รักฉันอีกครั้งเถอะ
ตอน 2
เสียงร้องไห้โหยหวนดังก้องไปทั่วอาคาร
คนในตระกูลเซี่ยนั้นหงุดหงิดมาก
โจวเฟิงหลินอดไม่ได้ที่จะด่าขึ้นมาว่า “ไอ้เด็กเหลือขอคนนี้จะร้องไห้ต่อไปอีกนานแค่ไหน？ ไม่ได้เรื่องเลยจริง ๆ พอถึงเวลาสำคัญก็ดันเป็นแบบนี้ซะได้ น่ารังเกียจเหมือนแม่ที่ตายไปแล้วของมันไม่มีผิด”
สีหน้าของเซี่ยลั่วลั่วเปลี่ยนไปอย่างมาก “แม่คะ อย่าพูดอะไรมั่วซั่วสิคะ ฮั่วหยวนเป็นลูกชายของพี่สาวหนูไม่เกี่ยวข้องอะไรกับอีตัวนั่นเลย”
โจวเฟิงหลินรีบปิดปากแล้วมองไปรอบ ๆ ทันที โชคดีที่ไม่มีคนนอกได้ยินที่เธอพูด เธอเลยพูดว่า “เมื่อไหร่คุณชายฮั่วจะมารับแกกับไอ้เด็กเหลือขอนี่สักทีล่ะ？”
เซี่ยลั่วลั่วพูดว่า “กำลังมาแล้วค่ะ แต่ฮั่วหยวนไม่ยอมไปกับเรา”
โจวเฟิงหลินพูดว่า “ท่าทางของมันนั้นถ้าไม่ร้องสักพักคงไม่หยุดง่าย ๆ แน่ ฉันว่าลากออกมาซัดสักรอบดีกว่า มันจะได้รู้ว่าตัวว่าอยู่ในฐานะอะไร”
“ไม่ได้ค่ะ ถ้าคนนอกเห็นเข้า จะเอาเราไปยังไงบ้างก็ไม่รู้ แม้ว่าคุณชายฮั่วจะไม่ชอบเซี่ยหนิงซี แต่ฮั่วหยวนนั้นเป็นลูกแท้ ๆ ของเขา”
เซี่ยลั่วลั่วเกลียดฮั่วหยวน แต่เธอนั้นรู้ตัวตนของฮั่วหยวนดี ไม่ว่าจะยังไงก็แล้วแต่ ฮั่วหยวนนั้นเป็นคุณชายน้อยเพียงคนเดียวของตระกูลฮั่ว ตระกูลเซี่ยของพวกเขานั้นใช้ฮั่วหยวนเพื่อเกาะตระกูลฮั่ว เธออยากยืนข้างฮั่วหนานเซียวอย่างถูกต้องตามกฎหมาย เพราะงั้นก็ยังต้องการฮั่วหยวนอยู่
วันนี้ปล่อยมันไปก่อน ถ้ามันทำตัวในงานเลี้ยงวันเกิดไม่ดีล่ะก็ กลับมาแล้วค่อยจัดการก็ยังไม่สาย ！
ตอนที่พวกเธอกำลังด่านั้นไม่ได้สังเกตเลยว่าฮั่วหยวนที่อยู่ชั้นบนนั้นปีนหน้าต่างขึ้นไปแล้ว...
ปัง...
