APKDock Logo
รายชื่อตอน
แชร์
ภาพปกนิยายเรื่อง เทวัญขวัญรัก

เทวัญขวัญรัก

++++++++++++++++++++++++++++++++ เรื่องของเทวัญเจ้าของอู่หนุ่มผู้ดิบเถื่อน กับขวัญรักผู้จำใจมาเป็นเมียของเขา จากการซื้อมาเพื่อเงิน เพื่อบำบัดความใคร่ เรื่องระหว่างเธอกับเขาจะกลายเป็นรักแท้หรือไม่ ต้องลองอ่านกันค่ะ +++++++++++++++++++++ ขวัญรักเม้มปาก สะกดกลั้นน้ำตา ...บอกตัวเองว่าอย่าร้องไห้ เธอตัดสินใจไปแล้ว แม้จะถูกเขาเหยียบย่ำ ดูถูกดูแคลนว่าเป็นผู้หญิงขายตัวขนาดไหนก็จะทนเพื่อครอบครัว ผู้ชายที่เธอเห็นเขาตัวโต สวมเสื้อยืดสีดำพอดีตัว อวดความกว้างของไหล่บึกบึน คิ้วยาวดำพาดเฉียง ดวงตาดำลึก จมูกโด่ง แนวกรามแข็งแกร่ง ปากสีเข้ม เขาคือคนที่ขวัญรักเจอหน้าห้องน้ำนั่นเอง แต่ทว่าก็ไม่อาจหยุดอาการประหม่าจนตัวสั่นของเธอลงได้ “ชื่ออะไร...” หนุ่มเสื้อยืดดำถาม แต่ฟังแล้วดุเหลือเกินในความคิดของเธอ “ขะ...ขวัญรักค่ะ” เธอรู้สึกเหมือนกลับเป็นเด็กอายุสามขวบ ยามที่ไปโรงเรียนอนุบาลวันแรก และต้องแนะนำตัวต่อหน้าเพื่อนทุกคน “มีชื่อเล่นไหม” เทวัญมองเธอตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า อยากรู้...ผมที่ถักเปียของเธอหากคลายออกจะยาวขนาดไหน อยากสัมผัส...จะนุ่มละมุนมือหรือเปล่าหนอ “กะ...กวางค่ะ” เรียวคิ้วดำขมวดไปครู่ ก่อนคลายออก นึกชมว่าพ่อแม่ตั้งชื่อสมตัว ท่าทางเธอเหมือนลูกกวางจริง ๆ นั่นแหละ และเขาก็เป็นเสือหิวที่ไม่ยอมปล่อยเหยื่อเนื้อหวานไปง่าย ๆ “ต้องทดลองของสักหน่อยแล้ว ขอยืมห้องหน่อยมึง” เทวัญแค่บอกเล่า ไม่สนใจว่าเจ้าของจะอนุญาตหรือไม่ อย่างไรเสียคืนนี้เขาต้องได้เล่นสนุกกับของราคาแพงที่ซื้อมา “เดี๋ยวก่อนค่ะ ยื่นหมูยื่นแมว ขอเงินก่อน รับโอนนะคะ” ++++++++++++++++++++++++++++++++
รายชื่อตอน
แชร์

ตอน 3

เดียร์มาพบขวัญรักด้วยชุดเก๋ กางเกงยีนเข้ารูปและสายเดี่ยว ผมยาวสยาย สะพายกระเป๋าใบแค่คืบคนละใบกับที่เจอครั้งก่อน

“กินอาหารญี่ปุ่นกัน เราเลี้ยง”

เพื่อนแสดงความใจใหญ่ หลังจากนั่งโต๊ะกันเรียบร้อยแล้วก็เริ่มร่าย

“เจ้านายฉันคือคุณกฤต เขามีเพื่อนหนุ่ม ๆ เยอะ รู้จักคนก็มาก วันนี้จะพากวางไปให้เขาดูตัว”

คนพูดมองใบหน้าเนียนของเธอแล้วยิ้มเจ้าเล่ห์

“ผู้หญิงใส ๆ แบ๊ว ๆ อย่างกวางนี่มีคนสนใจเยอะแน่”

“แต่ฉันทำไม่เป็นนะ”

“อะไร”

“เซ็กซ์...แบบเอาใจผู้ชายน่ะ”

