APKDock Logo
รายชื่อตอน
แชร์
ภาพปกนิยายเรื่อง น้ำเหนือที่รัก

น้ำเหนือที่รัก

...ผมรักเธอด้วยหัวใจ รักโดยไม่มีข้อแม้และรักที่สุดครับ... *** “แต่งงานกันไหมคะ” ในที่สุดน้ำเหนือก็โพล่งถามออกไป เธอคิดว่าโรเบอร์โตคงอยากขอเธอแต่งงานนานแล้ว แต่ไม่กล้าเพราะคิดว่าตัวเองไม่คู่ควรกับหญิงสาวที่มีผู้ชายมากหน้าหลายตามาแอบหลงรักเช่นเธอ เฮ้อ... ดังนั้นเพื่อไม่ให้พี่ร็อบแสนดีของเธอขึ้นคาน เธอจึงจำต้องเป็นฝ่ายยอมเอ่ยปากขอเขาแต่งงานก่อน สินสอดทองหมั้นไม่ต้อง เงินทองเป็นของนอกกาย เธอไม่อยากได้ เธอมีเยอะแล้ว... “ครับ” โรเบอร์โตรับคำตาโต ก่อนจะยิ้มกว้างอย่างเอ็นดู “นี่ครบเวลาที่คุณพ่อกำหนดหนึ่งปีแล้วค่ะ ไม่อย่างนั้น น้ำต้องแต่งงานกับผู้ชายที่พ่อหาให้ แต่จริงๆ แล้วน้ำมั่นใจในตัวพี่ร็อบนะคะ เลยตัดสินใจพูดออกไป น้ำรู้ดีว่าพี่ร็อบไม่กล้า ไม่ต้องอายหรอกนะคะ น้ำเลยเป็นฝ่ายพูดเสียเอง พี่ร็อบจะได้ไม่ต้องคิดหาคำพูดที่จะขอน้ำแต่งงาน พี่ร็อบเป็นผู้ชายที่ดีที่สุดในชีวิตของน้ำ นอกจากคุณพ่อ เราแต่งงานกันนะคะ” โรเบอร์โตพิงพยักเก้าอี้ที่นั่งอยู่ด้วยรอยยิ้ม เขาแทบหลุดขำกับน้ำเสียงซื่อๆ ของคนตรงหน้า แต่แววตาจริงใจนั้นทำให้เขาหัวใจเบ่งบานพองโตแทบคับอก “จะขอแต่งงานทั้งที ก็ต้องโรแมนติกหน่อยสิครับ” โรเบอร์โตพูดเสียงทุ้มชวนฝัน “คะ” น้ำเหนือมองอย่างไม่เข้าใจ ร่างสูงลุกจากเก้าอี้ คุกเข่าลงตรงหน้าหญิงสาว ก่อนที่ประโยคลึกซึ้งกินใจจะเปล่งออกมา “แต่งงานกับพี่นะครับน้ำ พี่ก็รักน้ำ เราคบกันเป็นเวลานานพอสมควรแล้ว พี่เองไม่อยากรออีกแล้วเหมือนกัน เราใจตรงกัน วันนี้พี่เองอยากขอน้ำแต่งงาน เลยนัดน้ำออกมาเจอกันที่นี่” โรเบอร์โตสารภาพ อ้อนขออย่างน่ารัก น้ำเหนือตาโต ลูกค้าที่รับประทานอาหารอยู่โต๊ะข้างๆ ถึงกับอมยิ้ม บางคนก็เชียร์ให้เธอตอบตกลง น้ำเหนือหัวใจพองโตคับอก รู้สึกมีคุณค่าเหลือเกินที่มีชายหนุ่มมาขอแต่งงาน รู้สึกอบอุ่นใจและดีใจที่เขาใจตรงกับเธอ รู้สึกมีความสุขอิ่มเอมในหัวใจ อุปสรรคข้างหน้าจะเป็นเช่นไร เธอไม่สน ขอแค่เขาเคียงข้างอยู่ใกล้ๆ เธอแบบนี้ก็เพียงพอแล้ว “ค่ะพี่ร็อบ น้ำจะแต่งงานกับพี่ร็อบค่ะ”
รายชื่อตอน
แชร์

