APKDock Logo
รายชื่อตอน
แชร์
ภาพปกนิยายเรื่อง ฉันเป็นของพวกเขาทั้งหมด

ฉันเป็นของพวกเขาทั้งหมด

หญิงสาวผู้ไม่เคยรู้ถึงพลังที่ซ่อนอยู่ในตัวเธอ เธอครอบครองพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์ที่ไม่มีใครกล้ารุกล้ำ โดยไม่รู้ตัวและไม่ได้ตั้งใจ ทว่าสิ่งที่เธอไม่เคยคาดคิดก็คือ มันคือถนนสองทางที่เต็มไปด้วยอันตราย เพราะชายผู้ทรงอำนาจต่างจับตามองเธอด้วยความสนใจลึกซึ้ง พวกเขาต้องการครอบครอง เธอต้องเผชิญกับกับดักแห่งราคะ การหักหลัง และความรุนแรงที่ไม่อาจหลีกหนี ในโลกที่ความอ่อนแอคือและความตาย ใครกันแน่ที่คือผู้ล่า และใครคือเหยื่อ? นวนิยายดาร์กโรแมนซ์เล่มนี้จะพาคุณดำดิ่งสู่เงามืดที่ไม่อาจหวนคืน
รายชื่อตอน
แชร์

ตอน 2

08:25 น'' คฤหาสน์ทอมป์สันลอร์ด'' นิวยอร์ก'' สหรัฐอเมริกา.

อลิซาเบธ.

ฉันตัดสินใจกลับไปหานาย โทมัส เพื่อดูว่าฉันหาโฟลเดอร์สีดำนี้เจอไหม ฉันเริ่มมองหาทุกที่ แต่ก็ไม่พบ

โฟลเดอร์สีดำนั่นอยู่ในนี้จริงๆเหรอ? เพราะยังหาไม่เจอ

'' สงสัยว่ามันอยู่ที่ไหน?'' ฉันถามตัวเองพลางมองไปรอบๆ ห้อง

'' อะไรอยู่ไหน อลิซาเบธ?'' กลัวอีก วันนี้โลกทำให้ฉันกลัวหรือเปล่า? เพราะนั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้น

ผู้ชาย''ฉันมองลงไป

'' ฉันกำลังมองหาโฟลเดอร์สีดำสำหรับนาย คริสโตเฟอร์'' ฉันพูดเสียงเบา

'' อย่ากังวลไปเลยเด็กน้อย ฉันเพิ่งให้มันกับเขา'' พูดมันเบา ๆ

'' โอ้ ยกโทษให้ฉันที่ล่วงเกินพี่ชายของคุณ นาย อเล็กซ์'' ฉันถามด้วยความประหม่าเล็กน้อย ฉันไม่ต้องการถูกลงโทษในเรื่องนี้

'' ฉันไม่มีอะไรจะยกโทษให้คุณ ที่รัก คุณทำในสิ่งที่คุณคิดว่าถูกต้อง ดังนั้นฉันไม่โทษคุณ ฉันแน่ใจว่าพี่ชายของฉันจะไม่รังเกียจเช่นกัน

'' โอเค… ฉันขอโทษ'' ฉันกัดปาก เขาบอกว่าไม่เป็นไร และฉันก็ขอโทษอีกครั้ง

ฉันได้ยินเสียงหัวเราะของเธอ กลายเป็นเรื่องน่าอายมาก ช่างเป็นสถานการณ์! ฉันไม่รู้ว่าจะวิ่งไปที่ไหน ถ้าฉันควรวิ่ง ดังนั้นฉันจึงรู้สึก''กำลังเดินมาหาฉันโดยหยุดฝีเท้าของเขาไว้ข้างหน้าฉัน

