แต่งงานกับเศรษฐี
ตอน 3
ซู่ หยูชิง: "...แม่ ฉันไม่ยุติธรรมมากกว่า โด้ อี">จริงๆ โทรศัพท์มือถือของฉันเปิดอยู่เสมอและไม่มีใครโทรหาฉัน เป็นไปได้ยังไงที่ฉันไม่สามารถผ่านได้? ไม่จำเป็นต้อง โทร. ฉันอยู่กับคุณเสมอ” เขาพบ”
“ซู่ หยูชิง คุณคิดว่าคุณสามารถพูดเรื่องไร้สาระและโกหกเพื่อหลอกลวงแม่ของคุณเพียงเพราะคุณอยู่ข้างนอกได้หรือไม่ คุณมู่รอคุณเกือบทั้งวันโดยไม่ได้พบคุณ คุณเจอมิสเตอร์มู่คนไหน? "
เมื่อฟังคำถามที่โกรธเกรี้ยวของแม่ของเธอ ซู่ หยูชิง ก็ตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่งแล้วถามอย่างระมัดระวัง: "แม่คุณจริงจังไหม นัดบอดของฉันยังรอฉันอยู่ที่ร้านกาแฟของโรงแรม กวางเฉิง หรือไม่"
"แน่นอนว่ามันเป็นเรื่องจริง"
แม่ของ ซู่ กำลังจะบ้า
ดวงตาของลูกสาวคนเล็กเต็มไปด้วยสวนผลไม้ของเธอ และพวกเขาก็นัดบอดให้เธอนับครั้งไม่ถ้วน แต่ไม่มีผลลัพธ์
วันนี้เขาปล่อยคนอื่นไปและผู้แนะนำก็โกรธ เขาบอกว่าเขาจะไม่ช่วย ซู่ หยูชิง แนะนำแฟนของเธอในอนาคต เธอพูดสิ่งดีๆ มากมายทางโทรศัพท์เพื่อบรรเทาความโกรธของผู้แนะนำ
“เปล่าครับแม่ ผมเคยเจอมู่ฉางเฟิงแล้ว เป็นเรื่องจริง ผมประทับใจเขามาก เราเข้าใจถูกในขั้นตอนเดียว เราได้ทะเบียนสมรสภายในครึ่งชั่วโมง แม่ครับ ในที่สุดผมก็ได้ทะเบียนสมรส” แต่งงานกับลูกสาวตัวน้อยของคุณตอนนี้คุณไม่จำเป็นต้องแต่งงานอีกต่อไป”
แม่ของ ซู่ : “…”
“แม่ แม่สื่อเก่งที่สุดในการโกหก พวกเขาบอกว่ามู่ฉางเฟิงเป็นลูกคนเดียวและเขามีน้องชายหนึ่งคน เขาบอกว่าเขาอายุเพียงยี่สิบแปดปี แต่เขาอายุสามสิบเอ็ดแล้ว นอกจากนี้ เขารับเลี้ยงเด็กสองคนจากเพื่อนที่เสียชีวิตของเขา ลูกทั้งสองอายุสี่ขวบและน่ารักมาก ฉันตกหลุมรักพวกเขาตั้งแต่แรกเห็น”
“แม้ว่าแม่สื่อจะหลอกลวงผู้ตายและจ่ายเงินให้ แต่ฉันคิดว่าสิ่งหนึ่งที่ยังคงเป็นจริง นั่นคือ มู่ฉางเฟิงเป็นคนซื่อสัตย์และมีจิตใจดี เขายังไม่ได้แต่งงาน และเขายินดีที่จะรับเลี้ยงบุตรบุญธรรมคู่หนึ่งของผู้เสียชีวิตของเขา เป็นเพื่อนเป็นของตัวเองและเลี้ยงดูพวกเขาจนอายุสี่ขวบแล้ว”
แม่ของ ซู่: “…”
ลูกสาวของฉันแต่งงานแบบแฟลชแต่งงาน
เป็นเรื่องจริงที่บุคคลในการแต่งงานแบบแฟลชคือมู่ฉางเฟิง แต่ข้อมูลไม่ตรงกัน
เกิดอะไรขึ้น?
สมองของแม่ของ ซู่เกิดการลัดวงจร และเธอไม่สามารถเข้าใจได้สักพักหนึ่ง
หลังจากนั้นไม่นาน เธอก็พบลิ้นที่ถูกแมวเอาไป จึงถามว่า: "ชิงชิง คุณได้ทะเบียนสมรสจริง ๆ หรือเปล่า? ถ่ายรูปทะเบียนสมรสแล้วส่งไปให้แม่ นอกจากนี้ ตอนนี้คุณอยู่ที่ไหน?"
