หลังจากถูกไอ้สารเลวจับไป เธอก็ถูกขอให้มีเซ็กส์กับพวกอันธพาลทุกคืน

檀泠นั่งอยู่บนเตียงในโรงแรม รู้สึกเวียนหัวอย่างมาก

เธอกัดริมฝีปากล่างแน่น เพื่อบังคับตัวเองให้มีสติ

พ่อของเธอต้องเข้าคุกเพราะมีส่วนเกี่ยวข้องกับปัญหากฎหมาย แม่ของเธอก็ได้รับความเครียดจนโรคเก่ากำเริบ ต้องนอนอยู่ใน ICU

ตระกูล檀ตกอยู่ในวิกฤตเช่นนี้ ยังมีคนเหยียบย่ำซ้ำเติม ผู้บริหารที่เคยได้รับความช่วยเหลือจากพ่อของเธอกลับแผลงข่าวเท็จและหนีหายไป ทำให้บริษัทที่เคยร่วมงานต้องการยกเลิกสัญญาและเรียกค่าชดเชย

ในเวลาไม่นาน ตระกูล檀ต้องแบกหนี้ถึง 3.8 พันล้านบาท กลุ่มบริษัททั้งหมดกำลังล่มสลาย

เธอไม่ต้องการให้ความพยายามของพ่อแม่ถูกทำลาย จึงต้องกัดฟันรับภาระนี้

โอกาสเดียวที่สามารถทำให้เงินทุนของบริษัท檀ไหลกลับมาได้อย่างรวดเร็วคือโครงการโรงแรมรีสอร์ทที่ร่วมกับภูเขาหงเยี่ยน เธอต้องเซ็นสัญญานั้นให้ได้

แต่ผู้รับผิดชอบโครงการภูเขาหงเยี่ยนปฏิเสธที่จะพบเธอ ถ้าในสามวันเธอยังไม่ได้รับเงินมัดจำของโครงการ บริษัท檀จะถูกบังคับให้ล้มละลาย

ไม่มีทางเลือกอื่น 檀 泠จึงต้องขอความช่วยเหลือจากสามีของเธอที่ไม่ได้เจอกันมานาน 顾寒舟

กลุ่มบริษัท顾เป็นหนึ่งในบริษัทชั้นนำของเมืองซินไห่ ตระกูล顾เป็นตระกูลที่มีชื่อเสียงมาตั้งแต่ศตวรรษที่แล้ว เพราะแม่ของ檀泠เคยช่วยชีวิต顾寒舟ไว้หลายปีก่อน คุณปู่顾จึงตัดสินใจให้顾寒舟แต่งงานกับ檀泠เมื่อถึงวัยที่เหมาะสม

แต่การแต่งงานนี้เป็นเพียงในนาม ไม่มีความผูกพันจริง ไม่มีพิธีแต่งงาน ไม่มีคืนแต่งงาน 顾寒舟อ้างว่าต้องทำงานและหายไปสองปี

檀泠ขอให้เขาช่วยแนะนำผู้รับผิดชอบโครงการ แต่เขากลับเสนอให้เธอทำคืนแต่งงานที่ค้างคากันไว้

เธอดื่มเครื่องดื่มที่顾寒舟ส่งมาและถือคีย์การ์ดเข้ามาในห้องที่เขากำหนด ปล่อยให้ร่างกายของเธอเริ่มร้อนขึ้น

นี่เป็นครั้งแรกของเธอ 檀泠ไม่อาจหลีกเลี่ยงที่จะรู้สึกกังวล

ในขณะที่เธอกำลังง่วงนอน เธอเห็นชายคนหนึ่งเดินมาข้างๆ เขาเลิกคิ้วขึ้นน้อยๆ อย่างมีเลศนัยและพูดด้วยเสียงต่ำ “หน้าตาดีมีเสน่ห์ รูปร่างก็ใช้ได้

” 檀泠ยกมือขึ้นแตะมือของชายคนนั้นโดยไม่รู้ตัว ก่อนจะกอดเขาแน่นและกระซิบว่า “寒舟…”

ชายคนนั้นขมวดคิ้วทันที และหัวเราะเยาะ “อยู่บนเตียงของฉัน แต่เรียกชื่อผู้ชายคนอื่น มันไม่เหมาะสมเลยนะ”

檀泠มองเขาด้วยความไม่เข้าใจ สมองยิ่งสับสน แต่เมื่อเห็นชายคนนั้นกำลังจะไป เธอกอดเขาจากด้านหลังโดยไม่คิด “อย่าไป!”

ชายคนนั้นหันกลับมามอง檀泠ที่เมาอยู่

ใบหน้าของเธอดูงดงาม ดวงตาครึ่งหลับครึ่งตื่น ปลายตาแดงระเรื่อภายใต้แสงไฟ โดยเฉพาะสายตาที่มองขึ้นมาอย่างไม่ตั้งใจนั้นช่างคุ้นเคย

เขามองหญิงสาวที่ปรากฏตัวในห้องของเขาอย่างไม่คาดคิด ภาพหนึ่งแวบเข้ามาในหัว แต่ก่อนที่จะคิดถึงมันให้ละเอียด เขารู้สึกถึงมือของเธอที่กอดเขาแน่นขึ้น เขาหัวเราะเบาๆ “ดี อย่าเสียใจทีหลังล่ะ”