มีเสียงดังปังขึ้นมา ！
คนในวิลล่าต่างพากันตกใจ
เซี่ยลั่วลั่วถามขึ้นมาด้วยความหวาดกลัวว่า “เสียงอะไรน่ะ？”
“แย่แล้วครับ คุณชายน้อยกระโดดตึกครับ ！” เสียงของยามดังลั่นขึ้นมาจากข้างนอกทันที
ใบหน้าของเซี่ยลั่วลั่วซีดเผือดลงทันที “ว่าไงนะ？ ก...？ กระโดดตึกงั้นเหรอ？”
เธอรีบวิ่งออกไปที่ประตูอย่างบ้าคลั่ง และก็เห็นเด็กนอนจมกองเลือดอยู่ใต้หน้าต่างห้องของฮั่วหยวน ถ้าไม่ใช่ฮั่วหยวนแล้วจะเป็นใครไปได้กัน ！
“ซวยแล้วไง คุณชายฮั่วกำลังจะมารับหนูแล้ว แล้วจะทำยังไงดี！ หนูจะทำยังไงดี ！”
เซี่ยลั่วลั่วตื่นตระหนกจนทำอะไรไม่ถูก
และตอนนั้นก็มีแสงส่องมาจากไกล ๆ ขบวนรถของตระกูลฮั่วนั้นกำลังแล่นเข้ามาที่ตระกูลเซี่ยแล้ว
ทุกคนในตระกูลเซี่ยต่างก็มองฮั่วหยวนที่นอนจมกองเลือดอยู่อย่างกลัว ๆ จนทำอะไรไม่ถูก
เซี่ยลั่วลั่วเหงื่อออกมาก เธอตัวสั่นก่อนจะระงับความกลัว และรีบวิ่งไปหยุดขบวนรถไว้ทันที
“คุณชายฮั่ว แย่แล้วค่ะ อาหยวนกระโดดตึกค่ะ ！”
ขบวนรถของตระกูลฮั่วหยุดลง สีหน้าของทุกคนก็เปลี่ยนไปทันที
ตอนที่เซี่ยลั่วลั่วเห็นฮั่วหนานเซียวนั้น เธอน้ำตาไหลพรากออกมาทันที
“อาหยวนไม่รู้เป็นอะไร เขาขังตัวเองไว้ในห้อง ฉันไม่คิดว่าเขาจะไม่ระวังและตกลงมาแบบนี้ คุณชายฮั่ว ขอโทษนะคะ มันเป็นความผิดของฉันเองค่ะ ต้องโทษที่ฉันไม่ดูแลเขาให้ดี...”
“เขาอยู่ที่ไหน？”
น้ำเสียงของผู้ชายคนนั้นเต็มไปด้วยความโกรธ น้ำเสียงอันเฉียบคมของเขาเต็มไปแรงเพชรฆาต ！
เซี่ยลั่วลั่วชี้ไปที่ฮั่วหยวนที่นอนจมกองเลือดอยู่อย่างสั่นเทา และไม่ได้พูดอะไรอีก
ตาของฮั่วหนานเซียวแดงก่ำ เขากระชากคอเสื้อของเซี่ยลั่วลั่วไว้ “ถ้าเขาเกิดเป็นอะไรขึ้นมาล่ะก็ ฉันจะฆ่าเธอทิ้งซะ ！”
เซี่ยลั่วลั่วตกใจมากจนน้ำตาไหลพรากขึ้นมาทันที
ฮั่วหนานเซียวไม่สนใจอะไร รีบส่งฮั่วหยวนไปโรงพยาบาลทันที
ผู้อำนวยการมารับฮั่วหนานเซียวด้วยตัวเอง ฮั่วหยวนบาดเจ็บสาหัส ต้องทำการผ่าตัดอย่างเร่งด่วน โชคดีที่คืนนี้มีหมอเข้าเวรค่อนข้างเยอะ แต่เนื่องจากสถานะของฮั่วหยวนนั้นค่อนข้างพิเศษ ผู้อำนวยการเลยให้หมอที่เพิ่งทุ่มเงินจำนวนมากจ้างมาจากต่างประเทศมาทำการผ่าตัดฮั่วหยวนด้วยตัวเอง
