โอกาสรักครั้งสุดท้าย

ดนย์ไล้มือบนผิวเนียนละเอียดของเอวคอดกิ่วนางแบบสาวลูกครึ่งไทย รัสเซียที่ชื่อ ‘กอดอุ่น’ อย่างเพลิดเพลิน แววตาของเขามองไปยังทิศทางของมหานครผ่านความมืดที่บนดาดฟ้าของชั้นยี่สิบราวกับมองเห็นใครอยู่จากจุดที่มองจากตรงนั้น

‘กอดอุ่น’ หญิงสาวเจ้าของเรือนร่างเย้ายวน ใบหน้าเฉี่ยวเก๋ ตอบรับคำชวนของเขาในนาทีสุดท้าย เมื่อดนย์หาเบอร์ติดต่อของเธอมาได้ ซึ่งก็ได้มาแบบไม่ได้ยากเย็นอะไรเลย กอดอุ่นพร้อมจะให้เบอร์ติดต่อส่วนตัวกับบรรดาไฮโซอยู่แล้ว เขาถามกอดอุ่นไปตามสายหลังทักทายกันว่าคืนนี้อยากมาสังสรรค์ที่โรงแรมเปิดใหม่ติดชายหาดพัทยาของเขาหรือไม่

กอดอุ่นทำอิดออด หญิงสาวลูกครึ่งทำเป็นพูดว่าขอคิดดูก่อนไม่รู้จะมีคิวว่างหรือไม่ ดนย์เลยตัดบทว่าไม่เป็นไรและทำท่าจะวางสาย แค่นั้นเองกอดอุ่นก็รีบบอกมาว่า ‘ไปได้ค่ะ’ ในทันที

ดนย์ให้คนขับรถของเขาไปรับกอดอุ่นที่หน้าคอนโดแล้วพามาส่งยังโรงแรมเปิดใหม่ที่จะทำบุญเปิดตัวในวันพรุ่งนี้ ดนย์มาอยู่ที่นี่เพื่อตรวจดูความเรียบร้อยเมื่ออาทิตย์ก่อน

“ขอบคุณนะคะที่ชวนอุ่นมาปาร์ตี้เปิดโรงแรมคืนนี้ด้วยน่ะค่ะ”

ดนย์เลิกคิ้วเข้มๆของเขาขึ้นเล็กน้อย

“ปาร์ตี้เปิดโรงแรมอย่างนั้นหรือ”

ดนย์ถามกอดอุ่นแค่ว่าอยากมาสังสรรค์ด้วยกันมั้ย ไม่ได้พูดสักคำเลยว่าปาร์ตี้เปิดตัวโรงแรม ดนย์มองเลยไปยังคนอื่นๆที่เขานับพวกมันว่าเป็นเพื่อนที่นั่งอยู่นั่น มีธันย์เพื่อนตั้งแต่เรียนอนุบาล รัฐศาสตร์ ลูกน้องคนสนิทที่เพิ่งได้ตำแหน่งผู้จัดการฝ่ายในเครือหนึ่งของตระกูลเบญญ์ด้วยความสมารถของมันเอง รวมไปถึงสาวๆของพวกมันที่พามานั่งดื่มด้วย

แต่เอาเถิดอยากเรียกว่า ‘ปาร์ตี้เปิดตัวโรงแรม’ ก็เรียกไป เขาไม่ติดใจอะไรด้วยหรอก

“แล้วชอบมั้ย”

เสียงทุ้มฟังแล้วนุ่มละมุนหูน่าหลงใหลเอ่ยถามกลับมา

กอดอุ่นไม่แปลกใจเลยว่าทำไมดาราสาวคนก่อนถึงได้ลงทุนกินยานอนหลับหมดขวดเช่นนั้น เมื่อดนย์ตอบนักข่าวที่ไปสัมภาษณ์เขาที่งานเปิดตัวสถานเสริมความงามของแพทย์หญิงคนหนึ่งที่แว่วมาว่าเพิ่งคบหากันไม่นาน ถึงเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างกัน แล้วดนย์ตอบไปว่าเป็นแค่พี่น้องกับดาราสาวเท่านั้นเอง

