สำรวจหมวดหมู่นิยายออนไลน์ทั้งหมด

หลังผ่าตัดนักพรตเฒ่าผู้หนึ่งนั้น นางวูบหมดสติและเสียชีวิตลงไป ลืมตาตื่นขึ้นมาอีกที ก็อยู่ในร่างของคุณหนูปัญญาอ่อนที่มีชื่อเดียวกันผู้นี้เสียแล้วทั้งยังจำอดีตชาติยามเป็นปรมาจารย์เต๋าได้อีกด้วย +++ 1 : ไล่ออกจากอารามไท่ผิงกวน แคว้นจิ้น ราชวงศ์เซวียน อารามไท่ผิงกวน “ไป ๆ อาจารย์ขับไล่พวกท่านออกจากอารามแล้ว อย่าได้มาเหยียบที่นี่อีก” “ศิษย์พี่รองรีบปิดประตูเร็วเข้า !” ตุบ ! ห่อผ้าสองห่อถูกโยนออกมาจากประตูอาราม ปัง ! ตามด้วยเสียงปิดประตูลงสลักอย่างหนาแน่น สตรีนางหนึ่งยืนตัวตรงเป็นสง่า เสื้อผ้ากับเส้นผมของนางปลิวไสวดั่งไผ่ลู่ลม หลินซือเยว่เงยหน้าขึ้นมองป้ายชื่ออารามไท่ผิงกวนด้วยสายตาเลื่อนลอย อาศัยอยู่ที่นี่มานานเท่าใดแล้วนะ บางครั้งนางเองก็ลืมเลือนวันเวลาไปเหมือนกัน “คุณหนูเจ้าคะ ศิษย์น้องทั้งสองของท่านทำเกินไปแล้วนะเจ้าคะ เหตุใดถึงไล่พวกเราสองคนออกจากอารามได้เล่า” เผิงฉือกระทืบเท้าเบา ๆ ตรงไปฉวยห่อผ้าทั้งสองบนพื้น ขึ้นมาคล้องแขนตัวเองไว้ “หากไม่ได้รับคำสั่งจากอาจารย์ ศิษย์น้องทั้งสองคงไม่กล้าขับไล่ข้าออกจากอารามหรอก” น้ำเสียงของนางสงบนิ่งฟังแล้วสบายหูยิ่งนัก หาได้มีความโกรธเกลียดแต่อย่างใด “นั่นรถม้า” นิ้วเรียวสวยชี้ไปยังรถม้าคันที่มีคนนั่งเฝ้าอยู่ “ป้าเผิงไปถามดูว่าใช่รถม้าของเราหรือไม่” เผิงฉือไม่รอช้ารีบตรงไปหาคนเฝ้ารถม้าที่อยู่ใต้ต้นไผ่ในทันที ไม่ช้านางก็กลับมาพร้อมกับรอยยิ้มนิด ๆ “เป็นรถม้าของเราจริง ๆ เจ้าคะคุณหนู คนขับบอกว่าเป็นคนของตระกูลหลินเจ้าค่ะ ได้รับคำสั่งจากท่านพ่อของคุณหนู ให้มารับคุณหนูกลับตระกูลหลินเพื่อไปแต่งงานเจ้าค่ะ” “กลับไปแต่งงานนี่เอง” นางเอ่ยเหมือนไม่ใช่เรื่องใหญ่ หันหลังกลับไปทางประตูอาราม ประสานมือค้อมตัวคำนับลาอาจารย์ เผิงฉือเห็นเช่นนั้นก็อดที่จะคำนับตามนางไม่ได้ ภายในอารามไท่ผิงกวน “อาจารย์เหตุใดถึงไม่บอกลากับศิษย์พี่ใหญ่ไปตรง ๆ ล่ะ ทำเช่นนี้นางไม่โกรธท่านไปจนวันตายเลยรึ” เหอกุ้ยแม้มีอายุยี่สิบแปดปีแล้ว ทว่าเขากราบเป็นศิษย์เจ้าอาวาสชุนหวังเหล่ยหลังสตรีผู้นั้น จึงได้เป็นเพียงแค่ศิษย์พี่รองเท่านั้น “นั่นสิอาจารย์ ศิษย์พี่ใหญ่นางไม่เคยออกจากอารามไปไหนไกล ท่านทำเช่นนี้ไม่ใช่ขับไล่นางไปสู่ความตายหรอกรึ” จางเจียเฟิ่งเห็นด้วยกับศิษย์พี่รองของเขา “ให้มันน้อย ๆ หน่อยเจ้าศิษย์โง่ทั้งสอง พวกเจ้าคิดว่าอารามไท่ผิงกวนแห่งนี้ สามารถอยู่รอดมาได้เพราะใครกัน หากไม่ใช่เพราะฝีมือของศิษย์พี่ใหญ่ของพวกเจ้า เห็นนางเงียบ ๆ แบบนั้น ความคิดนางกว้างไกลยิ่งนัก อาจารย์อย่างข้ายังเทียบนางไม่ติดด้วยซ้ำไป” เจ้าอาวาสชุนปีนี้อายุอานามปาเข้าไปหกสิบห้าปีแล้ว ทว่าร่างกายยังแข็งแรง อารามเต๋าแห่งนี้มีวิถีแบบไม่เคร่งครัด ใช้ชีวิตเยี่ยงฆราวาสผู้หนึ่ง สามารถแต่งงานมีครอบครัวได้ “อาจารย์นางอยู่ในอารามวาดยันต์กันภัยให้ชาวบ้านที่มากราบไหว้ ตั้งโต๊ะรักษาโรคภัยให้ผู้คนในตัวอำเภอฝู แต่หนนี้นางต้องกลับบ้านไปเพื่อแต่งงาน