“หมอเซี่ย คนไข้ที่ได้รับบาดเจ็บวันนี้เป็นเด็กชายอายุสามขวบ ซึ่งเป็นลูกชายคนเดียวของคุณชายฮั่ว ระหว่างการผ่าตัดคุณต้องระมัดระวังมากกว่าแต่ก่อน การผ่าตัดจะต้องประสบความสำเร็จ ไม่งั้นอาจจะทำให้โรงพยาบาลเกิดปัญหาใหญ่ตามมาได้”
ตอนนั้นผู้หญิงคนนั้นสวมเสื้อกาวน์ทะมัดทะแมง ใบหน้านิ่งเรียบ ผมยาวถูกมัดไว้อย่างเป็นระเบียบ พลางถือฟิล์มไว้ในมืออย่างเย็นชา และพูดว่า “ผู้ป่วยทุกคนต้องได้รับการปฏิบัติอย่างเท่าเทียมกัน การผ่าตัดนี้ฉันจะพยายามอย่างเต็มที่ เดี๋ยวก่อนนะ... คุณชายฮั่วไหน？”
ผู้อำนวยการพูดว่า “ฮั่วหนานเซียว คุณชายแห่งอิมพีเรียลซิตี้”
นิ้วของเซี่ยหนิงซีเปลี่ยนเป็นสีขาวเผือดขึ้นมาทันที ใบหน้าที่สวยงามภายใต้หน้ากากของเธอนั้นฉายแววตกใจขึ้นมา เธอไม่คิดเลยว่าพอได้ย้ายมาที่นี่แล้วจะมาเจอเขาเข้า ไม่สิ ฮั่วหนานเซียวจะมีลูกชายได้ยังไงกัน？
“ฮั่วหนานเซียวมีลูกชายด้วยเหรอคะ？”
เซี่ยหนิงซีรู้สึกประหลาดใจ
ผู้อำนวยการกล่าวว่า “ใช่ เป็นเด็กผู้ชายอายุสามขวบ ตอนเข้ามาผมบอกอาการของเด็กให้คุณฟังแล้วไม่ใช่เหรอ？”
เซี่ยหนิงซีกล่าวว่า “อดีตภรรยาของฮั่วหนานเซียวเสียชีวิตไปแล้ว เด็กสามขวบนี่มาจากไหนกัน？ ต่อให้เป็นลูกของอดีตภรรยา งั้นตอนนี้ก็น่าจะสี่ขวบแล้วสิ”
ผู้อำนวยการอธิบายว่า “เด็กคนนี้ไม่ได้เป็นลูกของอดีตภรรยาของคุณชายฮั่ว แต่เป็นลูกของเซี่ยหว่านหว่าน คุณหนูใหญ่ของตระกูลเซี่ย สี่ปีก่อนอดีตภรรยาของคุณชายฮั่วเสียชีวิต เซี่ยหว่านหว่านฟื้นขึ้นมา และมีลูกกับคุณชายฮั่วคนนึง ชื่อฮั่วหยวน ปีนี้อายุได้สามขวบพอดี”
เซี่ยหนิงซีรู้สึกเจ็บแปลบที่หน้าอกขึ้นมาทันที แสงสว่างในแววตาของเธอนั้นหายวับไปทันที ที่แท้ก็เป็นลูกของเซี่ยหว่านหว่านนี่เอง
เธอวางชุดผ่าตัดลงแล้วพูดว่า “ผู้อำนวยการ ต้องขอโทษด้วยนะคะ ฉันคงทำการผ่าตัดเคสนี้ไม่ได้แล้วล่ะค่ะ”
ผู้อำนวยการตกใจมาก “ได้ยังไงกัน！ เมื่อกี้คุณยังรับปากดี ๆ อยู่เลยไม่ใช่รึไง？ ทำไมถึงไม่ทำล่ะ？”
เซี่ยหนิงซีพยายามสงบสติอารมณ์อย่างเต็มที่และพูดว่า “ฉันเพิ่งกลับมาเลยไม่ค่อยสบาย ให้หมอหยางเป็นคนผ่าตัดเคสนี้เถอะค่ะ”
