APKDock Logo
รายชื่อตอน
แชร์
ภาพปกนิยายเรื่อง น้ำเหนือที่รัก

น้ำเหนือที่รัก

...ผมรักเธอด้วยหัวใจ รักโดยไม่มีข้อแม้และรักที่สุดครับ... *** “แต่งงานกันไหมคะ” ในที่สุดน้ำเหนือก็โพล่งถามออกไป เธอคิดว่าโรเบอร์โตคงอยากขอเธอแต่งงานนานแล้ว แต่ไม่กล้าเพราะคิดว่าตัวเองไม่คู่ควรกับหญิงสาวที่มีผู้ชายมากหน้าหลายตามาแอบหลงรักเช่นเธอ เฮ้อ... ดังนั้นเพื่อไม่ให้พี่ร็อบแสนดีของเธอขึ้นคาน เธอจึงจำต้องเป็นฝ่ายยอมเอ่ยปากขอเขาแต่งงานก่อน สินสอดทองหมั้นไม่ต้อง เงินทองเป็นของนอกกาย เธอไม่อยากได้ เธอมีเยอะแล้ว... “ครับ” โรเบอร์โตรับคำตาโต ก่อนจะยิ้มกว้างอย่างเอ็นดู “นี่ครบเวลาที่คุณพ่อกำหนดหนึ่งปีแล้วค่ะ ไม่อย่างนั้น น้ำต้องแต่งงานกับผู้ชายที่พ่อหาให้ แต่จริงๆ แล้วน้ำมั่นใจในตัวพี่ร็อบนะคะ เลยตัดสินใจพูดออกไป น้ำรู้ดีว่าพี่ร็อบไม่กล้า ไม่ต้องอายหรอกนะคะ น้ำเลยเป็นฝ่ายพูดเสียเอง พี่ร็อบจะได้ไม่ต้องคิดหาคำพูดที่จะขอน้ำแต่งงาน พี่ร็อบเป็นผู้ชายที่ดีที่สุดในชีวิตของน้ำ นอกจากคุณพ่อ เราแต่งงานกันนะคะ” โรเบอร์โตพิงพยักเก้าอี้ที่นั่งอยู่ด้วยรอยยิ้ม เขาแทบหลุดขำกับน้ำเสียงซื่อๆ ของคนตรงหน้า แต่แววตาจริงใจนั้นทำให้เขาหัวใจเบ่งบานพองโตแทบคับอก “จะขอแต่งงานทั้งที ก็ต้องโรแมนติกหน่อยสิครับ” โรเบอร์โตพูดเสียงทุ้มชวนฝัน “คะ” น้ำเหนือมองอย่างไม่เข้าใจ ร่างสูงลุกจากเก้าอี้ คุกเข่าลงตรงหน้าหญิงสาว ก่อนที่ประโยคลึกซึ้งกินใจจะเปล่งออกมา “แต่งงานกับพี่นะครับน้ำ พี่ก็รักน้ำ เราคบกันเป็นเวลานานพอสมควรแล้ว พี่เองไม่อยากรออีกแล้วเหมือนกัน เราใจตรงกัน วันนี้พี่เองอยากขอน้ำแต่งงาน เลยนัดน้ำออกมาเจอกันที่นี่” โรเบอร์โตสารภาพ อ้อนขออย่างน่ารัก น้ำเหนือตาโต ลูกค้าที่รับประทานอาหารอยู่โต๊ะข้างๆ ถึงกับอมยิ้ม บางคนก็เชียร์ให้เธอตอบตกลง น้ำเหนือหัวใจพองโตคับอก รู้สึกมีคุณค่าเหลือเกินที่มีชายหนุ่มมาขอแต่งงาน รู้สึกอบอุ่นใจและดีใจที่เขาใจตรงกับเธอ รู้สึกมีความสุขอิ่มเอมในหัวใจ อุปสรรคข้างหน้าจะเป็นเช่นไร เธอไม่สน ขอแค่เขาเคียงข้างอยู่ใกล้ๆ เธอแบบนี้ก็เพียงพอแล้ว “ค่ะพี่ร็อบ น้ำจะแต่งงานกับพี่ร็อบค่ะ”
รายชื่อตอน
แชร์

