สุดยอดนิยาย โรแมนติก

จากที่เคยสบประมาทว่าพลับพลึงเป็นแค่ผู้หญิงจืดชืดและไม่มีทางได้รับความสนใจจากเขา ดีแลน มหาเศรษฐีหนุ่มเพลย์บอยกลับต้องเผชิญกับความรู้สึกรักอย่างลึกซึ้งจนยากจะถอนตัว ทว่าเมื่อหญิงสาวต้องการยุติความสัมพันธ์ที่เกิดจากความผิดพลาด เพื่อคืนตำแหน่งเจ้าสาวที่แท้จริงให้แก่ตัวจริง ดีแลนกลับไม่ยินยอมที่จะสูญเสียเธอไป ความรู้สึกหึงหวงและความต้องการในตัวเธอผลักดันให้เขาทำทุกวิถีทางเพื่อเหนี่ยวรั้งภรรยาที่เขาเคยดูแคลนเอาไว้เคียงข้างตลอดกาล แม้ว่าการกระทำนั้นจะขัดกับคำพูดในอดีตของตนก็ตาม

ชีวิตที่เคยเสเพลของเพลย์บอยหนุ่มอย่างชานนท์ต้องพังทลายลงเมื่อโรคร้ายรุมเร้าจนต้องไปรักษาตัวที่ต่างประเทศ ทว่าเมื่อเขากลับมาด้วยร่างกายที่ไม่แข็งแรงดังเดิม พ่อแม่กลับส่งเขาไปพักฟื้นในดินแดนอันห่างไกลอย่างโดดเดี่ยว สถานการณ์นี้ทำให้เขาได้เห็นธาตุแท้ของคนรอบตัวจนหมดศรัทธาในรักแท้ แต่แล้วโชคชะตาก็นำพาให้เขาได้พบกับเตย หญิงสาวที่จะเข้ามาเติมเต็มหัวใจอันอ้างว้าง แม้เธอจะไร้เดียงสาและกังวลว่าจะไม่สามารถมอบความสุขให้เขาได้ดีพอ แต่ชานนท์ก็พร้อมจะเป็นผู้นำทางและพิสูจน์ให้เธอเห็นว่าความรักครั้งนี้จริงแท้และแตกต่างจากใจ

ในห้องครัวอันเงียบสงบ น้ำอ้อยกลับต้องเผชิญกับสัมผัสอันเร่าร้อนจากเควินที่รุกล้ำจุดอ่อนไหวจนร่างกายของเธอสั่นสะท้าน แม้ในใจจะเต็มไปด้วยความกังวลและพยายามเอ่ยปากห้ามปรามเพราะกลัวว่าจะมีใครมาพบเห็นในพื้นที่เปิดเผยเช่นนี้ ทว่าร่างกายของเธอกลับทรยศต่อความคิดและตอบสนองต่อปรารถนาของเขาอย่างไม่อาจต้านทาน เควินเฝ้ามองปฏิกิริยาของหญิงสาวที่กำลังสูญเสียการควบคุมด้วยความพึงใจ เขารู้ดีว่าบัดนี้ตนเองสามารถครอบครองและบงการร่างกายของเธอได้อย่างเบ็ดเสร็จท่ามกลางความซ่านสยิวที่ยากจะหยุดยั้ง

เมื่ออดีตอันแสนเจ็บปวดและการที่ผู้เป็นแม่ถูกทำร้ายผลักดันให้ ฉือเนี่ยน ตัดสินใจหวนคืนสู่เมืองจิงเพื่อทวงแค้นและทวงทุกสิ่งที่เป็นของเธอกลับคืนมา แม้สายตาคนรอบข้างจะตราหน้าว่าเธอเป็นเพียงผู้หญิงไร้การศึกษา ทว่า ลู่เหยียนสือ กลับมองเห็นเนื้อแท้ที่ซ่อนอยู่ว่าเธอคืออัจฉริยะรอบด้าน ทั้งหมอผู้มีฝีมือล้ำเลิศ แฮ็กเกอร์ระดับพระกาฬ และนักปรุงน้ำหอมชื่อดัง ท่ามกลางความกังขาของทุกคนที่เห็นเขาคอยปกป้องและตามใจภรรยาคนนี้อย่างเกินพิกัด ลู่เหยียนสือก็ยังคงเลือกที่จะหนุนหลังเธออย่างไม่แคร์ใคร จนกระทั่งความลับและความสามารถขั้นเทพของเธอถูกเปิดเผยออกมาในที่สุด ทำให้คนทั้งเมืองจิงต้องยอมสยบและยกย่องในความเก่งกาจอันไร้เทียมทานของเธอ

เมื่อ กอพเยีย หญิงสาวผู้อ่อนแอต้องเผชิญหน้ากับ ไฟมาร จอมโจรป่าผู้ขึ้นชื่อเรื่องความโหดเหี้ยมและดิบเถื่อน ชีวิตของเธอจึงดิ่งลงสู่ฝันร้ายอันมืดมิด เขาใช้ท่าทีคุกคามบีบบังคับให้เธอจำยอมตกเป็นภรรยาอย่างไร้ความปรานี แม้หญิงสาวจะพยายามร้องไห้อ้อนวอนหรือขัดขืนสุดกำลัง แต่จอมโจรใจทมิฬกลับไม่เคยแยแส ซ้ำยังใช้กำลังกดขี่เพื่อสยบการต่อต้านของเธอ ความป่าเถื่อนที่ได้รับส่งผลให้ความหวาดกลัวในใจของกอพเยียแปรเปลี่ยนเป็นความแค้นอันลึกล้ำ เธอตราหน้าว่าเขาคือคนชั่วช้า และจำต้องเผชิญกับชะตากรรมที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ภายใต้เงื้อมมือของเขา

