ถ้าเปรียบรักเป็นดั่ง...สารเสพติด

เมื่อกาลเวลาผันผ่านไปเนิ่นนานนับหมื่นคืน แม่ทัพหนุ่มซุนหลวนคุนก็ได้พบกับสตรีผู้เป็นที่รักอีกครั้ง ทว่านางกลับสูญเสียความทรงจำไปจนหมดสิ้น จำไม่ได้แม้แต่ชื่อของตนเองหรือเรื่องราวในอดีตที่เคยมีร่วมกัน ท่ามกลางความสับสนในสิ่งแวดล้อมใหม่รอบตัว เขาจึงตัดสินใจมอบฐานะภรรยาพร้อมตั้งชื่อใหม่ให้นางว่าหรูซื่อ เพื่อผูกมัดหญิงสาวให้อยู่เคียงข้างในฐานะฮูหยินเพียงคนเดียวของเขาตลอดไป แม้ความจำของนางจะเลือนหายไปจนหมดสิ้น แต่สายใยความผูกพันและพันธะหัวใจระหว่างเขากับนางกลับเริ่มต้นใหม่อีกครั้งอย่างมั่นคง

ชีวิตอันแสนธรรมดาของหนุ่มออฟฟิศอย่างมาซาโยชิต้องจบสิ้นลง เมื่อเขาถูกเพื่อนสนิทที่คบหากันมานานทรยศหักหลังอย่างไม่ใยดี บาดแผลและความเจ็บปวดในครั้งนี้แปรเปลี่ยนเป็นความแค้นอันลึกล้ำ ผลักดันให้เขาตัดสินใจละทิ้งความอ่อนแอในอดีต แล้วก้าวเข้าสู่เส้นทางสายมืดอย่างไม่มีวันหันหลังกลับ มาซาโยชิตั้งเป้าหมายที่จะปีนป่ายขึ้นสู่จุดสูงสุดเพื่อเป็นชายผู้ทรงอิทธิพลและยิ่งใหญ่ที่สุด โดยมีจุดประสงค์เดียวคือการรอคอยเวลาที่จะได้สะสางบัญชีแค้นและทวงคืนทุกสิ่งอย่างสาสม

เมื่อมาราตีต้องกลายเป็นตัวประกันสาวที่ถูกส่งตัวมาสลับตัวกับพี่สาวเพื่อหลอกลวง ชีคอัฟฟานแห่งซาล ทว่าแผนการตบตานี้กลับไม่ได้ผลเมื่อสายตาอันเฉียบคมของชีคหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลสามารถจับผิดและเปิดโปงความจริงได้อย่างรวดเร็ว ความจริงที่ถูกเปิดเผยสร้างความโกรธแค้นให้แก่เขาอย่างมากที่โดนตระกูลของเธอคิดคดทรยศและมองเขาเป็นคนโง่ มาราตีตกตะลึงที่ความลับแตกอย่างง่ายดาย ท่ามกลางสถานการณ์อันตึงเครียดและกระแสความปรารถนาที่คุกรุ่น เธอไม่มีทางเลือกนอกจากต้องเผชิญหน้ากับความดุดันและอำนาจมืดของชีคเถื่อนผู้พร้อมจะแผดเผาทำลายหัวใจของเธอให้ย่อยยับคามือ

เมื่อทิพย์อัปสรนางฟ้าผู้เลอโฉมกลายเป็นยอดดวงใจของพระเสาร์ เทพผู้เปี่ยมด้วยอำนาจและบารมีล้นพ้น แต่ทว่าความสงบสุขบนสรวงสวรรค์กลับต้องสิ้นสุดลงอย่างรวดเร็ว เมื่อพระอังคารเทพแห่งสงครามผู้ทรงพลังและดุดัน ก็มีใจปฏิพัทธ์ในตัวเธออย่างลึกซึ้งเช่นเดียวกัน ความรักและความปรารถนาที่ขัดแย้งกันของสองมหาเทพผู้ยิ่งใหญ่ ได้กลายเป็นชนวนเหตุสำคัญที่จุดระเบิดศึกสงครามครั้งมโหฬารบนแดนสวรรค์อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ นำไปสู่เรื่องราวความรักท่ามกลางสมรภูมิรบอันแสนดุเดือดที่พร้อมจะสั่นสะเทือนเลื่อนลั่นไปทั่วทั้งจักรวาล