เขากอด腰ของ檀泠และล้มตัวลงบนเตียงนุ่มๆ แล้วจับคางของเธอจูบลงไป

กลิ่นหอมของไม้แทรกซึมเข้ามา 檀泠จับเสื้อคลุมอาบน้ำของเขาแน่นขึ้น เสียงครางเบาๆ หลุดออกมาจากลำคอ

เสียงที่ฟังดูแทบไม่ได้ยินนี้กลับกลายเป็นตัวกระตุ้นให้เกิดปฏิกิริยารุนแรง

ชายคนนั้นปล่อย檀泠 มองเธอที่ชุดหลุดลุ่ยและแกะเสื้อคลุมอาบน้ำของตัวเองทิ้งลงบนพื้น

พร้อมกันนั้น เขายกตัว檀泠ขึ้นและค่อยๆ ลดตัวลง

“อื้ม!” 檀泠ครางออกมาด้วยความเจ็บ น้ำตาคลอที่ปลายตา

แขนของชายคนนั้นแข็งแรงพอที่จะพยุงใบหน้าของ檀泠 เธอยกมือขึ้นจับมือของเขาและพูดเสียงขาดๆ หายๆ เกือบจะขอร้อง “เบาๆ หน่อย...”

“ได้ เบาๆ หน่อย” ชายคนนั้นจูบเบาๆ ที่ริมฝีปากของ檀泠 ก่อนจะจับขาของเธอขึ้นวางบนแขนของเขา

ในห้องที่มืดสลัว เงาทั้งสองไม่หยุดพันกัน

檀泠กัดมุมผ้าห่ม น้ำตาเปียกหมอน

เธอรู้สึกเจ็บปวดผสมกับความสุขที่อธิบายไม่ได้ ซึ่งเป็นสิ่งใหม่สำหรับเธอ 檀泠รู้สึกหวาดกลัว

เมื่อร่างกายถูกยกขึ้น เธอกอดชายคนนั้นแน่นและร้องไห้ออกมา

ไม่รู้ว่านานแค่ไหน ชายคนนั้นปล่อย檀泠ในที่สุด เขาหายใจหอบและหันไปจาก檀泠 แต่พบว่าเธอสลบไปแล้ว

เขาทำเสียงจิ๊จ๊ะและหยิบหยดน้ำตาที่ติดอยู่บนขนตาของ檀泠ใส่ปาก

มีรสเค็มขม

“เจ็บขนาดนั้นเลยเหรอ?”

ชายคนนั้นรู้สึกเบื่อหน่ายขึ้นมาเล็กน้อย ลุกขึ้นไปห้องน้ำ

เสียงน้ำจากฝักบัวก้องกังวานในห้องที่ว่างเปล่า 檀泠ลืมตาหนักอึ้งขึ้น พยายามบังคับตัวเองให้มีสติ

เธอยังไม่ได้รับคำตอบจาก顾寒舟 เธอต้องได้รับคำตอบที่ชัดเจนจากเขา

檀泠ฝืนลุกขึ้นทนความเจ็บ เดินเท้าเปล่าบนพื้นเย็นๆ เธอพยุงตัวเดินไปที่ประตูห้องน้ำ กำลังจะพูด เสียงโทรศัพท์บนพื้นกลับดังขึ้น

ชื่อผู้โทรคือ顾寒舟

顾寒舟อยู่ในห้องน้ำ ทำไมถึงโทรหาเธอ?

ความไม่สบายใจแผ่กระจายในอก 檀泠รับโทรศัพท์ “寒舟 ฉันทำตามที่คุณบอกแล้ว คุณจะช่วยฉันเมื่อไหร่?”

เสียง顾寒舟ดังมาอย่างเย้ยหยัน “ฉันเคยบอกว่าจะช่วยเธอเมื่อไหร่ แค่บอกให้เธอรออยู่ที่โรงแรม แล้วจะพิจารณาดู”

檀泠กำโทรศัพท์แน่นขึ้น “แล้วคุณพิจารณาได้อย่างไร?”

“ไม่มีอะไร” 顾寒舟พูด

“คุณจะไม่ช่วยฉันหรือ?” 檀泠น้ำเสียงต่ำลง

“อย่าพูดให้มันฟังดูแย่เลย เธอเป็นภรรยาของฉัน ถึงฉันจะนอนกับเธอก็ไม่ใช่เรื่องผิดใช่ไหม?” 顾寒舟หัวเราะ “โอ้ เกือบลืมบอกว่า คนที่นอนกับเธอเมื่อคืน ไม่ใช่ฉัน”

檀泠หายใจถี่ขึ้นทันที เสียงอ่อนแอ “คุณหมายความว่าอย่างไร? 寒舟 อย่าเล่นตลกเลย”

顾寒舟หัวเราะ “ฉันไม่ว่าถ้าจะบอกเธออีกครั้ง คนที่นอนกับเธอไม่ใช่ฉัน”

ปัง

โทรศัพท์หลุดจากมือของ檀泠 เธอคุกเข่าลงพยายามหยิบโทรศัพท์ขึ้น แต่เงามืดกลับปกคลุมเหนือหัว

檀泠เงยหน้าขึ้นสบตากับชายที่เพิ่งออกจากห้องน้ำ

ชายแปลกหน้าเปลือยท่อนบน มีรอยข่วนชัดเจนที่หน้าอก

คำตอบนั้นชัดเจน

顾寒舟ผู้ชายแย่คนนี้ หลอกเธอว่าจะทำเรื่องที่ยังไม่เสร็จในคืนแต่งงาน แต่กลับส่งเธอขึ้นเตียงกับผู้ชายคนอื่น