เฉียวชูเยว่ทุ่มเททั้งชีวิตเพื่อสนับสนุนสามีจนได้ดิบได้ดีเป็นขุนนาง แต่เขากลับทรยศหักหลังนางอย่างเจ็บแสบเพราะความมักมากและละโมบในลาภยศ เพื่อรักษาเส้นทางอนาคตของสามีเอาไว้ นางจึงยอมฝืนใจเอาตัวเข้าแลกเพื่อปรนนิบัติจักรพรรดิผู้ขึ้นชื่อเรื่องความโหดเหี้ยม ทว่าสิ่งที่นางได้รับตอบแทนจากสามีที่กำลังเสวยสุขกับหญิงอื่นกลับมีเพียงใบหย่าและการถูกตามล่าเอาชีวิต ในยามที่ไร้ทางออกและสิ้นหวังถึงขีดสุด จักรพรรดิองค์นั้นกลับก้าวเข้ามาช่วยเหลือพร้อมยื่นข้อเสนอให้นางเคียงข้างพระองค์ แลกกับการปกป้องดูแลไม่ให้ใครรังแกนางได้อีก

วุ้นเส้น นักศึกษาสาวร่างอวบสุดเนิร์ดจากสถาปัตย์ แอบซ่อนความรู้สึกรักที่มีต่อเดือนคณะผู้หล่อเหลามาตลอดห้าปีเต็มโดยไม่เคยเผยใจ ทว่าในค่ำคืนแห่งการฉลองเรียนจบ จุดเปลี่ยนที่ไม่คาดคิดได้ชักนำให้ทั้งสองคนต้องมาใกล้ชิดกันอย่างเร่าร้อนเกินกว่าจะต้านทานไหว ค่ำคืนแสนเสน่หาเพียงคืนเดียวกลายเป็นจุดเริ่มต้นให้หญิงสาวผู้ไร้เดียงสาในเรื่องความรัก ได้สัมผัสและเรียนรู้บทเรียนรักครั้งแรกในชีวิต พร้อมกับความหวังในใจลึกๆ ว่าชายหนุ่มคนนี้จะเป็นรักแท้ที่เธอเฝ้ารอคอยมาแสนนาน ร่วมติดตามเส้นทางรักสุดละมุนที่เธอต้องพิสูจน์ว่าชายในฝันคนนี้คือคนที่ใช่สำหรับเธอจริงๆ

โชคชะตาอันโหดร้ายทำลายชีวิตของหญิงสาวคนหนึ่งผ่านอุบัติเหตุที่พรากคนรักไปถึงสองครั้ง จนเธอต้องเผชิญหน้ากับคำตราหน้าว่าเป็นผู้หญิงกินผัว ความสูญเสียซ้ำเล่าทำให้เธอตัดสินใจปิดตายหัวใจเพื่อป้องกันไม่ให้เกิดเรื่องเล่านี้อีก แต่แล้วลมหายใจแห่งความหวังก็กลับมาเมื่อชายหนุ่มรุ่นน้องที่เคยแอบชอบเธอในอดีตได้ก้าวเข้ามาในชีวิตอีกครั้ง ความอบอุ่นและความจริงใจของเขาค่อยๆ ทลายกำแพงที่เธอสร้างไว้ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นความรักที่เร่าร้อนจนเธอไม่อาจต้านทานได้ ร่วมลุ้นว่ารักครั้งใหม่นี้จะเป็นยารักษาแผลใจหรือเป็นบ่วงเสน่หาที่กักขังเธอไว้ตลอดไป

