หญิงคณิกายอดดวงใจ 25+

“นะ นายท่านเจ้าขาได้โปรดอย่าไล่ข้าออกไปเลยนะเจ้าคะ เป็นข้า...เป็นข้าที่ผิดเองเจ้าค่ะ...นายท่านได้โปรดให้โอกาสข้าอีกสักครั้งเถิดนะเจ้าคะ”

นางเอ่ยขึ้นอย่างน่าเวทนา ทว่าคนผู้นั้นกลับกดเสียงต่ำเอ่ยว่า

“ไส...หัว...ไป”

นางคุกเข่าลงกลั้นสะอื้นแล้วเงยหน้าขึ้นพร้อมกับถอดเสื้อคลุมออกเผยให้เห็นร่างกายงดงามที่อยู่ภายใต้ชุดผ้าไหมสีอ่อนโปร่งบางจนชวนให้ตกตะลึง

นางกลั้นหายใจแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงเจือสะอื้น

“หากข้าเดินออกไปจากห้องนี้ก็ไม่ต่างอันใดจากการถูกสังหาร เช่นนั้นท่านก็ฆ่าข้าเถิดเจ้าค่ะ”

ดูเหมือนว่านายท่านผู้นั้นจะนิ่งเงียบไปชั่วครู่ก่อนที่เขาจะทิ้งร่างสูงลงบนเก้าอี้จ้องร่างงดงามของสาวน้อยด้วยใบหน้าเฉยชา มุมปากข้างหนึ่งของเขายกยิ้มอย่างชั่วร้ายก่อนจะดึงกระบี่ที่ห้อยอยู่ข้างเอวสอบออกจากฝักพาดเข้าไปที่ลำคอของรั่วหลานทันใด

“พร้อมตายเช่นนั้นหรือ”

หัวใจของรั่วหลานเต้นแรงยิ่ง โลหะสีเงินคมกริบกำลังสัมผัสกับเนื้อคอขาวร่างกายของนางสั่นขึ้นทันใด ทว่าความรู้สึกนี้มิใช่ความหวาดกลัวแต่กลายเป็นความรุ่มร้อนในอกอย่างประหลาด

หรือว่ายาที่นางดื่มเข้าไปจะเริ่มออกฤทธิ์แล้ว

นายท่านผู้นั้นกดแรงกระบี่อีกเล็กน้อยส่วนคมกริบของกระบี่ก็บาดผิวเนื้อขาวกระทั่งเกิดรอยแผลเล็ก ๆ และบังเกิดเลือดสีแดงซึมออกมาอย่างฉับพลัน

นางหารู้ไม่ว่าบัดนี้ประกายในดวงตาของนางนั้นเปลี่ยนไปแล้ว มิได้ขลาดเขลา มิได้หวาดหวั่น ทว่ากลับเต็มไปด้วยความเร่าร้อนและต้องการ

ดวงตาของนางพร่าเลือนยามที่เงยหน้าขึ้นมองเขากลับสามารถจับจ้องริมฝีปากของเขาได้อย่างชัดเจน

นางได้รับการถ่ายทอดวิชาบนเตียงมาทั้งหมด ไม่ว่าสิ่งใดล้วนเห็นมากับตาเพียงแต่มิเคยได้ลงมือกระทำจริง ๆ แม้แต่คราเดียว

ไม่ผิดที่เขาเอ่ยว่าท่านอากู้อันอบรมนางมาอย่างดี ยามนี้นางรู้สึกร้อนรุ่มอย่างที่เคยเป็นมาก่อน ภาพในหัวเหล่านั้นกำลังวนเวียนกระตุ้นกำหนัดในกายให้พุ่งสูง

นายท่านยังออกแรงกดกระบี่มากขึ้น นางรู้สึกเจ็บปนเสียวที่ลำคอ แต่หัวใจกลับตื่นเต้นอย่างน่าประหลาด

ของเหลวจากบาดแผลไหลออกมาอาบไล้คมกระบี่บริเวณคมกริบให้กลายเป็นสีแดง

คนผู้นั้นหัวเราะอย่างน่าหวาดหวั่น ในที่สุดเขาก็ยอมดึงกระบี่ออกจากลำคอขาว

“ในเมื่อเจ้ากล้าร้องขอก็ได้ข้าจะให้โอกาสเจ้าอีกสักครา หากเจ้าทำให้ข้ารำคาญแม้แต่เพียงเล็กน้อยข้าได้สังหารเจ้าจริง ๆ แน่”

เขาเก็บกระบี่ของตนแล้วเอนกายพิงพนักท่าทางผ่อนคลาย เส้นตึงเคร่งเครียดที่ระบายบนใบหน้าค่อย ๆ คลายลงทีละเส้น

สวรรค์ลืมเลือนที่รั่วหลานดื่มเข้าไปนั้นมีปริมาณเพียงเล็กน้อย จึงไม่ได้ทำให้สติของนางเลือนหายไปทั้งหมดทว่าหากต้องผิวเนื้อของบุรุษจะทำให้นางรุ่มร้อนและกลายเป็นยอดหญิงคณิกาตามที่กู้อันต้องการ