ตอน 3

เวลาเขามาหาเธอมักพาภาพสวยๆ ใส่กรอบมาฝากเธอเพื่อเอาไปประดับบ้าน ครั้งนี้ก็คงเหมือนกัน เธอเห็นเขาหนีบกล่องขนาดใหญ่เข้ามาด้วย คงเป็นกรอบรูปที่เขาถ่ายเอาไว้ หรือไม่ก็วาดมาให้เธอเช่นเคย ไม่เช่นนั้นเขาจะมีดอกไม้ที่มีความหมายดีๆ มาให้ทุกครั้งที่เจอกัน เครื่องประดับสวยๆ จากสถานที่ต่างๆ ที่เขาไปท่องเที่ยว น้ำหอม อาหารเสริมที่ดีต่อสุขภาพฝากไปให้บิดาเธอนับครั้งไม่ถ้วน

แม้ว่าบิดาจะยังไม่ยอมรับเขาในตอนนี้ แต่เธอไม่มีวันยอมแพ้ อย่างไรต้องทำให้บิดายอมรับเขาให้ได้ ชายหนุ่มเองอยากพิสูจน์ตัวเองเช่นเดียวกัน

“ครับ” โรเบอร์โตรับคำรอฟังอย่างตั้งใจ

“แต่งงานกันไหมคะ”

ในที่สุดน้ำเหนือก็โพล่งถามออกไป เธอคิดว่าโรเบอร์โตคงอยากขอเธอแต่งงานนานแล้ว แต่ไม่กล้าเพราะคิดว่าตัวเองไม่คู่ควรกับหญิงสาวที่มีผู้ชายมากหน้าหลายตามาแอบหลงรักเช่นเธอ

เฮ้อ... ดังนั้นเพื่อไม่ให้พี่ร็อบแสนดีของเธอขึ้นคาน เธอจึงจำต้องเป็นฝ่ายยอมเอ่ยปากขอเขาแต่งงานก่อน สินสอดทองหมั้นไม่ต้อง เงินทองเป็นของนอกกาย เธอไม่อยากได้ เธอมีเยอะแล้ว...

“ครับ” โรเบอร์โตรับคำตาโต ก่อนจะยิ้มกว้างอย่างเอ็นดู

“นี่ครบเวลาที่คุณพ่อกำหนดหนึ่งปีแล้วค่ะ ไม่อย่างนั้น น้ำต้องแต่งงานกับผู้ชายที่พ่อหาให้ แต่จริงๆ แล้วน้ำมั่นใจในตัวพี่ร็อบนะคะ เลยตัดสินใจพูดออกไป น้ำรู้ดีว่าพี่ร็อบไม่กล้า ไม่ต้องอายหรอกนะคะ น้ำเลยเป็นฝ่ายพูดเสียเอง พี่ร็อบจะได้ไม่ต้องคิดหาคำพูดที่จะขอน้ำแต่งงาน พี่ร็อบเป็นผู้ชายที่ดีที่สุดในชีวิตของน้ำ นอกจากคุณพ่อ เราแต่งงานกันนะคะ”

โรเบอร์โตพิงพยักเก้าอี้ที่นั่งอยู่ด้วยรอยยิ้ม เขาแทบหลุดขำกับน้ำเสียงซื่อๆ ของคนตรงหน้า แต่แววตาจริงใจนั้นทำให้เขาหัวใจเบ่งบานพองโตแทบคับอก

“จะขอแต่งงานทั้งที ก็ต้องโรแมนติกหน่อยสิครับ”

