หลังสะสมสินค้านับล้านในยุคหายนะ คนเนรคุณร้องไห้เสียใจ

ห้ามใครหนีไปไหน

"ทำ...ไม?"

เลือดสีแดงสดไหลออกมาจากระหว่างนิ้วมือ เจียงหนิงกุมท้องที่ถูกแทง มองชายที่เคยร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมาด้วยความไม่อยากเชื่อ

เธอเพิ่งผ่านการต่อสู้มาอย่างหนัก ทั้งพลังพิเศษและกำลังกายหมดสิ้นไปแล้ว ตอนนี้ไม่มีเรี่ยวแรงที่จะต่อต้านแม้แต่น้อย

"เจียงหนิง พวกเราช่วยเธอมามากเกินไปแล้ว

ตำแหน่งหัวหน้าฐานนั่นควรเป็นของฉันมาตั้งแต่ต้น"

ในดวงตาของกู้หลินเสียวมีความลังเลอยู่บ้าง แต่มันก็ถูกแทนที่ด้วยความเย็นชาอย่างรวดเร็ว

"อวี่หราน ช่วยฉันด้วย"

เจียงหนิงยื่นมือไปหาเพื่อนรักจวงอวี่หราน

จวงอวี่หรานเป็นนักรักษาระดับสูง เพียงแค่เธอใช้พลังพิเศษรักษา บาดแผลนี้ก็จะหายได้อย่างรวดเร็ว

อย่างไรก็ตาม จวงอวี่หรานกลับเดินไปหากู้หลินเสียว

"หลินเซียว ฉันควรช่วยเธอหรือไม่ช่วยดีคะ?"

จวงอวี่หรานถูกกู้หลินเสียวโอบเอวไว้ มองเจียงหนิงด้วยสายตาเยาะเย้ย

"ตามใจเธอมานานแล้ว ถึงเวลาต้องจบมันซะที"

กู้หลินเสียวตอบ

"ที่แท้พวกเธอก็คบกันจริงๆ"

เจียงหนิงมองไปที่อีกสี่คนในห้อง

ปีที่ห้าหลังวันสิ้นโลก

เธอมองพวกเขาเป็นเพื่อนร่วมทางเสมอมา

แต่เมื่อสายตาเธอกวาดมอง ไม่มีใครสักคนเลยที่ยินดีจะออกมาช่วยเธอ

"เจียงหนิง ถ้าไม่ใช่พวกเราคอยอยู่เคียงข้างเธอ เธอคงตายไปนานแล้ว

ฉันแค่จับผู้หญิงมาเล่นนิดหน่อย แต่เธอกลับหักขาฉัน?!"

"โชคดีที่อาจวงใจดี รักษาขาให้ฉันหายดี

นึกว่าฉันเคยชอบเธอมาก่อนนะ"

ราวกับแก้แค้นสำเร็จ หลี่อิงเว่ยลูบใบหน้าของเจียงหนิง แล้วผลักเธอออกไปอย่างแรง

"เจียงหนิง ตอนนั้นลูกสาวฉันไม่จำเป็นต้องตายเลย

ทำไมเธอถึงขัดขวางไม่ให้ฉันไปช่วยเธอ แค่เพราะเธอไม่มีพลังพิเศษและเป็นภาระงั้นเหรอ?

เธอทำให้ญาติคนเดียวของฉันต้องตาย!"

เหรินซวงซวงกล่าวหาพร้อมน้ำตา

"ขอโทษนะเจียงหนิง ฐานไม่ต้องการเธออีกต่อไปแล้ว

สิ่งที่ฐานต้องการตอนนี้คือผู้บริหารที่มีคุณสมบัติ"

จ้าวซีหมิงดันแว่นตา เหมือนกำลังพยายามปกปิดความไม่มั่นใจ

"เจียงหวาย เธอก็คิดแบบนั้นเหมือนกันเหรอ?"

เจียงหนิงมองไปที่เจียงหวายที่ยืนอยู่ท้ายสุด พวกเขาเป็นพี่น้องลูกพี่ลูกน้องกัน แม้จะมีการโต้เถียงกันบ้างระหว่างทาง แต่เธอก็ปฏิบัติกับเขาเหมือนน้องชายแท้ๆ เสมอมา

"เธอจะตายหรือไม่ มันไม่สำคัญสำหรับฉันอีกต่อไปแล้ว

ตอนนี้ฉันเป็นผู้มีพลังพิเศษธาตุทองที่แข็งแกร่งที่สุดในฐาน

ถ้าเธอตาย พี่หลินเซียวก็จะให้ทรัพยากรที่ดีที่สุดกับฉัน"

เจียงหวายมองเจียงหนิงที่อ่อนแอลงอย่างเหนือกว่า

เจียงหนิงไม่มีประโยชน์สำหรับเขาอีกต่อไป

"งั้นเหรอ?