บทนำ ทั้งรักทั้งเกลียด เสียงครางกระเส่าพลอดรักกันดังอยู่ด้านในห้องนอน ทำให้หญิงสาวที่ยืนอยู่ด้านนอกเนื้อตัวสั่นสะท้าน ดวงหน้าคู่งามเจ็บปวดร้าวราน กลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่อยู่จนมันไหลอาบพวงแก้ม เธอก้มมองมือของตัวเองที่กำลูกบิด ส่วนอีกข้างถือปืนของสามีที่หยิบติดมือออกมาจากห้องทำงาน ‘น่าสมเพชสิ้นดี’ เมื่อเปิดประตูเข้าไปก็ตวาดลั่น! “นางงูพิษ! นางเนรคุณ!” อุษณีย์หัวใจแตกสลาย แรงกำลังแทบไม่มียืนอยู่กลางห้อง มือทั้งสองข้างสั่นระริกกำกระบอกปืนเล็งไปยังร่างเปลือยเปล่าของสาวใช้วัยแค่ยี่สิบปี ไม่คิดเลยว่าเด็กสาวชาวเขาที่เก็บมาเลี้ยง รักเหมือนน้องสาวแท้ๆ จะกลายเป็นงูเห่าย้อนมาฉกกัดทำร้ายร่างกายและหัวใจของตัวเอง “ว้าย! คุณณี อยะ อย่าทำอะไรหนูเลย หนูผิดไปแล้ว” สาวใช้คนสวยที่นอนคร่อมร่างชายวัยเจ็ดสิบปีที่ดูอย่างไรก็เหมือนอายุห้าสิบปี หล่อนตกใจขวัญหนีดีฝ่อ เนื้อตัวสั่นเทาทั้งร่างเมื่อหันหลังไปเห็นนายหญิง “แกมันเลี้ยงไม่เชื่อง คนอย่างแกเลี้ยงเสียข้าวสุก กินบนเรือนขี้รดบนหลังคา ตายเสียเถอะ!” “คุณณี! อย่า!” นายศักดาผลักให้สาวใช้ให้นอนลงข้างๆ ร้องห้ามเมื่อเห็นสิ่งที่อุษณีย์ถืออยู่ “คุณท่านถอยไป ฉันจะฆ่ามัน!!” อุษณีย์ไม่ยอมฟังเหตุผล หลับตาแล้วลั่นไกปืนเก็บเสียง ยิงตรงไปยังร่างผู้หญิงชั่วที่ลืมบุญคุณคนนั้นสามนัดซ้อนติดกัน ปังๆ ๆ!!! “โอ๊ย!” เสียงร้องทำให้อุษณีย์ลืมตามอง หล่อนแทบหายใจไม่ออกเมื่อเห็นนายศักดานอนทับร่างของสาวใช้ แผ่นหลังของชายชราเต็มไปด้วยเลือดสีแดงสด “กรี๊ด! คุณท่าน ณีไม่ได้ตั้งใจจะยิงคุณท่านนะ ทำไมคุณท่านต้องปกป้องมันด้วย!” “คุ คุณณี ผะ ผม” นายศักดาพูดไม่ทันจบประโยคก็สิ้นลมหายใจอยู่บนร่างของสาวใช้ที่นอนสิ้นลมหายใจไปก่อนหน้านั้นแล้ว “ฮือ คุณท่าน คุณท่านทำกับณีแบบนี้ทำไม” อุษณีย์นั่งพร่ำเพ้อเหมือนคนเสียสติ มือที่กำปืนอยู่นั้นรีบวางลง แล้วคลานหนีไปนั่งตั้งสติอยู่ตรงหน้าประตู เมื่อสติกลับคืนมา เธอก็รีบจัดการอำพรางเหตุฆาตกรรมนี้หวังให้ตนพ้นผิด พร้อมทั้งส่งเสียงกรีดร้องให้คนในบ้านได้ยิน “กรี๊ด! ชะ ช่วยด้วย ใครก็ได้ช่วยด้วย!” อุษณีย์ที่มีเลือดท่วมตัวคลานกระเสือกกระสนออกจากห้องด้วยอาการเหมือนคนบาดเจ็บสาหัสสากรรจ์… “ฮือ” เสียงร้องร่ำปานใจจะขาดดังอยู่ในห้วงลึกของความฝันของหญิงสาวที่นอนหลับอยู่ภายใต้อ้อมกอดของชายหนุ่มร่างโต ร่างน้อยกระสับกระส่ายหวาดกลัวต่อภาพที่ฝันเห็น เธอผวาตกใจตื่นขึ้นมาแล้วต้องรีบคลานลงจากเตียง วิ่งเข้าห้องน้ำเมื่ออาการวิงเวียนคลื่นไส้จะอาเจียนเล่นงาน “โอ้ก! โอ้ก!!” “เมย์เป็นอะไรครับ?” ชายหนุ่มขยับตัวลุกนั่ง เขาคว้าร่างน้อยไว้แต่ไม่ทันจึงลงจากเตียงเดินไปหาคนที่ส่งเสียงโอ้กอ้ากอยู่ในห้องน้ำ ใบหน้าเรียวรูปไข่เต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อเอียงมองชายคนรัก “พิ พี่พาย เมย์ฝันร้ายค่ะ โอ้ก!!” แล้วรีบหันกลับไปกอดคอชักโครกโก่งคออาเจียนเอาเป็นเอาตายอีกครั้ง “ฝันร้าย? แล้วทำไมมานั่งอาเจียนแบบนี้ล่ะครับ” เพลิงพายยืนมองคนตัวน้อย เขาเป็นห่วงจึงรีบนั่งคุกเข่าข้างหนึ่ง ก่อนจะช้อนอุ้มร่างน้อยขึ้นแนบอก พาเดินไปยังเตียงนอนนั้นแล้วก็ช่วยเธอเช็ดน้ำลายตรงมุมปากให้ “มะ เมย์” เมื่อแผ่นหลังแตะฟูกนุ่ม อารยาก็ขยับตัวจะลุกนั่งแต่ก็ถูกมือใหญ่ดันให้นอนลงเหมือนเดิม เธออยากเล่าความฝันเมื่อครู่นี้ให้ชายหนุ่มได้รับรู้ ‘ทำไมฝันน่ากลัวจัง พี่ณีของเป็นอะไรหรือเปล่านะ’ ได้แต่คิดและหาคำตอบให้ตัวเองอยู่คนเดียว “ทำไมเมย์หน้าซีดจัง ไม่สบายหรือเปล่า?” เพลิงพายยืนเท้าสะเอวอยู่ข้างเตียง เขาดันขาเรียวสวยให้ขยับเล็กน้อยแล้วนั่งลงบนขอบเตียง ใช้แขนข้างหนึ่งคร่อมร่างบางเอาไว้ ดวงตาดูขรึมลงหลายส่วนเมื่อมองใบหน้าสวยที่ดูอย่างไรก็คล้ายคลึงหญิงสาวอีกคน ซึ่งเมื่อนานมาแล้วจนถึงขณะนี้ หัวใจของเขาก็ยังมีแผลเพราะผู้หญิงร้ายกาจคนนั้น “มะ เมย์ไม่ได้เป็นอะไรค่ะ” อารยาเบี่ยงหน้าหนีเมื่อดวงหน้าของชายหนุ่มโน้มเข้าหา กลิ่นลมหายใจที่ผสมบุหรี่ทำให้เธอรีบยกมือปิดจมูกกลั้นอาการคลื่นไส้ไว้ ส่วนมืออีกข้างแอบลูบหน้าท้องแบนราบ เธอยังไม่แน่ใจดีว่าตัวเองกำลังตั้งครรภ์ อยากตรวจให้แน่ใจเสียก่อนถึงจะบอกข่าวดีนี้ให้พี่พายทราบ “พี่พาไปหาหมอเอาไหม วันนี้ พี่ไม่มีงาน” เพลิงพายยิ้มมุมปาก ใบหน้าหล่อฉายความแข็งกระด้างเล็กๆ เมื่อหัวใจฝ่ายหนึ่งที่คอยแต่จะทรยศพร่ำบอกให้รัก แต่อีกฝั่งนั้นบอกให้เกลียดเธออยู่ตลอดเวลา ‘จำไว้เพลิงพาย แกต้องแก้แค้น ชดใช้ให้สิ่งที่แกเจอและต้องเจ็บเจียนตายนั้นให้ได้!’ “แต่วันนี้ เมย์มีเรียนนี่คะ” อารยานอนนิ่ง ไม่ยอมขยับตัวหนี อยากซึมซับเอาความอบอุ่นจากมือหนาที่คอยปัดเส้นผมบนหน้าผาก เขาเช็ดเหงื่อที่ผุดขึ้นตามไรผมออกให้อย่างอ่อนโยนด้วยเรียวปากหยัก “งั้นเลิกเรียนแล้ว พี่พาไปหาหมอนะ” ใบหน้าคมคายโน้มเข้าชิดดวงหน้างาม เรียวปากหนาได้รูปกระซิบกระซาบชิดกลีบปากบาง ก่อนพรมจูบลงทัณฑ์อย่างแสนหวานเจือความเร่าร้อน ไม่ต้องการฟังคำปฏิเสธจากเธอ…

เมื่อเซียวเฟิง บอดี้การ์ดหนุ่มสุดเย็นชาได้รับภารกิจสำคัญให้มาดูแลความปลอดภัยและปกป้องพรหมจรรย์ของเมริสา ลูกสาวมาเฟียผู้งดงามและเต็มไปด้วยเสน่ห์อันเย้ายวนใจ หน้าที่อันเข้มงวดจึงต้องมาปะทะกับความหวั่นไหว แม้เขาจะพยายามตั้งกำแพงหัวใจเพื่อรักษาจรรยาบรรณไว้อย่างสุดความสามารถ แต่การที่ต้องใช้ชีวิตใกล้ชิดกันเพียงลำพังกลับกลายเป็นอุปสรรคชิ้นโต ยิ่งหญิงสาวเปิดเกมรุกเข้าหาอย่างเร่าร้อนหวังลายความเฉยเมยของเขา หัวใจของบอดี้การ์ดหนุ่มก็ยิ่งสั่นคลอน สุดท้ายแล้วเขาจะต้านทานความต้องการอันพลุ่งพล่านในใจได้นานสักกี่น้ำ