เธอทั้งอายปนรู้สึกว่าตนเองโง่นัก เดียร์ปิดปากหัวเราะใส่จริต

“ไม่ต้องห่วง ถึงเวลามันก็เป็นไปเอง เซ็กซ์เป็นธรรมชาติของมนุษย์อยู่แล้ว”

พนักงานเอาผ้าเย็นกับชามาเสิร์ฟ พร้อมวางเมนูให้ เดียร์สั่งไปหลายอย่าง เป็นสลัดและเนื้อสัตว์ เพื่อนไม่กินแป้งเลยเพราะรักษาหุ่น

“กวางอยากได้เงินเท่าไรล่ะ ค่าเปิดบริสุทธิ์”

ฟังแล้วตะขิดตะขวงในใจ แต่เป็นความจริงที่ต้องพูดไป

“เราดูค่าผ่าตัดหัวใจแม่มาแล้ว ประมาณสี่แสน อยากได้เงินอีกหน่อยไว้ใช้จ่ายในครอบครัวกับส่งน้องเรียน”

“เบ็ดเสร็จต้องการเท่าไร”

เดียร์เดาะลิ้น เมื่อนึกถึงค่าแนะนำซึ่งเป็นส่วนแบ่งที่เธอจะได้รับ

“เจ็ดแสน”

เพื่อนโคลงศีรษะ

“งั้นต้องไปอยู่กับแขกยาวหน่อยนะ คงเป็นปี”

“นานขนาดนั้นเชียว”

ขวัญรักเอามือเกาะโต๊ะชะโงกหน้าใกล้เพื่อน

“ค่าตัวเธอตั้งเกือบล้านนะกวาง จะให้ซั่มกันครั้งเดียวแล้วชิ่งเหรอ”

“ฉันกลับมาเยี่ยมบ้านบ้างได้ไหม”

เธอต่อรอง

“นั่นเป็นเรื่องที่เธอต้องคุยกับแขกเอาเอง เราขอส่วนแบ่งห้าหมื่นนะ”

หญิงสาวกลืนน้ำลายลงคอ คิดอยู่แล้วว่าไม่มีใครช่วยเหลือคนอื่นฟรี ๆ

“คุณกฤตเชื่อใจได้ เขาอยู่ในวงการนี้มานาน”

“เขาเป็นพ่อเล้าเหรอ”

ขวัญรักนึกถึงผู้ชายมาดเสี่ยใส่ทองเต็มตัว เต็มไปด้วยสาว ๆ นั่งแวดล้อม

“เขาเป็นเจ้าของXXX รู้จักไหม”

เพื่อนหัวเราะในความไม่ทันข่าวสารเมื่อเห็นเธอส่ายศีรษะ

“ทำใจสบาย ๆ กวางอยู่นิ่ง ๆ ยิ้มเข้าไว้ ปล่อยเราจัดการเอง”

“เดียร์...เรากลัว”

หญิงสาวจากอีกฟากของโต๊ะคิ้วตก ใบหน้าซีดลง

“เราตัดสินใจถูกใช่ไหม”

แม้ตัดสินใจแล้วเมื่อคืน แต่ความลังเลก็ยังติดค้างอยู่ ไม่ยอมไปไหน

“ความจนมันน่ากลัวยิ่งกว่าอะไรทั้งหมดนะกวาง เธออยากให้ที่บ้านลำบากเหรอ”

หน้าแม่ น้อง และยายลอยมา ทำให้ความลังเลค่อยอ่อนฤทธิ์ลง

“ถ้าเธอทำตัวดี ๆ ให้แขกติดใจ จะได้มากกว่านั้นอีก ทีนี้ที่บ้านก็จะสบาย คิดดูสิขายตัวให้ผู้ชายคนเดียวรวยไปทั้งชาติ”

ขวัญรักเม้มริมฝีปาก อธิษฐานกับสิ่งศักดิ์สิทธิ์อีกครั้ง ขอให้นี่เป็นเพียงการขายตัวครั้งแรก และครั้งเดียวของเธอเถิด

เดียร์สั่งอาหารญี่ปุ่นจัดจานมาอย่างสวยงาม มีทั้งปลาทั้งหอย และเนื้อวัวที่เพื่อนเล่าจ้อย ว่าเป็นของดี