“ฉันกำลังไปซื้อแว่นตาที่ร้านแว่นตา แว่นตาของฉันถูกกระแทกเป็นชิ้นๆ ที่ทางเข้าโรงแรมกวางเฉิง ฉันต้องไปซื้อแว่นตาใหม่”
“คุณไม่สวมแว่นตาในช่วงนัดบอด”
“แว่นตาของฉันแตก”
แม่ของ ซู่: “ซู่ หยูชิง โปรดส่งรูปถ่ายทะเบียนสมรสของคุณให้แม่ทันที!”
ลูกสาวของเธอสายตาสั้นมากและไม่ได้สวมแว่นตา เธอจำแม่ของตัวเองไม่ได้ตอนที่เดินอยู่ตรงหน้า เธอสงสัยอย่างจริงจังว่าลูกสาวของเธอมีคู่เดทหรือแต่งงานผิด!
ซู่ หยูชิง ได้ยินถึงความเร่งด่วนในคำพูดของแม่ เธอจึงนึกถึงสิ่งที่นัดบอดและผู้แนะนำของเธอพูด และในที่สุดก็ตระหนักได้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ เธอรีบหยิบทะเบียนสมรสของเธอออกมาจากกระเป๋ากางเกง เปิดออกแล้วมองดูใกล้ๆ ชื่อของชายคนนั้น คือมู่ฉางเฟิงจริงๆ
เธอใช้ฟังก์ชั่นกล้องในโทรศัพท์มือถือของเธอเพื่อถ่ายรูปทะเบียนสมรส จากนั้นจึงส่งไปให้อาจารย์มู่ชางผ่านวีแชท
ไม่ถึงนาที โทรศัพท์ของแม่ก็โทรมาอีกครั้ง
“ซู่ หยูชิง ทำไมคุณไม่ถามให้ชัดเจนกว่านี้ นี่คือ มู่ฉางเฟิงหรือเปล่า เขาคือ มู่ฉางเฟิง ซึ่งมีการออกเสียงเหมือนกัน แต่มีคำต่างกัน ฉันขอให้คุณนำรูปถ่ายของเขามา แต่คุณไม่ได้ใส่ใจและ ลืมเอามันมา เอาล่ะ คุณไปนัดบอดผิดคนแล้ว!
ซู่หยูชิง: "..."
ไม่มีทาง เธอจูบผิดคนเหรอ? -
แต่เขาคือมู่ฉางเฟิงจริงๆ
แม่ของ ซู่ อธิบายว่านัดบอดที่แท้จริงนั้นเรียกว่า มู่ฉางเฟิง ไม่ใช่ มู่ฉางเฟิง ซึ่งมีการออกเสียงเหมือนกันแต่ใช้คำต่างกัน
จู่ๆ ซู่ หยูชิง ก็สับสนในสายลม
อะไรตอนนี้?
ได้รับใบรับรองทั้งหมดแล้ว
ซู่ หยูชิง ตื่นตระหนกเพียงไม่กี่นาทีก่อนที่จะสงบสติอารมณ์และพูดกับแม่ของเธอ: "แม่ ฉันไม่ได้แต่งงานกับใคร แม้ว่ามู่ฉางเฟิงคนนี้จะแก่กว่านิดหน่อย แต่ฉันก็นัดบอดกับเขา และฉันก็ชอบเขาเหมือนกัน "
แม่ของ ซู่ พูดไม่ออก
ดูจากรูปถ่ายในทะเบียนสมรส ลูกเขยที่เพิ่งสร้างใหม่ของเธอดูดีกว่ามู่ฉางเฟิงหลายเท่า เขาดูเข้ากันได้ดีกับลูกสาวของเขาเป็นพิเศษ โดยที่ไม่มีความรู้สึกไม่ลงรอยกันใดๆ เลย คมและลึกและเขาดูดีมาก ดูเหมือนว่าเขาไม่ใช่คนล้อเล่นด้วย
“คุณรู้ไหมว่าเขาทำอะไร?”
“เขาทำงานที่ไซต์ก่อสร้าง แม่ไม่เห็นว่าเขาใส่ชุดคนงานในทะเบียนสมรสเหรอ?”
แม่ของ ซู มองอย่างระมัดระวังและเห็นว่าเขาสวมชุดคนงาน แต่เธอก็รู้สึกอยู่เสมอว่าลูกเขยคนนี้ดูไม่เหมือนเขากำลังขนอิฐที่ไซต์ก่อสร้าง
“ตอนนี้เขาไม่ได้อยู่กับคุณแล้ว?”