หลังผ่าตัดนักพรตเฒ่าผู้หนึ่งนั้น นางวูบหมดสติและเสียชีวิตลงไป ลืมตาตื่นขึ้นมาอีกที ก็อยู่ในร่างของคุณหนูปัญญาอ่อนที่มีชื่อเดียวกันผู้นี้เสียแล้วทั้งยังจำอดีตชาติยามเป็นปรมาจารย์เต๋าได้อีกด้วย +++ 1 : ไล่ออกจากอารามไท่ผิงกวน แคว้นจิ้น ราชวงศ์เซวียน อารามไท่ผิงกวน “ไป ๆ อาจารย์ขับไล่พวกท่านออกจากอารามแล้ว อย่าได้มาเหยียบที่นี่อีก” “ศิษย์พี่รองรีบปิดประตูเร็วเข้า !” ตุบ ! ห่อผ้าสองห่อถูกโยนออกมาจากประตูอาราม ปัง ! ตามด้วยเสียงปิดประตูลงสลักอย่างหนาแน่น สตรีนางหนึ่งยืนตัวตรงเป็นสง่า เสื้อผ้ากับเส้นผมของนางปลิวไสวดั่งไผ่ลู่ลม หลินซือเยว่เงยหน้าขึ้นมองป้ายชื่ออารามไท่ผิงกวนด้วยสายตาเลื่อนลอย อาศัยอยู่ที่นี่มานานเท่าใดแล้วนะ บางครั้งนางเองก็ลืมเลือนวันเวลาไปเหมือนกัน “คุณหนูเจ้าคะ ศิษย์น้องทั้งสองของท่านทำเกินไปแล้วนะเจ้าคะ เหตุใดถึงไล่พวกเราสองคนออกจากอารามได้เล่า” เผิงฉือกระทืบเท้าเบา ๆ ตรงไปฉวยห่อผ้าทั้งสองบนพื้น ขึ้นมาคล้องแขนตัวเองไว้ “หากไม่ได้รับคำสั่งจากอาจารย์ ศิษย์น้องทั้งสองคงไม่กล้าขับไล่ข้าออกจากอารามหรอก” น้ำเสียงของนางสงบนิ่งฟังแล้วสบายหูยิ่งนัก หาได้มีความโกรธเกลียดแต่อย่างใด “นั่นรถม้า” นิ้วเรียวสวยชี้ไปยังรถม้าคันที่มีคนนั่งเฝ้าอยู่ “ป้าเผิงไปถามดูว่าใช่รถม้าของเราหรือไม่” เผิงฉือไม่รอช้ารีบตรงไปหาคนเฝ้ารถม้าที่อยู่ใต้ต้นไผ่ในทันที ไม่ช้านางก็กลับมาพร้อมกับรอยยิ้มนิด ๆ “เป็นรถม้าของเราจริง ๆ เจ้าคะคุณหนู คนขับบอกว่าเป็นคนของตระกูลหลินเจ้าค่ะ ได้รับคำสั่งจากท่านพ่อของคุณหนู ให้มารับคุณหนูกลับตระกูลหลินเพื่อไปแต่งงานเจ้าค่ะ” “กลับไปแต่งงานนี่เอง” นางเอ่ยเหมือนไม่ใช่เรื่องใหญ่ หันหลังกลับไปทางประตูอาราม ประสานมือค้อมตัวคำนับลาอาจารย์ เผิงฉือเห็นเช่นนั้นก็อดที่จะคำนับตามนางไม่ได้ ภายในอารามไท่ผิงกวน “อาจารย์เหตุใดถึงไม่บอกลากับศิษย์พี่ใหญ่ไปตรง ๆ ล่ะ ทำเช่นนี้นางไม่โกรธท่านไปจนวันตายเลยรึ” เหอกุ้ยแม้มีอายุยี่สิบแปดปีแล้ว ทว่าเขากราบเป็นศิษย์เจ้าอาวาสชุนหวังเหล่ยหลังสตรีผู้นั้น จึงได้เป็นเพียงแค่ศิษย์พี่รองเท่านั้น “นั่นสิอาจารย์ ศิษย์พี่ใหญ่นางไม่เคยออกจากอารามไปไหนไกล ท่านทำเช่นนี้ไม่ใช่ขับไล่นางไปสู่ความตายหรอกรึ” จางเจียเฟิ่งเห็นด้วยกับศิษย์พี่รองของเขา “ให้มันน้อย ๆ หน่อยเจ้าศิษย์โง่ทั้งสอง พวกเจ้าคิดว่าอารามไท่ผิงกวนแห่งนี้ สามารถอยู่รอดมาได้เพราะใครกัน หากไม่ใช่เพราะฝีมือของศิษย์พี่ใหญ่ของพวกเจ้า เห็นนางเงียบ ๆ แบบนั้น ความคิดนางกว้างไกลยิ่งนัก อาจารย์อย่างข้ายังเทียบนางไม่ติดด้วยซ้ำไป” เจ้าอาวาสชุนปีนี้อายุอานามปาเข้าไปหกสิบห้าปีแล้ว ทว่าร่างกายยังแข็งแรง อารามเต๋าแห่งนี้มีวิถีแบบไม่เคร่งครัด ใช้ชีวิตเยี่ยงฆราวาสผู้หนึ่ง สามารถแต่งงานมีครอบครัวได้ “อาจารย์นางอยู่ในอารามวาดยันต์กันภัยให้ชาวบ้านที่มากราบไหว้ ตั้งโต๊ะรักษาโรคภัยให้ผู้คนในตัวอำเภอฝู แต่หนนี้นางต้องกลับบ้านไปเพื่อแต่งงาน นางบริสุทธิ์ถึงเพียงนั้นมิถูกสามีจับกลืนกินจนไม่เหลือกระดูกหรอกรึ” เหอกุ้ยนึกภาพเทพเซียนผู้สูงส่งอย่างหลินซือเยว่ หากต้องร่วมเตียงกับบุรุษหยาบกระด้าง เพียงเท่านั้นเขาก็ทำใจไม่ได้จริง ๆ แทบอยากจะไปแย่งตัวศิษย์พี่ใหญ่ของตัวเองกลับคืนมา “เลิกคร่ำครวญได้แล้ว กลับไปกวาดลานอารามกับตรวจดูน้ำมันตะเกียงให้เรียบร้อย ศิษย์พี่ใหญ่ของพวกเจ้าไม่อยู่ เจ้าทั้งสองต้องรีบร่ำเรียนศึกษาหาความรู้ อารามไท่ผิงกวนจะได้เจริญรุ่งเรืองในภายภาคหน้าต่อไปได้” เจ้าอาวาสชุนทำเสียงดังใส่ลูกศิษย์ทั้งสอง “ไป ๆ ข้าจะสวดมนต์” โบกมือไล่ทั้งคู่ให้ออกจากห้องสวดมนต์ไป เจ้าอาวาสชุนรีบลุกไปปิดประตูลั่นกลอน ท่าทางลุกลี้ลุกลนจนผิดปกติ ย่องเบา ๆ ไปที่ใต้เตียงนอน ดึงหีบไม้เก่าเก็บออกมา ครั้นกดสลักเปิดออก ก็พบตั๋วเงินจำนวนสามพันตำลึงอยู่ในนั้น ตระกูลหลินที่ไม่ได้บริจาคน้ำมันตะเกียงมาหลายปี จู่ ๆ ก็ส่งตั๋วเงินมาให้ พร้อมกับขอรับคนกลับไปเพื่อแต่งงาน ช่วงนี้ชาวบ้านมาทำบุญที่อารามน้อยลง หลินซือเยว่ก็ไม่รู้ว่าเกิดอันใดขึ้นกับนาง ถึงไม่ยอมลงจากอารามไปรักษาผู้คน รายได้เลยหายหดแทบจ่ายอาหารการกิน(สุรานารี)ไม่พอ ตั๋วเงินสามพันตำลึงนี่มาได้ทันเวลาพอดี ! แครก ๆ ๆ ๆ เสียงกวาดลานหน้าอารามดังขึ้นพร้อมกับเสียงบ่นของเหอกุ้ย “ข้ารู้ว่านางเก่งเอาตัวรอดได้ ข้าเพียงไม่อยากให้นางไปก็เท่านั้น” “ศิษย์พี่รองท่านอย่าได้เสียใจไปเลย ไม่ใช่ว่ามีแต่นางที่ต้องแต่งงานมีครอบครัว ท่านเองก็เถอะที่บ้านส่งคนมารับทุกปีไม่ใช่รึ” จางเจียเฟิ่งรู้ดีว่าตนและเหอกุ้ย ถูกครอบครัวลงโทษด้วยการส่งมาอยู่ยังอารามแห่งนี้ ทว่าเพียงชั่วคราวเท่านั้น “ตัวข้านั้นไม่เป็นไรหรอก เจ้านั่นแหละศิษย์น้องสาม ข้าได้ยินว่าที่บ้านของเจ้า เพิ่งหาคู่หมั้นหมายคนใหม่ให้เจ้าอีกคนแล้วไม่ใช่รึ” สองศิษย์พี่น้องหยุดกวาดลานอาราม แล้วหันหน้าไปมองตากัน จากนั้นพวกเขาก็ถอนหายใจดัง ๆ พร้อมกัน ไม่มีศิษย์พี่ใหญ่อยู่ด้วย นับจากนี้ไปยามทำความผิดใครจะออกหน้าคอยช่วยเหลือ ยามเงินหมดใครจะให้หยิบยืม ยิ่งคิดพวกเขาก็ยิ่งไม่สบายใจเป็นอย่างมาก บนถนนมุ่งหน้าสู่เมืองหลวง รถม้าไม้ธรรมดาไม่เล็กไม่ใหญ่ ไร้ป้ายชื่อตระกูลบอกกล่าว คล้ายไม่อยากให้ผู้อื่นล่วงรู้ว่าคนที่นั่งอยู่ด้านในเป็นใคร เผิงฉือพยายามหลอกถามคนขับรถม้าอยู่หลายหน ถึงสถานการณ์ของตระกูลหลินในยามนี้ นางไม่เคยไปที่นั่นมาก่อนไม่รู้จักใครสักคน คนขับรถม้าตอบว่า เขามีหน้าที่มารับคุณหนูรองกลับบ้านเท่านั้น เรื่องอื่นนั้นเขาไม่รู้จริง ๆ “ได้ถามหรือไม่ ใช้เวลากี่วันในการเดินทาง” หลินซือเยว่เอ่ยเสียงเนิบ ๆ “ถามแล้วเจ้าค่ะ เขาบอกว่าราว ๆ สิบวันก็ถึงเมืองหลวงแล้ว” “สิบวันเชียวรึ” หลินซือเยว่มองห่อผ้าที่วางอยู่ด้านข้าง มีเพียงของใช้จำเป็นของนางไม่กี่ชิ้น พร้อมกับก้อนเงินจำนวนห้าสิบตำลึง “คงต้องแวะซื้อของในอำเภอฝูเสียก่อน” เผิงฉือรีบเปิดม่านบอกกับคนขับรถม้า แต่เขากลับทำเสียงฮึดฮัดคล้ายไม่พอใจ “เสียเวลาเดินทางเปล่า ๆ” น้ำเสียงเขากระด้างกระเดื่อง

