รอยบาปสวาท

หล่อนตวาดซ้ำ คำแปงจึงยอมตัดใจ เขาเดินออกไปนอกห้อง ปิดประตูที่แทรกผ่านออกไปเร็วๆ เดินย่องผ่านเงามืด เร้นกายหายไปกับสายลม โดยไม่มีใครรู้เรื่องชั่วช้าที่เขาเพิ่งกระทำลงไป

เด็กหนุ่มทรุดนั่ง เขาคู้เข่าขึ้นสอดมือกอดเข่าไว้แน่นๆ พร้อมกับน้ำตาที่ไหลซึม เพราะรู้สึกรังเกียจตัวเอง ความกำหนัดพลุ่งพล่านอยู่ในตัว อวัยวะความเป็นชายของเขาแข็งตึง ทั้งที่เขาควรจะรังเกียจผู้หญิงร่านราคะคนนั้น

ภาพการเสพสมของหล่อน กระตุ้นความปรารถนาในร่างกาย เขาเผลอมโน คิดจะเข้าไปแทนที่ผู้ชายอัปรีดิ์คนนั้น พร้อมทั้งสาดใส่ความรุ่มร้อนของตนเองกับผู้หญิงแพทยาที่กำลังครางคร่ำ ด้วยเรี่ยวแรงที่มี เขาช่างเป็นคนน่ารังเกียจ จนสุดที่จะทน

“อยากลองล่ะสิ ลองไหมล่ะคุณธรร?”

ดารัณยืนอิงกรอบประตู หล่อนไม่ได้นึกอาย เมื่อเปลือยเปล่าอยู่ท่ามกลางความเวิ้งว้างของอากาศ โนมเนื้ออวบใหญ่แกว่งไป ส่ายมา ปลายจะงอยอกสีคล้ำชี้ชู แต่กลับทำให้เด็กหนุ่มรู้สึกถึงความแห้งผากในลำคอ เขาไล่สายตาลงต่ำเหมือนคนละเมอ จนถึงเนินนางอวบอูมกลางร่าง มีเส้นขนสีดำแผ่กระจายปลกคลุม กับเรียวขาอวบอัดแนบชิด จนเกิดเป็นรูปรอยสามเหลี่ยม แอ่งสวาทที่ผู้ชายยอมสยบ หากหล่อนจะอ้าขาให้ในเวลานี้ธรรวาเองก็คงไม่ต่างกัน

“คุณ-ไม่ควรทำแบบนี้ ถะ... ถ้าพ่อรู้!! คุณจะถูกเฉดหัวออกไปจากบ้านนี้”

เด็กหนุ่มกัดฟันพูดตะกุก ตะกัก เขาเสหลบตา เมื่อดารัณปรายตามองกลับมาด้วยสายตาฉ่ำเยิ้มไร้แววเกรงกลัว

“คุณพี่จะไม่มีวันรู้ค่ะ เพราะคุณธรรจะไม่พูด”

สาวกร้านโลกเอ่ยด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์ เมื่อมีวิธีปิดปากลูกเลี้ยงได้แบบสนิทที่สุด

หล่อนเดินลิ่วๆ เข้าใส่เด็กหนุ่ม จนธรรวาผงะ เขาถอยหลังกรูด แต่เพราะไม่คิดว่าดารัณจะใช้ไม้นี้ เขาจึงไม่ทันได้ตั้งหลัก ก็โดนหญิงสาวเจนจัดโถมเข้าใส่เสียแล้ว หล่อนเสียดสีร่างกายเปล่าเปลือยอวบอัด กับร่างแกร่งกำยำของเด็กชายอายุ18 ปี ความอ่อนเดียงสา ประกอบกับความกระหายที่ผุดขึ้นมากลางใจ แม้จะรู้ว่าสิ่งที่ทำเป็นความน่าละอาย...แต่มนุษย์โลกก็เป็นเช่นนี้แหละ หากพ่ายแพ้แก่ดำกฤษนา

