขึ้นมาพี่ก็ขึ้นมาน่ะสิ" เออนั่นสินะผมเป็นคนเปิดเองนี่หว่า

"แล้วพี่บอกให้ผมเปิดทำไมอ่ะ"

"เรามีเรื่องต้องคุยกัน"

"เรื่องอะไร" ผมถามอย่างแปลกใจว่าผมกับเธอเรามีเรื่องอะไรต้องคุยกัน

"เรื่องตะวันกับซัน"

"ทำไม"

"พี่รู้นะว่าเรากำลังจีบตะวัน"

"แล้วไง"

"แต่ตะวันกับซันเค้าเป็นแฟนกันนะ"

"พี่ตกข่าวอะไรหรือเปล่า เพราะตอนนี้ทั้งสองคนนั้นเค้าเลิกกันแล้ว"

"แต่ตอนนี้ซันกำลังตามง้อขอคืนดีตะวันอยู่"

"แต่ที่ผมรู้ตะวันเค้าไม่เอาน้องชายของพี่แล้วนะ"

"ก็เพราะมีนายที่เข้าไปวุ่นวายยังไงล่ะ"

"ถึงไม่มีผมตะวันก็ไม่มีทางกลับไปหาน้องชายพี่หรอกจะบอกให้แล้วอีกอย่างตอนนี้ผมกับตะวันเราคบกันแล้ว"

"ห๊ะ นายว่าไงนะ"

"ผมบอกว่าตอนนี้ผมกับตะวันเราคบกันแล้วไม่เชื่อก็โทรไปถามน้องชายพี่ดูสิ"

"............"

"หึ ถึงกับเงียบไปเลยเหรอครับ"

"นายพูดจริงเหรอว่าตอนนี้นายคบกับตะวัน" น้ำเสียงที่่เบาจนแทบไม่ได้ยินแต่ผมก็ได้ยินเพราะบนรถมีกันอยู่แค่สองคน

"อืม" ผมตอบปุ๊บพี่สาวไอ้ซันก็เปิดประตูแล้วกระโดดลงจากรถของผมอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ยทำเอาผมงงไปเหมือนกันจากนั้นเธอก็วิ่งหายไปทิ้งให้ผมงงรอบสอง

"อะไรวะ" ผมพูดคนเดียวอย่างไม่เข้าใจก่อนจะขับรถไปโรงงาน

ซายน์...

"ซัน แกอยู่ไหน" ฉันโทรหาซันทันทีเมื่อปั่นจักรยานคู่ใจมาถึงบ้าน

"อยู่ห้องพี่มีอะไร" น้ำเสียงของมันดูเศร้ามาก

"แกโอเคหรือเปล่า"

"ไม่อ่ะ" เสียงมันแหบสั่นๆเหมือนคนจะร้องไห้

"แกจะร้องไห้เหรอ"

".............." มันเงียบไปไม่ตอบแต่ฉันได้ยินเสียงฟืดฟาดเหมือนมันกำลังสูดน้ำมูกเพราะร้องไห้

"ขอถามอะไรหน่อยไหม"

"ถามอะไร"

"ตอนนี้ตะวันกับพอสเค้าคบกันเหรอ"

"............." คำตอบที่ได้มาคือความเงียบทำให้ฉันรู้แล้วว่าสิ่งที่พอสพูดมันคือความจริง

"พี่ขอถามแกเป็นคำถามสุดท้ายแกก็ต้องพี่มาตามตรงนะซัน"

"อื้ม"

"แกยังรักตะวันอยู่หรือเปล่า"

"...รัก" มันเงียบไปแป๊บนึงก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงสั่นๆ

"แล้วถ้าตะวันยอมให้อภัยแกแกจะทำแบบที่เคยทำอีกหรือเปล่าซัน" ฉันถามน้องชายเพื่อความมั่นใจเพราะฉันไม่รู้ว่าถ้าตะวันกลับมายอมคบกับซันอีกซันมันจะทำนิสัยไม่ดีอีกหรือเปล่า เพราะถ้าฉันเป็นตะวันฉันก็คงรับไม่ได้ที่คนที่ตัวเองรักไปมีผู้หญิงคนอื่น คือไม่ว่าจะเป็นผู้หญิงคนไหนก็คงจะไม่โอเคทั้งนั้นที่ถูกคนรักนอกใจ

"ผมไม่ทำอีกแล้ว ฮึก ฮึก" พอฉันถามแล้วมันก็ตอบฉันพร้อมเสียงร้องไห้จนฉันอดสงสารมันไม่ได้

"โอเค พี่อยากรู้แค่นี้แล่ะ"

จากนั้นฉันก็โทรไปหาตะวันต่อทันทีเพราะอยากรู้ความรู้สึกของตะวันว่ายังรักน้องชายของฉันอยู่หรือเปล่า