หลังค่ำคืนอันเร่าร้อนสิ้นสุดลง ชติรสพยายามปกปิดร่างกายจากสายตาคมกริบของชายหนุ่มผู้จำใจต้องลาจากเพื่อรักษาคำมั่นสัญญา แม้ในใจจะเปี่ยมด้วยความเสน่หา ข้อตกลงลับระหว่างสองคนระบุว่าเธอต้องยอมเป็นตัวแทนของลิก้าผู้เป็นพี่สาว แลกกับการที่เขาต้องตัดขาดและเลิกยุ่งเกี่ยวกับพี่สาวของเธออย่างเด็ดขาด ชติรสยอมใช้ตัวเองเข้าแลกเพื่อปกป้องคนที่รัก พร้อมเอ่ยปากข่มขู่ว่าหากเขาตระบัดสัตย์เธอจะไม่ละเว้นแน่ ท่ามกลางบรรยากาศที่อบอวลไปด้วยแรงดึงดูดทางกายและความโกรธแค้นที่ซ่อนอยู่ลึกๆ ใน

แวววิวาห์ตกใจแทบสิ้นสติเมื่อครอบครัวบังคับให้เธอกลับไปแต่งงานกับผู้ชายที่พวกเขาเลือกให้ ทางรอดเดียวคือเธอต้องรีบหาแฟนหนุ่มโปรไฟล์ดีมาอ้างเพื่อคัดค้าน ทว่าความซุ่มซ่ามไขคีย์การ์ดเข้าห้องผิดกลับเปลี่ยนชีวิตเธอไปตลอดกาล เมื่อเธอต้องสูญเสียเอกราชทางกายให้แก่ภาคิน ประธานหนุ่มสุดเผด็จการผู้ไร้ความปรานี นอกเหนือจากจะโดนเขาใช้อิทธิพลข่มเหงในที่ทำงานแล้ว เธอยังถูกเขากักขังไว้บนเตียงด้วยบทรักอันเร่าร้อนป่าเถื่อนที่ยากจะต้านทาน จนนำไปสู่ข้อเสนอแลกเปลี่ยนด้วยเงินตราและพันธสัญญาการแต่งงานสุดอันตราย

อลินชาต้องเผชิญหน้ากับวิกฤตชีวิตเมื่อเธอต้องกลายเป็นนางบำเรอขัดดอกเพื่อชดใช้หนี้สินให้กับพ่อเลี้ยงพิพัฒน์ ชายหนุ่มผู้มีอิทธิพลล้นมือ ผู้ซึ่งไม่เคยปิดบังความปรารถนาอันร้อนแรงที่มีต่อเธอเลยแม้แต่น้อย ท่ามกลางความกดดันรอบด้านและความต้องการที่คุกรุ่น พ่อเลี้ยงหนุ่มกลับยิ่งพึงพอใจและเฝ้ารอคอยที่จะได้ครอบครองเธออย่างสมบูรณ์แบบในเร็ววัน แม้ว่าหญิงสาวจะพยายามต่อต้านด้วยความหวาดหวั่นและประหม่าเพียงใด แต่เขากลับยิ่งเดินหน้าหยอกเย้าและรุกรานเข้าสู่หัวใจของเธออย่างย่ามใจ ภายใต้ข้อผูกมัดแห่งพันธสัญญาเสน่หาที่เธอไม่มีวันหลีกเลี่ยงได้

ในฐานะเจ้าหญิงผู้แสนเย่อหยิ่งแห่งเผ่าพันธุ์ ฉันมีความลับอันดำมืดที่ต้องปกปิดไว้ นั่นคือการลอบมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับอดีตคนรักของพี่สาว วอล์คลี่มักจะบันทึกวิดีโอตอนเราอยู่บนเตียงด้วยกันเสมอ แม้ฉันจะพยายามร้องขอให้เขาหยุดถ่ายคลิป แต่อัลฟาหนุ่มกลับอ้างว่าสิ่งเหล่านี้คือตัวแทนความรักของเรา ก่อนจะเริ่มบทเพลงรักครั้งใหม่อย่างเร่าร้อน ทว่าหลังจากเขาจากไปในครั้งล่าสุด ฉันสังเกตเห็นว่าเขาลืมนาฬิกาเรือนสำคัญทิ้งไว้ ด้วยความหวังดีฉันจึงรีบนำมันไปคืนให้เขา แต่แล้วก้าวแรกที่ไปถึงห้องส่วนตัว ฉันกลับต้องช็อกสะท้านเมื่อได้ยินเสียงกิจกรรมรักระหว่างฉันกับเขาดังเล็ดลอดออกมาจากห้องนั้น