นางบริสุทธิ์ถึงเพียงนั้นมิถูกสามีจับกลืนกินจนไม่เหลือกระดูกหรอกรึ” เหอกุ้ยนึกภาพเทพเซียนผู้สูงส่งอย่างหลินซือเยว่ หากต้องร่วมเตียงกับบุรุษหยาบกระด้าง เพียงเท่านั้นเขาก็ทำใจไม่ได้จริง ๆ แทบอยากจะไปแย่งตัวศิษย์พี่ใหญ่ของตัวเองกลับคืนมา “เลิกคร่ำครวญได้แล้ว กลับไปกวาดลานอารามกับตรวจดูน้ำมันตะเกียงให้เรียบร้อย ศิษย์พี่ใหญ่ของพวกเจ้าไม่อยู่ เจ้าทั้งสองต้องรีบร่ำเรียนศึกษาหาความรู้ อารามไท่ผิงกวนจะได้เจริญรุ่งเรืองในภายภาคหน้าต่อไปได้” เจ้าอาวาสชุนทำเสียงดังใส่ลูกศิษย์ทั้งสอง “ไป ๆ ข้าจะสวดมนต์” โบกมือไล่ทั้งคู่ให้ออกจากห้องสวดมนต์ไป เจ้าอาวาสชุนรีบลุกไปปิดประตูลั่นกลอน ท่าทางลุกลี้ลุกลนจนผิดปกติ ย่องเบา ๆ ไปที่ใต้เตียงนอน ดึงหีบไม้เก่าเก็บออกมา ครั้นกดสลักเปิดออก ก็พบตั๋วเงินจำนวนสามพันตำลึงอยู่ในนั้น ตระกูลหลินที่ไม่ได้บริจาคน้ำมันตะเกียงมาหลายปี จู่ ๆ ก็ส่งตั๋วเงินมาให้ พร้อมกับขอรับคนกลับไปเพื่อแต่งงาน ช่วงนี้ชาวบ้านมาทำบุญที่อารามน้อยลง หลินซือเยว่ก็ไม่รู้ว่าเกิดอันใดขึ้นกับนาง ถึงไม่ยอมลงจากอารามไปรักษาผู้คน รายได้เลยหายหดแทบจ่ายอาหารการกิน(สุรานารี)ไม่พอ ตั๋วเงินสามพันตำลึงนี่มาได้ทันเวลาพอดี ! แครก ๆ ๆ ๆ เสียงกวาดลานหน้าอารามดังขึ้นพร้อมกับเสียงบ่นของเหอกุ้ย “ข้ารู้ว่านางเก่งเอาตัวรอดได้ ข้าเพียงไม่อยากให้นางไปก็เท่านั้น” “ศิษย์พี่รองท่านอย่าได้เสียใจไปเลย ไม่ใช่ว่ามีแต่นางที่ต้องแต่งงานมีครอบครัว ท่านเองก็เถอะที่บ้านส่งคนมารับทุกปีไม่ใช่รึ” จางเจียเฟิ่งรู้ดีว่าตนและเหอกุ้ย ถูกครอบครัวลงโทษด้วยการส่งมาอยู่ยังอารามแห่งนี้ ทว่าเพียงชั่วคราวเท่านั้น “ตัวข้านั้นไม่เป็นไรหรอก เจ้านั่นแหละศิษย์น้องสาม ข้าได้ยินว่าที่บ้านของเจ้า เพิ่งหาคู่หมั้นหมายคนใหม่ให้เจ้าอีกคนแล้วไม่ใช่รึ” สองศิษย์พี่น้องหยุดกวาดลานอาราม แล้วหันหน้าไปมองตากัน จากนั้นพวกเขาก็ถอนหายใจดัง ๆ พร้อมกัน ไม่มีศิษย์พี่ใหญ่อยู่ด้วย นับจากนี้ไปยามทำความผิดใครจะออกหน้าคอยช่วยเหลือ ยามเงินหมดใครจะให้หยิบยืม ยิ่งคิดพวกเขาก็ยิ่งไม่สบายใจเป็นอย่างมาก บนถนนมุ่งหน้าสู่เมืองหลวง รถม้าไม้ธรรมดาไม่เล็กไม่ใหญ่ ไร้ป้ายชื่อตระกูลบอกกล่าว คล้ายไม่อยากให้ผู้อื่นล่วงรู้ว่าคนที่นั่งอยู่ด้านในเป็นใคร เผิงฉือพยายามหลอกถามคนขับรถม้าอยู่หลายหน ถึงสถานการณ์ของตระกูลหลินในยามนี้ นางไม่เคยไปที่นั่นมาก่อนไม่รู้จักใครสักคน คนขับรถม้าตอบว่า เขามีหน้าที่มารับคุณหนูรองกลับบ้านเท่านั้น เรื่องอื่นนั้นเขาไม่รู้จริง ๆ “ได้ถามหรือไม่ ใช้เวลากี่วันในการเดินทาง” หลินซือเยว่เอ่ยเสียงเนิบ ๆ “ถามแล้วเจ้าค่ะ เขาบอกว่าราว ๆ สิบวันก็ถึงเมืองหลวงแล้ว” “สิบวันเชียวรึ” หลินซือเยว่มองห่อผ้าที่วางอยู่ด้านข้าง มีเพียงของใช้จำเป็นของนางไม่กี่ชิ้น พร้อมกับก้อนเงินจำนวนห้าสิบตำลึง “คงต้องแวะซื้อของในอำเภอฝูเสียก่อน” เผิงฉือรีบเปิดม่านบอกกับคนขับรถม้า แต่เขากลับทำเสียงฮึดฮัดคล้ายไม่พอใจ “เสียเวลาเดินทางเปล่า ๆ” น้ำเสียงเขากระด้างกระเดื่อง