“เธอต้องอ้อนไว้เยอะ ๆ นะกวาง ลูกค้าจะได้พามากินแพง ๆ อย่างนี้”

เพื่อนคีบซาซึมิแซลมอนจิ้มโชยุวาซาบิ แล้วเอาเข้าปาก

“ของอย่างนี้เรากินไม่เป็นหรอก”

ขวัญรักเลือกคีบไข่ม้วนฟูนุ่มมากิน

“เธอต้องลองนะกวาง การกินอาหารมันก็เหมือนกับงานที่เธอจะทำนี่แหละ อย่าดื้อ ตามใจลูกค้า ทิ้งความเป็นตัวเองไปเสีย ของพวกนั้นไม่ได้ทำให้ท้องอิ่ม มันต้องเงินเท่านั้น”

เพื่อนหัวเราะเห็นฟันเรียงกันสวย

“เราไม่ได้หมายถึงอย่างนั้น เพียงแต่เราชอบกินของสุก ๆ เท่านั้นเอง”

เธออธิบายเสียงอ่อย เดียร์ไม่พูดอะไรต่อ หันหน้าไปจัดการกับอาหารดี ๆ บนโต๊ะ เนื้อชิ้นบางนั้นก็ย่างบนเตาแล้วคีบให้ขวัญรัก เจ้าตัวอธิบายว่าเป็นเนื้อญี่ปุ่น ระดับอะไรสักอย่างที่ฟังแล้วงง ๆ

ขวัญรักรับมาเคี้ยว คิดว่ารสดีเหมือนกัน นุ่ม ละลายในปาก ไม่มีกลิ่นคาวเนื้อวัวเหมือนที่เคยกินมา

มื้ออาหารตบท้ายด้วยของหวานเป็นไอศกรีมชาเขียว เดียร์ให้เธอไปรอข้างนอกได้เลยเพราะมีสายเข้า พร้อมกับเจ้าตัวกำลังจะจ่ายเงิน

ขวัญรักจึงขอตัวไปห้องน้ำ ในนั้นเธอมองเงาตัวเองในกระจก ขวัญรักไม่ใช่คนขี้ริ้วขี้เหร่ พิสูจน์จากการที่มีคนมาจีบอยู่บ้าง แต่เธอก็ไม่สวยผุดผาดสะดุดตาคนอย่างเดียร์ ใครกันหนอที่จะจ่ายเงินซื้อเธอ ทุ่มเงินเกือบล้านเพื่อเปิดบริสุทธิ์

ถ้าเป็นตาแก่ตัณหากลับล่ะ

เธอยกมือขึ้นลูบแขนที่กำลังสั่นสะท้านของตัวเอง หญิงสาวปลอบใจตัวเองว่าคงไม่โชคร้ายขนาดนั้นหรอก ผู้ชายประเภทนั้นมักชอบสาวอกโต เซ็กซี่ ซึ่งเธอคิดว่าตัวเองอาจไม่มีคุณสมบัติเลย

หรือว่าเขาอาจจะเป็นพวกซาดิสซ์

ขวัญรักรีบส่ายศีรษะไล่ความคิดฟุ้งซ่านที่เต็มไปด้วยด้านร้ายของตนออกไป

เธอขายตัวครั้งนี้เพราะมีเหตุจำเป็น สวรรค์คงไม่ใจร้ายประทานคนแย่ ๆ มาให้หรอก หากเขาจะแก่ก็ขอให้อย่ามาก ถ้าจะซาดิสซ์จริง ๆ ก็ภาวนาอย่าทำเธอเจ็บหนัก

ขวัญรักยกมือพนมขึ้นเหนือหัวต่อหน้ากระจก จนสาวอีกคนที่ยืนข้าง ๆ กันผงะ ด้วยคิดว่าเธอผิดปรกติ ขวัญรักยิ้มเจื่อนให้

ออกจากห้องน้ำได้ไม่กี่ก้าว ก็รู้สึกมาอะไรกลิ้งมาโดนเท้า ขวัญรักก้มลงมองพร้อมกับร่างหนึ่งที่คุกเข่าตรงหน้าเธอ

“เจอแล้วโว้ย! กลิ้งซะเร็วเลย”

