พันธะรักซ่อนร้าย Bad Romance

พันธะรักซ่อนร้าย Bad Romance

บทนำ

โดย Queenie P.

ภายในห้องทำงานสี่เหลี่ยมขนาดใหญ่ ยามนี้มีเพียงแสงสว่างจากจอคอมพิวเตอร์ที่ส่องสว่างอยู่ เบื้องหลังจอสี่เหลี่ยมนั่น มีบุคคลร่างเล็กในชุดโม่งดำ ที่มีหน้ากากสีดำปิดครึ่งบนของใบหน้าเอาไว้  ปากอิ่มได้รูปกำลังคาบอมยิ้มจนแก้มป่อง ตากลมสวยกรอกกลิ้งไปมาเพ่งมองหน้าจอ ขณะที่นิ้วเรียวรัวแป้นพิมพ์ กดคำสั่ง ดึงข้อมูล อย่างคล่องแคล่วไม่หยุด  เพียง 15 นาที หล่อนก็ได้ข้อมูลทุกอย่างไว้ในมือ หลังจากที่หน้าจอกำลังจะดับลง  หญิงสาวเหยียดกายลุกขึ้นยืน บิดขี้เกียจไปมาเพียงครู่ ก่อนจะยกมือถือขึ้นมา 

“ เตรียมรถ อีก 10  นาที เจอกันที่ลานจอดรถ” 

(ครับ)

แววตาซุกซนเป็นประกาย เมื่อมาหยุดยืนมองขึ้นไปที่กล้องวงจรปิดภายในห้องทำงานหรู ของท่านรองประธาน  เธอส่ายหน้าทำท่าจิ๊ปากสองสามที

“ถ้าไม่ติดว่าที่บ้านฉันรวยอยู่แล้ว ฉันคงต้องหยิบอะไรไปบ้างแล้วล่ะ นายควรเปลี่ยนเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยยกทีมนะเนี่ย!! หึ หึ”

ทันใดนั้นในความมืด ก็มีแสงสว่างจากด้านนอกลอดเข้ามา พร้อมประตูบานใหญ่ที่เปิดออกกว้าง พร้อมผู้มาเยือนใหม่

“นั่นใครน่ะ  หยุดนะ!!”  

ชายหนุ่มร่างสูงเข้ามาประชิดตัวทันที แต่คนตัวเล็กก็ไวกว่าไม่แพ้กัน หล่อนเบี่ยงตัวหลบทันที ทั้งคู่เริ่มออกลวดลายปล่อยหมัด เหวี่ยงสลับไปมา อย่างไม่มีใครยอมใคร  เมื่อความได้เปรียบของสรีระของคนร่างสูงมีมากกว่า  คนตัวเล็กที่ทำท่าจะเพลี่ยงพล้ำ  ก่อนที่เธอจะหงายหลังลงไป  มือเรียวก็คว้าชายเสื้อสูทของคนตัวสูงไว้ได้ทัน

มือหนาแข็งแรงโอบรัดรอบเอวกิ่วไว้ได้  วินาทีนั้นเขารับรู้ได้ทันที ว่าคนตัวเล็กตรงหน้าเป็นเพียง สตรีอวดดีก็แค่นั้น  

“เธอเป็นใคร เข้ามาที่นี่ทำไม ? ”  เสียงกรอด รอดไรฟันถามขึ้นอย่างโมโห

มือหนาเอื้มมมาหมายจะเปิดหน้ากากคนตรงหน้าออก  แต่ก่อนที่ชายหนุ่มจะทันได้ทำอย่างใจนึก  เขาก็รับรู้ได้ว่ามีปลายกระบอกปืนกดมาที่หน้าท้องหนาแข็งแรงของเขา

“ถ้าไม่อยากตาย ก็ถอยไปซะ!!”  เสียงหวานสั่งกร้าว ในน้ำเสียงไม่มีทีท่าหวาดกลัวสักนิด 

ชายหนุ่มทำได้เพียงถอยหลังชิดผนัง ยกมือสองข้างขึ้นสูงเหนือศีรษะ สายตาคมกริบใต้กรอบแว่นมองมาที่คนตัวเล็กอย่างคาดโทษ  

หญิงสาวก้าวเท้าเข้าหาเขาอย่างจงใจ แววตาประกายนั่นบ่งบอกว่า เธอกำลังสนุกกับสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้า ก่อนจะคลี่ยิ้มหวานออกมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าเขา มือข้างเดิมยังกำปืนสั้นไว้แน่น  ก่อนจะใช้มืออีกข้างโน้มคอของเขาให้ก้มต่ำเข้าหา

หญิงสาวเขย่งปลายเท้าขึ้น และประกบปากไปที่ปากหยักสวยได้รูปของเขาอย่างจงใจ  ชายหนุ่มที่มีทีท่าขึงขังในทีแรก ต้องยอมเผยอปากกว้างขึ้นให้อีกฝ่ายสอดลิ้นนุ่มเข้ามาในโพรงปาก เมื่อรับรู้ถึงแรงกดของปลายกระบอกปืนในเชิงขู่  หญิงสาวบดจูบอ้อยอิ่งอยู่เพียงครู่ ก่อนจะรีบผละเขาอออก แล้ววิ่งหนีออกไป 

ชายหนุ่มไม่รอช้ารีบกดสัญญาณกันขโมย ก่อนจะวิ่งตามหญิงสาวออกไปติด ๆ   จนมาถึงลานจอดรถ ก็มีมอเตอร์ไซค์คันใหญ่วิ่งออกมาพร้อมคนชุดดำแบบเดียวกัน และคนตัวเล็กก็รีบกระโดดขึ้นรถคันนั้นไป และหันหน้ามองมาทางด้านหลัง

ร่างสูงรีบหลับตาปี๋ เมื่อหญิงสาวชี้ปืนเล็งมาทางเขาพร้อมเหนี่ยวไกปืน แต่ทันใดนั้นก็มีแสงไฟสีส้มออกมาจากปลายกระบอกปืน พร้อมเสียงหัวเราะร่วน

“ไฟเช็ค !! งั้นเหรอ บ้าฉิบ !”

เขายืนขบกรามจนขึ้นเป็นสัน กำหมัดแน่น มองรถคันนั้นแล่นไปจนลับตา ไม่นานนัก เจ้าหน้าที่อีก 5 คน พร้อมคนสนิทของเขาก็มาถึง 

ชายหนุ่มเอามือขึ้นมาเช็ดปากตัวเองออกลวก ๆ  ราวกับว่าต้องการให้กลิ่นสตรอเบอร์รี่จากรสจูบนั่นหายไปจากลมหายใจของเขา

“เกิดไรขึ้นวะ ไอ้ภาค !”  กฤต ทนายหนุ่มและเพื่อนสนิทของเขาถามขึ้นทันที

“กลับไปที่ห้องทำงานฉัน ค่อยไปคุยกันที่นั่น!!”   ภากรกล่าวขึ้น คิ้วหนาขมวดยุ่ง ก่อนจะเดินนำทุกคนกลับไปที่ห้องทำงานเพื่อตรวจสอบกล้องวงจรปิด และความเสียหายที่เกิดขึ้น

เธอเล่นผิดคนแล้ว  คิดจะเข้าถ้ำเสือ เธอควรรู้…ว่าฉันไม่ใช่เสือจำศีล!!