อินอวิ๋นหยาง อุปราชรูปงามผู้ไร้หัวใจแห่งหยวนเป่ย จำต้องยอมเข้าพิธีอภิเษกสมรสกับองค์หญิงอัปลักษณ์จากแคว้นซาง นางถูกละเลยและปล่อยให้ใช้ชีวิตอย่างโดดเดี่ยวในจวนร้างบนยอดเขาสูงชัน เนื่องจากใครก็ตามที่ได้เห็นใบหน้าอันสยดสยองของนางล้วนต้องตกใจจนเสียชีวิต ในที่สุดความอ้างว้างและตรอมใจทำให้นางสิ้นลมหายใจไปพร้อมกับความพยาบาทอันแรงกล้า โดยนางได้ลั่นวาจาสาปแช่งว่าจะกลับมาล้างแค้นสวามีผู้แสนเย็นชาคนนี้ให้จงได้ ไม่ว่าจะต้องเฝ้ารอนานนับพันปีเพื่อชำระหนี้แค้นครั้งนี้อย่างสาสมก็ตาม

เมื่อรุ่นพี่ปีสี่แห่งคณะวิศวะผู้ขึ้นชื่อเรื่องความเย็นชาและไม่เคยปันรอยยิ้มให้ใครจนได้ฉายาว่าเสือยิ้มยาก กลับยอมเปิดเผยความอ่อนโยนและรอยยิ้มละมุนให้เธอได้เห็นเพียงคนเดียว จากชายหนุ่มผู้ปิดตายเรื่องความรักมาตลอด วันนี้เขากลับตกหลุมรักเธอจนถอนตัวไม่ขึ้น ความรู้สึกที่เปี่ยมล้นและสะสมมาเนิ่นนานทำให้เขาไม่อาจหยุดความสัมพันธ์ไว้เพียงแค่คำว่ารุ่นพี่ได้อีกต่อไป แต่เป้าหมายเดียวที่เขาปรารถนาคือการได้ครอบครองเธอในฐานะสามีอย่างถูกต้อง

พชร หรือ คิง ชายหนุ่มผู้รักศักดิ์ศรีและเชื่อมั่นว่าไม่มีใครสามารถบงการชีวิตเขาได้ ทว่าเขากลับต้องเผชิญหน้ากับ ภาค พิเภก ชายผู้ทรงอิทธิพลที่เต็มไปด้วยความเย็นชาและโหดเหี้ยมอย่างคาดไม่ถึง แม้ว่าคิงจะเคยประกาศกร้าวด้วยความเกลียดชังว่าจะไม่ขอข้องแวะกับภาคอีกตลอดชีวิต แต่โชคชะตากลับบีบคั้นให้เขาต้องยอมจำนนและกลายมาเป็นคนในโอวาทของชายผู้นี้อย่างไม่มีทางเลือก ท่ามกลางอันตรายและความขัดแย้งรอบตัว คิงต้องเผชิญกับบททดสอบครั้งใหญ่เพื่อค้นหาความจริงว่า เหตุใดชีวิตของเขาถึงต้องมาสยบอยู่ภายใต้อำนาจมืดของภาคอย่างเลี่ยงไม่ได้

สวี่หว่านหนิงเคยถูกอิจฉาในฐานะผู้หญิงที่โชคดีที่สุด เพราะได้แต่งงานกับชายผู้ทรงอิทธิพลแห่งเมืองจิงที่รักเธออย่างหมดใจแม้เธอจะมีร่างกายพิการ ทว่าหลังจากที่เธอมอบความรักให้เขาอย่างหมดเปลือก ความจริงอันโหดร้ายกลับถูกเปิดเผยว่า สามีที่แสนดีคนนี้คือฆาตกรผู้อยู่เบื้องหลังอุบัติเหตุที่ทำให้เธอต้องสูญเสียขาไป เมื่อความรักที่เคยมีแปรเปลี่ยนเป็นความแค้นอย่างแสนสาหัส เธอจึงตัดสินใจสลัดทิ้งความอ่อนแอในอดีตเพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่ พร้อมตั้งมั่นที่จะทวงคืนความยุติธรรมและกลับมายืนหยัดด้วยตัวเองอย่างเข้มแข็งอีกครั้ง

