สัญญารักลวงใจ

เซี่ยหลินกอดอก มองฟางจิ้งหร่านด้วยหางตา

“ปกติเงียบอย่างกับเป็นใบ้ วันนี้นึกครึ้มอะไรขึ้นมา？”

ฟางจิ้งหร่านตอบเรียบ ๆ “นินทาเรื่องส่วนตัวของแขกรับเชิญลับหลัง มันไม่เหมาะนะ”

เซี่ยหลินหัวเราะเยาะเบา ๆ “แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเธอ เธอสนิทกับเสิ่นตั่วนักเหรอ？”

ฟางจิ้งหร่านก้าวเข้าไปยืนตรงหน้าเซี่ยหลิน สูงกว่าเซี่ยหลินหนึ่งช่วงหัว จึงดูมีออร่ามากกว่า

“ไม่สนิท” ฟางจิ้งหร่านตอบพลางโกหกหน้าตาย “แต่ฉันคิดว่า เขาไม่ควรถูกพูดถึงแบบนั้น ทุกคนล้วนมีอดีตที่ไม่อยากพูดถึง เขาเคยผ่านมันมา แล้วยังยืนหยัดเผชิญหน้ามันอย่างกล้าหาญ แค่นี้เขาก็เก่งกว่าคนส่วนใหญ่แล้ว”

เซี่ยหลินจิ๊ปากอย่างไม่สบอารมณ์ ใบหน้าเต็มไปด้วยความเย้ยหยัน “ฟางจิ้งหร่าน นึกไม่ถึงเลยนะ เธอชอบผู้ชายแบบเสิ่นตั่วเหรอเนี่ย”

ฟางจิ้งหร่านชะงักไปชั่วครู่ ภาพใบหน้าหล่อเหลาหากแต่เย็นชาของชายคนนั้นก็ผุดขึ้นในหัว

เสิ่นตั่วมักจะเงียบขรึมเย็นชาจนเดาไม่ออก ซึ่งไม่ใช่สเป็คของฟางจิ้งหร่านเลยแม้แต่น้อย

แต่เสิ่นตั่วก็ไม่ใช่คนเลวร้าย

วันนั้นที่เธอมีอาการแพนิก เสิ่นตั่วไม่ได้บังคับให้เธอทำอะไร แต่เขากลับช่วยเธอไว้แทน

เขายอมให้เธอมาเป็นเจ้าสาวแทน เพื่อที่พ่อของเธอจะได้ถูกส่งกลับโรงพยาบาลอย่างปลอดภัย

เหตุผลแค่นั้นก็เพียงพอแล้วที่ฟางจิ้งหร่านจะไม่ยอมให้ใครมาดูถูกเสิ่นตั่วได้แล้ว

เซี่ยหลินคิดว่าเธอจับจุดอ่อนของฟางจิ้งหร่านได้ จึงพูดอย่างได้ใจ “น่าเสียดายผู้หญิงไร้เสน่ห์อย่างเธอ ต่อให้แก้ผ้าหมดตัวไปยั่วยวนคุณชายเสิ่น เขาก็ไม่ชายตามองหรอก”

ทันใดนั้นเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น ทุกคนในห้องหันขวับไปมอง

ฟางจิ้งหร่านถึงกับนิ่งงัน เสิ่นตั่วมายืนอยู่ที่หน้าประตูตั้งแต่เมื่อไหร่ คำพูดหยาบคายทั้งหลายของเซี่ยหลิน เขาได้ยินหมดเลยใช่ไหม？

“ผู้ประกาศข่าวของ NTV นี่ทำผมประหลาดใจจริง ๆ นะ”

เสิ่นตั่วก้าวเข้ามาในห้อง ริมฝีปากยกยิ้ม ออร่าที่เปี่ยมไปด้วยอำนาจแต่ไม่ได้ดูอารมณ์ขุ่นมัวแผ่กระจายครอบคลุมไปทั้วบริเวณ

เซี่ยหลินจำเสิ่นตั่วได้ เธอพูดออกมาเสียงสั่น “คะ..คุณชายเสิ่น ขอโทษค่ะ ฉันไม่รู้ว่าคุณอยู่……”

เสิ่นซือ กรุ๊ปคืออาณาจักรธุรกิจอันดับหนึ่งของเมืองไห่ ตะกูลเสิ่นเองก็ถือหุ้นของ NTV อยู่ ต่อให้เสิ่นตั่วจะเป็นคนพิการ มันก็ไม่ใช่สิ่งที่ผู้ประกาศข่าวอย่างเธอจะเอามาพูดล้อเล่นได้

พวกคนที่เพิ่งหัวเราะเยาะกับเซี่ยหลินเมื่อครู่ต่างก็ก้มหน้าก้มตา ไม่กล้าเอ่ยอะไรออกมาอีก

เซี่ยหลินเดินตัวสั่นเข้าไปหาเสิ่นตั่ว พยายามยิ้มเอาใจ “พวกเราแค่ล้อเล่นกันน่ะค่ะ”

เสิ่นตั่วบิดแหวนแต่งงานบนมือ พลางเหลือบมองฟางจิ้งหร่านแวบหนึ่งด้วยสีหน้าเรียบเฉย “ผู้ประกาศข่าวพยากรณ์อากาศคนนั้น คุณก็คิดว่ามันเป็นเรื่องตลกด้วยไหม？”

จู่ ๆ ถูกเรียกชื่อ ฟางจิ้งหร่านก็รู้สึกเหมือนหัวใจหยุดเต้นไปชั่วขณะ

เสิ่นตั่วรู้ได้ยังไงว่าเธอทำงานเป็นผู้ประกาศข่าวพยากรณ์อากาศของ NTV？

ฟางจิ้งหร่านพยายามสงบสติอารมณ์แล้วส่ายหัวเบา ๆ

น้ำเสียงของเสิ่นตั่วพลันเย็นลงทันที “ขอโทษซะ”

เซี่ยหลินยิ้มแหย ใช้น้ำเสียงหวานที่สุดเท่าที่เคยมีพูดออกมาว่า “คุณชายเสิ่น ฉันรู้ว่าฉันผิดไปแล้ว ขอโทษด้วยค่ะ ฉันจะไม่กล้าอีกแล้ว...”