“ไม่ เราแยกทางกันทันทีที่ออกจากสำนักงานกิจการพลเรือน ฉันต้องได้แว่นอีกและต้องซื้อปุ๋ยทีหลัง ฉันไม่อยากพาเขาไปด้วย”
แม่ของ ซู่: “…”
“เจ้าแม่สารเลว เจ้ากล้ามาก เจ้ากล้าแต่งงานกับใครสักคนโดยไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเขา เจ้าแต่งงานกับใครสักคนโดยไม่รู้ประวัติครอบครัวของเขาด้วยซ้ำ แล้วถ้าแต่งงานกับนักเลงแล้วทำให้คุณร้องไห้ล่ะ? ด้วยขวดน้ำมันสองขวด คุณจะเป็น แม่เลี้ยงทันทีที่คุณแต่งงาน”
ซู่ หยูชิง ตอบอย่างเย็นชา: "แม่ไม่ได้บอกเสมอหรือว่าถ้าฉันสามารถแต่งงานกับตัวเองได้ สุนัขของเราจะกลิ้งไปบนพื้นด้วยเสียงหัวเราะ? พ่อของฉันกระตุ้นให้ฉันทำสิ่งนี้ตลอดทั้งวัน และมันทำให้ฉันรำคาญจนตาย มันเหมือนกับว่าฉันเป็นป้าอายุสามสิบเจ็ดปี”
“หายากที่จะเห็นคนใกล้ตัวคุณ ดังนั้นฉันจะรีบดำเนินการเพื่อไม่ให้คุณคอยเร่งเร้าฉันในอนาคต ทำให้ฉันดูถูกเหยียดหยามทุกรูปแบบราวกับว่าฉันได้สูญเสียบรรพบุรุษที่สิบแปดของคุณไปโดยไม่ได้แต่งงานที่ อายุยี่สิบเจ็ดก็หน้าตาเหมือนกัน”
“ไม่ต้องห่วง ลูกเขยคนใหม่ของคุณจะไม่ได้มาจากยมโลกอย่างแน่นอน เขาเป็นคนซื่อสัตย์ มีจิตใจดี เป็นคนขนอิฐที่ไซต์ก่อสร้าง! การเป็นแม่เลี้ยงจะผิดอะไร? มันง่ายมากที่จะ เป็นแม่โดยไม่ต้องคลอดบุตรเอง”
“แม่คะ ฉันต้องยุ่งก่อน ไปชงชาดอกเบญจมาศดื่มเพื่อคลายความโกรธ”
หลังจากที่ ซู่ หยูชิง พูดจบ เธอก็วางสายโทรศัพท์ก่อนเพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้แม่ของเธอโจมตีอีก
พวกเขาเป็นคนที่กระตุ้นให้เธอแต่งงาน แต่เมื่อเธอแต่งงานแล้ว พวกเขาดุเธอที่ไม่ฉลาดพอที่จะแต่งงานกับใครเลย
การนัดบอดของเธอมีพื้นฐานมาจากการแต่งงาน
หากคุณตกหลุมรักตั้งแต่แรกเห็น คุณสามารถรับใบรับรองได้โดยตรง ซึ่งจะช่วยประหยัดปัญหา
อย่างไรก็ตาม ปัญหาสำคัญในชีวิตของเธอได้รับการแก้ไขแล้ว และเธอสามารถดูแลสวนผลไม้ของเธอได้อย่างสงบสุขตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป
เมื่อเข้าสู่ฤดูร้อนแล้ว เมื่อลิ้นจี่และมะม่วงออกสู่ตลาดในปริมาณมาก เธอต้องรีบซื้อปุ๋ยและกลับไปเก็บผลไม้กับคนงาน จากนั้นจึงติดต่อพ่อค้าผลไม้เพื่อไปรับสินค้าในสวนของเธอ
ปลายอีกด้าน
อาคารสำนักงานสูง 68 ชั้นของ ดามู่ กรุ๊ป ตั้งอยู่ในใจกลางเมืองที่เจริญรุ่งเรืองที่สุดของ กวางเฉิง แม้ว่าจะไม่ใช่อาคารที่สูงที่สุด แต่ก็เป็นสถานที่ที่ชนชั้นสูงจำนวนนับไม่ถ้วนต้องการเข้ามาเบียดเสียด
ในห้องทำงานของ CEO ที่ชั้นบนสุด มู่ฉางเฟิงออกมาจากเลานจ์และเปลี่ยนเสื้อผ้าของคนงานและสวมชุดสูทสีดำแทน
เขานั่งลงบนเก้าอี้หมุนสีดำและคิดถึงภรรยาของเขาที่แต่งงานแบบแฟลช เขาหยิบโทรศัพท์ออกมาแล้วโทรหาหัวหน้าผู้ช่วยพิเศษของเขา โอวหยาง เหว่ย เมื่อโอวหยาง เหว่ยรับสาย เขาพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มลึก: "โอวหยาง โปรดช่วยฉันสอบสวนคดีด้วย "คน"
คุณอาจจะชอบ