"ตะวันนี่พี่ซายน์เองนะ"

"พี่ซายน์ สวัสดีค่ะ" น้ำเสียงของตะวันก็ใช่ว่าจะดี

"ตะวันเป็นไงบ้าง"

"หนูสบายดีค่ะ"

"แต่เสียงของเธอดูไม่ค่อยสบายเลยนะ"

"คือ..หนู"

"กำลังเครียกเรื่องซันอยุ่ใช่ไหม"

"ค่ะ"

"ซันมันไปง้อตะวันหรือเปล่า"

"มาค่ะหนูเพิ่งไล่มันกลับไป"

"พี่ขอถามอะไรตะวันหน่อยสิ แต่ตะวันต้องตอบพี่มมตามตรงห้ามปิดบังพี่นะ"

"พี่ซายน์จะถามอะไรคะ"

"ตะวัน...ยังรักซันอยู่หรือเปล่า"

".........." ตะวันเงียบไปไม่ตอบซึ่งถ้าให้ฉันเดาคำตอบน่าจะยังรักเพราะถ้าไม่รักก็น่าจะตอบออกมาเลยไม่เงียบแบบนี้

"รักอยู่สินะ ใช่มั้ย"

"ค่ะตะวันยอมรับว่ายังรักซันมันอยู่แต่มันคงไม่มีประโยชน์อะไรหรอกค่ะพี่ซายน์ความรักของตะวันมันไม่เคยมีค่าอะไรสำหรับน้องชายพี่เพราะไม่อย่างงั้นซันมันคงไม่นอกกายนอกใจหนูไปคบกับผู้หญิงอีกคน"

"แต่ตอนนี้ซันมันสำนึกผิดแล้วนะ มันบอกว่ามันยังรักตะวันอยู่มันบอกว่าจะไม่ทำแบบนั้นอีกแล้ว"

"ตะวันคงให้โอกาสซันมันไม่ได้แล้วล่ะค่ะเพราะตะวันตกลงคบกับพอสแล้ว"

คบได้ก็เลิกได้หรือเปล่า นั่นคือความคิดของฉันที่ไม่ได้เอ่ยออกไป

เรื่องของตะวันกับซันเดย์อยู่ในเรื่อง เพื่อนที่แปลว่าเมีย (อัพจบแล้วจ้า)

ติดตามชมต่อ!
เนื้อหากำลังเข้มข้น! สลับไปที่แอปเพื่ออ่านต่อ
ปลดล็อกทุกตอน
เปิดเว็บไซต์อย่างเป็นทางการ

