ซูเยว่ซินทะลุมิติ1970

เมฆเป็นสีฟ้าสวย เป็นทางยาวขวางอยู่บนท้องฟ้า แสงอาทิตย์ทอแสง ส่องเข้ามาที่หน้าต่างของบ้านหลังน้อยๆแห่งนี้

ซูเยว่ซินงัวเงียตื่นขึ้นมาจากฝันเมื่อโดนแสงอาทิตย์ส่องหน้าผ่านทางหน้าต่าง เธอกลิ้งไปมาบนที่นอนเล็กน้อยด้วยความขี้เกียจ ตัวเธอเหมือนกับโดนที่นอนดูดเอาไว้จนเธอไม่อยากที่จะลุกขึ้นจากที่นอนเลยซักนิด เยว่ซินได้แต่ตัดใจลุกขึ้นมานั่งแล้วบิดขี้เกียจเล็กน้อยปากน้อยๆก็อ้าปากหาวอีกครั้งหนึ่ง

เยว่ซินได้้แต่คิดในใจว่าอยากจะล้มตัวนอนอีกสักครั้งจริงๆ แต่ก็ทำไม่ได้วันนี้เธอจะไปเซอร์ไพรส์วันเกิดของแฟนเธอตั้งแต่เช้าเลยนะสิ เธอเตรียมเค้กเอาไว้ทั้งหมดแล้ว

เธอรีบไปอาบน้ำแล้วแต่งตัวพร้อมกับสวมเครื่องประดับเล็กน้อย แล้วก็ไปเตรียมเค้กที่เธอทำเองเอาไว้อย่างประณีต เยว่ซินยิ้มอย่างอ่อนหวานเมื่อคิดถึงหน้าคนรักของตัวเอง

เธอเอาเค้กไปวางไว้ที่หลังเบาะรถแล้วขับรถออกมาจากบ้าน ในตอนนี้เป็นเวลาหกโมงครึ่งแล้ว เยว่ซินขับรถมาเรื่อยๆอย่างระวังและมองเค้กอยู่เรื่อยๆเป็นระยะๆ เธอจะต้องทะนุถนอมหน่อยเดี๋ยวหน้าเค้กก็พังพอดีน่ะสิถ้าขับรถแรงเกินไป

พอมาถึงคอนโดแล้วเยว่ซินก็ลงจากรถ เธอเปิดท้ายรถแล้วประคองเค้กก้อนนั้นขึ้นมาอย่างดี แล้วเดินเข้าคอนโดไปเยว่ซินเธอมาบ่อยแล้วพนักงานต้อนรับถึงได้ให้เธอผ่านไปได้เลยตลอด

" น้องเยว่ซินคะ " พนักงานต้อนรับเรียกเธอไว้

" มีอะไรเหรอคะพี่กล้วย " เยว่ซินถามกลับไปด้วยรอยยิ้มสดใส เธอมองพี่กล้วยที่อ้ำๆอึ้งๆอยู่ไม่พูดซักทีด้วยความสงสัย ทั้งๆที่สนิทกันมาก แท้ๆ แล้วพี่เขาจะมีเรื่องอะไรที่ไม่กล้าคุยกับเธอกันนะ

" ไม่มีอะไรคะ ไปเถอะ " พี่กล้วยมองเธอด้วยแววตาเศร้า

" ค่ะ ถ้าอย่างงั้นหนูไปแล้วนะคะ " เยว่ซินว่าแล้วก็หันหลังขึ้นคอนโดไป

พอถึงหน้าห้องแล้วเยว่ซินก็นั่งลงที่หน้าประตูก่อนแล้วเธอก็จุดเทียนวันเกิด ตอนนี้พี่มังกรอายุสามสิบสี่ปีแล้ว พวกเราคบกันมาได้เจ็ดปีแล้วล่ะ แล้ววันนี้ก็เป็นปีที่เจ็ดที่พวกเราคบกันและเป็นวันครบรอบที่พี่มังกรขอเธอเป็นแฟนอีกด้วย

เยว่ซินเอาคีย์การ์ดมาเปิดประตูห้องเบาๆ เพราะกลัวพี่มังกรจะได้ยิน เยว่ซินเข้าห้องไปและปิดประตูเบาๆ แล้วถือเค้กเดินย่องไปที่ห้องนอน

แต่เธอก็ต้องแปลกใจว่าทำไมถึงได้มีเสื้อผ้ากระจัดกระจายเต็มพื้นไปหมดแบบนี้ แต่ที่ทำให้เยว่ซินตกใจก็คือมีเสื้อในของผู้หญิงด้วย

จากเดินช้าๆเธอก็เปลี่ยนเป็นวิ่งเข้าไปดูที่ห้องนอนอย่างร้อนใจ

เยว่ซินเปิดประตูห้องอย่างแรง แล้วเยว่ซินก็เอามือมาปิดปากแล้วร้องไห้ออกมาทันที

" ฮือๆๆๆๆ " แฟนของเธอกำลังนอนกอดกันกับผู้หญิงคนอื่น ทั้งเศษถุงยางและทิชชู่เต็มไปหมด

เยว่ซินเอาเค้กโยนไปใส่ที่หัวของพี่มังกรทันที

" โอ๊ย " มังกรสะดุ้งตื่นขึ้นมาด้วยความเจ็บ และมองไปรอบห้องอย่างมึนงง และมองไปที่เสียงร้องไห้ก็เห็นเยว่ซินที่ยืนร้องไห้อยู่