ดารัณจับมือสั่นๆ ของธรรวา วางแหมะที่เนินอกอิ่ม หล่อนส่ายลำตัว เสืยดสีกับหนุ่มน้อยแบบกระหยิ่มใจ จากนี้ไป เธอคงไม่ต้องอดอยากปากแห้ง...เมื่อสามีแก่คราวพ่อให้ความสุขถึงที่สุดไม่ได้ เธอก็ยังมีลูกชายหนุ่มแน่นของเขาเป็นตัวสำรอง

ริมฝีปากสีสดห่อเป็นวงกลม ครางเสียงกระเส่า เมื่อคนใต้ร่างเริ่มขยำขยี้เนินทรวงแม้จะเงอะๆ งะๆ แต่มันก็ทำให้ ความกระสันของหล่อนวิ่งพล่าน และยิ่งเป็นคนที่ตนเองพึงใจด้วยแล้วมันสุขซ่านจนอยากจะแหกปากร้องครางดังๆ ดารัณแลบลิ้นเลียริมฝีปาก ก่อนจะฉกปากบดจูบปากสีเข้มของธรรวาบดขยี้แรงๆ แบบคนเจนจัด เรียวลิ้นสีชมพูแทรกผ่านปากของเด็กหนุ่ม หล่อนไล่ต้อนคนอ่อนเดียงสาอย่างสนุก

“อ่า...”

เรือนกายอวบอัดเบียดส่าย เสียดสีจนไฟในกายธรรวาลุกพรึ่บ!! เขาหน้ามืดไป เมื่อความรัญจวนโอบล้อมรอบกาย เสื้อยืดสีขาว กับกางเกงบ็อกเซอร์ ถูกคนมือไวปลดเปลื้องออกไปจนหมด มีเพียงกางเกงชั้นในสีดำ ติดกายแค่ชิ้นเดียว แต่ความอลังการของชายหนุ่ม ก็ทำให้ดารัณนึกกระหยิ่ม สัดส่วนแข็งขันใต้กางเกงชั้นในนั่น มันโป่งบวมแทบจะทะลุเนื้อผ้าออกมา แม้จะยังไม่ได้เห็นด้วยสองตา แต่คนเจนจัดอย่างผู้หญิงกร้านโลก ที่ผ่านผู้ชายมาเป็นร้อยอย่างดารัณ เดาได้ไม่อยาก

“ชอบมั้ยคุณธรร ชอบที่รัณทำให้มั้ยคะ?” หล่อนกระถดตัวลงต่ำๆ ไม่ได้สนใจสักนิดว่าตนเองไม่ได้อยู่ในห้องหับมิดชิด เพราะความกำหนัดปิดบังความคิด แถมหากไม่รีบเผด็จศึก ลูกเลี้ยงของหล่อนรู้ตัวเข้า คงได้ซัดแห้วชามโต!! ดารัณจึงไม่รอช้า กลเม็ดเด็ดทรวงมีแค่ไหน หล่อนรีบงัดเอาออกมาใช้เพื่อจูงใจธรรวา หลังจากผ่านครั้งแรกไป...ครั้งต่อไปๆ เธอคงสุขถึงทรวง

ธรรวาพยายามฝืนความต้องการฝ่ายต่ำ แต่ดูเหมือนจะไร้ประโยชน์ เมื่อคนเจนโลกดักทางไว้ถูก หล่อนกระชากปราการด่านสุดท้ายของชายหนุ่ม “โอว้!!” พร้อมกับเสียงครางยาวเหยียด เมื่อความแข็งขึงของธรรวาดีดผึ่ง!! มันตั้งชูชัน พร้อมที่จะออกศึก หญิงสาวยิ้มกริ่ม เธอฝันหวานถึงอนาคตในภายภาคหน้า นอนเสวยสุขบนสมบัติของผัวแก่!! มีนายบำเรอเป็นลูกเลี้ยงที่ทั้งหนุ่มแน่นและหล่อเหลา ดารัณคิดแบบคนเห็นแก่ตัว เธอจะจูงจมูกธรรวาไว้ ด้วยเล่ห์เสน่หา เป็นความลับที่กำลังร่วมกันสร้าง เขาไม่มีทางกล้าหือกับตนเองแน่...เมื่อหล่อนรู้ ธรรวารักและเคารพบิดายิ่งกว่าใครๆ