กอดอุ่นคิดแล้วอดซู้ดปากไม่ได้

หากตนเองได้เป็นหญิงสาวของดนย์แล้วถูกทำแบบนั้นบ้างจะมีอาการแบบนั้นรึเปล่านะ

“ชอบสิคะ เลิฟลี่ที่สุดเลยค่ะ” นางแบบสาวตอบด้วยเสียงแผ่วเบาไม่ต่างกัน ดนย์หลุบตาลงมองที่แก้วแล้วเผยดวงตาอย่างที่กอดอุ่นเห็นแล้วสะท้านไปทั้งตัว

“แล้ว..เลิฟรึยัง”

กอดอุ่นยิ้มเอียงอายแบบที่ฝึกซ้อมมาเป็นอย่างดี ก็พวกผู้ชายน่ะชอบแบบนี้ไม่ใช่รึไง หากผู้ชายชอบแบบไหน ผู้หญิงอย่างกอดอุ่นแค่ทำแบบนั้นจึงจะได้ผู้ชายคนนั้นมาไว้ครอบครอง ก็แค่นั้นเอง

กอดอุ่นก้มหน้าลงเพื่อกระซิบตอบมา “เยส”

“อะไรเยสๆนะครับ” ธันย์ที่เพิ่งเดินมาสมทบพูดแซวเสียงดังโต๊ะเลยทีเดียว

“น้องกอดอุ่นนี่ อุ่นสมชื่อมั้ยครับคุณดนย์”

“ยังไม่รู้ว่าอุ่นสมชื่อรึเปล่า”

กอดอุ่นส่งสายตาท้าทายให้ดนย์แล้วทำเป็นหลบตาชายหนุ่มที่หมายปองมานานด้วยการหลบตาเขาแล้วพูดแบบเอียงๆอายๆไปว่า

“อย่างนั้น ก็ต้องพิสูจน์นะคะ”

“อย่างนั้นเราคงต้องขึ้นห้อง จะได้พิสูจน์ว่าอุ่นหรือว่า...ร้อน”

ดนย์มองนางแบบสาวสวยลูกครึ่งด้วยสายตารู้ทัน เขาเป็นพวกไม่พูดมากอยู่แล้ว ดนย์รับแก้วจากเพื่อนยกดื่มจนหมด ก่อนจะลุกขึ้นพร้อมกับยกร่างเย้ายวนของกอดอุ่นอุ้มทำท่าจะพาเดินออกจากลานนั่งดื่มตรงดาดฟ้า เตรียมจากไป

ธันย์ได้แต่อ้าปากค้างร้องเรียกไล่ตามหลัง “เดี๋ยวสิครับคุณดนย์ จะไปแล้วหรอครับ”

ดนย์ไม่ได้ตอบอะไรเพื่อนร่วมก๊วน คนที่เหลือเลยทำได้แต่ร้องแซวไล่หลังดนย์ไป

“ตลอดอะ หนีเข้าห้องก่อนทุกทีเลย”

“คนพูดน้อยนี่ กินดุทุกคนมั้ยคะคุณพีท”

‘น้ำหนาว’ พริตตี้สาวสวยข้างกายรัฐศาสตร์เอ่ยถาม สายตาหมายมาดที่มีต่อดนย์นั้นมองตามหลังดนย์ไปด้วยความอยากครอบครองเขาและอยากเอาชนะ

น้ำหนาวเคยพบดนย์หลายครั้ง แต่ก็พบในฐานะที่ดนย์ไม่มีทางสนใจตนเองเลยสักครั้ง น้ำหนาวล่ะอยากให้ดนย์ได้ลองนอนด้วยสักครั้งจริงๆเลย รับรองได้ว่าดนย์จะต้องติดใจในความช่ำชองของตนเองอย่างแน่นอน

รัฐศาสตร์อมยิ้มรู้และเข้าใจความหมายในสายตาของแยมส้มและสาวๆเหล่านี้เป็นอย่างดี “อยากลองรึไงครับ คุณดนย์น่ะถึงจะเพลย์บอยแต่ก็เลือกอยู่นะ แบบรู้งานมากๆก็ไม่ชอบอีกแหละ คุณดนย์เขาเลือกเยอะ”

“มึงต้องอวยยศคุณดนย์ขนาดนั้นเลยหรอวะพีท มึงอะรีบพาน้องๆของมึงเข้าห้องได้แล้ว” ธันย์แซวรัฐศาสตร์ออกไปบ้าง แล้วหันมายิ้มให้น้องๆข้างกายของตัวเอง หยอกล้อกันตรงลานดาดฟ้าตรงนั้นอีกครู่ใหญ่จึงค่อยแยกกันเข้าห้องส่วนตัวของตนเองเช่นกัน