โรเบอร์โตพูดเสียงทุ้มชวนฝัน

“คะ” น้ำเหนือมองอย่างไม่เข้าใจ

ร่างสูงลุกจากเก้าอี้ คุกเข่าลงตรงหน้าหญิงสาว ก่อนที่ประโยคลึกซึ้งกินใจจะเปล่งออกมา

“แต่งงานกับพี่นะครับน้ำ พี่ก็รักน้ำ เราคบกันเป็นเวลานานพอสมควรแล้ว พี่เองไม่อยากรออีกแล้วเหมือนกัน เราใจตรงกัน วันนี้พี่เองอยากขอน้ำแต่งงาน เลยนัดน้ำออกมาเจอกันที่นี่”

โรเบอร์โตสารภาพ อ้อนขออย่างน่ารัก น้ำเหนือตาโต ลูกค้าที่รับประทานอาหารอยู่โต๊ะข้างๆ ถึงกับอมยิ้ม บางคนก็เชียร์ให้เธอตอบตกลง

น้ำเหนือหัวใจพองโตคับอก รู้สึกมีคุณค่าเหลือเกินที่มีชายหนุ่มมาขอแต่งงาน รู้สึกอบอุ่นใจและดีใจที่เขาใจตรงกับเธอ รู้สึกมีความสุขอิ่มเอมในหัวใจ

อุปสรรคข้างหน้าจะเป็นเช่นไร เธอไม่สน ขอแค่เขาเคียงข้างอยู่ใกล้ๆ เธอแบบนี้ก็เพียงพอแล้ว

“ค่ะพี่ร็อบ น้ำจะแต่งงานกับพี่ร็อบค่ะ”

เพียงแค่หญิงสาวตอบตกลง เสียงปรบมือก็ดังไปทั่วบริเวณ โรเบอร์โตถอดแหวนที่เขาสวมใส่เป็นประจำสวมให้หญิงสาวเพื่อจับจองเป็นเจ้าของ

“ถึงแม้แหวนวงนี้จะไม่มีราคาค่างวดอะไร แต่มันมีคุณค่าทางใจ พี่ใส่ติดตัวไว้ตลอด วันนี้พี่ขอสวมมันไว้ในนิ้วของน้ำ มันเป็นหัวใจของพี่ที่มอบให้น้ำ ครั้งหน้าพี่จะหาแหวนวงอื่นมาสวมให้ใหม่”

“ราคามันไม่สำคัญหรอกค่ะ แค่แหวนวงนี้บรรจุหัวใจของพี่ร็อบเอาไว้ น้ำจะเก็บรักษามันไว้อย่างดีตลอดไป”

โรเบอร์โตยกหลังมือนิ่มขึ้นจุมพิตเบาๆ บรรยากาศรอบกายอบอวลไปด้วยความรักที่แสนอบอุ่นของคนทั้งคู่

ชายหนุ่มพยักหน้าให้พนักงานร้านเข้ามา เพียงไม่นาน อาหารน่ากินก็จัดเรียงเต็มโต๊ะ น้ำเหนือตาโตที่วันนี้เธอจะได้ลิ้มลองอาหารแสนอร่อย เธอไม่เคยผิดหวังเลยสักครั้งเพราะชายหนุ่มเป็นนักชิมตัวฉกาจ ดังนั้นอาหารที่เขาสรรหามาให้เธอรับประทานจึงการันตีถึงคุณภาพของรสชาติที่ไม่เป็นสองรองใคร

“ทานเยอะๆ นะครับ พี่สั่งมาให้น้ำโดยเฉพาะเลย พี่รู้ว่าน้ำชอบ”

โรเบอร์โตตักอาหารให้แฟนสาว

“ขอบคุณค่ะ พี่ร็อบก็ทานเยอะๆ นะคะ”