'' ไม่เป็นไรนะตัวเล็ก'' เอามือลูบผม'' คุณเป็นคนที่ทำให้เราสงบลง

ฉันสับสนกับสิ่งนี้

'' ฉันจะทำให้นายสงบลงได้อย่างไร?'' ฉันถามการตัดโค่น อยากรู้อยากเห็นมาก

'' โดยรวมแล้วเล็ก เร็วๆ นี้ เดี๋ยวก็รู้เอง คุณไปได้แล้ว.'' เขาเอามือออกจากผมของฉัน''พื้นที่ตัวเอง

'' ครับท่าน. ขออนุญาต.'' ฉันเดินไปที่ประตูแล้วถอนหายใจยาวก่อนจะออกจากห้องไป

การปรากฏตัวของนาย อเล็กซ์อึกอักมาก… ฉันหมายความว่าการปรากฏตัวของพวกเขาทั้งหมดทำให้ฉันไม่สบายใจ พวกมันทำหน้าตาแปลกๆ เหมือนกันหมด เหมือนกำลังจะกินผมหรืออะไรซักอย่าง

ด้วยความงุนงง ตอนนี้ฉันก้าวไปหานาย Lorenzo ผลักความคิดของฉันออกไป ฉันเริ่มทำความสะอาดทุกอย่าง จู่ๆ ก็มีคนออกมาจากห้องน้ำ ฉันรีบเพ่งสายตาไปที่พื้น

'' เอ็น''ฉันไม่รู้ว่าคุณอยู่ในห้องแล้ว ฉันขอโทษสำหรับสิ่งนั้นนาย ลอเรนโซ่.

'' ไม่ต้องกังวล เอลิซ่า ฉันแค่มาอาบน้ำก่อนกลับไปทำงานกับพวกพี่ๆ

'' ค''โอเค ฉันจะให้คุณเปลี่ยนเสื้อผ้า ขอโทษที'' ฉันออกจากห้องของคุณด้วยหัวใจที่เต้นเป็นพันครั้ง

ให้ตายเถอะ วันนี้ฉันยังทำความสะอาดห้องพวกนี้ไม่เสร็จเลย!

'' เวรกรรม ฉันลืมนาย อเล็กซ์ใน Mr. โทมัส!'' คร่ำครวญนั่นเป็นงานมากสำหรับคนเดียว

ฉันกลับไปหานาย โทมัสและฉันก็เคาะประตูสองครั้งโดยไม่ได้ยินอะไรเลย ฉันเปิดประตูอย่างลังเลเล็กน้อย มองเข้าไป ตรวจสอบพื้นที่ว่างและไปที่ตะกร้าผ้าที่ฉันทิ้งไว้ข้างเตียง ดีใจที่มันถูกต้อง!

ฉันคิดว่าฉันสามารถซักผ้าได้สองตะกร้าที่ชั้นล่าง ดังนั้นฉันจึงเลือกที่จะเข้าไปที่ร้าน Mr. ดีแลนและเมื่อฉันเคาะประตู ฉันรู้สึกแปลกใจที่ได้ยินเสียง "เข้ามา"

ฉันเปิดประตูมองลงไปเสมอ

'' ขอให้โชดดี.'' ฉันพูดอย่างสุภาพ

'' สวัสดีตอนเช้าเอลิซ่า'' เขายิ้ม.'' คำถามเล็กน้อย: คุณใช้น้ำหอมใหม่หรือไม่?'' ถามและฉันรู้สึกประหลาดใจกับสิ่งนี้

'' อา…ใช่…ครับท่าน'' ฉันตอบหายไปเล็กน้อย

'' กลิ่นดีมากเหมาะกับคุณ

ฉันกลืนลำบาก

'' อ''ขอบคุณครับ'' ฉันพูดอย่างอายๆ รู้สึกหน้าร้อนขึ้นมา

'' คุณสามารถไปเอาตะกร้าผ้าแล้วกลับมาจัดห้องให้เรียบร้อย

'' ครับท่าน.

ฉันเดินเบา ๆ ไปที่ห้องน้ำและหยิบเสื้อผ้าที่สกปรกก่อนจะกลับไปที่ห้องนอน มองไปทางไหนก็ได้แต่มองไปที่มัน

''ฉันจะกลับไปจัดห้องของคุณให้เป็นระเบียบเรียบร้อยครับ

'' ทั้งหมดดี.

