บำบัดรักแฟนเพื่อน

ซุปเปอร์มาร์เก็ต...

เธอขับรถมาไม่ถึงสิบห้านาทีก็ถึงซุปเปอร์มาร์เก็ตที่อยู่ใกล้บ้านของหมอปืน พอลงจากรถจิตแพทย์สาวก็เดินนำคนป่วยเข้าไปด้านใน แต่ก็ต้องหยุดชะงักเพราะไม่เห็นว่าหมอปืนเดินตามมา

ฉันหันกลับไปมองก็เห็นว่าเขานั้นยืนมองไปรอบๆ ตัวด้วยสีหน้าที่มึนงง ราวกับว่าที่นี่ดูแปลกตาไปมากสำหรับเขา ไม่ออกจากบ้านตั้งสามปีก็แปลกอยู่หรอก...

“หมอปืนคะ เข้าไปข้างในกันเถอะค่ะ” เธอเดินกลับมาตามหมอปืนที่รถ 

“หมอไม่ออกมาแค่ไม่กี่เดือนเอง ทำไมเปลี่ยนไปขนาดนี้ล่ะ” เวลาของคนปกติกับเวลาของคนไข้จิตเวชต่างกัน สองสามเดือนของผู้ป่วยจิตเวชคือสองสามปีของคนปกติหรืออาจจะต่างออกไปกว่านั้นแล้วแต่เคสผู้ป่วย

“เขาเร่งก่อสร้างให้ทันน้ำท่วมใหญ่กรุงเทพไงคะ วันก่อนหนูขับรถผ่านแถวนี้ก็ยังแปลกใจอยู่เลยที่เห็นว่าแถวนี้เปลี่ยนไปมาก..เกือบหลงทางเลยนะคะ ฮ่าๆ” แสนดีขำตัวเองที่พูดโกหกแบบนั้นออกไป 

“นั่นสิ ฮ่าๆ ถ้าหมอออกมาคนเดียวหลงทางแน่ๆ” 

“เข้าไปข้างในกันเถอะค่ะ...” 

ดูเหมือนว่าเขาจะยังกล้าๆ กลัวๆ อยู่ เธอจึงตัดสินใจจับมือหมอปืนไว้เพื่อให้เขารู้สึกว่าเธอจะไม่หนีหายไปไหนเมื่อเขาหวาดกลัวหรือเจอกับอันตราย

ภายในซุปเปอร์มาเก็ต...

เราเข้ามาเดินเลือกซื้อของในโซนอาหารสดเพื่อไปทำอาหารกิน และหมอปืนก็เลือกวัตถุดิบทำอาหารอย่างสนุกราวกับว่าการทำอาหารเป็นกิจกรรมโปรดของเขา และฉันก็ตั้งใจว่าจะซื้อทุกอย่างไปตุนไว้ที่บ้านของหมอปืน ทั้งของกินและของใช้เพราะเขาคงไม่ได้ออกจากบ้านบ่อยๆ

“เราซื้อของใช้ไปด้วยดีไหมคะ หมอจะได้ไม่ต้องออกมาซื้ออีก” 

“นั่นสิ ของใช้ก็หมดแล้วนี่นา” เขายืนเลือกของใช้จำเป็นที่เคยซื้อใช้อยู่ประจำ แล้วก็เห็นว่ามีผลิตภัณฑ์ใหม่ๆ แปลกตาวางขายอยู่เต็มไปหมด

ส่วนแสนดีนั้นก็พยายามเก็บข้อมูลของคนไข้ และคอยมองดูเขาอยู่ไม่ห่าง ภาพลักษณ์ของเขาเวลานี้ทำให้คนที่เดินผ่านทั้งคู่ไปมาเหลียวหลังมองตามกันทุกคน ผมยาวลุงลังแม้จะแต่งตัวดีใส่เสื้อผ้าสะอาดตา แต่คนที่เห็นก็รับรู้ได้ถึงความไม่ปกติของเขา

“เดี๋ยวหนูไปหยิบตีนไก่ก่อนนะคะ..” 

แสนดีปล่อยมือจากแขนของหมอปืนและเดินตรงไปที่ตีนไก่ เมนูที่เธอจะทำทานในวันนี้กับคนไข้ของเธอ “ถุงเดียวพอแล้วมั้ง กินกันแค่สองคน” 

เธอเผลอละสายตาจากผู้ป่วยของเธอ และเมื่อหันมาก็ไม่เห็นว่าเขายืนอยู่ที่เดิม แต่เมื่อกวาดสายตามองไปรอบๆ ก็เจอ “หมอ...” 

แสนดีหันไปเห็นหมอปืนกำลังจ้องมองไปที่บางอย่างตาเขม็ง สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความโกรธแค้นราวกับว่าเขาโมโหสิ่งที่เขาจ้องมองอยู่ พอเธอมองตามไปก็เห็นว่าสิ่งที่ทำให้หมอปืนมีอารมณ์โกรธ คือนางพยาบาลที่เดินเลือกซื้อของอยู่ใกล้ๆ

เขามีความแค้นฝังใจกับพยาบาลที่เป็นส่วนหนึ่งของต้นเหตุที่ทำให้ญ๋าจากไปอย่างไม่มีวันหวนกลับคืน และเคยถึงขั้นทำร้ายร่างกายพยาบาลที่เข้าใกล้หรือพบเห็นมาแล้ว

“หมอปืน ไม่นะ!” แสนดีรีบวิ่งไปห้ามคนไข้ของเธอเมื่อเห็นว่าเขากำลังจะพุ่งเข้าไปทำร้ายพยาบาลสาว “ไม่นะคะ” 

เธอวิ่งเข้ามาห้ามเขาไว้ได้ทัน และการกระทำของแสนดีก็ทำให้เขาหันกลับมาโฟกัสเพียงแค่เธอ

“...” 

“อย่าทำร้ายเธอนะคะ” 

“ญ๋าเดินไปไหนมาครับ อามองหาทั่วเลย” หมอปืนพูดออกมาท่าทางโล่งใจ เมื่อเห็นว่าสาวในจินตนาการของเขามาโผล่อยู่ตรงหน้า ซึ่งวินาทีเมื่อครู่นี้ภาพในหัวของเขามันเกิดความผิดพลาดขึ้น และเห็นว่าแสนดีเป็นแฟนสาวของตนนั่นคือ ‘ญะญ๋า’ 

“ญ๋าเหรอคะ?” 

เขามองไปที่มือของแสนดีแล้วก็เห็นว่าเธอกำลังถือถุงตีนไก่อยู่ “อ๋อ ไปหยิบตีนไก่มานี่เอง” 

(เอาว่ะ ญ๋าก็ญ๋า) 

“ค่ะอา” เธอยอมเป็นญะญ๋าให้คนไข้ของเธอ เพราะคิดว่าวิธีนี้น่าจะเป็นประโยชน์และง่ายต่อการรักษาคนไข้ของเธอมากที่สุด

--------------------------------------------------------------------------

[ติดตามตอนต่อไป] - [Follow the next episode] 

[-กดใจ -เพิ่มเข้าชั้น -คอมเมนท์ให้กำลังใจ และฝากกดติดตามไรท์ด้วยนะครับ🙏]