ตอน 1

สารภาพรัก

น้ำเหนือ รุ้งประกายแสง หญิงสาววัยย่างยี่สิบสี่ กำลังก้มมองนาฬิกาข้อมือเรือนหรูที่บิดาซื้อให้ในวันเกิดของเธอในปีที่แล้ว เธอภูมิใจที่เป็นที่รักของบิดา ท่านไม่เคยมีผู้หญิงคนใหม่อีกเลย หลังจากที่มารดาสิ้นไปเพราะกลัวว่าเธอจะกลายเป็นเด็กมีปัญหา

เธอรู้สึกเห็นใจที่ท่านอยู่ในโอวาทของมารดาก่อนตาย ทำตามคำพูดที่รับปากเอาไว้ไม่ขาดตกบกพร่อง ไม่เคยเกาะแกะกับผู้หญิงมากหน้าหลายตาที่ทอดสะพานให้ท่านตั้งแต่ท่านเริ่มเป็นโสดอีกครั้ง

แบบนี้นี่เอง เธอจึงได้รักบิดาของเธอมากที่สุดในโลก...

น้ำเหนือเองก็ตั้งใจเรียน ตามคำสั่งของบิดาไม่เคยเหลวไหลเลยแม้แต่น้อย เธอไม่เคยมีแฟนมาก่อนในชีวิต เพราะคิดว่าเรื่องเรียนเป็นสิ่งที่สำคัญมาก เธอเป็นทายาทเพียงคนเดียวของรีสอร์ตรุ้งประกายแสง ดังนั้นเธอจึงต้องทำให้บิดาภาคภูมิใจและไว้เนื้อเชื่อใจที่จะฝากรีสอร์ตอันเป็นทรัพย์สมบัติของตระกูลเอาไว้ให้ได้

หญิงสาวมีรูปร่างติดไปทางอวบระยะสุดท้าย เธอภูมิใจในความเป็นผู้หญิงที่สมบูรณ์แสนอบอุ่นของตัวเองนัก ใครจะมีความสามารถรักษาหุ่นได้เสมอต้นเสมอปลายเช่นเธอคงไม่มีอีกแล้ว

ผู้หญิงส่วนใหญ่มักจะไม่มีความพยายามในการกิน อาจเป็นเพราะขี้เกียจเคี้ยวอาหารก็เป็นได้ จึงทำให้ผอมแห้งแรงน้อย หรือก็เป็นมนุษย์เงินเดือนต้องกินอย่างพอเพียง ไม่เช่นนั้น เงินเดือนจะไม่พอใช้ หรือไม่ก็ต้องเอาเงินไปแต่งเนื้อแต่งตัว เธอเคยเห็นเพื่อนบางคนยอมอดข้าวเพื่อเอาเงินเดือนไปซื้อเครื่องสำอางด้วยซ้ำ เป็นเธอเองคงทนไม่ได้ที่จะต้องอดมื้อกินมื้อและตายไปอย่างอนาถเช่นนั้น สู้รับประทานอาหารที่เราอยากกินดีกว่าตายไปแล้วไม่เคยลิ้มรสอาหารอันแสนโอชะเลย

เธอไม่เคยคิดอยากจะลดหุ่น จะลดทำไมล่ะ? อุตส่าห์ซื้อของดีๆ กิน ไม่รวยไม่มีความสามารถซื้ออาหารอันแสนอร่อยแพงๆ กินได้หรอกนะ

ผู้หญิงอวบหรือสมบูรณ์ก็สวยได้ เกิดเป็นผู้หญิงอย่าหยุดสวย...

น้ำเหนือจะเลือกรับประทานอาหารที่มีประโยชน์และบริโภคอาหารหลักสองจานเป็นอย่างต่ำในแต่ละมื้อ ส่วนอาหารว่าง เธอจะรับประทานอาหารที่อยากกินทุกอย่างที่ขวางหน้า เวลาใครถามจะได้ตอบได้เต็มปากเต็มคำว่ามันอร่อยยังไง อร่อยแค่ไหน จะได้ไม่อายคนอื่นเขา หาว่าเราอดอยากปากแห้ง ไม่เคยลิ้มรสอาหารแปลกๆ เลิศรสอะไรกับเขาเลย

ของทุกอย่างบนโลกอร่อยเสมอสำหรับเธอ จนใครๆ ยกให้เธอเป็นนักชิมตัวยง คนเราเกิดมาไม่ได้รับประทานอาหารอร่อยมันเสียชาติเกิด จริงไหม?