'' ขออนุญาต.'' ฉันออกจากห้องและมุ่งหน้าไปทางบันได

ฉันต้องใส่เสื้อผ้าเหล่านี้ลงในเครื่อง และเมื่อฉันเข้าไปในร้านซักรีด ฉันหยิบ Mr. โทมัส'' ที่แห้งแล้ว'',ฉันเก็บใส่ถังใบใหญ่เพื่อเอาไว้ทีหลัง,ฉันเอานาย. ดีแลนและนาย ฉันกับอเล็กซ์โยนมันเข้าไปในเครื่อง โดยไม่ต้องไปยุ่งกับมัน กิจวัตรประจำวันของฉันเหมือนเดิมตั้งแต่ฉันมาถึงที่นี่ ดังนั้นฉันจึงไม่เคยผสมเสื้อผ้าของพวกเขาเลย ฉันรู้ว่าสไตล์และสีโปรดของแต่ละคน แม้ว่าเสื้อผ้าส่วนใหญ่จะคล้ายกันก็ตาม

ฉันจึงวางสายนาย โทมัสบนราวตากผ้า ห้องซักรีดใหญ่มาก ใหญ่จริงๆ เหมือนห้องเลย ถ้าฉันต้องการก็อยู่ที่นี่ได้ เมื่อผมใส่เสื้อผ้าเสร็จ ผมก็วางถังน้ำไว้เหนืออ่างล้างจานและหยุดที่ห้องครัวเพื่อดื่มน้ำสักแก้ว

ฉันไม่สนใจงูตามปกติและไปที่ตู้เย็นเปิดออก''และหยิบเหยือกน้ำขึ้นมา ต่อมาฉันหยิบแก้วเติม''และฉันจิบหลาย ๆ ครั้งเพื่อความสดชื่น''ฉัน.

'' อีตัวต้องอยากอวดเพียงเพราะเจ้านายให้ความสนใจเธอ'' วิตอเรียพูด ดึงฉันออกจากความจริงจัง

งูเหล่านี้จะไม่ทิ้งฉันไว้ลำพัง? อึศักดิ์สิทธิ์!

'' คุณควรจริงๆ'' วาเลอรีเห็นด้วย

'' เฮ้ Elisa คุณให้เจ้านายกินจนอิ่มแล้วใช่ไหม'' วิตอเรียถามพร้อมหัวเราะ

มันทำให้ฉันกลอกตา

'' ไปตายซะ วิคตอเรีย'' ฉันตอบอย่างกระวนกระวายและวางเหยือกกลับเข้าไปในตู้เย็น'' และถ้าฉันจะมีเซ็กส์กับพวกเขา ก็ไม่ใช่ปัญหาของคุณ เจ้างูอนาถ! มันคือชีวิตของฉัน และฉันทำในสิ่งที่ฉันต้องการ ดังนั้นฉันขอแนะนำให้คุณดูแลชีวิตที่ไร้ประโยชน์ของคุณ ฉันดูแลชีวิตของฉัน โอเค?

ฉันออกจากครัว หงุดหงิดมากกับสิ่งนี้ ไอ้เลวพวกนั้นรู้แค่ว่าควรคิดยังไง เพราะเจ้านายปฏิบัติกับฉันถูกต้อง แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าฉันกำลังมีเพศสัมพันธ์กับพวกเขา ถ้าฉันเป็น ปัญหาคืออะไร? ฉันเป็นผู้หญิงที่รักอิสระและฉันสามารถมีเซ็กส์กับใครก็ได้ที่ฉันต้องการ

'' เอลิซ่า.'' การท่องเที่ยว''ฉันยังคงโกรธ และเลือดของฉันก็ไหลเย็นเมื่อฉันจ้องมองไปที่นาย ดีแลน ให้ตายสิ ฉันจะบ้าตาย!'' โอ้ เอลิซาที่รัก คุณไม่ควรฝ่าฝืนกฎที่สำคัญที่สุดในบ้านหลังนี้'' จริงจัง