เพื่อช่วยครอบครัวจากวิกฤต เขมกรจำต้องยอมแลกเปลี่ยนบางอย่างจนตื่นขึ้นมาในร่างของ เกาหยุนเอ๋อร์ คุณชายไร้ความทรงจำผู้เคยป่าวประกาศต่อหน้าทุกคนว่าเป็นภรรยาของ ซ่งหยวนเจ๋อ แต่แทนที่หยวนเจ๋อจะโกรธเคือง เขากลับคอยดูแลเอาใจใส่หยุนเอ๋อร์อย่างใกล้ชิด ทั้งพาไปกินอาหารและให้ขี่หลัง ความอ่อนโยนและอ้อมกอดนี้ทำให้หยุนเอ๋อร์เริ่มมีอาการใจสั่นอย่างประหลาดจนเจ้าตัวกังวลว่าตนเองกำลังเจ็บป่วยร้ายแรง โดยที่เขาไม่รู้เลยว่าความหวั่นไหวที่เกิดขึ้นนั้นแท้จริงแล้วคือจุดเริ่มต้นของความรักที่แสนลึกซึ้ง

หยุนซูสมหวังได้วิวาห์กับซู่ โจวหยวน ชายหนุ่มที่เธอแอบรักมาแสนนาน แม้จะถูกคนรอบข้างตราหน้าว่าเป็นเพียงไก่ป่าที่โชคดีก็ตาม แต่สุดท้ายความเฉยชาจากสามีผู้ไร้หัวใจก็ทำให้เธอตัดสินใจยุติความสัมพันธ์ที่ไม่มีค่านี้ลงอย่างเด็ดขาด หลังเซ็นใบหย่า หยุนซูกลับมาเฉิดฉายในฐานะสาวสวยรวยทรัพย์ผู้เริ่มต้นชีวิตใหม่อย่างอิสระ ทว่าการที่เธอตกเป็นข่าวกับหนุ่มหล่อไม่ซ้ำหน้ากลับทำให้อดีตสามีที่เคยนิ่งเฉยเริ่มทนไม่ได้ เขาแสดงอาการหึงหวงเธออย่างหนัก แต่เธอกลับตอบแทนความวุ่นวายนั้นด้วยคำถามแสนเย็นชาว่าเขาเป็นคำเดียวว่าเขาเป็นใคร

เพราะการหายไปของ 'ไข่มุกน้ำตาจันทรา' ทำให้ กัวจื่อหรานได้พบกับหลินอวี้เจิน เขาต้องตามหาไข่มุกล้ำค่ากลับคืนสู่ตระกูล ทว่าเขากลับพบว่าสิ่งที่ล้ำค่ายิ่งกว่าคือนางที่มีเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น ...................... หลินอวี้เจิน ในวัยสิบเจ็ดปี นางเป็นบุตรสาวของหลินยี่ห้าน เจ้าของสำนักศึกษาเล็กๆ แห่งหนึ่ง มารดาของนางตายจากไปตั้งแต่นางอายุไม่ถึงสิบขวบ แต่กระนั้นบิดาก็มิได้แต่งภรรยาใหม่ บิดาทุ่มเทให้กับสำนักศึกษาของตนและเลี้ยงดูนางตามลำพัง “หลินอวี้เจิน” หมั้นหมายกับ“ติงกว่างอาน” เขาเป็นศิษย์เอกของบิดา ทว่าเรื่องพลิกผลัน ติงกว่างอาน กลับไปแต่งงานกับ “หลินชูซิน” ญาติผู้น้องของนางเอง ด้วยเหตุนี้นางจึงเดินทางมาตันหยางเพื่อพบท่านลุงใหญ่-หลินเหิงอี้ เพียงเพื่อรักษาบาดแผลในใจ ‘ไข่มุกน้ำตาจันทรา’ สมบัติล้ำค่าประจำตระกูลกัว แต่กลับหายไป ร่องรอยสุดท้ายหยุดอยู่ที่หลินเหิงอี้ กัวจื่อหรานประมุขสกุลกัวและยังเป็นเจ้าเมืองตันหยาง เขาจำเป็นต้องใช้ทุกวิธีทางเพื่อให้ได้ไข่มุกประจำตระกูลกลับมา แม้ต้องบุกค้นเข้าห้องนอนของหญิงสาวก็ตามที หลับ? นางหลับในอ่างอาบน้ำ! มีผู้ใดหลับในอ่างอาบน้ำเช่นนี้เล่า! กัวจื่อหรานยืบเสื้อคลุมของหญิงสาวสะบัดไปมาแล้วโยนขึ้นเหนืออ่างอาบน้ำ เพียงพริบตาเขาก้มตัวช้อนร่างของหญิงสาวขึ้นจากน้ำ ยื่นมือไปรับเสื้อคลุมที่ค่อยๆ ล่วงหล่นลงมา ตวัดข้อมือเพียงไม่กี่ครั้งก็สามารถใช้เสื้อคลุมของนางห่อหุ้มร่างเปลือยเปล่าได้มิดชิด เขาอุ้มนางที่ยังถลึงตามองเขาแต่ใบหน้าหวานนั้นแดงจัดราวคนป่วยไข้ “จุ๊ๆ อย่าจ้องหน้าหน้าผู้มีพระคุณเช่นนี้” เขาเอ่ยกลั้วเสียงหัวเราะในลำคอ อุ้มร่างนุ่มนิ่มไปวางไว้บนเตียง มารดาเถอะ! ผู้มีพระคุณอะไรกัน! เจ้าโจรลามก! แล้วสายลมแห่งฤดูกาลก็นำโชคชะตาของคนแปลกหน้ามาผูกพัน

เมื่อหญิงสาวได้มาเกิดใหม่ในโลกแฟนตาซีเป็นนางร้ายที่มีแต่คนมุ่งร้ายหมายชีวิต ทั้งที่ใจจริงเธออยากใช้ชีวิตหรูหราอย่างสงบสุขในฐานะคุณหนูตระกูลใหญ่ แต่เมื่อภัยอันตรายบีบคั้นจนไม่มีทางเลือกเพื่อรักษาชีวิตให้รอดพ้นจากความตาย เธอจึงต้องยอมละทิ้งความอ่อนแอแล้วลุกขึ้นมาสวมบทบาทนางร้ายผู้โหดเหี้ยมตามชะตากำหนด พร้อมเผชิญหน้าต่อสู้กับศัตรูและลิขิตฟ้าที่คอยขัดขวางความสงบสุขของเธอ

