รักยืนหยัดชั่วนิจนิรันดร์

บทที่ 2

ฉันไม่หย่า

ไม่มีความสุข มีแต่ความเจ็บปวด

ทั้งปาก อ้วกออกมาด้วยฟองน้ำ

เมื่อพ้นจากในน้ำ เธอแค่รู้สึกว่าทางร่างกายของเธอโดนฉีกออกเป็นชิ้นชิ้น เสียแรงไปมากแค่ไหนกว่าจะบังคับให้ตัวท่อนบนร่างกายออกมารับอากาศบริสุทธิ์ได้

“เจ็บ……จูเนียร์ เบาหน่อยได้ไหมขอร้อง……”

“เจ็บหรอ? นี่คุณรู้ถึงอาการเจ็บหรอ?”จูเนียร์คิดว่า มีแต่การปล่อยอารมณ์ด้วยความรุนแรงในการทำโทษ. เธอ เขาจับขาของเธอด้วยความรุนแรงเหมือนกำลังจะแยกชิ้นส่วนด้วยเต็มแรงของเขา จากนั้นยกขึ้นสูงสูงแล้วโยนลงไป แล้วตะโกนด้วยเสียงพลังเต็มทั้งหมดว่า “ผมเก่งกว่าหรือชู้ของคุณที่เก่งกว่า?”

“……”เธอไม่สามารถขยับปากพูดได้ ให้คำตอบเขาไม่ได้

เขายิ่งใช้แรงกระแทกต่อ: “สุรภา ผมจะให้คุณจำวันนี้ไปตลอด จำความเจ็บแบบนี้!”

ถ้าจะเจ็บปวด ถ้านั้นก็ต่างเจ็บไปพร้อมกัน!

สามปีก่อน จูเนียร์อยู่เมืองนอก พ่อเขาได้เกิดอุบัติเหตุอาการสาหัส ทั้งบ้านแย่ลงทันที หลังจากเขากลับประเทศ พ่อเขาก็ขอร้องให้เขาแต่งงานกับสุรภา!

หลังแต่งงาน เขาไม่เคยจับต้องตัวเธอ

ไม่คาดคิด……

นอกใจ!

ฮืม เป็นภรรยาที่แสนดีจริง!

เขาเต็มสุดแรงเหมือนคนบ้าไปแล้ว ไม่หยุดแบบครั้งแล้วครั้งเล่า จนร่างกายสุรภาไม่ไหวแล้ว ค่อยๆหลับตาลง เริ่มเข้าใกล้ความมืดมัว เหมือนเธอมองเห็นไปถึงอดีตที่ไม่นานมานี้มีหนุ่มคนหนึ่งเดินผ่านประตูบ้านเธอไป

ทำให้เธอนึกถึงรอยยิ้มที่แสนจะสดใสนั้น

ทำให้ทั้งวัยใสของเธอเต็มไปด้วยความอบอุ่น เป็นสิ่งที่เธอค้นหามาแล้วครึ่งชีวิต

“จูเนียร์……”เธอเรียกออกมาด้วยความไม่รู้ตัว จากนั้นก็สลบไปเลย

ลืมตาขึ้นอีกที สุรภามองเห็นพวงไฟที่เป็นสไตล์หรูหราแบบยุโรป

นี่เป็นแบบเดียวที่ห้องนอนงานแต่งของเธอกับจูเนียร์

เขากลับบ้านแล้ว

เมื่อคืนจูเนียร์ทำร้ายเธอไปทั้งคืน ตอนนี้ร่างกายของเธอไม่มีแรง หัวหนักไปหมดเท้าไม่มีแรง เหมือนอาการคนเป็นไข้

เธอลงไปตักน้ำชั้นล่าง เพิ่งดึงประตูออกก็ได้ยินเสียงผู้ชายกับผู้หญิงคนหนึ่งกำลังคุยกันอยู่

“ พี่จูเนียร์ ภานอกใจจริงหรอ? อาจจะเป็นเพราะโดนใส่ร้ายหรือเปล่า?” ใต้ตาของอุ้มเริ่มมีน้ำตา