ดี ดีมาก"

เจียงหนิงเริ่มหัวเราะ

"เธอรู้ไหมว่า เธอถูกจับตามองมานานแล้ว

ก่อนหน้านี้มีคนพยายามซื้อชีวิตเธอหลายครั้ง แต่หลินเซียวไม่เคยตกลง แต่เธอมันก็เหลือทนเกินไป!"

จวงอวี่หรานคิดว่าเจียงหนิงจะตกใจมาก แต่ไม่คาดคิดว่าเธอจะหัวเราะดังขึ้นเรื่อยๆ

เธอหัวเราะ ในขณะที่เลือดทะลักออกมาจากบาดแผลอย่างต่อเนื่อง

"ฉันหัวเราะเพราะว่า พวกเธอยัง... ไม่รู้จักฉันดีพอ"

เจียงหนิงเรียกระบบที่มีเพียงเธอเท่านั้นที่มองเห็นได้

"เธอหมายความว่ายังไง?"

กู้หลินเสียวรู้สึกไม่ดี แต่เขาก็คิดว่าเป็นไปไม่ได้

เจียงหนิงระมัดระวังตัวมาก แต่คงไม่ระมัดระวังถึงขนาดนั้น

เพื่อปิดบังความลับ พวกเขาตั้งใจเลือกที่จะจัดการเจียงหนิงที่พื้นที่รกร้างห่างไกลจากฐาน

【ผู้พำนักต้องการทำลายห้องปลอดภัยระดับ 6 นี้หรือไม่?

หากทำลาย ห้องปลอดภัยจะเริ่มโหมดระเบิดตัวเองในอีก 10 วินาที】

เสียงเย็นชาของระบบในตอนนี้กลับรู้สึกอบอุ่นเป็นพิเศษ

"เลือกทำลาย"

เจียงหนิงรู้สึกโชคดีที่ไม่เคยบอกใครเกี่ยวกับเรื่องระบบ

เพราะพวกเขาไม่มีทางรู้ว่า บ้านเก่าๆ ที่พวกเขาเลือกชั่วคราวนี้คือห้องปลอดภัยของเธอ

พร้อมกับเสียงนับถอยหลังแบบจักรกล ดวงตาของเจียงหนิงก็ฉายแววตื่นเต้น

ต้องตาย ก็ตายด้วยกัน

ไม่มีใครหนีไปไหนได้

...

เจ็บ เจ็บจริงๆ

ในห้องพัก 701 ของมหาวิทยาลัยหลี่หมิง

จวงอวี่หรานดิ้นรนอยู่ท่ามกลางความเจ็บปวดรุนแรง

หลังจากเสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด จวงอวี่หรานก็ฟื้นขึ้นมาในที่สุด

ความเจ็บปวดสุดขีดนั้นทำให้เธอไม่มีวันลืม

แต่เธอไม่ได้ตายไปแล้วหรอกเหรอ?

ตายพร้อมกับกู้หลินเสียวและคนอื่นๆ ในการระเบิดลึกลับนั้น

เธอจำได้ว่าเห็นแขนขาของตัวเองถูกระเบิดปลิวออกไปอย่างชัดเจน และเจียงหนิงที่หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง

บ้าชะมัด เจียงหนิงทำอะไรกันแน่?!

โทรศัพท์มือถือข้างๆ ดึงดูดความสนใจของเธอ

"ฉัน... กลับมาแล้วเหรอ?!"

จวงอวี่หรานมองเวลาบนโทรศัพท์ด้วยความไม่อยากเชื่อ

30 ตุลาคม 2212

สามวันก่อนวันสิ้นโลก?!

ใช่แล้ว เจียงหนิง!

จวงอวี่หรานหันไปมองเตียงตรงข้ามในห้องพักอย่างฉับพลัน

และสั่นสะท้านอย่างรุนแรง

เจียงหนิงบนเตียงชั้นบนตรงข้ามพอดีเงยหน้ามองมาที่เธอ

"เจียงหนิง เธอกำลังทำอะไร?"

เธอก็กลับมาด้วยหรือ?

จวงอวี่หรานถามด้วยความระแวดระวัง

"เธอตื่นแล้วเหรอ?

