พลาดรักพ่อหนุ่มไอที

ในวันแต่งงานที่ควรจะมีความสุขที่สุด ฉันกลับถูกอดีตเพื่อนที่เคยกลั่นแกล้งแย่งชิงเจ้าบ่าวไปต่อหน้า โดยที่ชายคนนั้นเลือกที่จะทอดทิ้งฉันอย่างไร้เยื่อใย ทว่าเมื่อฉันลุกขึ้นมาทวงคืนความยุติธรรม เขากลับใช้กฎหมายฟ้องร้องข่มขู่จนฉันกลายเป็นตัวตลกของสังคม ทั้งยังเหยียดหยามว่าฉันไม่มีวันสู้เขาได้เพราะเขามีพี่เขยผู้ทรงอิทธิพลคอยหนุนหลังอยู่เบื้องหลัง แต่แล้วในยามที่ไร้หนทาง ชายผู้เป็นตำนานคนนั้นกลับเข้ามาโอบกอดฉันไว้ พร้อมยื่นข้อเสนอที่จะส่งคนชั่วทั้งสองเข้าคุกเพื่อแลกกับหัวใจของฉัน

ในขณะที่เธอพร้อมมอบความรักแท้ให้อย่างไร้เงื่อนไข หัวใจของเขากลับถูกแผดเผาด้วยไฟแค้นจากความเข้าใจผิดครั้งใหญ่ เขาตราหน้าว่าเธอเป็นคนลวงโลกที่ทรยศความเชื่อใจอย่างเลือดเย็น แม้เธอจะยอมทนทุกข์และรองรับอารมณ์เกลียดชังเพื่อพิสูจน์รักแท้ แต่เขากลับเห็นเธอเป็นเพียงที่ระบายความโกรธแค้นและคอยเหยียดหยามทำร้ายจิตใจ ท่ามกลางความเจ็บปวดแสนสาหัสในเกมรักที่ต้องแลกด้วยน้ำตา เธอจะสามารถล้างมลทินและแสดงความบริสุทธิ์ใจให้เขาเห็นในท้ายที่สุดได้หรือไม่