เจ้าของร่างเดิมถูกท่านย่าตัวเอง ขายให้ชายพิการด้วยเงินเพียงห้าตำลึง จึงคิดสั้นไปกระโดดน้ำฆ่าตัวตาย ทำให้วิญญาณของเซี่ยซือซือทะลุมิติมาเข้าร่างแทน ชีวิตในโลกนี้บิดามารดาล้วนตายไปแล้ว เหลือเพียงน้องสาวกับน้องชายร่างกายผอมแห้งหิวโซสองคน เธอต้องช่วยพวกเขาให้รอด ก่อนจะถูกคนชั่วพวกนี้ขายทิ้งไปแบบเธอ 1 : ทะลุมิติ แคว้นจ้าว หมู่บ้านตระกูลแซ่อวี่ ภายในบ้านสกุลเซี่ย “ท่านพี่รีบกินเร็วเข้า” เสียงเด็กเล็กดังก้องอยู่ข้างหูอย่างน่ารำคาญ ว่าแต่ฉันมีน้องชายตั้งแต่เมื่อไหร่กัน รู้สึกได้ถึงอะไรแข็ง ๆ มาแตะที่ริมฝีปาก ทว่ายังลืมตาไม่ขึ้น “ท่านพี่กินสิ ๆ” เซี่ยซือซือรู้สึกหนักอึ้งไปทั้งศีรษะ พยายามที่จะเปิดดวงตาขึ้นมอง เจ้าของเสียงเล็ก ๆ ด้านข้าง “ท่านพี่ ๆ ท่านพี่อย่าตายนะ ลืมตาสิท่านพี่” “นังตัวดีออกมาเดี๋ยวนี้นะ !” เสียงเอะอะโวยวายดังหนวกหูเซี่ยซือซือเป็นอย่างมาก ปัง ๆ เสียงเคาะประตูดังขึ้นเรื่อย ๆ เซี่ยซือซือลืมตาขึ้นจนได้ พลันสมองกลับมีเรื่องราวพรั่งพรูเข้ามาไม่ขาดสาย จนต้องกรีดร้องออกมาอย่างเจ็บปวด อ๊าก ! “พี่รอง !” เด็กน้อยเซี่ยซือหยางในวัยสามหนาวเรียกพี่สาวพร้อมเบะปากอยากร้องไห้ “ท่านพี่ !” เซี่ยซานซานทิ้งบานประตูที่ตัวเองดันไว้ หันกลับมาดูพี่สาวด้วยความตกใจ “ท่านพี่ ๆ ท่านเป็นอะไร อย่าทำให้พวกข้าตกใจสิท่านพี่ !” ผลัวะ ! มีคนถีบประตูบานเก่าผุพังเข้ามาภายในห้อง เด็กทั้งสองรีบเข้าไปขวางผู้บุกรุกไม่ให้ทำร้ายพี่สาว แม่เฒ่าเซี่ย เซี่ยจิ่วเม่ย หน้าตาแลดูดุร้าย ไม่ใช่หญิงชราใจดีแต่อย่างใด ด้านหลังของแม่เฒ่าเซี่ยยังมีลูกสะใภ้บ้านใหญ่ กับบ้านรองเดินตามมา ท่าทางดุดันเอาเรื่อง “ไอ้พวกบ้านสามตัวดี กล้าลักขโมยอาหารเอาไว้กินเอง ยังเห็นแม่เฒ่าอย่างข้าอยู่ในสายตาหรือไม่ ไอ้พวกหมาป่าตาขาว ดูซิวันนี้ข้าจะจัดการพวกเจ้าอย่างไร” “ท่านย่าพวกข้าไม่ได้ขโมยนะ นี่เป็นหมั่นโถวของท่านพี่ ท่านพี่ไม่สบายข้าแค่เก็บไว้ให้ท่านพี่เท่านั้นเอง” เซี่ยซานซานยังเป็นเด็กหญิงวัยสิบหนาว แต่นางข่มความกลัวตอบโต้ผู้ใหญ่ในบ้านออกไป “หึ กฎบ้านก็มีบอกอยู่แล้วถ้าพลาดมื้ออาหารไปก็คืออด แต่พวกเจ้ากลับแหกกฎ แอบยักยอกอาหารเก็บไว้กินเอง ยังมีหน้ามาเถียงท่านแม่อีก ท่านแม่ท่านต้องลงโทษคนบ้านสามนะเจ้าคะ ไม่เช่นนั้นข้าไม่ยอมจริง ๆ ด้วย ตอนนั้นยวี่เฟยของข้านางได้พลาดมื้อเย็นไป ท่านก็ไม่ให้นางกินนะเจ้าคะ” สะใภ้บ้านรองนามว่าจงอี้ซิน ย้อนรำลึกถึงเรื่องลูกสาววัยแปดปีของตัวเองขึ้นมา “ดูเจ้าเด็กพวกนี้สิท่านแม่ กางแขนปกป้องพี่สาวตัวเอง ช่างน่าสมเพชไม่รู้จักสำเหนียกกำลังตัวเอง ถุย !” หลินพ่านเอ๋อสะใภ้บ้านใหญ่มองดูเด็กทั้งสองพร้อมถ่มน้ำลายใส่ตรงหน้า แม่เฒ่าเซี่ยมองลูกสะใภ้ทั้งสองสลับกันไปมา เดินตรงไปกระชากหมั่นโถวเย็นชืดแถมแข็งปานหิน ออกจากมือของเซี่ยซือหยาง “แง ๆ ๆ” เด็กน้อยถูกแย่งของกินของพี่สาวไป ถึงกับแผดเสียงร้องลั่น “เจ้าคนชั่ว ! เอามานะ ของท่านพี่ข้า” กำปั้นน้อย ๆ ทุบไปยังต้นขาของแม่เฒ่เซี่ย “เจ้าเด็กเนรคุณกล้าตีข้ารึ นี่นะ !” แม่เฒ่าเซี่ยเตะทีเดียวเซี่ยซือหยางก็กระเด็นไปติดกับผนังห้อง “น้องเล็ก !” เซี่ยซานซานรีบวิ่งไปอุ้มน้องชายขึ้นมากอดไว้ด้วยความตกใจ “ท่านย่า น้องเล็กยังเด็กไม่รู้ความ เหตุใดท่านถึงได้ใจร้ายเช่นนี้” “แง ๆ ๆ” เสียงร้องไห้ของเด็กน้อยฟังแล้วน่าสงสารจับใจ ดวงตาที่ปิดไว้ก่อนหน้าของเซี่ยซือซือ ลืมขึ้นหลังจากค้นพบว่า ตัวเองได้ทะลุมิติมายังอดีตอันไกลโพ้นแล้วจริง ๆ หลังจากหลับตาลืมตาอยู่หลายหน เรียบเรียงความคิดที่ไหลเข้ามาไม่ยอมหยุด เมื่อค่อย ๆ จัดการกับมันได้ ความเจ็บปวดที่ศีรษะก่อนหน้าจึงบางเบาลง และมองเหตุการณ์ตรงหน้าอย่างเฉยชา ครบสูตรของการทะลุมิติจริง ๆ มีท่านย่าผู้ชั่วร้าย ขนาบข้างด้วยป้าสะใภ้เลวทั้งสอง ครั้นหันไปมองน้องสาวในวัยสิบขวบของตัวเองกับน้องชายตัวน้อย ทั้งตัวดำเมี่ยมเหมือนไม่ได้อาบน้ำมาเป็นเดือน ร่างกายผอมแห้งเหลือแต่กระดูก เสื้อผ้าเก่าขาดมีรอยปะชุนเต็มไปหมด เส้นผมแห้งกรังเหมือนไม่ผ่านน้ำมานาน ยกมือของตัวเองขึ้นมาดู ไม่ได้มีสภาพต่างกันแม้แต่น้อย ครั้นเงยหน้ามองป้าสะใภ้ใหญ่ร่างกายอวบอ้วนเต็มไปด้วยก้อนไขมัน ป้าสะใภ้รองแม้ไม่ได้อ้วนแต่ก็ไม่ได้ผอม ยิ่งแม่เฒ่าเซี่ยด้วยแล้ว ร่างกายบึกบึนเหมือนคนกินดูอยู่ดีมาตลอด “ท่านแม่ดูอาซือมองท่านสิเจ้าคะ” สะใภ้ใหญ่เห็นสายตาเย็นเยียบของคนที่นอนอยู่บนเตียงก็อดแปลกใจไม่ได้ ดูเยือกเย็นจนไม่น่าไว้ใจ “เจ้าอย่าคิดว่ากระโดดน้ำตายแล้วทุกอย่างจะจบนะอาซือ ข้ารับเงินคนบ้านถานมาแล้ว ถ้าเจ้าตายข้าจะให้อาซานไปแทนเจ้า” คำพูดของแม่เฒ่าเซี่ยทำให้ดวงตาของเซี่ยซือซือเบิกกว้าง ท่านย่าของนางขายนางให้คนบ้านถานในราคาแค่ห้าตำลึง เจ้าของร่างเดิมไม่อยากไปเป็นเมียคนพิการ เลยไปกระโดดน้ำฆ่าตัวตาย ทว่าเธอที่มาจากยุคปัจจุบันกลับเข้ามาแทนที่เจ้าของร่างนี้ เจ้าของร่างเดิมว่ายน้ำไม่เป็น จึงได้ขาดอากาศตายใต้น้ำ แต่เธอที่เข้ามาสวมร่างกลับพาร่างนี้ขึ้นมาจากน้ำได้ โชคชะตาคงเล่นตลกให้เธอกับเจ้าของร่างเดิมมีชื่อเดียวกัน “ท่านย่าอาซานยังเด็กนัก ท่านอย่าได้ทำเช่นนั้นเลย” นานมากกว่าที่นางจะเอ่ยออกมา “มันอยู่ที่เจ้าอาซือ ข้าขอเตือนเอาไว้ อีกสองวันคนบ้านถานจะมารับตัวเจ้าแล้ว อย่าให้เกิดเรื่องขึ้น ไม่อย่างนั้นข้าจะส่งอาซานไปแทนเจ้า แล้วขายซือหยางทิ้งเสีย” แม่เฒ่าเซี่ยจ้องหน้าเซี่ยซือซือแบบอาฆาต เด็กนี่ก่อนหน้าดูอ่อนแอไร้ทางสู้ ทำไมวันนี้ถึงได้ดูแปลกตาไปนัก “ท่านแม่เจ้าคะ ท่านจะลงโทษคนบ้านสามเรื่องหมั่นโถวนี่อย่างไรเจ้าคะ” สะใภ้ใหญ่ยังไม่ยอมปล่อยสามพี่น้องไปง่าย ๆ “พรุ่งนี้งดอาหารบ้านสาม” แม่เฒ่าเซี่ยเอ่ยแล้วหันหลังเดินออกจากห้องของเด็กน้อยทั้งสามไป โดยมีสะใภ้ใหญ่เดินตามไปด้วย “พวกเจ้าได้ยินแล้วใช่ไหม จำใส่หัวเอาไว้ดี ๆ ด้วยล่ะ” สะใภ้รองหมุนตัวตามหลังไปติด ๆ “ท่านพี่ต่อไปท่านอย่าทำเช่นนี้อีกนะเจ้าคะ ข้ากับน้องเล็กจะทำอย่างไร ถ้าท่านไม่อยู่” เซี่ยซานซานปล่อยเสียงร้องไห้ในทันที