ฉันกำลังดูรายการวาไรตี้"

เจียงหนิงถอดหูฟังที่แขวนอยู่ที่หู เหมือนเพิ่งสังเกตเห็นว่าเธอตื่น

"อืม ฉัน... ตื่นแล้ว"

จวงอวี่หรานนึกขึ้นได้ว่า หายนะครั้งนั้นเกิดขึ้นอย่างกะทันหันในช่วงที่พวกเขากำลังจะจบการศึกษาปีสี่

ตอนนี้คนอื่นๆ ในหอพักไปที่ตลาดนัดหางานกันหมดแล้ว

มีเพียงเธอและเจียงหนิงที่มีงานแน่นอนแล้ว จึงยังอยู่ในหอพัก

โน้ตบุ๊กหันหลังให้จวงอวี่หราน เจียงหนิงใส่หูฟังอีกครั้งและไม่มองเธออีก

เหมือนเช่นเคย

จวงอวี่หรานถอนหายใจโล่งอก

แน่ล่ะ เธอไม่ได้กลับมา

"เจียงหนิง ไม่มีพวกเราแล้ว

คราวนี้ ฉันอยากรู้นักว่าเธอจะมีชีวิตรอดได้นานแค่ไหน"

จวงอวี่หรานพุ่งออกจากห้อง 701

ในวินาทีที่ประตูห้องปิดลง เจียงหนิงก็ถอดหูฟังที่ไม่มีเสียงออก

และบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ของเธอ เป็นหน้าเว็บไซต์ช้อปปิ้งออนไลน์ขนาดใหญ่หลายเว็บ

"เช่นเดียวกัน"

เจียงหนิงไม่คิดว่าตัวเองจะได้กลับชาติมาเกิด

เมื่อเธอได้ยินจวงอวี่หรานตะโกนชื่อกู้หลินเสียวและคนอื่นๆ ในความฝัน เธอก็แน่ใจแล้วว่าอีกฝ่ายก็กลับมาด้วย

แม้จวงอวี่หรานจะรู้จักกู้หลินเสียว แต่เหรินซวงซวงและคนอื่นๆ จะปรากฏตัวอีกสองเดือนให้หลัง

ตอนนี้เธอไม่มีทางรู้จักคนพวกนั้น

เจียงหนิงมีความคิดอีกอย่างแวบเข้ามา

ถ้าจวงอวี่หรานกลับมา แล้วกู้หลินเสียวและอีกสี่คนล่ะ?

บางที พวกเขาทั้งเจ็ดคงกลับมาด้วยกันทั้งหมด

คำพูดก่อนตายของกู้หลินเสียวและคนอื่นๆ ยังคงก้องในหัว

สิ่งที่พวกเขาไม่รู้คือ เธอมีระบบ

สาเหตุที่กู้หลินเสียวสามารถเป็นผู้มีพลังพิเศษสองระบบที่เก่งกาจในตอนนั้น เป็นเพราะเธอใช้รางวัลจากภารกิจในระบบแลกมาให้เขา

สาเหตุที่พลังพิเศษการรักษาของจวงอวี่หรานไม่มีใครเทียบได้ เพราะเธอดื่มยาเพิ่มพลังจากระบบไปมากมาย

เจียงหวายเคยเป็นคนธรรมดา เป็นเธอที่ช่วยให้เขากลายเป็นผู้มีพลังพิเศษ

รวมถึงคนอื่นๆ ด้วย ไม่รู้ว่าพวกเขากินของดีจากระบบของเธอไปมากแค่ไหน

น่าขันที่ตัวเธอเองกลับได้รับจุดจบแบบนั้น

โชคดีที่คราวนี้ระบบกลับมากับเธอด้วย

เธอต้องแก้แค้นแน่นอน แต่เจียงหนิงไม่อยากให้พวกเขาตายเร็วเกินไป

และเธอต้องหาให้ได้ว่า ในชีวิตที่แล้ว ใครกันแน่ที่จับตาดูเธอ และใครต้องการซื้อชีวิตเธอ

【การอัปเกรดระบบเสร็จสมบูรณ์แล้ว】

เสียงคุ้นเคยดังขึ้นในหัว เจียงหนิงจึงพบว่าระบบในครั้งนี้ดูเหมือนจะแตกต่างไปจากเดิม

"ระบบ เปิดใช้งานห้องปลอดภัย"

เหลืออีกสองวันก่อนวันสิ้นโลกจะมาถึง สิ่งแรกที่เจียงหนิงทำหลังเปิดระบบคือดูว่าห้องปลอดภัยยังอยู่หรือไม่

ห้องปลอดภัยในระบบของเธอเป็นที่หลบภัยเคลื่อนที่ได้

ในชาติก่อน กู้หลินเสียวและคนอื่นๆ มักจะหาที่พักพิงชั่วคราวได้ระหว่างการหลบหนี แท้จริงแล้วล้วนเป็นห้องปลอดภัยที่เธอวางไว้ให้

น่าเสียดายที่เธอใช้ประสบการณ์ส่วนใหญ่ในระบบไปกับคนพวกนั้น

ก่อนตาย ห้องปลอดภัยเพิ่งอัปเกรดถึงระดับ 6

แต่สิ่งที่ทำให้เจียงหนิงประหลาดใจคือ ห้องปลอดภัยที่เพิ่งเปิดใช้งานนี้อยู่ที่ระดับ 3 แล้ว!