ลูกสาวตัวจริงเป็นสัตว์เลี้ยงกลุ่มปลอม

จากนั้นอุณหภูมิในห้องก็เปลี่ยนไปอย่างฉับพลันวู่นวินสัมผัสได้ถึงความเย็นยะเยือกที่ปะทะกับผิวหน้า หัวใจของเธอพลันตกลงไปอยู่ที่ตาตุ่ม ตั้งแต่เริ่มต้นชีวิตในหมู่บ้านเล็ก ๆวู่นวินเคยเล่าให้ฟู่ซีโจวฟังว่า พ่อแม่บุญธรรมของเธอนั้นชอบทำร้ายเธอทุกครั้งที่ไม่พอใจ

ยิ่งไปกว่านั้น พ่อบุญธรรมของเธอยังเคยคิดจะทำสิ่งที่ไม่ดีต่อเธอด้วย

หากไม่เพราะใบหน้าของวู่นวินที่ดูดี พวกเขาคงจะขายเธอไปในราคาที่ต่ำมากจนเธอแทบจะไม่สามารถรอดชีวิตไปได้จนกว่าพ่อแม่แท้ ๆ ของเธอจะมาหาเธอ

ฟู่ซีโจวฟังแล้วรู้สึกเจ็บปวดเต็มหัวใจ เขากอดเธอแน่นและปลอบโยนเธออย่างทะนุถนอม

"วู่นวิน ฉันสาบานกับเธอเลยนะ ว่าจะรักและเอาใจใส่เธอตลอดไป ถ้าฉันทำไม่ได้ ให้ฉันตายทั้งครอบครัว!"

คำพูดยังดังอยู่ในหู แต่คนที่ยืนอยู่ตรงหน้ากลับเปลี่ยนไปจนแทบไม่รู้จัก

วู่นวินต้องจัดการเรื่องการฝังศพของพี่สาวคนเดียวของเธอ

เมื่อเห็นร่างของพี่สาวถูกดันเข้าไปในเตาเผา เธออดไม่ได้ที่จะหลั่งน้ำตาอย่างไม่อาจควบคุมได้

ตั้งแต่บัดนี้ไป จะไม่มีใครยืนอยู่ข้างหลังเธออย่างไม่มีเงื่อนไขอีกแล้ว

หลังจากเก็บอัฐิของพี่สาวเสร็จ วู่นวินก็รีบไปที่แผนกความปลอดภัยของบริษัทเพื่อขอดูบันทึกกล้องวงจรปิดในที่จอดรถใต้ดินของบริษัท

เธอต้องการรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นในวันที่พี่สาวของเธอเสียชีวิต

พี่สาวของเธอฝึกศิลปะการต่อสู้เพื่อป้องกันตัวเองตั้งแต่อายุสิบแปดปี ไม่ว่าจะเป็นการฝึกมวยหรือศิลปะการต่อสู้แบบอื่น ๆ ทำไมถึงไม่ได้แม้แต่โอกาสที่จะปกป้องตัวเอง

แต่เมื่อวู่นวินมาถึงบริษัท เธอกลับเห็นทุกคนยืนถือโทรศัพท์มือถือและพูดถึงกัน

"รู้หน้าไม่รู้ใจจริง ๆ ดูเหมือนผู้หญิงที่หน้าตาน่ารักและใจดี กลับเป็นคนที่แอบร้ายลึกในใจขนาดนี้"

"โชคดีที่ฉันไม่เคยไปมีปัญหากับเธอ ไม่งั้นคงเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นได้"

"พวกนี้น่ะสมควรได้รับผลกรรมแล้ว ไม่มีหัวใจเหมือนเจ้าหญิง แต่กลับอาศัยอยู่กับคนอื่นแล้วทำตัวเหมือนเจ้าหญิง"

วู่นวินตกใจและเกิดลางสังหรณ์ไม่ดีขึ้นมาในใจ

เธอหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาและพบว่าภาพถ่ายที่เธอทำร้ายโจวหลิงและมีการกลั่นแกล้งกันกำลังถูกแชร์ไปทั่วโลกออนไลน์ ตอนนี้ทุกคนกำลังด่าทอวู่นวินว่าเป็นคนที่เอาเปรียบโจวหลิงและใช้พ่อบุญธรรมของเธอเป็นเครื่องมือในการทำร้ายโจวหลิง จนชีวิตของโจวหลิงกลายเป็นอันตราย

โจวหลิงและพ่อบุญธรรมของเธอกลายเป็นกลุ่มคนที่ทั่วทั้งโลกกำลังเอาใจช่วย แต่กลับมีคนพูดถึงพี่สาวของเธอในแง่ลบว่าเป็นคนที่แย่งที่ของผู้อื่นแล้วเป็นผู้หญิงใจร้าย

ไม่กี่ชั่วโมงให้หลัง ภาพที่ตัดสินผิดเพียงแค่ภาพเดียวก็ถูกแชร์ไปทั่วโลก

วู่นวินไม่เชื่อเรื่องนี้ เธอจึงพยายามเข้าไปที่ห้องควบคุมเพื่อขอให้เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยดูบันทึกกล้องวงจรปิดแต่เจ้าหน้าที่กลับพูดด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความยากลำบาก

"ท่านคุณหนูเล็ก ไม่ใช่ว่าเราไม่ให้ความร่วมมือ แต่กล้องนั้นเสียมาหลายเดือนแล้ว เจ้านายไม่ได้สั่งการให้ซ่อม เราจึงทำอะไรไม่ได้เลยครับ"