น้ำเหนือจะมีอาการเครียดหนักหากงดกินอาหารมื้อใดมื้อหนึ่ง และเพื่อเป็นการชดเชยที่ต้องสูญเสียพลังงานในส่วนนั้นไป...

ทันทีที่นึกได้ เธอจะรีบทานอย่างไม่อิดออด หากมิเช่นนั้น รูปร่างอันอวบอัดกระชากใจชายของเธอจะซูบผอม แก้มก็จะตอบจนไม่น่ามอง ทำให้ชายหนุ่มหลายคนที่มองเธอเป็นอาหารตาบ่อยๆ ผิดหวังและหดหู่ที่เห็นเธอผอมแห้งแรงน้อยเหมือนกุ้งแห้งที่นอนอยู่ในกระจาดของแม่ค้าที่ขายอยู่ในตลาดสด

เธอคิดว่าเป็นสิ่งที่อนาถที่สุดสำหรับชีวิตของลูกผู้หญิง!!!

น้ำเหนือมีผิวสีน้ำผึ้งที่โดดเด่น จนใครๆ ต่างอิจฉาตาร้อนผ่าวๆ มีดารานางแบบทั้งประเทศไทยและต่างประเทศหลายคนแอบลอกเลียนแบบเธอด้วยการไปนอนอาบแดดให้มีสีผิวเหมือนเธอ

แต่เฮ้อ... เธอสงสารพวกดารานางแบบผิวสีซีดและหุ่นเหมือนกุ้งแห้งพวกนั้นเหลือเกิน เพราะตายอีกกี่ชาติก็คงไม่มีวาสนามีผิวกายและรูปร่างอันสมบูรณ์เพอร์เฟ็กต์เช่นเธออีกแล้ว

หญิงสาวรู้สึกภูมิใจลึกๆ คิดในใจว่าไม่มีใครจะผิวเนียนนุ่มเท่าเธออีกแล้ว เธอภูมิใจที่ได้รับการถ่ายทอดลักษณะทางพันธุกรรมดีเยี่ยมจากบิดาและมารดา ทำให้ยีนสีผิวเธอเป็นสีผิวที่ใครๆ ต่างอิจฉาริษยาจนต้องมองเหลียวหลัง บางครั้งเธอถึงกับร้อนทีเดียวเชียว

อะไรน่ะหรือ? ก็ตาร้อนๆ ของพวกเขาทำให้เธอร้อนหลังไปหมด

มีคนแอบมาถามว่าทำยังไงสีผิวถึงได้จะเข้มและงดงามดั่งนางในวรรณคดีเช่นนี้ เธอยิ้มรับและแนะนำว่า พวกเขาไปตายแล้วเกิดใหม่ เทวดานางฟ้าอาจสงสารทำให้พวกเขาเหล่านั้นมีผิวที่งดงามเหมือนเธอขึ้นมาบ้าง

แต่ก็นะ... คนเราเกิดมาไม่เหมือนกัน จงพอใจในสิ่งที่ตัวเองมีอยู่จะดีกว่า เธอปลอบใจพวกเขาไปเช่นนั้น และบอกให้หมั่นทำบุญทำทานเยอะๆ อย่าได้ไปอิจฉาคนอื่นเลยที่เกิดมาสมบูรณ์แบบ เผื่อสวรรค์จะเมตตาให้เกิดมาหน้าตาดีกับเขาบ้าง

น้ำเหนือคิดว่าคงไม่มีใครจะมีผิวที่มหัศจรรย์เหมือนเธออีกแล้ว แม้แต่นางบุษบาหรือจินตหราก็ตามที หากทั้งสองได้เห็นผิวของเธอคงจะเครียดจนนอนไม่หลับ อิเหนาเองจะต้องเปลี่ยนใจมารักเธอแทนนางทั้งสอง และคงมีเมียเดียว ไม่มีสองเมีย เพราะบุษบาและจินตหรางามสู้เธอไม่ได้ อิเหนาเลยต้องตัดใจรับเป็นเมียทั้งสองคน

หลังจากเธอแนะนำข้อคิดดีๆ ให้พวกเขาเหล่านั้น เธอกลับพบว่าพวกเขาทำหน้าผิดหวังหรือหดหู่ใจ ไม่ก็เศร้าใจ หรือไม่พอใจในข้อเสนอแนะดีๆ ของเธอ เธอรู้ดีว่าพวกเขาคงไม่มีความสามารถไปเกิดใหม่แล้วมีสีผิวเช่นเธออีกแล้ว จึงบอกให้ทำใจเสีย ความไม่พอใจในสีหน้านั้น เธอรู้ดีว่าไม่ใช่ไม่พอใจเธอ แต่เพราะพวกเขาสิ้นหวัง ตายแล้วเกิดใหม่ก็คงไม่ได้ดังใจหมาย

... ก็คนเราทำบุญมาไม่เท่าเทียม เกิดมาจึงมีพร้อมไม่เหมือนกัน เธอรู้สัจธรรมข้อนี้ดี

เธอรู้ดีว่าตนเองเป็นคนคิดก่อนพูดเสมอๆ ตรึกตรองเป็นอย่างดี ดังนั้น เธอจึงภาคภูมิใจในคำพูดของเธอทุกครั้งที่เอ่ยออกไป เพราะมันมีทั้งเหตุทั้งผล และความเป็นไปได้สูง ทำให้หลายคนที่ลังเลใจตัดสินใจได้มานักต่อนักเมื่อได้ฟังคำพูดของเธอนี่แหละ

สำหรับมาตรฐานความสูงที่เพื่อนๆ ในมหา’ลัยที่เรียนจบในรุ่นเดียวกัน เธอเห็นพวกเขาแอบตาร้อนที่เธอตัวเตี้ยกว่าผู้ชายทุกคน บางครั้งเธออยากจะเอาน้ำแข็งเย็นๆ ไปประคบให้หายร้อยเสียให้รู้แล้วรู้รอด แต่ก็นะ... บางทีปล่อยให้พวกเขาคิดได้จะดีกว่า ว่าความอิจฉาริษยาไม่ได้ส่งผลดีกับใครเลย มีแต่จะเผาผลาญจิตใจให้ร้อนรุ่มไม่เป็นสุข ดูอย่างเธอสิ ไม่เคยอิจฉาริษยาใครๆ เลย ก็เธอออกจะสมบูรณ์แบบซะขนาดนี้ ยังมีอะไรให้ต้องอิจฉาตาร้อนอีกล่ะ?

ผู้หญิงคนไหนตัวสูงมักจะเป็นปมด้อยหาแฟนยาก ใช่แล้ว... เธอรู้ว่าใครๆ ก็อยากไปตัดความสูงออกนัก สูงมากไม่ดี พอเดินแล้วหลังค่อม บางคนถึงกับบุคลิกภาพไม่ดีไปเลย ไม่เหมือนเธอ เวลาเดินยืดเต็มที่ สง่าผ่าเผยและงดงามหาที่ติไม่ได้

น้ำเหนือยืดอกอวบอัดเกินตัวอย่างภาคภูมิใจ ที่ใครๆ ชื่นชมในส่วนสูงร้อยห้าสิบห้าเซนติเมตรของเธอ เธอยังมีความน่าภาคภูมิใจอีกหลายอย่างที่บรรยายด้วยกระดาษหมดโลกก็ยังไม่หมด ทำไมเธอช่างเกิดมาโชคดีเช่นนี้หนอ ฮิฮิ

ทั้งสะโพกผายงอนงามที่ผู้ชายหลายคนชอบทำท่าน้ำลายหก แต่เธอไม่สนเพราะอย่างไรเสียเขาก็ได้แค่มอง ถือว่าทำบุญทำทานเถอะ อยากมองก็มองไป อีกทั้งหน้าอกหน้าใจขนาดสามสิบสี่คัพซีที่ทำให้ใครหลายๆ คนถึงกับเอาเธอไปพูดว่า อกเล็กเรื่องใหญ่ อกใหญ่เรื่องเล็ก ไหนจะเอวคอดของเธอที่รับกับสะโพกอีก ขนาดพนักงานที่รีสอร์ตยังแอบจับกลุ่มพูดคุยชื่นชมเธอเสมอๆ จนเธอคร้านที่จะตำหนิเพราะพวกเขาคิดว่าตัวเองด้อยกว่า

“รอนานไหมครับน้ำ”

เสียงชายหนุ่มที่พูดจาสุภาพทำให้เธอเงยหน้ามองเหมือนตกอยู่ในห้วงความฝัน

“ไม่นานเลยค่ะพี่ร็อบ”