ชีวิตที่แสนโหดร้ายทำให้ร้อยแก้วต้องซ่อนตัวตนจริงเพื่อความปลอดภัย ทว่าโชคชะตากลับเล่นตลกบีบให้เธอต้องมอบความบริสุทธิ์แก่จาคอฟ มหาเศรษฐีผู้ทรงอิทธิพล ค่ำคืนแสนเร่าร้อนสร้างความขุ่นเคืองใจให้เขาอย่างมาก เมื่อพบว่าเธอไม่ใช่โสเภณีอย่างที่คิด แถมยังหนีหายไปโดยไม่ยอมรับเงินทองใดๆ หกเดือนต่อมา ทั้งคู่โคจรมาพบกันอีกครั้งในฐานะเจ้านายและผู้ใต้บังคับบัญชา แม้เบื้องต้นชายหนุ่มจะทำเป็นไม่รู้จักเธอ แต่สุดท้ายเขากลับคอยตามศอกสลับรุกราน พร้อมทวงถามความรับผิดชอบจากเธออย่างไม่ลดละ ในฐานะผู้หญิงคนแรกที่กล้าทิ้งขว้างเขาไปอย่างไม่ใยดี

ท่ามกลางความตึงเครียดที่ทวีความรุนแรง น้ำใสพยายามต่อต้านเอ็ดเวิร์ดอย่างสุดกำลัง เมื่อความรักในวันวานแปรเปลี่ยนเป็นคำพูดประชดประชันอันเจ็บแสบ หลังจากที่เธอเคยเปรียบเปรยความสัมพันธ์ของพวกเขาว่าจืดชืดเหมือนรสชาติอาหารที่น่าเบื่อจนอยากหาความแปลกใหม่ คำพูดเหล่านั้นย้อนกลับมาทิ่มแทงหัวใจของคนทั้งคู่จนเอ็ดเวิร์ดหมดสิ้นความอดกลั้น มาเฟียหนุ่มจึงตัดสินใจลงมือพิสูจน์ให้เธอได้รับรู้ว่า รสชาติเสน่หาที่เขาปรุงแต่งขึ้นเพื่อเธอแต่เพียงผู้เดียวนั้นร้อนแรงและตราตรึงใจแค่ไหน เพลิงอารมณ์ที่ปะทุขึ้นนำพาให้ทั้งสองต้องเผชิญหน้ากันอย่างแนบชิดในห้องที่อบอวลไปด้วยไอความร้อนจากร่างกายอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยงได้

เมื่อการแต่งงานเริ่มต้นขึ้นจากความรู้สึกที่สวนทางกันอย่างสิ้นเชิง หญิงสาวก้าวเข้าสู่ประตูวิวาห์ด้วยหัวใจที่เปี่ยมด้วยความรักและความปรารถนาอันแรงกล้า ในทางกลับกัน ชายหนุ่มกลับมองว่าการร่วมชีวิตครั้งนี้เป็นเพียงภาระหน้าที่ที่เขาไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ ท่ามกลางเจตจำนงและเหตุผลที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงของคนทั้งสอง เส้นทางชีวิตคู่ที่ถูกสร้างขึ้นบนความรู้สึกที่อยู่กันคนละขั้วจะดำเนินต่อไปในทิศทางใด เมื่อฝ่ายหนึ่งยอมมอบใจให้อย่างหมดเกลียด ขณะที่อีกฝ่ายกลับตอบแทนกลับมาเพียงแค่การทำหน้าที่สามีตามความรักแท้จะสามารถเอาชนะความเย็นชาได้หรือไม่

มหาเศรษฐีหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลอย่าง คามิเอล การ์รัสโซ่ ต้องเผชิญกับความเสียหน้าครั้งใหญ่หลังโดน วาดจันทร์ หญิงสาวชาวไทยหน้าตาซอมซ่อหลอกลวงอย่างแสบทรวง แม้เธอจะพยายามพรางตัวตนที่แท้จริงไว้ แต่ด้วยสถานการณ์บีบคั้นทำให้เธอตัดสินใจลูบคมเสือร้ายในค่ำคืนหนึ่ง ท่ามกลางความโกรธแค้น คามิเอลปฏิญาณว่าจะพลิกแผ่นดินล่าตัวเธอมาลงทัณฑ์ให้สาสม โดยที่วาดจันทร์ไม่เคยรู้เลยว่า กลิ่นกายเฉพาะตัวอันเป็นเอกลักษณ์ของเธอได้กลายเป็นร่องรอยสำคัญที่ทำให้นักล่าอย่างเขาจดจำฝังใจ และพร้อมจะกลับมาคิดบัญชีแค้นกับเธออย่างสมาดมั่น

หญิงสาวใจดีได้ยื่นมือเข้าช่วยบุรุษบาดเจ็บคนหนึ่งท่ามกลางพายุฝน ทว่าเมื่อเขาได้สติกลับสูญเสียความทรงจำไปจนหมดสิ้น ช่วงเวลาที่ได้พึ่งพาอาศัยกันทำให้ความผูกพันแปรเปลี่ยนเป็นความรักอันลึกซึ้ง แต่แล้ววันหนึ่งเขากลับอันตรธานหายไปอย่างไร้ร่องรอย กระทั่งเวลาผ่านไปหลายเดือน เธอจึงได้พบเขาอีกครั้งในฐานะประธานบริหารโรงแรมผู้มั่งคั่ง ทว่าสายตาที่เขามองมากลับมีเพียงความเฉยชาและจำเธอไม่ได้เลยแม้แต่น้อย ในขณะที่เธอกำลังโอบอุ้มสายเลือดของเขาไว้ในครรภ์ ท่ามกลางความต่างชั้นของฐานันดรและอดีตที่สูญหาย เธอต้องเลือกว่าจะจัดการอย่างไรกับความรักที่เขาหลงลืมในวันที่ชีวิตไม่มีวันเหมือนเดิม

ภีมภพเฝ้าฟูมฟักและรอคอยให้ญารินดาเติบโตจนถึงเวลาที่เหมาะสมเพื่อเปิดเผยความรู้สึกในใจ เมื่อใจตรงกันความรักอันแสนหวานจึงเริ่มต้นขึ้น ทว่าความสุขกลับต้องพังทลายลงในวันที่เขาอ้างว่าติดธุระ แต่เธอกลับพบเขาอยู่กับคนรักเก่าที่โรงพยาบาลเพื่อเตรียมคลอดบุตร สถานการณ์ยิ่งบีบคั้นหัวใจเมื่อญารินดาเพิ่งได้รับแจ้งจากหมอว่าตนเองมีบุตรยาก ความจริงอันเจ็บปวดนี้กลายเป็นบททดสอบความรักที่เต็มไปด้วยความขัดแย้งและสร้างรอยแผลลึกให้ทั้งสองคน