'' ม''ม''ฉันขอโทษครับท่าน โปรดอย่าฆ่าฉัน โปรด'' ฉันขอร้อง เสียงของฉันรัดคอและจ้องมองไปที่พื้น

เขาหัวเราะและมันทำให้ฉันกลัว เสียงหัวเราะของเขาดังมาก แต่ก็น่ารักดี

'' ฉันไม่มีวันฆ่าคุณหรอก เด็กน้อย ฉันแค่จะทำบางอย่างให้คุณไม่เชื่อฟังเรา

ฉันกลืนน้ำลายอย่างหนัก เขาจะทำอะไรกับฉัน

คุณอาจจะชอบ

ภาพปกนิยายเรื่อง สามีอดีต
7.1
งานแต่งงานที่ควรเป็นจุดเริ่มต้นของชีวิตคู่ กลับกลายเป็นเพียงฉากหน้าของแผนการชำระแค้น ชายหนุ่มผู้ก้าวเข้ามาในฐานะคู่ชีวิตไม่ได้มอบความรักให้เธอ แต่ใช้พันธะสมรสเป็นเครื่องมือพันธนาการเธอไว้กับความทุกข์อย่างเลือดเย็น หญิงสาวต้องทนรับผลกรรมจากความแค้นในสิ่งที่ตนไม่ได้มีส่วนรู้เห็น หัวใจของเขาปิดตายและเต็มไปด้วยความพยาบาทที่พร้อมจะบดขยี้เธอให้แหลกสลาย ทุกคืนวันในฐานะภรรยาคือการเผชิญหน้ากับพายุอารมณ์และการลงทัณฑ์ที่ไม่มีจุดจบ เธอถูกกักขังในวังวนแห่งความเจ็บปวดโดยฝีมือของชายที่เป็นสามี
ภาพปกนิยายเรื่อง เกมร้ายเกมรัก
7.3
การวิวาห์ที่ไร้ความรักถูกสร้างขึ้นเพื่อเป็นเครื่องมือบรรลุผลประโยชน์ทางธุรกิจตามข้อตกลงที่ทั้งสองฝ่ายเห็นพ้อง พวกเขาต้องย้ายมาใช้ชีวิตร่วมชายคาภายใต้ข้อบังคับที่เข้มงวดและการปกปิดความจริง ทว่าบรรยากาศของการอยู่ร่วมกันกลับค่อยๆ กะเทาะกำแพงน้ำแข็งในใจ ความใกล้ชิดที่ก่อตัวขึ้นเริ่มทำให้ความเฉยชาสั่นคลอน ขอบเขตที่เคยขีดกั้นระหว่างหน้าที่และแรงปรารถนาส่วนลึกเริ่มพร่ามัวลง จากข้อตกลงที่เคยชัดเจนกลับกลายเป็นการประลองอารมณ์ที่ต่างฝ่ายต้องใช้ความรู้สึกแท้จริงเข้าแลกเปลี่ยน
ภาพปกนิยายเรื่อง เมียตัวน้อย
9.5
ความสัมพันธ์ครั้งนี้ไม่ได้เกิดจากความรัก แต่มาจากความต้องการที่สอดคล้องกัน หญิงสาวเป็นฝ่ายเอ่ยปากขอชายหนุ่มแต่งงานเพราะประสงค์เพียงสถานะสามีที่ถูกต้องตามกฎหมาย ทางด้านชายหนุ่มเองก็กำลังหาภรรยาจดทะเบียนสมรสเพื่อเติมเต็มชีวิตให้สมบูรณ์แบบ เมื่อเป้าหมายของทั้งสองฝ่ายตรงกัน ข้อตกลงการใช้ชีวิตคู่จึงเริ่มต้นขึ้น ทว่าภายใต้สถานะสามีภรรยาที่ผูกมัดด้วยสัญญา ความใกล้ชิดกลับหล่อหลอมความรู้สึกที่ลึกซึ้ง บทพิสูจน์สำคัญคือพันธะทางนิตินัยนี้จะพัฒนาสู่ความรักแท้ของคู่ชีวิตได้หรือไม่