น้ำเหนือทักทายชายหนุ่มคนล่าสุดที่มาดูตัวเธอเมื่อหลายเดือนก่อน แล้วคบหาดูใจกันเรื่อยมา เขาเสมอต้นเสมอปลาย ไม่เคยเหลวไหลในสายตาเธอเลยสักครั้ง แถมยังเป็นสุภาพบุรุษ ไม่เคยล่วงเกินเธอให้มัวหมอง พักหลัง เธอกับเขาได้เรียนรู้กันมากขึ้น เขามักรับเธอไปเที่ยวพักผ่อนเพื่อคลายเครียดจากการทำงานที่แสนเหนื่อยล้าของแต่ละวัน

โรเบอร์โต รอสซี่ หนุ่มลูกครึ่งไทย-อิตาลี วัยยี่สิบเจ็ดปี เขามีรูปร่างสูงใหญ่เกือบร้อยเก้าสิบเซนติเมตร ผิวขาวจัดเพราะมารดาเป็นคนทางเหนือและยังมีเชื้อสายของคนจีน

คุณอาจจะชอบ

ภาพปกนิยายเรื่อง ไฟรักไฟเชลย
9.5
เมื่อความแค้นของน้องสาวกลายเป็นชนวนเหตุ 'ใหญ่' จึงเลือกใช้ 'ผิง' เป็นหมากตัวประกันในเกมทวงคืนความยุติธรรมครั้งนี้ แม้หญิงสาวจะพยายามหลบหนีและร้องขอความเห็นใจจากคนใจร้าย แต่เสน่ห์อันงดงามของเธอกลับปลุกเร้าความต้องการจนเขาไม่ยอมปล่อยตัวไป ชายหนุ่มตัดสินใจใช้ไฟราคะย่ำยีร่างกายของเธอเพื่อสะใจในแรงแค้น ทว่าภายใต้ความสัมพันธ์อันเร่าร้อนที่เริ่มต้นจากความเกลียดชัง เขากลับต้องเผชิญกับพายุความรู้สึกสับสนที่เริ่มก่อตัวขึ้นในใจ พร้อมกันนั้นเขายังต้องเดินหน้าสืบหาความจริงในงานที่เต็มไปด้วยเงื่อนงำและปริศนาเพื่อสะสางเรื่องราวทั้งหมดให้จบสิ้นลง
ภาพปกนิยายเรื่อง บ่วงสวาททาสรักอสูร
8.3
เพื่อไขว่คว้าความรักจากภาม นันทิยายอมเสียสละทุกอย่างแม้กระทั่งคุณค่าในตัวเอง ทว่าความรักอันมั่นคงกลับถูกเขาตอบแทนด้วยความจงเกลียดจงชัง ภามตราหน้าว่าเธอเป็นคนใจร้ายและกักขังเธอไว้ด้วยความแค้น โดยลดเกียรติให้เป็นเพียงนางบำเรอข้างกาย พร้อมประกาศว่าจะแต่งงานกับสตรีที่เหมาะสมคู่ควรเท่านั้น ท่ามกลางเพลิงอารมณ์และแรงแค้นที่โหมกระหน่ำ นันทิยาต้องทนทุกข์ทรมานในกรงขังที่เขาสร้างขึ้นอย่างเจ็บปวด เธอจะทนทานต่อความโหดร้ายนี้ได้นานเท่าใด ในเมื่อความรักที่เคยมีได้กลายเป็นโซ่ตรวนแห่งความทุกข์ที่เหนี่ยวรั้งเธอไว้ไม่ให้อาจหลุดพ้นไปไหนอีก
ภาพปกนิยายเรื่อง เพื่อนบ้านรุ่น(คุณ)พ่อ
8.4
ชีวิตของอิงฟ้าต้องปั่นป่วนเมื่อพบว่าหนุ่มรุ่นใหญ่สุดฮอตข้างบ้านคือคนเดียวกับที่เธอเคยตามไปถึงห้องในคืนนั้น ทว่าอาพีผู้แสนสุขุมและอบอุ่นกลับไม่ยอมปล่อยผ่านเรื่องนี้ไปง่ายๆ เขาเริ่มเข้ามาสวมบทบาทผู้ปกครองคนที่สองคอยเฝ้าดูและตักเตือนพฤติกรรมเธออย่างใกล้ชิด แม้จะอ้างว่าหวังดีเรื่องสุขภาพ แต่เขากลับนำความลับในคืนนั้นมาใช้ขู่เธออยู่เสมอ อิงฟ้าที่พยายามพิสูจน์ว่าตนเองเติบโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว จึงต้องหาทางรับมือกับอาเพื่อนบ้านสายเปย์ที่ชอบคุกคามปนเอ็นดู และพร้อมจะคาบข่าวไปฟ้องพ่อแม่ของเธอได้ทุกวินาที