หลินตงหยาง โปรแกรมเมอร์หนุ่มผู้ล่วงลับจากการทำงานหนัก ได้มาเกิดใหม่ในร่างของเด็กชายวัยสิบขวบชื่อเดียวกันในโลกโบราณ ทว่าเขากลับต้องเผชิญความจริงอันโหดร้าย เมื่อเจ้าของร่างเดิมต้องสิ้นใจจากการถูกย่าแท้ๆ ทำร้ายเพื่อแย่งชิงอาหาร ซ้ำร้ายครอบครัวฝั่งพ่อยังเคยละทิ้งพวกเขาอย่างไม่ไยดีเพื่อไปแสวงหาความมั่งคั่งในเมืองหลวง ปล่อยให้ผู้เป็นแม่และลูกๆ เผชิญความยากลำบากตามยถากรรม เมื่อได้รับโอกาสให้เริ่มต้นชีวิตใหม่อีกครั้งพร้อมความทรงจำจากชาติก่อน เขาจึงตั้งปณิธานด้วยความโกรธแค้นว่าจะขอปกป้องมารดาและน้องสาวให้พ้นจากคนชั่วช้าเหล่านั้นด้วยชีวิตของตนเอง

อินทุภาผู้เชี่ยวชาญด้านอัญมณีต้องเผชิญกับโชคชะตาอันยิ่งใหญ่ เมื่อเธอพบว่าแท้จริงแล้วตัวเองคือร่างสถิตของเจ้าหญิงแห่งดาวเจดเจไดต์ ซึ่งมีดวงจิตแตกซ่านจากการโจมตีของราชาดาวนิลเมื่อหลายร้อยปีก่อน หนทางเดียวที่จะสืบทอดบัลลังก์และก้าวสู่ความเป็นอมตะคือการรวบรวมเศษเสี้ยวดวงจิตที่กระจัดกระจายอยู่ในมิติคู่ขนานให้ครบถ้วน ทว่าอุปสรรคครั้งใหญ่คือราชาดาวนิลในร่างมนุษย์ที่คอยสูบพลังชีวิตกำลังตื่นขึ้นเพื่อแย่งชิงหัวใจและอำนาจไปจากเธอ หากอินทุภาทำภารกิจนี้ไม่สำเร็จ ร่างของเธอจะต้องสูญสลาย และทุกจักรวรรดิจะต้องตกอยู่ภายใต้การปกครองของอำนาจมืดไปตลอดกาล

วิญญาณนักฆ่าสาวมือหนึ่งผู้ไร้ความปรานีย้อนเวลามาอยู่ในร่างหญิงอัปลักษณ์ยุคโบราณ ท่ามกลางมรสุมชีวิตที่เต็มไปด้วยการดูถูกเหยียดหยามและการรังแกสารพัดจากผู้คนรอบข้างที่พร้อมใจกันสาปส่งเธออย่างทารุณ ทว่าด้วยจิตวิญญาณอันแข็งแกร่งและเด็ดเดี่ยวของเพชฌฆาตสาว เธอจึงไม่ยอมจำนนและพร้อมลุกขึ้นสู้เพื่อทวงคืนความยุติธรรม พลิกผันชะตากรรมอันเลวร้ายนี้ให้กลายเป็นตำนานบทใหม่ที่ทุกคนต้องสยบยอม ยำเกรงในความโหดเหี้ยมที่ซ่อนอยู่ภายใต้รูปลักษณ์ที่เคยโดนดูแคลน

เมื่อพี่ชายตัวดีก่อเรื่องใหญ่ด้วยการลักพาตัวน้องสาวของมาเฟียผู้ทรงอิทธิพลหนีหายไป อลิสจึงต้องกลายเป็นแพะรับบาป ถูกพญามารร้ายกักขังไว้ในกรงทองเพื่อใช้เป็นเหยื่อล่อให้พี่ชายยอมปรากฏตัว ท่ามกลางการจองจำที่เต็มไปด้วยไฟแค้นและเพลิงราคะอันเร่าร้อนที่เขาปรนเปรอให้จนยากจะต้านทาน แม้เธอจะพยายามฝืนใจต่อต้านสักเพียงใด ทว่าร่างกายกลับทรยศความรู้สึกและเผลอใจไปกับสัมผัสอันแสนป่าเถื่อนนั้นทุกครั้งไป ยิ่งเวลาผ่านไปอลิสกลับยิ่งได้ล่วงรู้ความลับอันมืดดำบางอย่างที่ทุกคนพยายามปิดบังเธอไว้ในกลลอร์ด

อคิน มหาเศรษฐีผู้ทรงอิทธิพลในโลกการเงิน พยายามออกตามหาคู่แฝด ดาหลาและกาสะลอง มานานกว่าสิบปีเพื่อไถ่บาปในอดีตที่เขาเคยสร้างความพังพินาศให้แก่ครอบครัวของพวกเธอ ทว่าเหตุการณ์อันเลวร้ายในค่ำคืนนั้นที่พรากพ่อแม่ไปจนทำให้ทั้งสองต้องกลายเป็นเด็กกำพร้า ได้กลายเป็นบาดแผลลึกที่ไม่มีวันจางหาย แม้เวลาจะล่วงเลยไปนานแค่ไหน แต่เพลิงแค้นของสองพี่น้องยังคงคุโชน เปลี่ยนอดีตเด็กสาวผู้อ่อนหวานให้กลายเป็นอาวุธร้ายที่พร้อมจะย้อนกลับมาทำลายล้างชายผู้พรากทุกสิ่งไปจากพวกไปจากชีวิต