เสิ่นตั่วขัดขึ้นทันที “ไม่ใช่ขอโทษผม ขอโทษผู้ประกาศข่าวพยากรณ์อากาศคนนั้น”

ฟางจิ้งหร่านเบิกตากว้าง นี่เสิ่นตั่ว… กำลังออกหน้าปกป้องเธองั้นเหรอ？

เซี่ยหลินตกใจยิ่งกว่าฟางจิ้งหร่านเสียอีก

ผู้หญิงเงียบ ๆ อย่างฟางจิ้งหร่าน ไปคบค้าสมาคมกับเสิ่นตั่วตอนไหนเนี่ย？

เซี่ยหลินกัดฟันกรอด จะให้เธอในฐานะผู้ประกาศข่าวหลักไปขอโทษผู้ประกาศข่าวพยากรณ์อากาศที่ออกกล้องยังไม่ถึงสิบนาทีต่อวันเนี่ยนะ？

เธอไม่เคยอับอายขนาดนี้มาก่อนเลยในชีวิต

แต่สายตาคมกริบของเสิ่นตั่วก็ทำเอาเซี่ยหลินแทบหายใจไม่ออกสุดท้ายต้องฝืนใจพูดออกมา “ผู้ประกาศฟาง ขอโทษค่ะ ฉันผิดเอง”

เซี่ยหลินมองฟางจิ้งหร่านด้วยแววตาเกลียดชัง เรื่องนี้เธอไม่มีทางปล่อยไปแน่

ทันใดนั้นผู้กำกับรายการหลินรุ่ยก็ผลักประตูเปิดออก ทำลายบรรยากาศความเงียบในห้องไปในทันที

เขายื่นไมโครโฟนและสคริปต์ให้ “คุณชายเสิ่น ถ้าพร้อมแล้ว เราเริ่มซ้อมกันนะเลยครับ”

เสิ่นตั่วพยักหน้าเบา ๆ

หลินรุ่ยกวาดตามองคนในห้อง “เสี่ยวหร่าน มาช่วยคุณชายเสิ่นติดไมค์หน่อย”

ฟางจิ้งหร่านยังไม่ทันตอบอะไร เหมิ้งฉือก็ยัดไมโครโฟนมาใส่มือเธอทันที

คนอื่น ๆ ในห้องทยอยออกไปพร้อมกับผู้กำกับ ในพริบตาก็เหลือเพียงเธอกับเขาสองคน

ฟางจิ้งหร่านก้าวเข้าไปใกล้ ๆ พยายามติดไมค์แบบหนีบตรงคอเสื้อของเสิ่นตั่วอย่างระมัดระวัง

เธอกล่าวด้วยความจริงใจว่า “ขอบคุณค่ะ”

ตั้งแต่เด็กจนโต นอกจากพ่อของเธอแล้ว เสิ่นตั่วคือผู้ชายคนแรกที่คอยปกป้องเธอแบบนี้

เสิ่นตั่วก้มตามองมือเรียวขาวของหญิงสาวที่กำลังแตะเสื้อเชิ้ตของเขาอย่างเบามือ จู่ ๆ หัวใจก็สั่นไหว

เขากล่าวเสียงต่ำแต่นิ่ง “ต่อไปห้ามให้ใครพูดดูถูกว่าคุณไม่มีเสน่ห์อีก”

ฟางจิ้งหร่านชะงักไป ก่อนจะยิ้มเยาะให้ตัวเอง “พวกเธอก็พูดจาร้ายกาจกันแบบนี้แหละค่ะ แต่เอาจริง ๆ ที่เซี่ยหลินพูดก็ไม่ได้ผิดทั้งหมด”

แม้คำพูดของเซี่ยหลินจะฟังดูแย่ แต่ฟาง จิ้งหร่านก็รู้ดีว่านั่นคือความคิดที่แท้จริงของผู้ชายส่วนใหญ่

เธอมีปัญหาทางจิตที่ทำให้ไม่สามารถใกล้ชิดกับผู้ชายได้ แม้แต่รักแรกที่คบกันมาสี่ปีก็ต้องเลิกรากันไปเพราะเรื่องนี้

เสิ่นตั่วคว้าเข้าที่ข้อมือของฟางจิ้งหร่านอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ดึงเธอเข้ามาหาจนแทบชิดกัน

ลมหายใจอุ่นร้อนของเขารดลงบนใบหน้าของฟางจิ้งหร่าน ทำให้หัวใจเธอเต้นรัวไม่เป็นจังหวะ

“คุณกำลังน้อยใจเพราะวันแต่งงานผมไม่ยอมตกหลุมพราง คุณเลยไม่มีโอกาสพิสูจน์ว่าตัวเองก็เป็นผู้หญิงที่มีเสน่ห์งั้นเหรอ？”