ล่อลวงเธอ

ฟู่ ฮั่นโจวออกไปเมื่อไหร่ มินามิเอดะไม่รู้แน่ชัด รู้แค่ว่าเธอตื่นมาตอนบ่ายสองโมง เธอไม่คาดหวังว่าฟู่

ฮั่นโจว คนที่ยุ่งมากขนาดนี้ จะมีเวลามานั่งคุยกับเธอซึ่งเป็นแค่คนที่เคยมีสัมพันธ์ด้วยเกี่ยวกับประสบการณ์เมื่อคืนที่ผ่านมา

แต่ก็ต้องยอมรับว่าเขาน่าดึงดูดและมีเสน่ห์ คุ้มค่า

อย่างไรก็ตาม เธอไม่คาดคิดว่าการพบกันครั้งที่สองของพวกเขาจะเกิดขึ้นเร็วขนาดนี้ รีสอร์ทแห่งนี้เพิ่งถูกพัฒนาใหม่ โดดเด่นด้วยบรรยากาศเงียบสงบ ซึ่งหมายความว่าอยู่ห่างจากตัวเมือง แต่เธอไม่คิดว่าการเรียกรถจะยากขนาดนี้

“ขึ้นรถเถอะ” หลูซิงซีจอดรถตรงหน้ามินามิเอดะ ทำให้เธอประหลาดใจเล็กน้อย เพราะเธอไม่คิดว่าทายาทของเขตพัฒนานี้จะจำเธอได้

“ที่นี่เรียกรถยาก คุณจะไปไหน” หลูซิงซีถามอย่างไม่ใส่ใจ

“ตัวเมือง”

“ทางเดียวกัน ขึ้นมาเถอะ เราก็จะกลับเหมือนกัน”

เมื่อเขาพูดเช่นนี้ มินามิเอดะก็ไม่อิดออด เธอกับหลูซิงซีเจอกันไม่กี่ครั้ง ส่วนใหญ่เธอตามเจียงเฉอ แต่รู้ว่าหลู่เส้าเป็นสุภาพบุรุษที่ถือว่าดีที่สุด ที่ปฏิบัติต่อผู้หญิงเป็นพิเศษดี แต่ก็ไม่ได้ขัดขวางเขาในการเปลี่ยนแฟนอย่างรวดเร็ว

เสียดายที่เธอเสียใจทันทีเมื่อรู้ความหมายของคำว่า "เราสองคน" ในวินาทีถัดมา

ในเบาะหลังมีชายคนหนึ่งที่กำลังจ้องคอมพิวเตอร์ สวมกางเกงสูทสีดำที่รีดอย่างเรียบร้อย เสื้อเชิ้ตขาวที่เข้ารูป รูปร่างสูงโปร่งดูมีความสง่างามตามธรรมชาติ ถ้าไม่ใช่ฟู่ ฮั่นโจวแล้วจะเป็นใคร?

กระเป๋าเดินทางถูกคนขับใส่ในท้ายรถแล้ว มินามิเอดะจึงทำอะไรไม่ได้นอกจากขึ้นรถทันทีที่เธอนั่งลง กลิ่นไม้เย็นๆ ที่เคยอบอวลตลอดคืนก็ตลบอบอวลขึ้นมาในทันที

ภายในรถไม่มีใครพูดอะไร มินามิเอดะพยายามลดการมีตัวตนของเธอให้เล็กที่สุด สายตาหันออกไปนอกหน้าต่าง พยายามใช้บรรยากาศเงียบสงบภายนอกเพื่อทำให้จิตใจของเธอสงบลง

หลูซิงซีหันกลับมาเพื่อจะพูดกับมินามิเอดะ แต่เมื่อเห็นสีหน้าของฟู่ ฮั่นโจวก็เงียบลงและหดหัวกลับไปอย่างเงียบๆ มันช่างน่าสนใจ

ภายในรถเงียบอยู่แล้ว เมื่อเสียงสั่นของโทรศัพท์ดังขึ้น มินามิเอดะก็หาโทรศัพท์ของเธอโดยอัตโนมัติ แต่มีมือคู่หนึ่งที่เคลื่อนไหวเร็วกว่า

มือคู่นั้นเคยลูบไล้ร่างกายของเธอทุกส่วนเมื่อคืน ตอนนี้เลื่อนแผงโทรศัพท์มือถือ ในสายตาของเธอ มันดูมีความหมายลึกซึ้ง

ฟู่ ฮั่นโจวคิดว่าเป็นข้อความงาน แต่กลายเป็นข้อความจากหลูซิงซีแทน

【เมื่อคืนเธอสั่งบริการรูมเซอร์วิส และยังขอกล่องอุปกรณ์ป้องกันอีก ไม่คิดว่าเจียงเฉอจะขนาดนี้】