“ฮืออ คุณมันผู้ชายสารเลว หนูเกลียดและขยะแขยงคุณที่สุด!” ดาวเรืองร้องไห้โฮเมื่อรู้สึกถึงรอยสัมผัสน่าขยะแขยงของเสี่ยไพรัตน์ มือที่จับปลายผ้าห่มก็ถูเช็ดไปตามผิวขาวผ่องจนแดงเถือก ซึ่งเสียงสะอื้นไห้ของเด็กน้อยทำให้คนที่ยืนเท้าสะเอวเป็นเด็กแรกเกิดอยู่ตรงปลายเตียงนั้นตื่นจากความฝันที่เป็นจริง สิงขรหน้าแดงก่ำโกรธเด็กน้อยที่บังอาจเช็ดรอยสำผัสที่เขาทำไว้บนตัวเธอ ร่างโตจึงรีบก้าวขึ้นเตียงคลานตามไป มือใหญ่คว้าหมับกำกระชับแน่นที่ข้อเท้าน้อย พร้อมออกแรงกระชากดึงให้คนตัวเบาเข้ามาปะทะแผ่นอก “กรี๊ดดด! ไอ้คนชั่ว! คนเลว ! ปล่อยหนูเดี๋ยวนี้นะ!” ถึงจะเจ็บระบมไปทุกตารางนิ้วบนร่างกาย ดาวเรืองก็ไม่ต้องการให้เขาแตะต้อง แม้จะมีแรงเพียงน้อยนิด แต่ก็ปกป้องตัวเองโดยการใช้กำปั้นน้อยๆ ทุบตีคนใจโฉดอย่างบ้าคลั่ง “ปากดี ด่าเก่งนักนะ อย่างนี้มันต้องโดนอีกสักสามสี่รอบ หรือว่าจะทั้งคืนเลยดีไหม?” สิงขรอุ้มเด็กน้อยให้เข้ามานั่งอยู่บนตัก ซึ่งทำให้ดวงหน้าของคนทั้งสองอยู่ในระดับเดียวกัน มือหนาสอดเข้าท้ายทอยฉุดเบาๆ ให้ดวงหน้างามแหงนขึ้นเพื่อรองรับคำขู่จากปากหยักที่บดขยี้กลีบปากบวมเจ่อ และเมื่อได้ชิมความหอมหวานในโพรงปากนุ่มพอใจแล้ว เขาก็ตวัดอุ้มร่างน้อยขึ้นพาดบ่า ฝ่ามือใหญ่กางออกแล้วฟาดลงบนสะโพกกลมงอนเสียงดังเผียะๆ พร้อมทั้งก้าวลงเตียงเดินดุ่มๆ พาหญิงสาวเข้าห้องน้ำ “ปล่อยหนูนะ โอ๊ยย! ไอ้ลุงแก่ชอบรังแกเด็ก! ฮืออ” เสียงใสครางปนเสียงสะอื้นเมื่อถูกปล่อยให้เท้าแตะพื้น ขาเรียวสวยสั่นระริกไม่มีแรงยืนด้วยตัวเองจึงทรุดลงไปนั่งบนพื้นห้องน้ำ “ก็ไอ้ลุงแก่คนนี้ไม่ไช่เหรอที่ทำให้เธอพ้นจากไอ้แก่พุงโย้ตัณหากลับนั้น” สิงขรไม่ชอบใจเป็นอย่างมากที่หญิงสาวมักเรียกเขาว่าลุง ดวงตาสีนิลเริ่มแดงก่ำจ้องมองหญิงสาวที่กำลังคลานหนีไปนั่งขดตัวเป็นกิ้งกืออยู่ข้างชักโครก “คุณก็ไม่ต่างอะไรกับเสี่ยไพรัตน์เลยสักนิดที่ชอบล่อลวงเด็กสาวพาไปทำมิดีมิร้ายเหมือนกัน” ดาวเรืองร้องไห้โฮเมื่อนึกถึงภาพของไอ้เสี่ยแก่รุ่นตาพุงก็โย้ น่าเกลียดที่สุด ไอ้ตาแก่นั่นกำลังย่ำยีเธอ แต่แปรเปลี่ยนเป็นภาพของสิงขรที่เป็นคนทำร้ายพรากความบริสุทธิ์ไปโดยที่ไม่ได้ยินยอมสักนิด หญิงสาวนั่งกอดเข่าใบหน้าเขลอะน้ำตาก็แนบชิดมือของตัวเองที่วางอยู่บนหัวเข่า เรียวปากบวมเจ่อก็กระซิบเสียงแผ่วเบาหวังให้ได้ยินเพียงคนเดียว “ยัยเด็กบ้าเอ๊ย! เธอกล้าเปรียบฉันเป็นไอ้เฒ่าไพรัตน์หัวงูนั่นได้ไงฮะ? แล้วถ้าฉันไม่รักษาด้วยร่างกายของฉัน ป่านนี้ เธอก็คงจะขาดใจตายไปนานแล้ว และตอนนี้ มันก็อยากจะเข้าไปในตัวเธอเพื่อทดสอบดูว่าหายจากอาการสยิวซ่านหรือยัง” คำพูดดูหมิ่นของเด็กน้อยทำให้สิงขรโกรธจนหน้าแดงก่ำ เขาเอาแต่พูดเรื่องใต้สะดือให้เธอฟัง ‘เฮอะ! ทำเป็นหน้าแดง อายละสิที่เห็นตัวตนของฉัน’ สิงขรคำรามพูดอยู่ในใจ “อ๊ายย! ไอ้คนทุเรศ! อย่าคิดเอาไอ้หนอนเน่าน่าเกลียดนั่นเข้ามาใกล้หนูเด็ดขาด” ดวงตากลมโตคลอน้ำตาเบิกโพลงเมื่อเห็นความใหญ่โตตรงหว่างขาของเขา ซึ่งมันผงกหัวเบ่งกล้ามจนเห็นเส้นเลือดสีเขียวปูดใส่เธออย่างที่ว่าจริงๆ “หึ! ก็ไอ้หนอนตัวนี้ไม่ใช่เหรอที่ทำให้เธอหายจากอาการซ่านสยิว แตะตรงไหน ผิวนี่สั่นระริกไปตามการลูบไล้ของฉันไม่ใช่เหรอ ฮะ” ดวงหน้าหวานแดงระเรื่อผสมแววตากลมโตสั่นไหวหวาดกลัวนั้นทำให้สิงขรนึกสนุก เขายิ้มแยกเขี้ยวน่ากลัว ชี้มือให้เธอดูความแข็งแกร่งที่มันชูชันตั้งโด่