น้ำเหนือตักอาหารให้เขาไม่ต่างกัน

ทั้งสองรับประทานอาหารกันไปอย่างมีความสุข ดวงตาสองคู่สบกันหวานหยด หลายครั้งที่โรเบอร์โตต้องอ้าปากรับอาหารที่แฟนสาวป้อนให้ แต่เขาไม่ได้ขัดเขิน กลับชอบให้เธอเอาใจแบบนี้มากกว่า

“แต่งงานกันไป ต้องป้อนให้พี่ทุกวันนะครับ”

“พี่ร็อบต่างหากต้องป้อนให้น้ำทุกวัน” น้ำเหนืออมยิ้มล้อเลียน

“พี่ยินดีครับ ยินดีทำให้น้ำมีความสุขทุกวัน”

โรเบอร์โตยื่นช้อนไปที่ริมฝีปากอิ่ม หญิงสาวอ้าปากรับอย่างอายๆ การกระทำของทั้งสองจึงเป็นที่อิจฉาของคนในร้านที่แอบมองอยู่ห่างๆ

“พี่ร็อบเก่งจังค่ะ รู้จักอาหารอร่อยตั้งหลายอย่าง ไม่เคยทำให้น้ำผิดหวังเลย”

“ดีใจที่น้ำชอบครับ ต่อไปพี่จะทำอาหารให้น้ำทานทุกวัน ดีไหม”

“จริงเหรอคะ ดีสิคะ แต่จะทานได้หรือเปล่าคะนี่”

“ต้องลองสิครับ ไม่ลองไม่รู้” เขาพูดอย่างใจดี

หวามหวาน

“พี่ร็อบชอบห้องของน้ำหรือเปล่าคะ น้ำจัดไว้รอพี่ร็อบโดยเฉพาะเลยนะคะ”

น้ำเหนือผายมือไปรอบห้องกว้างที่จัดอย่างน่ารัก สีสันสดใส ทำให้รอบกายดูน่ามอง ในห้องจัดด้วยโทนสีครบทุกเฉดสีได้อย่างลงตัวเหมาะเจาะ ไม่ได้ดูเกะกะรกตา หญิงสาวภาคภูมิใจกับฝีมือการจัดห้องของเธอยิ่งนัก และยิ่งพึงพอใจมากขึ้นเมื่อเห็นรอยยิ้มของสามีหนุ่มที่แสดงสีหน้าชอบอกชอบใจห้องของเธอเช่นนี้

“ชอบครับ น้ำจัดเองเหรอครับ”

“ใช่ค่ะ ปกติก็ไม่ต้องจัดอะไรมากหรอกค่ะ น้ำเป็นคนวางของเป็นระเบียบเรียบร้อยอยู่แล้วค่ะ” หญิงสาวยืดอกอย่างภาคภูมิใจ

“น้ำน่ารักแล้วก็ยังเรียบร้อยอีกนะครับนี่ พี่ภูมิใจเหลือเกินที่ได้น้ำเป็นภรรยา”

คำชมของชายหนุ่มทำให้น้ำเหนือหัวใจพองโต บิดไปมาด้วยความขวยเขิน

“คืนนี้เป็นคืนเข้าหอคืนแรกของเรา เอ่อ... ไปอาบน้ำก่อนไหมคะ” หญิงสาวเอ่ยชวนด้วยดวงตาเป็นประกาย

“ครับ ไปอาบด้วยกันไหม”

โรเบอร์โตเดินเข้าประชิดตัว เชยคางหญิงสาวขึ้นมองสบตาหวานซึ้ง อ้อมแขนแกร่งโอบรัดไปรอบเอวของภรรยาสาว

“ไม่ดีกว่าค่ะ ฮิฮิ” น้ำเหนือทุบอกกว้างของชายหนุ่มอย่างอายๆ

“น้ำอยากอาบกับพี่ พี่รู้” โรเบอร์โตไล้หลังมือหญิงสาวไปมา

“รู้ได้ยังไงคะ”