"โดมินิก" จะทำยังไงดี คนที่คิดว่าตัวเองตัวคนเดียวไม่มีใครมาตลอด แต่มาวันนี้กลับต้องมามีลูก ใช่ "ลูก" แถมลูกก็อายุ 7 ขวบแล้ว และแม่ของลูกก็ปิดบังเขามาตลอด ทั้งโกรธทั้งโมโหและพิศวาสแม่ของลูก แล้วจะทำยังไงดีเมื่อลูกก็อยากได้ แม่ของลูกก็อยากได้ เขาต้องได้ทั้งสองอย่างไม่มีทางยอมเสียอย่างใดอย่างหนึ่งแน่ "กันตา" เพราะความผิดพลาดในอดีตถึงทำให้เธอมีอีกหนึ่งชีวิตต้องดูแล "กันติชา" หรือ "น้องเดียร์" ลูกสาววัย 7 ขวบที่เธอเลี้ยงดูมาตลอด แต่พอมาวันนี้โชคชะตากลับเล่นตลกทำให้เจอกับพ่อของลูก และแน่นอนว่าเขาอยากได้ลูกของเธอไปอยู่ด้วย แล้วแม่อย่างจะทำยังไงล่ะ จากที่ต้องห่วงลูกกลัวเขาพาลูกหนียังต้องระแวงกลัวว่าเขาจะขมเหงตัวเองด้วย ศึกหนักแบบนี้เธฮจะทำยังไง ก็เขามันมาเฟียเถื่อน แถมหื่นเข้าเส้นอีกต่างหาก ********** “แด๊ดดี้ขา แด๊ดดี้มีน้องให้น้องเดียร์ได้ไหมคะ” “อืม...ว่าไงนะคะน้องเดียร์” โดมินิกไม่เข้าใจคำขอของลูกสาว วันนี้มาแปลก เล่นเอาคนที่กำลังนั่งหน้าตึงอยู่ในรถที่กำลังแล่นบนถนนถึงกับเลิกคิ้วขึ้นทันที “แด๊ดดี้มีน้องให้น้องเดียร์ได้ไหมคะ น้องเดียร์อยากมีน้องเหมือนเพื่อนที่โรงเรียนค่ะ นะคะ น้องเดียร์อยากมีเพื่อนเล่นที่บ้าน” “แด๊ดดี้มีให้ได้ครับ แต่ต้องขึ้นอยู่กับแม่แก้มของน้องเดียร์ด้วยว่าจะยอมมีน้องให้น้องเดียร์รึเปล่า” เสียงอ่อนโยนของมาเฟียหนุ่มส่งกลับมาในสาย “แม่แก้มรักน้องเดียร์ แม่แก้มต้องยอมมีน้องให้น้องเดียร์แน่นอนค่ะ แด๊ดดี้ขา น้องแก้มไม่อยู่นะคะวันหยุดสองวันนี้ คุณปู่และคุณย่าจะพาไปเที่ยวเกาะส่วนตัวที่ฮาวายค่ะ และถ้าน้องเดียร์กลับมาจากเที่ยว น้องเดียร์ต้องได้น้องนะคะ” “น้องนะคะน้องเดียร์ ไม่ใช่ของเล่นนะคะที่จะได้ขอแล้วก็มาเลย แด๊ดดี้ขอเวลาไม่นานนะคะ แด๊ดดี้จะทำน้องน่ารักๆ เหมือนน้องเดียร์ให้นะคะ” “สัญญานะคะ” “สัญญาลูกผู้ชายครับ” ********* “อย่ามาแตะต้องตัวฉันคุณโดม” มือเล็กปัดมือใหญ่ออกจากแก้มนวลของตัวเอง “ผมก็จับ ก็จูบ ก็หอม ก็ดูดของผมทุกคืนตอนคุณหลับ ทำไมผมจะทำไม่ได้ตอนคุณรู้สึกตัวแบบนี้แก้ม” “สารเลว!” หึ! “ผมยังดีกว่าไอ้โทนี่ก็แล้วกันแก้ม” “คุณเลวกว่าเขาต่างหากล่ะคุณโดม คุณทำให้ฉันมีแผลในใจมาแล้วในครั้งอดีต คุณยังเลือกจะทำแบบนั้นอีกเหรอ ถ้าคุณข่มเหงฉัน ฉันจะเกลียดคุณกว่าเดิม” “แล้วผมต้องสนใจไหม เพราะผมแค่ต้องการ ผมไม่ได้ต้องการความรักจากคุณเลยแก้ม ผมแค่อยากได้คุณเท่านั้น พอผมเบื่อ ผมก็จะไม่แตะต้องคุณเองคนสวย” มือหยาบกร้านลูบไล้มายังลำคอระหงแล้วโน้มหน้าลงไปหายใจรดใบหน้าสวยชื้นเหงื่อของเธอแล้วพูดต่อ... “ผมแค่อยากได้คุณเท่านั้นแก้ม ไม่ได้คิดจะรักหรือต้องการความรักจากคุณ ถ้าจะเกลียดก็เชิญตามสบาย และถ้าจะมีน้องให้น้องเดียร์อีกคน คุณก็ต้องเป็นแม่ เพราะคุณเลี้ยงน้องเดียร์มาดีและสอนแกมาดียังไง คุณก็ต้องเลี้ยงลูกคนที่สองของผมได้ดีแน่นอนแก้ม” “ฉันเกลียดคุณ...ถุย!” กันตาถุยน้ำลายใส่คนตรงหน้า หาได้หวาดกลัวสายตาดุดันของมาเฟียหนุ่มเลยสักนิด เพราะตอนนี้หล่อนรู้แล้วว่าตัวเองหมดทางหนีรอดแล้ว “อ่า...รู้ไหมว่าคุณเป็นคนแรกที่ตบผม และมาตอนนี้ยังถุยน้ำลายใส่หน้าผมอีก” โดมินิกผละมือจากลำคอระหงมาลูบน้ำลายที่เปื้อนหน้าผากตัวเองมาหยุดอยู่ที่ปากหนาแล้วก็แตะปลายลิ้นกับคราบน้ำลายนั้น “ผมไม่รังเกียจหรอกนะ เพราะตอนจูบกัน ผมก็ต้องกินน้ำลายคุณอยู่ดีแก้ม อ่า...” จบประโยคก็ลากปลายลิ้นถูไถไปมากับฝ่ามือของตัวเอง “ไอ้มาเฟียโรคจิต!” “ขอบคุณที่ชมผมนะแก้ม และผมจะทำให้คุณดูว่าผมโรคจิตหรือเปล่า” เมื่อพูดจบโดมินิกก็โน้มหน้าลงทาบทับริมฝีปากหนาของตัวเองกับริมฝีปากสีระเรื่อของกันตา ทันทีที่ได้ทาบทับเขาก็บดจูบคลอเคลียสอดแทรกปลายลิ้นสากเข้าไปในโพรงปากเล็กที่กำลังเผยออ้าจะร้องค้าน และจังหวะนั้นเองที่เขาได้ดันปลายลิ้นตัวเองเข้าไปในปากหวานของกันตา “อ่ะ...อื้อ...” ***********