คุณอาจจะชอบ

ภาพปกนิยายเรื่อง ความรักจากเรา
8.8
ปาณีจำยอมผูกพันธะวิวาห์กับชายที่ไม่ได้รักเพราะความจำเป็นด้านเงินทอง ชีวิตคู่ที่เริ่มจากผลประโยชน์นี้นำพาบททดสอบสาหัสมาให้ เมื่อสามีของเธอมีอายุห่างกันถึงสิบสองปี อีกทั้งร่างกายยังร่วงโรยและพิการอย่างเห็นได้ชัด การตัดสินใจนี้ผลักดันให้เธอต้องทนรับความกดดันมหาศาล หญิงสาวต้องปรับตัวเพื่อสวมบทบาทภรรยาภายใต้ความอึดอัดใจ เธอไม่อาจหนีชะตากรรมที่เลือกเองได้ จำต้องเผชิญหน้ากับความแตกต่างสุดขั้วและรับมือกับสารพัดปัญหาที่ถาโถมเข้ามาในข้อจำกัดของความสัมพันธ์นี้
ภาพปกนิยายเรื่อง ภรรยาอนาคตอย่าหนีไปไหน
8.9
อุบัติเหตุเล็กๆ บนท้องถนนนำมาซึ่งความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ เมื่อหญิงสาวเผลอเดินชนเด็กชายแปลกหน้า ทว่าเรื่องราวไม่ได้จบลงแค่คำขอโทษ เด็กน้อยคนนั้นกลับคว้าตัวเธอไว้แน่นและยื่นข้อเสนอที่ทำให้เธอต้องตกตะลึง เขาเรียกร้องให้เธอรับผิดชอบด้วยการมาเป็นมารดาของเขาแต่เพียงผู้เดียว ท่ามกลางความสับสน เธอเฝ้าถามตัวเองว่าเหตุใดเด็กคนนี้ถึงได้ปักใจเลือกเธอ ทั้งที่เพิ่งเคยพบหน้ากัน แต่ไม่ว่าเธอจะพยายามปฏิเสธอย่างไร พันธนาการนี้ก็ค่อยๆ ดึงดูดเธอเข้าสู่วังวนแห่งความผูกพัน จนไม่อาจก้าวหนีจากความสัมพันธ์นี้ได้
ภาพปกนิยายเรื่อง การได้พบเธอคือสิ่งที่สวยงามที่สุด
6.6
ชีวิตวิวาห์พังทลายกลายเป็นฝันร้าย เมื่อเธอตกเป็นเหยื่อสามีผู้ไร้ความสามารถและวิปริต เขาบังคับข่มเหงให้เธอทำสิ่งที่ลดทอนศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ ความเจ็บปวดสะสมจนถึงขีดสุดบีบคั้นให้เธอเลือกหนทางสุ่มเสี่ยง ตัดสินใจขึ้นรถไปกับชายแปลกหน้ามุ่งสู่โรงแรม หวังเพียงหนีจากขุมนรกนี้ให้พ้น ทว่าสถานที่ซึ่งเธอคิดว่าเป็นจุดพักพิงเพื่อปลดแอกตนเอง กลับซ่อนเหตุการณ์ไม่คาดฝันเอาไว้ การพบพานในค่ำคืนนั้นได้กลายเป็นจุดเริ่มต้นของความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ ที่จะพลิกชะตากรรมของเธอไปตลอดกาล
ภาพปกนิยายเรื่อง สาวน้ำพริก
9.7
สภาพของอาเรียตอนนี้น่าเวทนายิ่งนัก ผมสีทองที่เคยงดงามกลับชุ่มโชกด้วยเลือดและหลุดลุ่ยจากเงื้อมมืออันรุนแรงของเคน เขาเค้นให้เธอสารภาพบาป แต่ร่างบอบช้ำไม่อาจเปล่งเสียงใดได้ เพราะลิ้นถูกตัดขาดแถมยังถูกทรมานซ้ำด้วยเกลือจนปวดร้าวแทบขาดใจ นัยน์ตาสีมรกตที่เคยสะกดทุกสายตาบัดนี้บวมช้ำและไร้ซึ่งประกายความหวัง อาเรียหมดโอกาสแม้แต่จะเอ่ยคำสำนึกผิด เธอทำได้เพียงหลับตายอมรับความตายที่กำลังคืบคลานเข้ามา ทว่าในวินาทีสุดท้ายบนลานประหาร หญิงสาวแสนดีที่เคยถูกเธอรังแกได้ก้าวออกมาเบื้องหน้า เพื่อเอ่ยคำอำลาครั้งสุดท้ายแก่นางมารร้ายที่กำลังจะสิ้นลมหายใจ
ภาพปกนิยายเรื่อง รักนายครั้งสุดท้าย
7.7
เปลวอัคคีที่โหมกระหน่ำโดยไม่ทันตั้งตัวได้กลืนกินทุกสรรพสิ่งในชีวิตของชายหนุ่มให้มลายหายไป ภัยพิบัตินี้ไม่ได้พรากแค่ความมั่งคั่งและรากฐานที่มั่นคง แต่กลับเผาผลาญสายใยแห่งความรักให้มอดไหม้กลายเป็นจุล เหลือทิ้งไว้เพียงรอยแผลเป็นอันแสนสาหัสที่ไม่อาจลบเลือน เมื่อสิ่งที่เคยยึดเหนี่ยวจิตใจถูกแปรสภาพเป็นเศษธุลี เขาจึงต้องเผชิญหน้ากับความอ้างว้างอันไร้ขอบเขต เรื่องราวความรักที่เคยงดงามต้องพบกับจุดจบอันแสนรันทด ท่ามกลางซากปรักหักพัง หัวใจของเขาก็ได้ดับสูญไปพร้อมกับประกายไฟหยดสุดท้าย
ภาพปกนิยายเรื่อง ภรรยาของศัตรู
7.6
ซูเจี๋ยนวาดฝันถึงการก้าวเข้าสู่ดินแดนสุขาวดีอันแสนงดงามและสงบสุขหลังความตาย แต่เมื่อสติสัมปชัญญะฟื้นคืนมา สิ่งที่ปรากฏแก่สายตากลับทำลายความคาดหวังนั้นลงอย่างสิ้นเชิง แทนที่จะเป็นสรวงสวรรค์ตามอุดมคติ เขากลับพบว่าตนเองอยู่ท่ามกลางความขาวโพลนที่จืดชืดและว่างเปล่าจนน่าใจหาย ชายหนุ่มอดไม่ได้ที่จะบ่นพึมพำในใจ เพราะสภาพแวดล้อมที่อ้างว้างนี้ดูห่างไกลจากคำว่าสวรรค์ ทว่ากลับคล้ายคลึงกับสภาพของโรงพยาบาลอย่างน่าประหลาด ความเป็นจริงที่ผิดเพี้ยนไปจากจินตนาการทำให้เขาตกอยู่ในความสับสนอย่างหนัก