"เราทำตามคำสั่งจากข้างบน ท่านไม่ควรติดตามเรื่องนี้ต่อไปเลยครับ จะไม่ดีต่อชื่อเสียงของท่าน"

ฟังคำพูดของเจ้าหน้าที่อย่างสุภาพแล้ว วู่นวินกลับรู้สึกโกรธจนตัวสั่นมากขึ้น

เธอโทรไปยังหัวหน้าฝ่ายความปลอดภัยเพื่อขอสิทธิ์เข้าถึงกล้อง แต่กลับได้รับคำตอบว่า

"กล้องเสียจริง ๆ ครับ ผมไม่มีภาพวิดีโอที่จะให้ท่านดู"

"คุณหนูวู่นวิน ผมขอร้องเถอะครับ ช่วยสงสารผมหน่อย ผมมีทั้งพ่อแม่ที่แก่และลูก ๆ ที่ต้องเลี้ยงดู ครอบครัวของผมขึ้นอยู่กับงานนี้ ถ้าเกิดอะไรกับผม ท่านคงไม่อยากเห็นผมเดือดร้อนหรอกใช่ไหมครับ"

ขณะนั้น เสียงข้อความที่วู่นลินส่งมาในโทรศัพท์ก็ดังขึ้น

【วู่นวิน ถ้าเธอไม่ติดตามเรื่องนี้ต่อไป เราก็ยังเป็นครอบครัวกันอยู่ดี เราทุกคนจะยังคอยดูแลเธอเหมือนเดิม จะไม่ดีเหรอ?】

วู่นวินรู้สึกเย็นยะเยือกในใจ เธอหันไปแล้วพบว่าฟู่ซีโจวกำลังยิ้มบาง ๆ ที่มุมปาก พร้อมสายตาที่แฝงไปด้วยความรู้สึกซับซ้อน

โจวหลิงยิ้มหวานที่ใบหน้า แต่ดูเหมือนจะดูแปลกตาด้วยผิวที่เข้มขึ้นเล็กน้อย

"พี่สะใภ้ค่ะ พี่ชายของฉันได้ยินมาว่าพี่มาที่บริษัทเพื่อขอดูการบันทึกกล้องวงจรปิด เขาคิดว่าพี่มีเรื่องอะไรจึงรีบมาที่นี่"

"โชคดีที่พี่ไม่เป็นอะไร"

วู่นวินมองไปที่พวกเขาและแสยะยิ้มอย่างเยาะเย้ย "ห่วงเหรอ?" "ฉันว่าพวกคุณคงกลัวว่าฉันจะหาหลักฐานมาเปิดโปงหน้าตาชั่วร้ายของพวกคุณใช่ไหม?"

"ฟู่ซีโจว พวกคุณทำตัวเหมือนคนดีแต่กลับชั่วร้ายในใจ"

ฟู่ซีโจวหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะยื่นมือไปลูบหน้าของวู่นวินด้วยท่าทางอ่อนโยน

"วู่นวิน ฉันแค่ต้องการสอนเธอให้รู้จักบทเรียนบ้าง"

"เธอเป็นภรรยาของฉัน ฉันไม่ต้องการให้เธอไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้"

"แค่ขอโทษให้กับหลิงหลิง ทุกอย่างจะกลับมาเหมือนเดิม เราจะคอยดูแลเธอเหมือนเดิม ดีไหม?"

มันไม่ดีเลย

มันไม่ดีแม้แต่น้อย

ทำไมพี่สาวต้องแบกรับคำด่าทอและต้องตายอย่างไม่มีความยุติธรรม

แล้วคนพวกนี้ที่ชั่วร้ายและต่ำทรามกลับนั่งอยู่บนที่สูงและใช้คำพูดหวาน ๆ กลับกลอกไปมา?

ถึงแม้จะเกลียดพวกเขาแค่ไหน แต่เธอก็ทำอะไรไม่ได้เลย

ตอนนี้วู่นวินถึงได้รู้สึกตัวว่าตลอดสิบปีที่ผ่านมานั้น เธอถูกชายสองคนนี้เลี้ยงดูเหมือนเจ้าหญิงที่ไม่รู้จักโลกภายนอก

เธอไม่มีใครในบริษัทที่สามารถเชื่อใจได้ และภายนอกก็ไม่มีเพื่อนแท้

เธอยังสร้างศัตรูให้มากมายจากการที่เคยโดดเด่นเกินไป จึงถูกหลายคนที่อิจฉาริษยา

เพียงแค่ตกจากตำแหน่งสูงคนเดียว คนเหล่านั้นไม่เพียงแต่หัวเราะเยาะเธอ แต่ยังไม่เคยคิดจะยื่นมือช่วยเธอเลย

ในใจของวู่นวินเต็มไปด้วยความเศร้า "ถ้าฉันไม่พูดอะไรล่ะ?" "ฉันจะกลายเป็นวู่นเหนียนคนที่สองใช่ไหม?"

"แบกรับคำด่าทอทั้งหมด แล้วตายไปโดยไม่รู้สาเหตุ"

ฟู่ซีโจวส่ายหัวเบา ๆ ก่อนจะรับกระปุกจากมือของคนข้างหลัง

เขามองเธอด้วยสายตาอ่อนโยน แต่เสียงของเขากลับเย็นชาและโหดเหี้ยม

"ฉันแน่ใจว่าไม่อยากให้เธอถูกทำลายจนหมดตัว แต่เธอจะทนดูพี่สาวของเธอไม่ได้รับความสงบในชีวิตหลังจากตายไปเหรอ ?"

วู่นวินหันไปมองกระปุกในมือของเขา มันคือกระปุกที่บรรจุอัฐิของพี่สาวของเธอ!