จากความเข้าใจผิดที่เกิดขึ้น ทำให้ฮาร์เวีย มาสเคราโน่ แปรเปลี่ยนเป็นชายหนุ่มที่แสนโหดร้ายและป่าเถื่อน ทว่าด้วยพลังแห่งความรักที่มีอยู่เต็มเปี่ยม แพทริเซีย อะลอนโซ ลิซเต จึงยอมตกเป็นที่รองรับอารมณ์ของเขา แม้หญิงสาวจะพยายามดิ้นรนต่อสู้และร้องขออิสรภาพมากเพียงใด ชายหนุ่มกลับยิ่งกักขังเธอไว้ในกรงเสน่หาเพื่อระบายความปรารถนาอย่างไม่สิ้นสุด ฮาร์เวียอ้างว่าการร่วมหลับนอนกับเธอเป็นเพียงความต้องการให้ต่างฝ่ายต่างเบื่อหน่ายกันไปเอง ทว่าการกระทำอันแสนเร่าร้อนและรุนแรงนั้น กลับยิ่งเหนี่ยวรั้งทั้งร่างกายและจิตใจของเธอเอาไว้ให้อยู่กับเขา ท่ามกลางเปลวไฟแห่งความเสน่หาที่โหมกระหน่ำและไม่มีวันดับ

อีกไม่กี่สัปดาห์พิธีวิวาห์ระหว่างฉันกับอีธาน รัตนภาคิน จะเริ่มต้นขึ้น แต่เขากลับอ้างว่าตนเองความจำเสื่อมและลืมเลือนฉันไปเพียงคนเดียว ทว่าเบื้องหลังเรื่องนี้คือคำลวงคำโตที่เขาสร้างขึ้นเพื่อหาโอกาสไปสานสัมพันธ์กับเน็ตไอดอลชื่อดังอย่างโคลอี้ได้อย่างไร้ข้อผูกมัด ฉันต้องเผชิญหน้ากับความเย็นชาและการเพิกเฉยจากเขาที่ทิ้งฉันไว้กับอาการบาดเจ็บเพื่อไปปรนนิบัติผู้หญิงคนอื่น เมื่อความผูกพันยาวนานกว่าเจ็ดปีถูกทำลายลงด้วยการหักหลังที่แสนโหดร้าย ฉันจึงเลือกที่จะทิ้งแหวนหมั้นและเรื่องราวอันขมขื่นในอดีตไว้ข้างหลัง ก่อนจะเปลี่ยนตัวตนใหม่เป็นโอลีเวีย จันทรวงศ์ เพื่อก้าวเดินต่อไปและทวงคืนอิสรภาพของชีวิตตัวเองกลับมาอีกครั้งใหม่

จากที่เคยต่อต้านการคลุมถุงชนอย่างจริงจัง อาจารย์หนุ่มกลับต้องเปลี่ยนใจเมื่อพบว่าสาวขี้เมาข้างบ้านคือคนเดียวกับที่เขาเคยมีสัมพันธ์ลึกซึ้งเพียงคืนเดียวและคิดถึงมาตลอด เพื่อพัฒนาความสัมพันธ์จากคู่นอนในความลับไปเป็นตัวจริง เขาถึงขั้นยอมปีนรั้วแอบเข้าไปหาเธอตอนกลางคืนจนเกิดเหตุการณ์วุ่นวายและเจ็บตัว แม้จะถูกเข้าใจผิดว่าเป็นคนบ้ากามจนโดนไล่ตะเพิดอย่างโกรธเคือง แต่เขาก็ยังคงดื้อรั้นที่จะพิสูจน์ความจริงใจ เพื่อให้ได้อยู่เคียงข้างเธอในฐานะคนพิเศษที่ไม่ใช่แค่ความสนุกชั่วข้ามคืน