เสียงห้าวดัง แล้วร่างนั้นก็ยืน ชั่ววินาทีที่ได้สบตา ขวัญรักรู้สึกเหมือนมีกระแสไฟฟ้าอ่อน ๆ วิ่งผ่าน ผู้ชายคนนี้ตัวสูง ผมหยักศกดำระลำคอ คิ้วเข้มไม่เป็นระเบียบนัก ดวงตาคมดำสนิท โหนกแก้มสูง จมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีปากหนายิ้มให้กับเจ้าอะไรกลม ๆ เล็ก ๆ ในมือ

“โธ่ลูกพี่! ไปมุดกระโปรงผู้หญิงเสียแล้ว”

หนุ่มหุ่นเตี้ยกว่าอีกสองคนเดินออกมาจากทางห้องน้ำชาย คิ้วเข้มขมวด ตาจ้องมายังเธอ ขวัญรักรู้สึกร้อนที่แก้ม สายตาเขาเหมือนเปลวไฟ ไล่ลามเลียผิวเธอ

“อ่ะ...งั้นเหรอ ผมขอโทษ บังเอิญยาหม่องของลูกน้องมันหลุดมือ”

“ไม่เป็นไรค่ะ มันแค่กลิ้งมาโดน คุณก็ไม่ได้มุดกระโปรงฉันหรอกค่ะ”

เธอก้มหน้า หลบสายตาคู่นั้นเสีย แต่ก็ต้องปะทะกับอกล่ำ ๆ คุณพระคุณเจ้า ตั้งแต่เกิดมา...ขวัญรักเพิ่งจะได้อยู่ใกล้ผู้ชายที่ดูดีขนาดนี้

“ขอโทษที่ลูกพี่พวกผมทำให้ตกใจนะครับ แกหน้าดุ แต่ใจดี”

ลูกน้องรีบขายลูกพี่ในทันใด เมื่อเห็นว่าสาวคนนี้หน้าตาเข้าที

“พูดมากไปแล้วมึง”

เทวัญขึงตาใส่ลูกน้อง รู้กันว่าแค่ขู่ ไม่ได้ตั้งใจจะเอาจริง

“ฉันไม่เป็นไรหรอกค่ะ”

สาวที่ยืนอยู่ห่างกันแค่คืบตอบเสียงอ่อน แล้วเดินออกไปตามทางเดินสู่บริเวณห้างสรรพสินค้า เธอหน้าตาดี แต่เทวัญคิดว่าออกจะดูเด็กไปเสียหน่อย ตากลมส่งแววตื่น ๆ เหมือนแม่กวางน้อยยามอยู่ต่อหน้าเสือใหญ่

“ร้านคุณกฤตจะมีแบบนี้ไหมหนอ ท่าทางใสสะอาดขนาดนี้”

ลูกน้องก็มองตามเธอตาปรอย

“ผู้หญิงทำอาชีพแบบนี้จะเหลือความใสได้ยังไง แค่ไม่ติดโรคมาด้วยก็บุญแล้ว”

หนุ่มผมเกรียนทำเสียงเฮอะในลำคอ

“มึงมองคนในแง่ร้ายจังว่ะ”

หนุ่มไว้หางเต่าบ่นเพื่อน

“มองผู้หญิงร้ายไว้นั่นแหละดี จะได้ไม่โดนหลอกแดก จริงไหมลูกพี่”

เทวัญไม่พูดอะไร เดินตามทางที่เธอคนนั้นไป ปรากฏว่าขวัญรักไม่อยู่ที่นั่นเสียแล้ว

ชายหนุ่มยกมือขึ้นเกาคอ เขาเป็นบ้าอะไรอีกล่ะ กำลังจะไปหาความสุข ดื่มเหล้าเคล้านารี แล้วไหงมาสนอกสนใจเอาผู้หญิงที่เพิ่งเจอ ท่าทางเธอไม่สนใจจะสานไมตรีกับเขาสักนิด

เทวัญด่าตัวเองว่าขาดของมานาน เห็นผู้หญิงเข้าหน่อยก็คิดฟุ้งซ่าน ติดใจง่าย ๆ

สงสัยว่าคืนนี้ต้องจัดหนักจัดเต็มกับเด็กที่เพื่อนหาให้เสียหน่อยแล้ว

เทวัญขับกระบะของตนไปจอดที่ลานจอดรถแขก เด็กรับรถถึงกับขมวดคิ้ว เพราะไม่ค่อยเห็นลูกค้าขับรถประเภทนี้มาเข้าร้านนัก

