รอยบาปสวาท

บทที่1.จุดกำเนิดรอยแค้น!!

ท่ามกลางความเงียบยามดึกสงัด มีเพียงเสียงขยับปีกของแมลงปีกแข็งที่ดังอื้ออึงอยู่ในอากาศ...นอกนั้นแทบจะไม่มีเสียงอะไรเลย!! แต่...ในคฤหาสน์หลังใหญ่หลังหนึ่งที่ตั้งเด่นเหนือเนินเขาเตี้ยๆ เป็นบ้านหลังใหญ่ของเศรษฐีผู้หนึ่ง มันถูกปลูกสร้างไว้ใช้อยู่อาศัยมาเนิ่นนาน เพื่ออยู่อาศัยกันในครอบครัว ‘บดินทร์เดช’ กลางดึกสงัด...ที่สมาชิกทุกคนในบ้านนอนหลับสนิทอยู่ในห้องนอนของตัวเองใต้ผ้าห่มผืนหนา แต่ที่ถนนดินหลังบ้านถนนที่โรยด้วยหินกรวดเม็ดเล็กๆ ...กลับมีเงาตะคุ่มๆ ของบุรุษร่างกะทัดรัดผู้หนึ่งเดินย่องมาเงียบๆ เขาเงี่ยหูฟังเสียงครางกระเส่าของใครบางคนที่ลอยตามลมมา เสียงนั้นเหมือน ‘เขา’ กำลังจะขาดใจตาย... มันดังแว่วมาเข้าหูของเขา จนไม่สามารถข่มความอยากรู้เก็บไว้ในใจได้...ธรรวา บดินทร์เดชก้าวลงจากเตียงนอน เขาเดินตามเสียงแผ่วหวิวนั้นมา พยายามเงี่ยหูฟัง เอียงคอค้นหาทิศทางของเสียงนั่น เมื่อเกิดลางสังหรณ์แปลกๆ

วันหยุดยาวสอบปลายภาคเสร็จ เด็กชายรุ่นกระทง...อายุ18 ปี มีเวลาพักผ่อนยาวๆ หลังสอบเสร็จเกือบเดือน หนุ่มน้อยค่อนข้างมั่นใจ การสอบไล่ครั้งนี้ เขาผ่านเกณฑ์แน่ๆ และเทียม บิดาของเขาวางแผนชีวิตไว้ให้ ในอีก2 เดือนข้างหน้านี้ เขาจะต้องเดินทางไปเรียนต่อยังต่างประเทศเพื่อสะสมความรู้ ความสามารถกลับมาบริหารงานบริษัทของครอบครัว เมื่อเทียมวาดหวังไว้ ธรรวาคือทายาทที่เขาวางใจที่สุด จนถึงขนาดคิดจะให้หนุ่มน้อยสืบทอดกิจการ แม้ธรรวาจะเป็นแค่บุตรชายคนสุดท้องก็ตาม แต่แววฉลาดเฉลียวในตัวบุตรชายผู้นี้ มีให้ท่านเห็นตลอดเวลา

“อ่า...เร็วอีกสิ ฉันใจจะขาดแล้วนะคำแปง...” เสียงผู้หญิงครางกระเส่า แผ่วโหย หล่อนครางเร่งเร้าให้ใครบางคนที่หล่อนกำลังพันตูอยู่ด้วยกัน... เพิ่มความเร็วในสิ่งที่กำลังทำมากขึ้น!!

หนุ่มอายุสิบแปดขมวดคิ้วเป็นปม...เลือดลมในตัววิ่งพล่าน!! ถึงจะไม่เคยมีความสัมพันธ์ทางกายกับผู้หญิงคนไหนมาก่อน แต่เสียงครางแผ่วหวิวเช่นนี้...ไม่ว่าใครได้ยินก็ย่อมรู้ว่าหญิง-ชายคู่นี้กำลังเสพสังวาสกันอยู่อย่างเมามัน เพียงแต่ธรรวาอยากรู้!!? หญิง-ชายที่สมสู่กันอยู่นั่น... ใช่คนที่เขาคิดไว้หรือไม่

หนุ่มน้อยเหยียดยิ้มมุมปาก เขาได้ยินเต็มสองหู เมื่อสาวร่านราคะคนนั้น...เอ่ยนามชายคู่ขา...แบบเต็มปากเต็มคำ

ธรรวาหยุดกึก!! เขาได้ยินเสียงขาโต๊ะกระทบกับพื้นผิวดังกราวใหญ่ในอาคารเก่าๆ ตรงหน้า

เด็กหนุ่มย่องกริบ มองหารอยแตกของเนื้อไม้...และในที่สุดก็เจอ... แสงสว่างรำไร...ส่องผ่านรอยแตกของเนื้อไม้ออกมา เขาแนบใบหน้า สอดตามองผ่านรอยแตกของเนื้อไม้นั่น!! เมื่ออาคารหลังนี้ เป็นอาคารที่สร้างไว้เพื่อใช้เก็บของ แต่ใครบางคนนั้น...กลับใช้เป็นที่เริงรัก ลับหลังสายตาคนอื่นๆ เป็นที่ซ่องสุมมั่วโลกีย์ และธรรวาพอจะเดาออก ผู้หญิงที่กำลังครางหงิงๆ ประหนึ่งจวนเจียนจะขาดใจนั่น...คือใคร? ...ภรรยาคนล่าสุดของบิดาของเขาเอง สาวสวยวัย28 ปี ที่ก้าวเข้ามาในชีวิตเทียมแบบน่าสงสัย เพราะหล่อนผู้นั้น อายุห่างกับบิดาเขา เกือบ20ปี

สิ่งที่ธรรวาเห็นเต็มตา... เขานิ่งอึ้ง!! รู้สึกรังเกียจผู้หญิงร่านคนนี้เพิ่มขึ้น จนแทบจะอาเจียนออกมา

เรือนร่างขาวโพลนของดารัณยืนหันหลังให้ชายผิวดำคนหนึ่ง สัดส่วนความเป็นชายของชายผู้นั่งฝังลึกอยู่ในกลีบสาว แผ่นหลังดำมะเมื่อมของชายผู้นั้นเต็มไปด้วยหยาดเหงื่อ...มือแข็งกระด้างจับอยู่ที่เอวบาง เขาผู้นั้นกระชากร่างอ่อนบางของดารัณเข้าหาตัวตนสุดแรง พร้อมกับส่งเสียงคำรามเหมือนสัตว์ร้ายที่กำลังผสมพันธุ์อย่างดุดัน

ลำตัวของธรรวาแข็งเกร็ง ดวงตาเบิกโพลง เขากลั้นเสียงร้องเอาไว้ พร้อมกับเพ่งมองภาพแสนระทึกขวัญ ด้วยหัวใจที่เต้นเร่าๆ

คำแปงคืนคนงานคนหนึ่งที่บิดาของเขาจ้างวานให้ดูแลบ้าน ชายผู้นี้ทำงานจิปาถะ นิสัยไม่ค่อยพูดไม่นิยมสุงสิงกับใคร แต่ใครจะคิดล่ะ!! เบื้องหลังของชายผู้นี้โสมมจนไม่น่าให้อภัย เขาสมสู่กับภรรยาเจ้าของบ้านโดยไม่คิดละอาย หรือกลัว!!