เวลาหนึ่งทศวรรษที่หญิงสาวอุทิศหัวใจให้ชายผู้เป็นที่รัก แม้ใช้ชีวิตคู่มาสามปีแต่ความซื่อสัตย์กลับสูญเปล่า เขาเห็นเธอเป็นแค่ฝุ่นผงที่ไม่อาจเทียบคนในใจได้ สิ่งที่เธอได้รับมีเพียงการทำร้ายร่างกายอย่างโหดร้ายจนกระดูกแตกหักและหลั่งเลือด เมื่อความทรมานบีบคั้นถึงขีดสุด เธอจึงตัดสินใจเด็ดขาดเพื่อจบปัญหา หญิงสาวลงมือแทงตนเองห้าแผลต่อหน้าเขาเพื่อประชดโชคชะตา เหตุการณ์นี้ทำลายความรักที่เธอยึดมั่นมาตลอดจนหมดสิ้น เหลือทิ้งไว้เพียงความว่างเปล่าที่ไม่อาจฟื้นฟูได้

ห้วงอวกาศอันกว้างใหญ่ได้ซุกซ่อนดาวเคราะห์ลี้ลับดวงหนึ่งเอาไว้ ณ จุดที่ห่างจากอาณาเขตมนุษย์นับล้านปีแสง แม้ระยะทางจะไกลแสนไกล ทว่าดินแดนคู่ขนานแห่งนี้กลับมีระบบนิเวศและสภาพภูมิประเทศที่ลอกเลียนแบบโลกของเรามาอย่างน่ามหัศจรรย์ โดยเฉพาะสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติที่สะท้อนภาพของยุคหินในอดีตกาลออกมาได้อย่างสมบูรณ์แบบไร้ที่ติ เรื่องราวอันลี้ลับกำลังจะถูกจารึกขึ้นบนหน้าประวัติศาสตร์ของโลกบรรพกาล ท่ามกลางบรรยากาศที่อบอวลไปด้วยมนต์ขลังแห่งยุคสมัยอันเนิ่นนาน

เมื่อความมืดเข้าปกคลุม ตัวตนที่แท้จริงของ 'ซาน' จะแปรเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง นำพาให้หญิงสาวผู้ดูแลชั่วคราวต้องก้าวเข้าสู่โลกแห่งความลับอันดำมืดที่จะเปลี่ยนชีวิตเธอไปตลอดกาล ค่ำคืนอันแสนเร่าร้อนที่ปราศจากความรักกลายเป็นกรงขังคอยย้ำเตือนใจไม่ให้เธอคิดใฝ่สูง แม้เขาจะแสดงท่าทีเกรี้ยวกราดและขับไล่เธออย่างทรมานในคืนนั้น ทว่าเธอกลับเลือกที่จะไม่เดินจากไป หากสามารถหมุนเวลากลับไปได้ เธอคงเลือกที่จะไม่ย่างกรายเข้าไปในห้องนั้นของเขา เพื่อจะได้ไม่ต้องเผชิญหน้ากับจุดเปลี่ยนของชีวิตที่ไม่มีวันหวนคืนกลับมาแก้ไขได้อีก

เมื่อพายุ Nightshade ถามย้ำเพื่อความมั่นใจในสิ่งที่เธอเลือก หญิงสาวก็พยักหน้าตอบรับด้วยความหนักแน่น เธอตัดสินใจแล้วว่าการตกอยู่ในสถานะผู้หญิงของเขานั้น ยังเทียบไม่ได้กับความเจ็บปวดที่เคยรักเขาแต่กลับสูญเสียความทรงจำเหล่านั้นไปจนหมดสิ้น เรื่องราวความรักปนกลิ่นอายแอคชั่นท่ามกลางความทรงจำที่ขาดหายจึงเริ่มต้นขึ้น เมื่ออดีตที่เลือนหายกลายเป็นบาดแผลที่สร้างความเจ็บปวดรวดร้าว ยิ่งกว่าการต้องเผชิญหน้ากับสถานะอันแสนอันตรายในปัจจุบัน

หทัยชนก หญิงสาวผู้เปี่ยมไปด้วยความมั่นใจและเฉียบคม ได้โคจรมาพบกับปวีร์ ชายหนุ่มผู้แสนสุขุมและยอมอ่อนข้อให้เธอเสมอมา ทว่าความเยือกเย็นของเขาต้องพังทลายลงทันทีเมื่อพบความจริงว่า ตนเองเป็นเพียงหมากในเกมแก้แค้นของเธอ หลังจากชีวิตแต่งงานแปรเปลี่ยนเป็นสมรภูมิแห่งการลวงหลอก ปวีร์จึงปฏิเสธที่จะหย่าร้างตามที่เธอต้องการ ด้วยความเจ็บปวดจากการถูกหักหลัง ชายหนุ่มจึงเลือกที่จะกักขังเธอไว้ในกรงขังแห่งอารมณ์และความปรารถนาที่ซ่อนเร้น เพื่อบังคับให้เธอชดใช้กรรมจากแผนการที่เธอเป็นคนก่อในอดีตได้ก่อไว้