“นี่คุณเฟย เพื่อนคุณกฤต ดูแลรถเขาให้ดี ๆ นะมึง”

ผู้จัดการร้านถึงกับมารับพวกเขาที่รถ แล้วกระซิบบอกเด็กรับรถ

“คุณกฤตบอกให้รออยู่ห้องสีเขียวก่อนครับ ตอนนี้กำลังทำธุระ”

“ไหนว่าร้านไม่ค่อยมีลูกค้าไง มันมีธุระอะไรอีก”

ผู้จัดการยิ้มเจ้าเล่ห์

“วันนี้มีเด็กใหม่มาให้ดูตัวครับ คนพามาบอกว่าสดซิง ไม่เคยผ่านมือผู้ชาย”

“กฤตมันจะลองของใหม่ซิงงั้นสิ”

เทวัญหัวเราะฮึในลำคอ

“โธ่! อย่าพูดอย่างนั้นสิครับคุณเฟย คุณกฤตไม่เคยยุ่งกับลูกน้องนะครับ ของซื้อของขายทั้งนั้น เดี๋ยวราคาตกหมด ซิง ๆ ใหม่ ๆ แบบนี้ไม่ได้มีมาให้เห็นบ่อย ๆ”

ติดตามชมต่อ!
เนื้อหากำลังเข้มข้น! สลับไปที่แอปเพื่ออ่านต่อ
ปลดล็อกทุกตอน
เปิดเว็บไซต์อย่างเป็นทางการ