เธอเป็นผู้หญิงที่มีสีหน้าอ่อนโยนอยู่เสมอ

ตอนนั้น สุรภาโดนเธอหลอกเพราะหน้าแบบนี้แหละ เลยเป็นเพื่อนที่สนิทที่สุด มีความลับอะไรก็บอกเธอหมด ได้ยินมาว่าเธอแอบชอบผู้ชายคนหนึ่งแต่ผู้ชายคนนั้นไม่ได้ชอบเธอ

แต่ใครๆก็คิดไม่ถึง อุ้มปลอดใจเธอด้วย มืออีกข้างหนึ่งก็ดึงไหล่ของจูเนียร์บอกว่า: “ นี่คือพี่จูเนียร์ เราโตมาด้วยกัน ภา เธอควรจะรู้จักเขานะ?”

พอนึกถึงอดีตของเรื่องนี้ สุรภากำมือตัวเองไว้แน่น

“ โดนใส่ร้าย?” จูเนียร์พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา: “ คำอธิบายที่มันให้มามันเหมือนเล่นตลก คุณคิดว่ามันเป็นการใส่ร้ายหรอ?”

“ ฉันจะคุยกับผู้ชายคนนั้น ยืนยันความบริสุทธิ์ของฉัน!” จูเนียร์พึ่งจะพูดจบ สุรภาก็รีบที่จะลงมา เธอจ้องไปที่อุ้ม พูดออกมาด้วยความมีพลัง

แต่สำหรับในสายตาของจูเนียร์ไม่มีแม้แต่ความน่าเชื่อถือแล้ว

“คุย? เป็นบทละครใหม่ของคุณหรอครับ?”

สุรภาซึ่งกำลังจะพูดให้เขาเข้าใจ แตกลับได้ยินอุ้มใช้น้ำเสียงอ่อนโยนพูดขึ้นว่า: “ พี่จูเนียร์ ภารักคุณมากแค่ไหนค้า คุณก็เชื่อเธอสักครั้งหนึ่ง ให้ไอ่ชู้มันมาคุยถึงเรื่องกับเธอเถอะค่ะ?”

สุรภามีความสงสัยในใจ

ทำไมอุ้มถึงช่วยเธอพูด?

จูเนียร์เม้มริมฝีปาก นั่งที่เก้าอี้แล้วไขว้ขาขึ้น กำลังคิดอะไรบางอย่าง: “ได้ ผมให้โอกาสคุณครั้งนี้! คุณ! เอามันเข้ามา!”

“ครับ ท่าน”

คนดูแลบ้านสั่งลงไป บอดี้การ์ดที่ใส่ชุดสีดำสองคนได้พาตัวผู้ชายคนหนึ่งที่จมูกช้ำไปหมดหน้าบวมเข้ามาแล้วโยนตัวไปไม่ไกลจากเท้าของจูเนียร์

หน้าของไอ่ชู้ เต็มไปด้วยรอยช้ำ ใต้ริมฝีปากมีรอยเลือดติดอยู่

สุรภา รู้สึกมีความน่ารังเกียจขึ้นมา มีความชันใจ เค้าพยายามบังคับตัวเองให้นิ่ง แล้วเดินไปข้างหน้าถามขึ้น: “คุณบอกว่าฉันยั่วคุณก่อน?คุณมีหลักฐานอะไรไหม ?”

“ผม…… บริเวณหน้าอกของคุณมีปันสีแดงแดงอันหนึ่ง “ มันพูดด้วยความไม่ชัดเจน และพูดต่อว่า: “จุดที่อ่อนที่สุดจะทำให้คนเกิดอารมณ์คือคอ และที่ต้นขามีรอยแผลเก่า” ทุกคำที่เขาพูดออกมาทำให้สุรภาสีหน้าเริ่มไม่ค่อยดี

มัน……

รู้พวกนี้ได้ยังไง!