ซูฮวาหลุดมิติมายังโลกโบราณในสภาพปางตายจากอุบัติเหตุ แต่รอดชีวิตมาได้ด้วยความช่วยเหลือของราชาพยัคฆ์ใต้หน้ากากทองคำผู้แสนลึกลับ ชายหนุ่มผู้ต้องคำสาปจากหินมรกตจนกลายร่างเป็นอสูรร้ายและคืนร่างมนุษย์ได้เพียงชั่วครู่มานานนับสิบปี เหตุผลที่เขาช่วยนางเป็นเพราะนิมิตประหลาดเกี่ยวกับดาวหางพุ่งชนอกที่เผยร่างหญิงสาวชุดขาว ทว่าการเยียวยาครั้งนี้มีข้อแลกเปลี่ยน ซูฮวาต้องยอมทำสัญญาเพื่อโอกาสในการกลับสู่โลกเดิมและอิสรภาพ ท่ามกลางกงล้อโชคชะตาที่เริ่มหมุนวนและไม่มีใครหลีกหนีพ้น

เมื่อเนี่ยหลิงเสียชีวิตอย่างเป็นปริศนา เขากลับลืมตาตื่นขึ้นมาในดินแดนแห่งผู้ฝึกตนอย่างน่าอัศจรรย์ โลกใบใหม่นี้เต็มไปด้วยพลังลมปราณที่เขาไม่คุ้นเคย ทว่าเขากลับได้รับพรลึกลับสองประการมาครอบครองโดยไม่คาดฝัน พร้อมด้วยอาวุธคู่ใจอย่างคันธนู ลูกศรครบชุด และแหวนมิติสำหรับเก็บสิ่งของ แม้จะยังไม่สามารถหาคำตอบได้ว่าเหตุใดตนเองจึงมาติดอยู่ในร่างใหม่และโลกใบนี้ แต่เนี่ยหลิงก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องยอมรับโชคชะตาและก้าวเดินต่อไปบนเส้นทางสายนี้ โดยหวังว่าชีวิตใหม่ในดินแดนแห่งนี้จะนำพาเขาไปสู่จุดหมายที่ดีกว่าอดีต

ท่ามกลางค่ำคืนอันหนาวเย็น คีธ แวมไพร์หนุ่มผู้เผชิญความอ้างว้างและความกระหายมาอย่างยาวนาน ได้พบกับชมบุหลัน หญิงสาวปริศนาผู้เป็นกุญแจสำคัญในการคืนสู่ความเป็นมนุษย์ ทว่าเส้นทางรักครั้งนี้กลับไม่ได้ง่ายดาย เมื่อพวกเขาต้องเผชิญหน้ากับความขัดแย้งรุนแรงระหว่างเหล่านักล่าอมตะและฝูงไลแคนสุดป่าเถื่อนที่พร้อมห้ำหั่นกันด้วยสัญชาตญาณดิบ ความรักที่ต้องหลบซ่อนนี้จึงถูกทดสอบด้วยอุปสรรคแสนอันตรายและไฟปรารถนาอันร้อนแรง เพื่อพิสูจน์ว่าหัวใจที่รักมั่นจะสามารถเอาชนะโชคชะตาอันแสนโหดร้าย และนำพาพวกเขาก้าวผ่านค่ำคืนอันมืดมิดนี้ไปได้อย่างปลอดภัย

การแต่งงานที่เกิดขึ้นระหว่างเขาและเธอมีจุดเริ่มต้นมาจากผลประโยชน์ทางธุรกิจของสองตระกูลยักษ์ใหญ่ แม้ว่าชายหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลจะมีโอกาสเลือกใครมาเป็นคู่ชีวิตก็ได้ แต่เขากลับเลือกเธอทันทีตั้งแต่แรกเห็น ทว่าความรักครั้งนี้กลับต้องสิ้นสุดลงด้วยความเฉยชาของฝ่ายหญิง จนนำไปสู่การหย่าร้างที่เปิดเผยตัวตนแท้จริงของเธอว่าต้องการผลประโยชน์เช่นกัน ถึงอย่างนั้น การเลิกรากันในครั้งนี้กลับไม่ได้ทำให้ความสัมพันธ์ของทั้งคู่จบลงอย่างถาวร แต่มันกลายเป็นจุดเริ่มต้นของบทเรียนรักบทใหม่ที่มีความลึกซึ้งและแสนหวานยิ่งใหญ่หลวงยิ่งขึ้นเดิม

ในวันที่ฉันตั้งครรภ์ได้แปดเดือน อุบัติเหตุรถบรรทุกพุ่งชนอย่างจงใจบนถนนสายเปลี่ยวได้พรากทุกสิ่งไปจากฉันและพี่สาว เมื่อฉันโทรหาคินผู้เป็นสามีเพื่อขอความช่วยเหลือ เขากลับปฏิเสธอย่างเย็นชาเพื่อไปดูแลน้องสาวต่างมารดาที่แค่มีอาการปวดหัว ท้ายที่สุดฉันต้องสูญเสียลูกในครรภ์ไปอย่างไม่มีวันกลับ และพี่สาวนักเปียโนต้องกลายเป็นคนพิการตลอดชีวิต ในเมื่อเขาเลือกที่จะละทิ้งพวกเราในยามวิกฤตเพื่อผู้หญิงคนนั้น จากนี้ไปความแค้นของฉันและพี่สาวจะกลายเป็นเปลวเพลิงที่แผดเผาชีวิตอันแสนสุขของพวกเขาทั้งสองให้พังพินาศจนไม่เหลือชิ้นดี