ภาพปกนิยายเรื่อง มายาสีฝุ่น
8.8
เมื่อพราวพิชชาใช้ช่วงลาพักร้อนเดินทางจากเพิร์ทกลับสู่เชียงราชเพื่อปฏิบัติภารกิจลับช่วยน้องสาว แผนการทั้งหมดกลับต้องสะดุดลงเมื่อเธอได้พบกับคู่ปรับเก่าอย่างรัชภาคย์ ชายหนุ่มสุดป่าเถื่อนที่เข้ามาขัดขวาง การเผชิญหน้ากันอีกครั้งเต็มไปด้วยความตึงเครียดและการโต้เถียงอย่างรุนแรง โดยเฉพาะเมื่อเขาเอ่ยถึงเรื่องที่ลดาตั้งครรภ์ด้วยคำพูดที่แสนร้ายกาจ แม้หญิงสาวจะพยายามอดกลั้นและมองหาทางโต้กลับให้สาสมเพียงใด แต่สุดท้ายเธอกลับพบว่าตัวเองกำลังตกเป็นรองและอาจพ่ายแพ้ในเกมชีวิตที่เขาเป็นผู้กำหนดเกมทั้งหมด
ภาพปกนิยายเรื่อง เรา ร่วมกัน ผงาด จาก เถ้าถ่าน
8.7
ในวันที่ฉันตั้งครรภ์ได้แปดเดือน อุบัติเหตุรถบรรทุกพุ่งชนอย่างจงใจบนถนนสายเปลี่ยวได้พรากทุกสิ่งไปจากฉันและพี่สาว เมื่อฉันโทรหาคินผู้เป็นสามีเพื่อขอความช่วยเหลือ เขากลับปฏิเสธอย่างเย็นชาเพื่อไปดูแลน้องสาวต่างมารดาที่แค่มีอาการปวดหัว ท้ายที่สุดฉันต้องสูญเสียลูกในครรภ์ไปอย่างไม่มีวันกลับ และพี่สาวนักเปียโนต้องกลายเป็นคนพิการตลอดชีวิต ในเมื่อเขาเลือกที่จะละทิ้งพวกเราในยามวิกฤตเพื่อผู้หญิงคนนั้น จากนี้ไปความแค้นของฉันและพี่สาวจะกลายเป็นเปลวเพลิงที่แผดเผาชีวิตอันแสนสุขของพวกเขาทั้งสองให้พังพินาศจนไม่เหลือชิ้นดี
ภาพปกนิยายเรื่อง ตราบฟ้าไร้ดาว [ดราม่าหนัก พระเอกจำนางเอกไม่ได้ เลยร้ายใส่]
9.6
วรินรำไพเฝ้ารอคอย ‘พี่หิน’ ชายคนเดียวในดวงใจที่หายสาบสูญไปพร้อมกับความสุขของเธอเสมอมา ทว่าการกลับมาของเขาในร่าง ‘ชลธิป’ นักธุรกิจหนุ่มผู้แสนเย็นชากลับเปลี่ยนทุกอย่างไป เมื่อเขาจำเรื่องราวในอดีตไม่ได้เลย แถมยังตราหน้าว่าเธอคือศัตรูที่ต้องชดใช้อย่างสาสม ชลธิปจึงกลายเป็นคนใจร้ายที่คอยทำลายจิตใจของเธออย่างไร้ความปรานี ท่ามกลางความสับสนและพันธะผูกพันกับดลยา หญิงสาวแสนดีที่กุมหัวใจเขาอยู่ในตอนนี้ วรินรำไพต้องทนทรมานในกองเพลิงแห่งความแค้นที่เขามอบให้ โดยที่ชายหนุ่มไม่เคยล่วงรู้เลยว่า ตนเองกำลังทำร้ายผู้หญิงที่เขาเคยรักสุดแสนรักอย่างโหดร้ายใส่ร้ายลึกรักที่สุดในชีวิต