" เยว่ซินเป็นอะไรครับคนดี บอกพี่สิว่าเกิดอะไรขึ้น " มังกรถามออกมาโดยที่เขาไม่รู้เรื่องอะไร

" ฮือๆๆๆ ฮึก " เยว่ซินร้องไห้หนักกว่าเดิม

" ไม่ร้องนะครับ เฮ้ย!! " มังกรกำลังจะลุกขึ้นเพื่อไปปลอบใจคนรักก็ต้องตกใจเมื่อเขากำลังโป๊อยู่ และสังเกตรอบตัวอย่างจริงจังก็ตัวแข็งทื่อขึ้นมาทันที

" ไม่จริง เกิดเรื่องแบบนี้ได้ยังไง " เขามองไปที่เตียงนอนด้านข้างอย่างตกใจ ไม่ๆๆเขาไม่เชื่อว่าเขาจะทรยศเยว่ซินแบบนั้น

" ทำไม ฮึก พี่ " เยว่ซินพูดได้แค่นี้ เธอนั้นไม่สามารถหยุดร้องไห้ได้

" เยว่ซินฟังพี่นะ พี่ไม่ได้ตั้งใจนะครับ " มังกรมองไปที่เยว่ซินที่ส่ายหัวไปมาเธอรับไม่ได้ เขาทรยศความรักของพวกเรา เธอไม่สามารถที่จะรับได้

" ฮึกๆ ฉันรับไม่ได้ค่ะ ฮือๆ " เยว่ซินร้องไห้อย่างสิ้นหวัง เธอรับไม่ได้จริงๆ

" ไม่นะ เยว่ซินอย่าทิ้งพี่ไปนะ พี่ขอร้อง " มังกรน้ำตาไหลออกมาทันที เขาขาดเยว่ซินไปไม่ได้ ชีวิตนี้ไม่มีเยว่ซินไม่ได้

" ฮึกๆ ในเมื่อ ฮึก พี่หักหลัง ฮึก ฉันแล้ว ฮือๆๆ "

" ไม่!! เยว่ซินพี่ไม่ได้หักหลังหนูนะ หนูฟังพี่ก่อน " มังกรรีบหาผ้าเช็ดตัวมาพันที่เอวไว้ ด้วยความรีบร้อน

" เลิกกันเถอะค่ะ ฮึกๆ ฮือๆ " เยว่ซินพูดออกมาด้วยความเจ็บปวด หัวใจของเธอมันแตกสลายไปหมดแล้วในตอนนี้

" ไม่ๆๆ พี่ไม่เลิกครับ เยว่ซินพี่ไม่เลิกนะ " มังกรวิ่งมากอดเยว่ซินไว้แน่น

" ปล่อย ฮึก " เยว่ซินพยายามแกะมือเขาออก

" ไม่ อย่าไปนะเยว่ซิน ฮือๆๆ " มังกรคุกเข่าลงกอดเอวเยว่ซินไว้ เขาปล่อยเธอไปไม่ได้ เขาอยู่ไม่ได้ “ได้โปรดอย่าทิ้งพี่”

เยว่ซินไม่รู้ว่ามีเรี่ยวแรงมาจากไหนเธอแกะมือเขาออกจนได้ แล้วถีบที่กลางอกของพี่เขา แล้ววิ่งออกไปจากห้องในทันที

มังกรรีบวิ่งตามออกไปด้วยแต่พอมาถึงลิฟต์มันก็ปิดไปแล้ว เขาพยายามกดลิฟต์ย้ำๆด้วยความร้อนใจ

เยว่ซินที่ออกจากลิฟต์มาแล้วเธอก็เห็นพี่กล้วยยืนอยู่หน้าลิฟต์ พี่กล้วยก็สวมกอดเยว่ซินไว้ทันที เธอคิดไว้อยู่แล้วเพราะเธอเห็นมังกรขึ้นลิฟต์ไปกับผู้หญิงคนนั้น แล้วก็ไม่ลงมาอีกเลยทั้งคืน ผู้หญิงกับผู้ชายอยู่ด้วยกันสองต่อสองก็ไม่พ้นเรื่องแบบนี้อยู่แล้ว

พี่กล้วยเอากุญแจรถจากเยว่ซินแล้วพาเยว่ซินเดินไปที่รถ เธอให้เยว่ซินนั่งข้างคนขับส่วนเธอก็เป็นคนขับรถให้เยว่ซินเอง

พวกเธอรู้จักกันมาตั้งแต่สมัยเรียน แล้วเยว่ซินก็ยังเป็นรุ่นน้องของเธอด้วย เยว่ซินเป็นคนน่ารัก ไม่ว่าใครที่ได้อยู่ใกล้กับเธอใครๆก็ต้องหลงรัก แม้แต่เธอเองก็เอ็นดูเยว่ซินมาก

กล้วยกำลังจะพาเยว่ซินไปส่งที่บ้าน แต่เยว่ซินกลับไม่ยอมซะงั้น

" พี่กล้วยคะ ฮึก ไปส่งหนูที่บ้านอีกหลังหนึ่งคะ ฮึกๆ " ถ้าไปบ้านหลังนั้น พี่มังกรก็คงจะตามหาเธอไม่เจอแน่ๆ