เธอไม่ใช่คนที่เห็นแก่ส่วนรวมอะไร วันนี้ถ้าเป็นคนอื่นนอนอยู่บนเตียงผ่าตัดล่ะก็ เธอนั้นจะทำอย่างไม่ลังเลเลย มีแค่ลูกของเซี่ยหว่านหว่านเท่านั้นที่ไม่ได้ ！
เซี่ยหนิงซีหันหลังกลับ และจากไปทันที
ผู้อำนวยการวิ่งตามไป
ตอนนี้ห้องผ่าตัดเตรียมพร้อมแล้ว ฮั่วหนานเซียวกำลังรออยู่ด้วยความร้อนใจ แต่หมอกลับยังไม่มาสักที เขาเลยเดือดซะจนจะระเบิดออกมาแล้ว
แต่ตอนนั้นกลับได้ยินว่าหัวหน้าศัลยแพทย์จะไม่สนใจลูกชายเขา ฮั่วหนานเซียวโกรธมากเลยสั่งให้บอดี้การ์ดของตระกูลฮั่วไปขวางผู้หญิงที่สวมเสื้อกาวน์ไว้ทันที
ในทางเดินนั้นเต็มไปด้วยความเงียบ
เซี่ยหนิงซีรู้สึกได้ถึงแสงที่อยู่ข้างหลังเธอราวกับคมมีด เธอสงสัยว่าถ้าเธอจากไปตอนนี้ ผู้ชายที่อยู่ข้างหลังนั้นคงจะหั่นเธอเป็นชิ้น ๆ อย่างไม่ลังเลแน่นอน
แต่แล้วไงล่ะ？
ฮั่วหนานเซียว ตอนนั้นฉันโทรหาคุณมากมายขนาดนั้น ต่อให้ตายก็ไม่ยอมมาหาฉัน ตอนนี้กลับจะให้ฉันช่วยลูกของคุณงั้นเหรอ？
น่าตลกสิ้นดี ！
ร่างกายที่สั่นเทาของเซี่ยหนิงซีแข็งทื่อไปเล็กน้อย เธอหันกลับไป แววตาสวยงามของเธอสบเข้ากับแววตาเฉียบคมของผู้ชายคนนั้น เขายังเหมือนเดิมไม่มีผิด เป็นคนสูงส่งที่ไม่มีใครในสายตาเลย ！
เซี่ยหนิงซีลืมไปแล้วว่าตอนนั้นรักผู้ชายคนนี้มากขนาดไหน ตอนนี้ทุกอย่างมันกลายเป็นความเกลียดชัง เธอพูดขึ้นมาอย่างเย็นชาว่า “คุณชายฮั่ว วันนี้ฉันไม่สบายไม่สามารถทำการผ่าตัดให้ลูกชายคุณได้ หมอหยางของทางโรงพยาบาลนั้นมีประสบการณ์สูง ฉันจะไปเรียกเขามาให้เดี๋ยวนี้ค่ะ”
เสียงที่ชัดเจนทำให้ผู้ชายคนนั้นตกใจขึ้นมาทันที
แสงอันน่าประหลาดใจแวบขึ้นมาในแววตาลึกล้ำของเขา เขามองผู้หญิงตรงหน้า และเดินเข้าไปใกล้เธอทีละก้าว ！
ผู้หญิงคนนั้นสวมหน้ากากที่ปิดเกือบทั้งใบหน้าแม้ว่าตัวของเธอจะมีกลิ่นของยาฆ่าเชื้อในโรงพยาบาลแต่ก็ยังมีกลิ่นที่คุ้นเคยปนอยู่ด้วย
ฮั่วหนานเซียวถามว่า “ถ้าฉันยืนยันว่าวันนี้จะให้เธอเป็นคนผ่าตัด เธอจะทำยังไง？”
พอพูดจบ เซี่ยหนิงซีก็โดนคนเข้ามาล้อมไว้ทันที
เซี่ยหนิงซีหอบหายใจถี่พลางกำมือไว้แน่น “ต่อให้วันนี้คุณฆ่าฉันให้ตาย ฉันก็ไม่มีทางผ่าตัดเคสนี้แน่นอน ！”
คุณอาจจะชอบ