ภาพปกนิยายเรื่อง สาวน้ำพริก
9.7
สภาพของอาเรียตอนนี้น่าเวทนายิ่งนัก ผมสีทองที่เคยงดงามกลับชุ่มโชกด้วยเลือดและหลุดลุ่ยจากเงื้อมมืออันรุนแรงของเคน เขาเค้นให้เธอสารภาพบาป แต่ร่างบอบช้ำไม่อาจเปล่งเสียงใดได้ เพราะลิ้นถูกตัดขาดแถมยังถูกทรมานซ้ำด้วยเกลือจนปวดร้าวแทบขาดใจ นัยน์ตาสีมรกตที่เคยสะกดทุกสายตาบัดนี้บวมช้ำและไร้ซึ่งประกายความหวัง อาเรียหมดโอกาสแม้แต่จะเอ่ยคำสำนึกผิด เธอทำได้เพียงหลับตายอมรับความตายที่กำลังคืบคลานเข้ามา ทว่าในวินาทีสุดท้ายบนลานประหาร หญิงสาวแสนดีที่เคยถูกเธอรังแกได้ก้าวออกมาเบื้องหน้า เพื่อเอ่ยคำอำลาครั้งสุดท้ายแก่นางมารร้ายที่กำลังจะสิ้นลมหายใจ
ภาพปกนิยายเรื่อง อยากแก่พร้อมเธออย่างจริงจัง
9.4
บาดแผลที่คมสันต์ทิ้งไว้ในใจของเปลียว เปรียบดั่งหนามพิษที่ทิ่มแทงและสร้างความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส ความร้าวรานจากอดีตทำลายความเชื่อใจจนหมดสิ้น เปลี่ยนความรักให้กลายเป็นความบอบช้ำที่ยากจะเยียวยา ส่งผลให้เธอสูญเสียความกล้าที่จะมอบหัวใจให้ใครอีก ทว่าหากโชคชะตากำหนดให้เวลาหมุนย้อนกลับ และบังคับให้เธอต้องเผชิญกับเรื่องราวเหล่านั้นอีกครั้ง หญิงสาวก็ยังคงเด็ดเดี่ยวที่จะเลือกเส้นทางเดิมอย่างแน่วแน่ แม้จะรู้ดีว่าปลายทางคือความรวดร้าวและการแตกสลายอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ก็ตาม
ภาพปกนิยายเรื่อง ทะลุมิติเข้าป่า ปลูกผักเก็บเห็ด ขายปิงเฟิ่นรวยเละ
6.9
หลิวลี่เซี่ยไม่เคยคิดว่าตนจะต้องเผชิญความอดอยาก เมื่อเธอถูกส่งข้ามเวลามายังหุบเขาลึกอันห่างไกล สิ่งที่รออยู่คือบ้านซอมซ่อและกระเพาะที่ว่างเปล่า หญิงสาวฝันถึงเพียงข้าวสวยร้อนกรุ่นและเนื้อสัตว์รสชาติดี ทว่าสวรรค์กลับไม่ได้มอบพลังวิเศษใดมาช่วยทุ่นแรง ซ้ำร้ายเธอยังไร้ประสบการณ์ทำงานหนักและไร้ความรู้ด้านการเพาะปลูก การดิ้นรนเอาชีวิตรอดในสภาพแวดล้อมแร้นแค้นจึงเป็นบททดสอบที่สาหัส เธอต้องดิ้นรนด้วยตัวเองเพื่อเปลี่ยนความฝันที่จะได้กินอิ่มนอนหลับให้กลายเป็นจริงในดินแดนแห่งนี้