เธอช้อนสายตาหวานหยดขึ้นถาม มือก็บิดไปบิดมา ตีเขาเสียหลายครั้ง โรเบอร์โตรวบมือนิ่มเอาไว้ ยกขึ้นจุมพิตบางเบาอย่างทะนุถนอม

“แค่มองตาก็รู้แล้ว ไปเถอะ อาบน้ำแล้วจะได้เข้านอน เรามีอะไรอีกมากมายจะต้องทำนะครับ”

คำพูดของชายหนุ่มทำให้หญิงสาวมองอย่างอยากรู้

“อะไรคะที่บอกว่าอีกมากมาย”

เธอใจกล้าเอ่ยถามแม้จะอายแสนอาย

“ไม่บอกครับ ไว้อาบน้ำเสร็จพี่จะบอก”

เขาแกล้งคนขี้อายตรงหน้า น้ำเหนือใจเต้นแรงมากกว่าเดิมด้วยความอยากรู้อยากเห็นตามประสา

“ค่ะ” น้ำเหนือรับคำอย่างเอียงอาย อยากอาบน้ำให้เสร็จเร็วๆ

“เดี๋ยวพี่เข้าไปรอในห้องน้ำนะครับ ตามมาแล้วกัน”

น้ำเหนือกลืนน้ำลายเฮือกๆ มองตามร่างสูงบึกบึนล่ำสันที่เดินเข้าห้องน้ำไปตาละห้อย ทำไมพี่ร็อบของเธอน่าปู้ยี้ปู้ยำขนาดนี้

อ๊ายยย... เข้าไปในห้องน้ำจะเจออะไรบ้างนี่ แค่คิดก็สยิว

“พี่ร็อบขา... น้ำมาแล้ว”

น้ำเหนือพันผ้าขนหนูเดินเข้ามาในห้องน้ำกว้าง สบตาชายหนุ่มอย่างสะเทิ้นอาย

“มาสิครับ มาอาบน้ำด้วยกัน พี่รออยู่นานแล้ว”

ชายหนุ่มเรียกหญิงสาวร่างอวบอัดที่มีผิวสีน้ำผึ้งโดดเด่นเนียนนุ่ม น้ำเหนือค่อยๆ เดินไปหยุดยืนอยู่หน้าอ่างน้ำที่โรเบอร์โตนั่งพิงอยู่

“ว้าย!!! พี่ร็อบ ทำอะไรคะนี่ อายนะ”

น้ำเหนือร้องเสียงหลงเมื่อโดนกระชากผ้าขนหนูออกจากกาย เธอรีบหันหลังให้เขาในทันที

“อาบน้ำเร็ว”

น้ำเสียงทุ้มอบอุ่นมาพร้อมกับฝ่ามือหนาที่หวดบั้นท้ายงอนงามผึ่งผายนั้นเบาๆ ด้วยความมันเขี้ยว

“อุ๊ย! ตีน้ำทำไม” น้ำเหนือปัดมือออก แต่ไม่ทันเสียแล้ว

“ว้าย!!!” น้ำเหนือตกใจเมื่อโดนรวบเอวจับกดลงในอ่างอาบน้ำ

“ร้อน!!! ว้าย!!! โอ๊ย!!! พี่ร็อบ ทำไมน้ำในอ่างถึงได้ร้อนแบบนี้”

ก๊อก ก๊อก ก๊อก...