ชีวิตคู่สี่ปีของฉันพังทลายลงเพราะบททดสอบเก้าข้อที่รักแรกของสามีเป็นคนกำหนดขึ้นมา โดยที่พีทมักจะเลือกโซเฟียเสมอในทุกสถานการณ์ ไม่ว่าจะเป็นการละทิ้งงานศพคุณยายของฉัน หรือการปล่อยฉันทิ้งไว้ท่ามกลางพายุที่อันตรายเพียงเพื่อรีบไปดูแลเธอที่กลัวเสียงฟ้าร้อง เมื่อความอดทนของฉันหมดลง ฉันจึงเลือกที่จะจบความสัมพันธ์อันแสนเจ็บปวดนี้ ในวันหนึ่งที่เขาต้องการเอาใจโซเฟียจนยอมเซ็นเอกสารโดยไม่ได้ตรวจสอบให้ดี เขาไม่รู้เลยว่ากระดาษแผ่นนั้นไม่ใช่ข้อตกลงทางธุรกิจทั่วไป แต่เป็นใบหย่าที่ฉันเตรียมไว้เพื่อพาตัวเองออกจากกรงขังและเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่เป็นอิสระจากเขาอย่างแท้จริง

ตลอดห้าปีที่ผ่านมา พายยอมปิดบังตัวตนเพื่อช่วยผลักดันให้คินก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งซีอีโอผู้มั่งคั่ง ทว่าเขากลับนำแคทลียา หญิงสาวที่มีใบหน้าคล้ายเธอเข้ามาแทนที่ พร้อมทั้งส่งพายไปประมูลในตลาดมืดเพื่อทำลายเกียรติและสั่งสอนเธอ เมื่อคินเฉลยความจริงอันโหดร้ายว่าเธอเป็นเพียงตัวแทนของคนรักเก่า พายจึงเลือกตัดสัมพันธ์อย่างไร้เยื่อใย เธอตัดสินใจทิ้งความเจ็บปวดในอดีตไว้เบื้องหลังเพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่กับคีริน ชายลึกลับที่พร้อมจะแต่งงานและมอบชีวิตใหม่อันมีเกียรติเคียงข้างเธอ

เมื่อความแค้นของพ่อและพี่ชายตกเป็นตราบาปที่เธอไม่ได้ก่อ จัสซีเนียจึงถูกลักพาตัวมาเป็นเชลยเพื่อรับโทษทัณฑ์แทนครอบครัว โดยผู้คุมแค้นในครั้งนี้คือ จาห์มาล์ ราชาโจรผู้ไร้ความปรานี เขาคุมขังเธอไว้ท่ามกลางทะเลทรายที่ห่างไกลความช่วยเหลือ และใช้แรงอาฆาตผสมปนเปกับไฟราคะแผดเผาทำลายหัวใจของเธออย่างทารุณ แม้หญิงสาวจะพยายามอ้อนวอนขอความเห็นใจสักเพียงใด แต่จอมโจรผู้เย็นชากลับเพิกเฉยต่อหยาดน้ำตาและความเจ็บปวดนั้น เขายังคงยัดเยียดบทเรียนอันแสนป่าเถื่อนเพื่อบดขยี้พรหมจรรย์ของเธออย่างไร้ค่า บังคับให้เธอต้องชดใช้หนี้แค้นที่ตัวเองไม่ได้ก่ออย่างไม่มีทางหลีกเลี่ยง