คุณอาจจะชอบ

ภาพปกนิยายเรื่อง ซีรีส์สามีกะทันหัน
9.0
เมื่อความเมามายในค่ำคืนหนึ่งเปลี่ยนอริข้างห้องให้กลายเป็นคนบนเตียง เรื่องราววุ่นๆ จึงเริ่มต้นขึ้นระหว่างจิตรกรหนุ่มสุดกวนผู้ชอบทำอาหารและคอยป่วนใจเธอเสมอ กับนักเขียนสาวที่แสร้งทำเป็นแข็งกร้าวเพื่อปกปิดความหวั่นไหวข้างใน เมื่อเขาใช้ความรับผิดชอบมาอ้างเพื่อตามตื้อและย้ายเข้ามาอยู่ร่วมชายคาเดียวกัน ความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นด้วยความขัดแย้งก็ค่อยๆ ถักทอเป็นความรักที่หวานซึ้งและร้อนแรงจนยากจะต้านทาน จากคนที่ไม่ถูกชะตากลับกลายมาเป็นคู่ชีวิตที่พร้อมจะดูแลและเคียงข้างกันตลอดไป
ภาพปกนิยายเรื่อง ไม่เป็นทาสรักอีกต่อไป
8.3
ตลอดสามปีที่ผ่านมา เจียงซิงซิงยอมทนแต่งงานกับคุณชายเซียวแห่งเมืองบีในฐานะภรรยาที่ถูกตราหน้าว่าหน้าตาอัปลักษณ์ เธอทุ่มเทความรักและยอมรับความเย็นชาจากเขา จนกระทั่งได้ล่วงรู้ความจริงอันเจ็บปวดว่าตนเองเป็นเพียงแค่เครื่องมือที่เขาใช้เพื่อช่วยชีวิตผู้หญิงที่เป็นรักแท้เท่านั้น เธอจึงตัดสินใจหย่าขาดจากเขาเพื่อทวงคืนศักดิ์ศรีของตัวเองกลับมา เวลาผ่านไปสามปี เจียงซิงซิงได้ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งอย่างสง่างามในฐานะศัลยแพทย์และนักเปียโนชื่อดัง จนทำให้อดีตสามีที่เคยละเลยเธออย่างเซียวต้องมาคุกเข่าอ้อนวอนขอโอกาสท่ามกลางสายฝนเพื่อรั้งเธอไว้ไม่ให้จากไป
ภาพปกนิยายเรื่อง ใต้อาณัติหัวใจคนเถื่อน
7.9
หญิงสาวพยายามร้องประท้วงด้วยความตื่นตระหนกตกใจ เมื่อต้องเผชิญหน้ากับการคุกคามทางร่างกายอันแสนดุเดือดและรุนแรง ความหวาดกลัวเริ่มกัดกินหัวใจของเธออย่างหนักหน่วงในค่ำคืนที่เต็มไปด้วยอันตรายรอบด้าน ท่ามกลางสถานการณ์ที่ไร้ทางออกและบีบคั้นอย่างถึงที่สุด เธอพยายามกวาดสายตาไปรอบตัวเพื่อมองหาใครสักคนที่จะช่วยฉุดดึงเธอขึ้นมาจากวิกฤตครั้งนี้ด้วยความหวังอันริบหรี่ ทว่าความจริงอันแสนโหดร้ายกลับตอกย้ำให้รู้ว่าคงไม่มีใครเลยสักคนที่สามารถยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือและปกป้องเธอให้รอดพ้นจากเงื้อมมือของชายคนเถื่อนในค่ำคืนนี้ได้
ภาพปกนิยายเรื่อง กลลวงบ่วงบุพเพ
7.8
เมื่อพฤกษ์เข้าใจผิดว่าเรณุกาจงใจใช้มารยาแสร้งทำเป็นเจ็บเพื่อเรียกร้องความสนใจและหวังให้เขาอุ้ม เค้าจึงผลักไสร่างบางอย่างไร้เยื่อใยราวกับเธอเป็นสิ่งน่ารังเกียจ จนทำให้หญิงสาวต้องได้รับบาดเจ็บซ้ำจากเศษไม้ทิ่มแทง แม้คำพูดอันแสนเย็นชาของเขาจะสร้างความเจ็บปวดให้เธอทั้งกายและใจ แต่เรณุกาก็เลือกที่จะฝืนลุกขึ้นเดินตามเขาไปเงียบๆ โดยไม่เอ่ยปากขอความช่วยเหลือใดๆ ทางด้านพฤกษ์เองก็เริ่มหงุดหงิดที่เห็นเธอเดินช้าลงและพยายามทำตัวออกห่างจากเขาตลอดเวลา ท่าทีอันแข็งกร้าวและความเข้าใจผิดเหล่านี้กลายเป็นบ่วงที่ผูกมัดคนทั้งสองไว้ในวังวนอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง
ภาพปกนิยายเรื่อง เพลิงรักเพลิงอสูร (ซีรีส อสูรซ่อนรัก เล่ม2)