ยามนี้สิ่งที่เคยได้เรียนรู้มา จำเป็นต้องนำออกมาใช้ปรนนิบัติคนผู้นี้ นางค่อย ๆ คลานเข้ามาหาเขาช้า ๆ และหยุดเมื่อนั่งห่างจากเขาเพียงไม่กี่ชุ่น[ ชุ่น เป็นการวัดระยะความยาวของจีน 1 ชุ่น ประมาณ 3.33 เซนติเมตร . ]

ดวงตาแข็งกร้าวค่อย ๆ อ่อนแสงลงเมื่อจ้องดูร่างงามไร้ที่ติเต็มสองตา ไม่รู้ว่าหลันหลันสตรีนางนี้จะรู้ตัวหรือไม่ว่ากิริยาท่าทางและใบหน้าของนางนั้นช่างแสนเย้ายวนใจ

เขาแยกขาออกกว้างข้อศอกวางที่หน้าขาของตนเองโน้มใบหน้าลงมาเล็กน้อย

“เข้ามาอีกหน่อย”

รั่วหลานขยับร่างอีกเพียงเล็กน้อยปลายถันของนางก็แทบจะสัมผัสกับปลายจมูกโด่งแล้ว

และยามนั้นนางบังเกิดความรู้สึกประหลาด จึงเอนกายเข้าหาเขาอีกเล็กน้อยจงใจให้ยอดถันของนางสัมผัสกับจมูกโด่งงดงามของเขา

เพียงแค่สัมผัสเสียดสีเบา ๆ นี้ รั่วหลานรู้สึกถึงความเสียวซ่านไหลเวียนไปทั่วร่างและบังเกิดความรู้สึกรุนแรงที่จุดกึ่งกลางร่างกายอย่างน่าละอาย

จู่ ๆ นิ้วของเขาก็ขยับต่ำลงสัมผัสไต่ไล้ไปที่เนินดอกไม้ที่ชุ่มฉ่ำ

เพียงสัมผัสแผ่วเบาก็ทำให้ร่างกายของนางสั่นสะท้าน ส่งเสียงครางออกมาอย่างห้ามไม่อยู่

“ซี้ด อา ขะ ข้า เสียว”

เขาคลึงนิ้วอยู่บริเวณกลีบเนื้อเล็กน้อยกระทั่งสัมผัสได้ถึงน้ำใสลื่นมือ เขาดึงนิ้วออกมาแล้วถูดไถนิ้วไปมาเบา ๆ มองนิ้วที่ชุ่มฉ่ำวาวด้วยน้ำหวานของนางแล้วเอ่ยเสียงแหบเครือ

“หึ ร่านเร็วยิ่งนัก เช่นนี้ค่อยน่าสนใจหน่อย”

เขาเห็นอารมณ์ต้องการในดวงตาคู่งามของนาง ทั้งปลายถันที่แข็งตั้งขึ้นมาอย่างรวดเร็วเพียงแค่สัมผัสปลายจมูกของเขาเท่านั้น

เขาจ้องมองป้านหัวนมที่ดันตัวเป็นตุ่มแข็งออกมาจากเนื้อผ้าผืนบาง ที่บางกระทั่งเขาสามารถมองเห็นหัวนมและถันใหญ่ได้ชัดเจน

กลิ่นหอมอ่อน ๆ ของดอกไม้ป่าปนกลิ่นคาวเลือดเล็กน้อยลอยอ้อยอิ่งเข้ามาแตะจมูก แท่งหยกของเขาผงกหัวคึกขึ้นมาอย่างน่ากลัว ทั้ง ๆ ที่เขาสัมผัสนางเพียงเล็กน้อยกลับทำให้เขาคึกคักต้องการได้เพียงนี้

ดวงตาของเขายังจับจ้องอยู่ที่เต้าคู่งามราวกับต้องการจะดูฝีมือของนางว่านางต้องทำเช่นใด

รั่วหลานเริ่มเรียนรู้สายตาของบุรุษมาตั้งแต่สามปีที่แล้วหลังจากที่นางพ้นวัยปักปิ่นแล้วเดินตรงเข้ามาทำงานที่นี่

บัดนี้แม้ว่านางจะยังมีความรู้สึกเขินอายทว่านางก็ต้องทำให้เขาพึงพอใจให้มากที่สุด

อุ้งมือนุ่มนิ่มค่อย ๆ ยกขึ้นแล้วกอบกำเต้านมของตนเองเอาไว้ นางขยำยั่วเย้าเขาเบา ๆ แล้วดันเต้านมขึ้นมาใกล้ริมฝีปากตนเองจากนั้นเขาก็เห็นเรียวลิ้นเล็กกำลังยั่วยวนเขาด้วยการแลบออกมาไล้เลียปลายถันของตนเองพร้อมกับครางเสียงหวาน

ริมฝีปากของนางแต้มชาดเอาไว้จนกลายเป็นสีแดงจัดซึ่งเป็นสีเดียวกับเรียวลิ้นเล็กนุ่มนิ่มในยามที่นางตวัดลิ้นเลียพร้อมกับสีหน้ายั่วเย้านั้นทำให้สายตาแข็งกร้าวค่อย ๆ เติมเต็มไปด้วยความต้องการ

เขานั่งมองภาพเร้าอารมณ์อย่างตกตะลึง ชีวิตความเป็นหนุ่มของเขาผ่านสตรีมาตั้งแต่อายุเพียงสิบสี่ปี หลายปีมานี้นอกจากสงครามที่เขาทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นแล้วก็หามีสิ่งใดที่ทำให้เขารู้สึกเช่นนี้ได้อีก

ราวกลับว่าบัดนี้เขาได้ย้อนวัยกลับไปเป็นเด็กชายสิบสี่ปีผู้นั้นอีกครา

นางได้ยินเสียงของเขาสูดลมหายใจเข้าลึก สองตาคมยังตรึงติดอยู่ที่ปลายลิ้นของนางที่บัดนี้เปลี่ยนมาเลียปลายถันอีกข้าง สองมือของนางยังกอบโกยเต้าถันขึ้นมายั่วยุกระตุ้นเร้า นิ้วเรียวทั้งดันทั้งคลึงเฟ้นฟอนตนเองต่อหน้าเขา ความอับอายถูกกดข่มเอาไว้ไม่ให้เผยออกมา

“ข้าทำเช่นนี้ท่านชอบหรือไม่เจ้าคะ”

นางมองเขาด้วยดวงตาฉ่ำเยิ้ม ยิ่งเห็นนายท่านผู้นี้เลียริมฝีปากด้วยอาการกระหายอยากก็ยิ่งทำให้นางบังเกิดความรู้สึกบ้าคลั่งขึ้นมา

“เต้าของเจ้างดงาม ท่าทางยั่วยวนยิ่ง นับว่าทำได้ไม่เลว”

นี่สามารถนับเป็นคำชมได้หรือไม่ ทว่านางยังไม่ทันได้คิดสิ่งใดต่อไป ใบหน้าของเขาก็พลันโน้มลงมาสัมผัสที่ลำคอขาวผ่อง เขาแลบลิ้นออกมาไล้เลียบาดแผลอันเกิดจากคมกระบี่ของเขาเบา ๆ

นางรู้สึกเสียวซ่านปนความรู้สึกแสบร้อนบริเวณบาดแผล แต่ก็เป็นอาการที่พอทนไหว ยังสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นจัดที่เป่ารดซอกคอ ลมหายใจที่ทำให้ร่างกายของนางอ่อนระทวย

เขาซึมซับกลิ่นดอกไม้ป่าปนกับกลิ่นคาวเลือดเข้าไปจนเต็มปอด หลังจากที่เลียทำความสะอาดแผลเล็กกระทั่งลำคอของนางสะอาดแล้วจึงเอ่ยว่า

“แอ่นถันของเจ้าขึ้นมา”

นางแอ่นอกขึ้นเล็กน้อยริมฝีปากของเขาก็ผวาลงมาดูดปลายถันข้างหนึ่งของนางเข้าไปจนเต็มปากเต็มคำ

“ซี้ด อืม”

รัวหลานหลุดเสียงครางออกมาโดยพลัน ยิ่งยามที่เขาตวัดลิ้นเลียไปรอบ ๆ ก็ยิ่งรู้สึกร้อนรุ่ม นางได้ยินเสียงเขาดูดดึงเต้าของนางอย่างชัดเจน ทั้งอีกมือก็กุมขยำเต้าอีกข้างเป็นจังหวะ

เนื้อผ้าบางบริเวณเต้านมเปียกชื้นไปด้วยน้ำลายจากการดูดดึงของเขา ยิ่งเผยให้เห็นเนินเนื้อขาวผ่องมากยิ่งขึ้น

เขาขยับห่างออกมามองด้วยสายตากระหาย เมื่อสักครู่เขายังรู้สึกหงุดหงิดกับความเงอะงะของนางยิ่งนัก ทว่าบัดนี้กลับรู้สึกดีเหลือเกินที่นางเป็นเช่นนี้

เขาย่อมรู้ว่านางคงได้ดื่มยาปลุกกำหนัดมาบ้างทว่ากู้อันผู้นั้นช่างเก่งกาจในการคำนวนปริมาณยายิ่งนัก

กู้อันมิได้ให้นางดื่มมากจนเกินงามล้นแต่ให้ดื่มเพียงเพื่อปลุกความต้องการในร่างกายของนางให้ออกมาเท่านั้น

ทำให้นางยังดูกล้า ๆ กลัว ๆ และยังมีความขวยเขินอยู่เล็กน้อยซึ่งทำให้สตรีนางนี้ดูบริสุทธิ์และน่ารักน่าเสน่หาขึ้นมาไม่น้อย

เขาอ้าปากกว้างแล้วขยับมาดูดเต้าของนางอีกข้าง ปลายนิ้วปั่นคลึงปลายถันของนางอย่างช้า ๆ ริมฝีปากละเลียดกลืนกินเต้าขาวนุ่มนิ่ม

“อา อร่อยยิ่ง”