หญิงสาวสะดุ้งตื่น รู้สึกตกใจที่ร่างกายส่วนล่างร้อนๆ แถมยังตกใจกับเสียงเคาะประตู เธอทะลึ่งพรวดจนกลิ้งตกเตียง ทั้งผ้าห่ม ทั้งอะไรพันกันยุ่งเหยิงไปหมด

ติดตามชมต่อ!
เนื้อหากำลังเข้มข้น! สลับไปที่แอปเพื่ออ่านต่อ
ปลดล็อกทุกตอน
เปิดเว็บไซต์อย่างเป็นทางการ

คุณอาจจะชอบ

ภาพปกนิยายเรื่อง ไฟรักไฟเชลย
9.5
เมื่อความแค้นของน้องสาวกลายเป็นชนวนเหตุ 'ใหญ่' จึงเลือกใช้ 'ผิง' เป็นหมากตัวประกันในเกมทวงคืนความยุติธรรมครั้งนี้ แม้หญิงสาวจะพยายามหลบหนีและร้องขอความเห็นใจจากคนใจร้าย แต่เสน่ห์อันงดงามของเธอกลับปลุกเร้าความต้องการจนเขาไม่ยอมปล่อยตัวไป ชายหนุ่มตัดสินใจใช้ไฟราคะย่ำยีร่างกายของเธอเพื่อสะใจในแรงแค้น ทว่าภายใต้ความสัมพันธ์อันเร่าร้อนที่เริ่มต้นจากความเกลียดชัง เขากลับต้องเผชิญกับพายุความรู้สึกสับสนที่เริ่มก่อตัวขึ้นในใจ พร้อมกันนั้นเขายังต้องเดินหน้าสืบหาความจริงในงานที่เต็มไปด้วยเงื่อนงำและปริศนาเพื่อสะสางเรื่องราวทั้งหมดให้จบสิ้นลง
ภาพปกนิยายเรื่อง บ่วงสวาททาสรักอสูร
8.3
เพื่อไขว่คว้าความรักจากภาม นันทิยายอมเสียสละทุกอย่างแม้กระทั่งคุณค่าในตัวเอง ทว่าความรักอันมั่นคงกลับถูกเขาตอบแทนด้วยความจงเกลียดจงชัง ภามตราหน้าว่าเธอเป็นคนใจร้ายและกักขังเธอไว้ด้วยความแค้น โดยลดเกียรติให้เป็นเพียงนางบำเรอข้างกาย พร้อมประกาศว่าจะแต่งงานกับสตรีที่เหมาะสมคู่ควรเท่านั้น ท่ามกลางเพลิงอารมณ์และแรงแค้นที่โหมกระหน่ำ นันทิยาต้องทนทุกข์ทรมานในกรงขังที่เขาสร้างขึ้นอย่างเจ็บปวด เธอจะทนทานต่อความโหดร้ายนี้ได้นานเท่าใด ในเมื่อความรักที่เคยมีได้กลายเป็นโซ่ตรวนแห่งความทุกข์ที่เหนี่ยวรั้งเธอไว้ไม่ให้อาจหลุดพ้นไปไหนอีก
ภาพปกนิยายเรื่อง เพื่อนบ้านรุ่น(คุณ)พ่อ
8.4
ชีวิตของอิงฟ้าต้องปั่นป่วนเมื่อพบว่าหนุ่มรุ่นใหญ่สุดฮอตข้างบ้านคือคนเดียวกับที่เธอเคยตามไปถึงห้องในคืนนั้น ทว่าอาพีผู้แสนสุขุมและอบอุ่นกลับไม่ยอมปล่อยผ่านเรื่องนี้ไปง่ายๆ เขาเริ่มเข้ามาสวมบทบาทผู้ปกครองคนที่สองคอยเฝ้าดูและตักเตือนพฤติกรรมเธออย่างใกล้ชิด แม้จะอ้างว่าหวังดีเรื่องสุขภาพ แต่เขากลับนำความลับในคืนนั้นมาใช้ขู่เธออยู่เสมอ อิงฟ้าที่พยายามพิสูจน์ว่าตนเองเติบโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว จึงต้องหาทางรับมือกับอาเพื่อนบ้านสายเปย์ที่ชอบคุกคามปนเอ็นดู และพร้อมจะคาบข่าวไปฟ้องพ่อแม่ของเธอได้ทุกวินาที