8.7
บทนำ ทั้งรักทั้งเกลียด เสียงครางกระเส่าพลอดรักกันดังอยู่ด้านในห้องนอน ทำให้หญิงสาวที่ยืนอยู่ด้านนอกเนื้อตัวสั่นสะท้าน ดวงหน้าคู่งามเจ็บปวดร้าวราน กลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่อยู่จนมันไหลอาบพวงแก้ม เธอก้มมองมือของตัวเองที่กำลูกบิด ส่วนอีกข้างถือปืนของสามีที่หยิบติดมือออกมาจากห้องทำงาน ‘น่าสมเพชสิ้นดี’ เมื่อเปิดประตูเข้าไปก็ตวาดลั่น! “นางงูพิษ! นางเนรคุณ!” อุษณีย์หัวใจแตกสลาย แรงกำลังแทบไม่มียืนอยู่กลางห้อง มือทั้งสองข้างสั่นระริกกำกระบอกปืนเล็งไปยังร่างเปลือยเปล่าของสาวใช้วัยแค่ยี่สิบปี ไม่คิดเลยว่าเด็กสาวชาวเขาที่เก็บมาเลี้ยง รักเหมือนน้องสาวแท้ๆ จะกลายเป็นงูเห่าย้อนมาฉกกัดทำร้ายร่างกายและหัวใจของตัวเอง “ว้าย! คุณณี อยะ อย่าทำอะไรหนูเลย หนูผิดไปแล้ว” สาวใช้คนสวยที่นอนคร่อมร่างชายวัยเจ็ดสิบปีที่ดูอย่างไรก็เหมือนอายุห้าสิบปี หล่อนตกใจขวัญหนีดีฝ่อ เนื้อตัวสั่นเทาทั้งร่างเมื่อหันหลังไปเห็นนายหญิง “แกมันเลี้ยงไม่เชื่อง คนอย่างแกเลี้ยงเสียข้าวสุก กินบนเรือนขี้รดบนหลังคา ตายเสียเถอะ!” “คุณณี! อย่า!” นายศักดาผลักให้สาวใช้ให้นอนลงข้างๆ ร้องห้ามเมื่อเห็นสิ่งที่อุษณีย์ถืออยู่ “คุณท่านถอยไป ฉันจะฆ่ามัน!!” อุษณีย์ไม่ยอมฟังเหตุผล หลับตาแล้วลั่นไกปืนเก็บเสียง ยิงตรงไปยังร่างผู้หญิงชั่วที่ลืมบุญคุณคนนั้นสามนัดซ้อนติดกัน ปังๆ ๆ!!! “โอ๊ย!” เสียงร้องทำให้อุษณีย์ลืมตามอง หล่อนแทบหายใจไม่ออกเมื่อเห็นนายศักดานอนทับร่างของสาวใช้ แผ่นหลังของชายชราเต็มไปด้วยเลือดสีแดงสด “กรี๊ด! คุณท่าน ณีไม่ได้ตั้งใจจะยิงคุณท่านนะ ทำไมคุณท่านต้องปกป้องมันด้วย!” “คุ คุณณี ผะ ผม” นายศักดาพูดไม่ทันจบประโยคก็สิ้นลมหายใจอยู่บนร่างของสาวใช้ที่นอนสิ้นลมหายใจไปก่อนหน้านั้นแล้ว “ฮือ คุณท่าน คุณท่านทำกับณีแบบนี้ทำไม” อุษณีย์นั่งพร่ำเพ้อเหมือนคนเสียสติ มือที่กำปืนอยู่นั้นรีบวางลง แล้วคลานหนีไปนั่งตั้งสติอยู่ตรงหน้าประตู เมื่อสติกลับคืนมา เธอก็รีบจัดการอำพรางเหตุฆาตกรรมนี้หวังให้ตนพ้นผิด พร้อมทั้งส่งเสียงกรีดร้องให้คนในบ้านได้ยิน “กรี๊ด! ชะ ช่วยด้วย ใครก็ได้ช่วยด้วย!” อุษณีย์ที่มีเลือดท่วมตัวคลานกระเสือกกระสนออกจากห้องด้วยอาการเหมือนคนบาดเจ็บสาหัสสากรรจ์… “ฮือ” เสียงร้องร่ำปานใจจะขาดดังอยู่ในห้วงลึกของความฝันของหญิงสาวที่นอนหลับอยู่ภายใต้อ้อมกอดของชายหนุ่มร่างโต ร่างน้อยกระสับกระส่ายหวาดกลัวต่อภาพที่ฝันเห็น เธอผวาตกใจตื่นขึ้นมาแล้วต้องรีบคลานลงจากเตียง วิ่งเข้าห้องน้ำเมื่ออาการวิงเวียนคลื่นไส้จะอาเจียนเล่นงาน “โอ้ก! โอ้ก!!” “เมย์เป็นอะไรครับ?” ชายหนุ่มขยับตัวลุกนั่ง เขาคว้าร่างน้อยไว้แต่ไม่ทันจึงลงจากเตียงเดินไปหาคนที่ส่งเสียงโอ้กอ้ากอยู่ในห้องน้ำ ใบหน้าเรียวรูปไข่เต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อเอียงมองชายคนรัก “พิ พี่พาย เมย์ฝันร้ายค่ะ โอ้ก!!” แล้วรีบหันกลับไปกอดคอชักโครกโก่งคออาเจียนเอาเป็นเอาตายอีกครั้ง “ฝันร้าย? แล้วทำไมมานั่งอาเจียนแบบนี้ล่ะครับ” เพลิงพายยืนมองคนตัวน้อย เขาเป็นห่วงจึงรีบนั่งคุกเข่าข้างหนึ่ง ก่อนจะช้อนอุ้มร่างน้อยขึ้นแนบอก พาเดินไปยังเตียงนอนนั้นแล้วก็ช่วยเธอเช็ดน้ำลายตรงมุมปากให้ “มะ เมย์” เมื่อแผ่นหลังแตะฟูกนุ่ม อารยาก็ขยับตัวจะลุกนั่งแต่ก็ถูกมือใหญ่ดันให้นอนลงเหมือนเดิม เธออยากเล่าความฝันเมื่อครู่นี้ให้ชายหนุ่มได้รับรู้ ‘ทำไมฝันน่ากลัวจัง พี่ณีของเป็นอะไรหรือเปล่านะ’ ได้แต่คิดและหาคำตอบให้ตัวเองอยู่คนเดียว “ทำไมเมย์หน้าซีดจัง ไม่สบายหรือเปล่า?” เพลิงพายยืนเท้าสะเอวอยู่ข้างเตียง เขาดันขาเรียวสวยให้ขยับเล็กน้อยแล้วนั่งลงบนขอบเตียง ใช้แขนข้างหนึ่งคร่อมร่างบางเอาไว้ ดวงตาดูขรึมลงหลายส่วนเมื่อมองใบหน้าสวยที่ดูอย่างไรก็คล้ายคลึงหญิงสาวอีกคน ซึ่งเมื่อนานมาแล้วจนถึงขณะนี้ หัวใจของเขาก็ยังมีแผลเพราะผู้หญิงร้ายกาจคนนั้น “มะ เมย์ไม่ได้เป็นอะไรค่ะ” อารยาเบี่ยงหน้าหนีเมื่อดวงหน้าของชายหนุ่มโน้มเข้าหา กลิ่นลมหายใจที่ผสมบุหรี่ทำให้เธอรีบยกมือปิดจมูกกลั้นอาการคลื่นไส้ไว้ ส่วนมืออีกข้างแอบลูบหน้าท้องแบนราบ เธอยังไม่แน่ใจดีว่าตัวเองกำลังตั้งครรภ์ อยากตรวจให้แน่ใจเสียก่อนถึงจะบอกข่าวดีนี้ให้พี่พายทราบ “พี่พาไปหาหมอเอาไหม วันนี้ พี่ไม่มีงาน” เพลิงพายยิ้มมุมปาก ใบหน้าหล่อฉายความแข็งกระด้างเล็กๆ เมื่อหัวใจฝ่ายหนึ่งที่คอยแต่จะทรยศพร่ำบอกให้รัก แต่อีกฝั่งนั้นบอกให้เกลียดเธออยู่ตลอดเวลา ‘จำไว้เพลิงพาย แกต้องแก้แค้น ชดใช้ให้สิ่งที่แกเจอและต้องเจ็บเจียนตายนั้นให้ได้!’ “แต่วันนี้ เมย์มีเรียนนี่คะ” อารยานอนนิ่ง ไม่ยอมขยับตัวหนี อยากซึมซับเอาความอบอุ่นจากมือหนาที่คอยปัดเส้นผมบนหน้าผาก เขาเช็ดเหงื่อที่ผุดขึ้นตามไรผมออกให้อย่างอ่อนโยนด้วยเรียวปากหยัก “งั้นเลิกเรียนแล้ว พี่พาไปหาหมอนะ” ใบหน้าคมคายโน้มเข้าชิดดวงหน้างาม เรียวปากหนาได้รูปกระซิบกระซาบชิดกลีบปากบาง ก่อนพรมจูบลงทัณฑ์อย่างแสนหวานเจือความเร่าร้อน ไม่ต้องการฟังคำปฏิเสธจากเธอ…
ภาพปกนิยายเรื่อง แผนลวงรัก
8.6
เสิ่นอันหยูต้องเผชิญกับความเจ็บปวดแสนสาหัสเมื่อสามีที่นอกใจและแม่สามีที่คอยตราหน้าว่าเธอไร้น้ำยา วางแผนสั่งคนขับรถชนเธอซ้ำเพื่อหวังเอาชีวิตเพื่อปิดปาก ทว่าเมื่อรอดชีวิตมาได้อย่างปาฏิหาริย์ เธอจึงเลือกก้าวเข้าสู่เส้นทางสายแก้แค้นด้วยการแต่งงานใหม่ทันทีกับมหาเศรษฐีผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในเมืองเพื่อใช้เขาเป็นเครื่องมือทวงคืนความยุติธรรม แต่แล้วข้อตกลงที่เริ่มต้นขึ้นด้วยผลประโยชน์กลับไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด เมื่อสามีคนใหม่ผู้แสนดื้อรั้นคนนี้กลับเริ่มรุกคืบเข้ามาในชีวิตของเธออย่างหนัก เพราะเขาไม่ได้ต้องการเพียงแค่ร่วมมือบังหน้า แต่ปรารถนาที่จะครอบครองทั้งร่างกายและหัวใจของเธอไว้แต่เพียงผู้เดียวตลอดกาล