ฟู่ ฮั่นโจวขมวดคิ้วเล็กน้อย

【นายโรคจิตเหรอ? แอบสอดแนมความเป็นส่วนตัวของแขก?】

【บังเอิญว่าฉันเดินผ่านตอนพนักงานไปส่งพอดี แต่ฉันจำเสียงผู้ชายได้ มันเหมือนนายมากกว่าเจียงเฉอ】

แว่นของฟู่ ฮั่นโจวสะท้อนแสงจากโทรศัพท์

เขาปิดหน้าต่างการสนทนาไปทันที

【?】

【ฉันพูดถูกใช่ไหม?】

หลูซิงซีอยากจะหันไปถามฟู่ ฮั่นโจวในทันที แต่หลังจากโดนยิงคำถามติดๆ กัน เขาพบว่าฟู่ ฮั่นโจวบล็อกเขาไปแล้ว

หลูซิงซีเปลี่ยนไปที่กลุ่มและแชร์ข่าวนี้

【ยินดีด้วยกับฟู่ของเรา ที่ในที่สุดก็มีความรัก】

ข่าวนี้ทำให้เกิดพายุกลางน้ำลึกของข้อความ ทุกคนถามว่าเทพธิดาคนไหนที่ทำให้หลูซิงซีพูดไร้สาระเพราะเมาหรือเปล่า

ฟู่ ฮั่นโจวเป็นใคร ตั้งแต่เด็กไม่เคยเห็นเขาพอใจใครเลย

หลูซิงซีมองมินามิเอดะผ่านกระจกหลัง ตอนที่เจียงเฉอพาเธอมาเป็นครั้งแรก ทุกคนตะลึงไม่ใช่เพราะเธอสวยเหลือเกิน แต่เพราะบุคลิกที่มีเสน่ห์ แม้แต่เสื้อผ้าที่สุภาพก็ยังดูยั่วเย้าเมื่ออยู่บนตัวเธอ

ผู้หญิงแบบนี้กระตุ้นความต้องการพิชิตของผู้ชายโดยธรรมชาติ และสายตาของเธอไม่ใช่การยั่วยวนที่จงใจเหมือนแมว สง่างามแต่ไม่สามารถเข้าถึงได้

หลูซิงซีเคยคิดว่าเจียงเฉอคงเอาเธอไม่อยู่ แต่ไม่คิดว่าจะไปพัวพันกับฟู่ ฮั่นโจว

ข้อความในโทรศัพท์ยังคงกระโดดขึ้นมา มินามิเอดะที่นั่งอยู่ข้างหลังรู้สึกประหม่าเพราะเธอสังเกตว่าฟู่ ฮั่นโจวจับตามองมินามิเอดะอยู่

ฟู่ ฮั่นโจวกำลังมองมินามิเอดะ เวลาผ่านไปทีละวินาที

มินามิเอดะรู้สึกเหมือนถูกเสือดำในป่าจ้องมอง รอเวลาที่เหมาะสมเพื่อจะฉกเหยื่อไป

จนกระทั่งมินามิเอดะรวบรวมความกล้าหันไปถามว่าเขามองอะไร เธอก็พบว่าเขาหลับตาและเอนหลังพิงเบาะพักผ่อน

เธอถอนหายใจเบาๆ อย่างไม่รู้ตัว อาจจะคิดมากไปเอง

เมื่อถึงที่หมาย ถ้าแยกทางกันเดินก็จะเป็นผลดีที่สุด

ฟู่ ฮั่นโจวแบบนี้คงไม่ขาดคู่ควงคืนเดียว

กลางทางหลูซิงซีลงจากรถ มินามิเอดะไม่สนใจสายตาล้อเลียนของเขา ตั้งใจจะให้คนขับจอดที่ถนนข้างหน้า เธอสามารถนั่งรถไฟฟ้ากลับได้เอง ถ้าต้องอยู่กับฟู่ฮั่นโจวนานกว่านี้ เธอคงหายใจไม่ออก

“ที่อยู่?” เสียงเย็นชาไม่มีอารมณ์

“ไม่ต้อง ฉันลงตรงนี้ก็…”

ฟู่ ฮั่นโจวมองมา คิ้วขมวดนิดหน่อย คำพูดของมินามิเอดะก็พูดไม่ออก

“คอนโดหรูหรา”

แผงกั้นค่อยๆ ยกขึ้น มินามิเอดะมองไปที่ฟู่ ฮั่นโจวอย่างตกใจ ชายหนุ่มดึงคอเสื้ออย่างไม่พอใจเล็กน้อย “คุณกลัวฉัน?”

“ไม่ค่ะ” เธอไม่รู้ว่าฟู่ ฮั่นโจวหมายถึงอะไร จะไม่ให้เธอเขียนรายงานเรื่องเมื่อคืนให้เขาอนุมัติใช่ไหม

เมื่อได้ยินคำตอบของเธอ เขาหัวเราะเล็กน้อย ใบหน้าที่เย็นชาของเขาทำให้ทุกอย่างดูไม่จริง

“เมื่อคืนนี้ กล้าหาญไม่ใช่เหรอ?”