ภาพปกนิยายเรื่อง มายาสีฝุ่น
8.8
เมื่อพราวพิชชาใช้ช่วงลาพักร้อนเดินทางจากเพิร์ทกลับสู่เชียงราชเพื่อปฏิบัติภารกิจลับช่วยน้องสาว แผนการทั้งหมดกลับต้องสะดุดลงเมื่อเธอได้พบกับคู่ปรับเก่าอย่างรัชภาคย์ ชายหนุ่มสุดป่าเถื่อนที่เข้ามาขัดขวาง การเผชิญหน้ากันอีกครั้งเต็มไปด้วยความตึงเครียดและการโต้เถียงอย่างรุนแรง โดยเฉพาะเมื่อเขาเอ่ยถึงเรื่องที่ลดาตั้งครรภ์ด้วยคำพูดที่แสนร้ายกาจ แม้หญิงสาวจะพยายามอดกลั้นและมองหาทางโต้กลับให้สาสมเพียงใด แต่สุดท้ายเธอกลับพบว่าตัวเองกำลังตกเป็นรองและอาจพ่ายแพ้ในเกมชีวิตที่เขาเป็นผู้กำหนดเกมทั้งหมด
ภาพปกนิยายเรื่อง เรา ร่วมกัน ผงาด จาก เถ้าถ่าน
8.7
ในวันที่ฉันตั้งครรภ์ได้แปดเดือน อุบัติเหตุรถบรรทุกพุ่งชนอย่างจงใจบนถนนสายเปลี่ยวได้พรากทุกสิ่งไปจากฉันและพี่สาว เมื่อฉันโทรหาคินผู้เป็นสามีเพื่อขอความช่วยเหลือ เขากลับปฏิเสธอย่างเย็นชาเพื่อไปดูแลน้องสาวต่างมารดาที่แค่มีอาการปวดหัว ท้ายที่สุดฉันต้องสูญเสียลูกในครรภ์ไปอย่างไม่มีวันกลับ และพี่สาวนักเปียโนต้องกลายเป็นคนพิการตลอดชีวิต ในเมื่อเขาเลือกที่จะละทิ้งพวกเราในยามวิกฤตเพื่อผู้หญิงคนนั้น จากนี้ไปความแค้นของฉันและพี่สาวจะกลายเป็นเปลวเพลิงที่แผดเผาชีวิตอันแสนสุขของพวกเขาทั้งสองให้พังพินาศจนไม่เหลือชิ้นดี
ภาพปกนิยายเรื่อง ตราบฟ้าไร้ดาว [ดราม่าหนัก พระเอกจำนางเอกไม่ได้ เลยร้ายใส่]
9.6
วรินรำไพเฝ้ารอคอย ‘พี่หิน’ ชายคนเดียวในดวงใจที่หายสาบสูญไปพร้อมกับความสุขของเธอเสมอมา ทว่าการกลับมาของเขาในร่าง ‘ชลธิป’ นักธุรกิจหนุ่มผู้แสนเย็นชากลับเปลี่ยนทุกอย่างไป เมื่อเขาจำเรื่องราวในอดีตไม่ได้เลย แถมยังตราหน้าว่าเธอคือศัตรูที่ต้องชดใช้อย่างสาสม ชลธิปจึงกลายเป็นคนใจร้ายที่คอยทำลายจิตใจของเธออย่างไร้ความปรานี ท่ามกลางความสับสนและพันธะผูกพันกับดลยา หญิงสาวแสนดีที่กุมหัวใจเขาอยู่ในตอนนี้ วรินรำไพต้องทนทรมานในกองเพลิงแห่งความแค้นที่เขามอบให้ โดยที่ชายหนุ่มไม่เคยล่วงรู้เลยว่า ตนเองกำลังทำร้ายผู้หญิงที่เขาเคยรักสุดแสนรักอย่างโหดร้ายใส่ร้ายลึกรักที่สุดในชีวิต